Ετσι, αντί προλόγου, να ψιθυρίσω μόνο ότι και το ρεπορτάζ γεύσης περιέργως αγγίζει συχνά το πολιτικό: είτε γράφεις για εστιατόρια και μαγαζιά τροφίμων σε υποβαθμισμένες γειτονιές της πόλης σου, είτε για την επέλαση των μεταλλαγμένων σπόρων και την εξαφάνιση των παραδοσιακών, είτε για κινήματα ενάντια στα φυτοφάρμακα, τη δολοφονία της φάλαινας ή τα μολυσμένα ψάρια και αυγά, συχνά σκοντάφτεις σε πολιτικές αποφάσεις -ή μή- που διαμορφώνουν και το γαστρονομικό τοπίο. Αυτά.
ΠΑΜΕ ΑΧΑΡΝΩΝ , ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ!
Τριγυρίζω τους δρόμους της Αθήνας, κυρίως το Κέντρο, καθημερινά φορτωμένη με κάμερες, φακούς, κινητό, laptop και κάποια χρήματα για αγορές στο σακίδιό μου. Όποτε βρέθηκα στα δρομάκια “κάτω από την Αθηνάς”, στου Ψυρρή ή στην Αχαρνών κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα ουδέποτε φοβήθηκα αν και τις περισότερες φορές βρίσκομαι εκεί μεσημέρι. Διαπίστωσα μάλιστα τον τελευταίο χρόνο και μιά αισθητή διαφορά, χωρίς όμως να έχουν φτάσει σε σημείο επανόρθωσης οι γειτονιές που επλήγησαν. “Το κακό έγινε αλλά κάτι κινείται”…
Η Αχαρνών είναι η πιό βαριά περίπτωση της πόλης μας. Ασθενεί από καχυποψία, εγκατάλειψη, φόβο και …άγνοια. Προσωπικά, δεν σταματώ να την επισκέπτομαι και να ρωτώ τους αγαπημένους μου μαγαζάτορες “πώς πάνε τα πράγματα” , σαφώς πιό αξιόπιστη πηγή από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων. Αφού πρώτα προμηθευτώ μερικές εξαιρετικές γευστικές εκπλήξεις της περιοχής:
Wars I Sawa
Ρουμάνικο και Πολωνικό ντελικατέσεν
Αχαρνών 59, 210-8826-982
Ο Γιάννης Κανελόπουλος από τη Δημητσάνα (“λόγω αγάπης”) άνοιξε αυτό το μαγαζί το 1998 όταν ακόμα η Αχαρνών ήταν γεμάτη με ελληνικές ,ρουμάνικες και πολωνικές οικογένειες. Εκτοτε εισάγει και πουλάει την εκλεκτή και δυσεύρετη σμεντάνα (σαν ελαφρά ξυνή κρεμ φρες, αγαπητό υλικό της μαγειρικής των Βαλκανίων), πολωνικές μπύρες Perla , βότκα Krakus , νόστιμα τουρσιά και ιδιαίτερες γευσεις όπως αυτάκια χοιρινά καπνιστά, εκλεκτό σαλάμι αέρος από τη πόλη Σιμπιού (στα 25 ευρώ το κιλό παρακαλώ, οι γνώστες ξέρουν!), τυριά Κασκαβάλ από τα Καρπάθια πλεγμένα πλεξούδες , καπνιστό σαλάμι Κρακοβίας, ειδικά μπαχαρικά , λιναρόσπορο και παπαρουνόσπορο και φυσικά όλα τα αγαπημένα προιόντα των κατοίκων της γειτονιάς. Εκεί θα βρείς και τα καλύτερα πρέτζελ της Αθήνας που όμως παρασκευάζονται στο…
Carpathian Bakery
Ρουμάνικο αρτοποιείο /ζαχαροπλαστείο
Μ. Βόδα 102-104, Αγιος Παντελεήμονας, 210-8213-080
Ο Μιχάλης Ντοχοτάρ και η γυναίκα του Βασιλική άφησαν τη Σουτσάβα Ρουμανίας πριν δεκαεπτά χρόνια και άνοιξαν πέρυσι το μαγαζί τους . Εδώ, στο εντυπωσιακά πεντακάθαρο εργαστήριό τους, παρασκευάζονται και ψήνονται καθημερινά τα καλύτερα φινετσάτα πρέτζελ της Αθήνας (με κουκουναρόσπορο, χονδρό αλάτι ή σουσάμι) όπως και πρετζελ γεμιστά με λουκάνικο, ζαμπόν ή …φέτα με ελιές για τους πολλούς καθημερινούς πελάτες της γειτονιάς που περνούν να πάρουν και το καφέ τους από κεί. Από εκεί, όποτε βρεθώ, αγοράζω επίσης το γλυκό “σαλάμι” με σοκολάτα , καρύδια και …λουκούμι , λεπτούτσικο και τραγανό. Ο Μιχάλης σπουδάζει τα δυό παιδιά του στα ΤΕΙ και νιώθει πιό ασφαλής εδώ, ιδίως το τελευταιο χρόνο, απ’ ό,τι στη Ρουμανία.
Ρώσικο Πιροσκί
Αχαρνών 140, Αγ. Παντελεήμονας, 213-0043076
Από τα καλύτερα Αθηναϊκά πιροσκί, χειροποίητα και φρεσκοπλασμένα καθημερινά. Η ιδιοκτήτριά του Μαρία από την Ουκρανία έφυγε από το Κίεβο πριν είκοσι χρόνια περίπου αλλά άνοιξε μόλις πέρυσι το μαγαζί της που τώρα το επεκτείνει με σάλα με τραπεζάκια για τους πιστούς της γειτονιάς. Το πιροσκί που προτιμούν οι έλληνες πελάτες της είναι με φέτα ή λουκάνικο ή μοσχαρίσιο κιμά ενώ οι Ρώσοι με αρακά και σος σκόρδου ή με λάχανο και μανιτάρια που το συνοδεύουν με ρώσικη μπύρα μπουκάλι. Αποκλείεται να φύγεις χωρίς ένα πιροσκί γεμιστό με παπαρουνόσπορο ή μιά βατρούσκα (ζύμη τσουρεκιού με γέμιση ανθότυρο και μαρμελάδα φράουλα). Καφέδες και χυμός ποροτοκάλι στο χέρι γιά τους περαστικούς και ένα πλατύ ζεστό χαμόγελο από τη Μαρία που μόλις προλαβαίνει να ετοιμάσει την αυθεντική ρώσικη σαλάτα για μιά γιορτή σήμερα μαζί με τσεμπουρέκ (τηγανιτή ζύμη με χοιρινό κιμά) και πελιμένοι (ραβιόλια γεμιστά με λάχανο ή φέτα ή κιμά). Πώς πάνε τα πράγματα Μαρία; “Το 80% των Ρώσων τα τελευταία χρόνια έφυγαν από την Ελλάδα αλλά σαν να τους βλέπω να γυρνούν πάλι, σιγά-σιγά…”
ΥΓ: Με ανυπομονησία περιμένω το Al Aziz (στην αρχή της Αχαρνών) που περίεργως κατέβασε ρολά τον τελευταίο μήνα αλλά από τον γείτονά του πληροφορήθηκα ότι μάλλον θα ανοίξει σύντομα σερβίροντας το εξαιρετικό και πεντακάθαρο φαλάφελ σε πίττα από σουβλάκι σε εντυπωσιακά χαμηλές τιμές. Επίσης, να αναφέρω το ρουμάνικο εστιατόριο Dorna (Αχαρνών 408 κοντά στον Αγιο Ελευθέριο) που θυμίζει χωριό της γείτονος χώρας και αγαπητό στους φοιτητές μας που σπούδασαν εκεί).
σχόλια