Μα πόσο δίκιο! Την έχουν πατήσει πολλοί έτσι, δυστυχώς. Ο φίλος μου κάπως έτσι την έπαθε. Αρχικά νόμιζε ότι έπιασε την καλή με την Τ., τον πρώτο καιρό ήταν τόσο ενθουσιασμένος, λες κι ήταν στη ντόπα. Μετά άρχισαν μια γκρίνια, μια μουτράκια, μια να του ζητάει να της πάρει δώρα όλο και πιο ακριβά κάθε φορά, και του έκανε υστερίες που κοπάζουν με επιπλέον δώρα. Εμείς στην παρέα του λέγαμε ν' ανοίξει τα μάτια του, να δει ότι η άλλη τον χειρίζεται, τίποτα αυτός. Νόμιζε ότι άμα της κάνει δωράκια και της χαρίζει ταξιδάκια και την έχει στα πούπουλα, εκείνη "θα στρώσει." Μέχρι που της έκανε πρόταση και αρραβωνιάστηκαν. Ε, μετά από λίγους μήνες έμαθε ότι η Τ. τον απατά, και μάλιστα μ' έναν μπαφιάρη, καμία σχέση με τον δικό μας που την είχε πριγκίπισσα. Έχεις μεγάλο δίκιο, λοιπόν. Τέτοιες γυναίκες απ' την αρχή δείχνουν ποιες είναι, αλλά ο καλοσυνάτος άνθρωπος θέλει να βλέπει καλοσύνη παντού και δεν καταλαβαίνει πως η μέγαιρα δεν γίνεται καλή νεράιδα ούτε με χρήμα ούτε με δώρα ούτε με γάμο. Πάλι καλά που δεν πρόλαβαν να παντρευτούν, γιατί η άλλη θα του τα φορούσε έτσι κι αλλιώς και θα έφευγε κιόλας με τη μισή περιουσία στο διαζύγιο. Αλλά ναι, τουλάχιστον δεν θα "βαριόταν" στο γάμο του, να το αλατιπίπερο, μη σου πω και πιπέρι καγιέν και μπούκοβο!