Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη

 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
0

Είναι η πιο αναγνωρίσιμη καλλιτέχνης του κόσμου. Οι αυτοπροσωπογραφίες τονίζουν τα χαρακτηριστικά της, το διαπεραστικό βλέμμα και τα έντονα φρύδια. Υπάρχουν εκατοντάδες φωτογραφίες από την ενήλικη ζωή της και τη ζωή με τον Ντιέγκο Ριβέρα, αλλά πολύ λίγες από την παιδική της ηλικία.

 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
5 ετών
 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
2 ετών

Η Φρίντα Κάλο μεγάλωσε στο σπίτι που σήμερα βρίσκεται το μουσείο της, στην La Casa Azul, που πήρε το όνομά του από τους βαμμένους στο χρώμα του κοβάλτιου τοίχους του. Έζησε μια παιδική ηλικία περιτριγυρισμένη από την οικογένεια, τους φίλους και πολλή αγάπη. Μεγάλωσε ανάμεσα σε γυναίκες. Την μητέρα της Matilde, τέσσερις αδελφές, και δύο ετεροθαλείς αδερφές  που ζούσαν επίσης μαζί της.

To 1925, στα 18 της, ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων και έκτοτε η ζωή της σημαδεύτηκε από πόνο και θλίψη για την αδυναμία της να κάνει παιδιά. Σε όλο το έργο της αποτυπώνει τον πόνο. Τα χρόνια που έζησε χωρίς αυτόν ήταν μόνο τα χρόνια της παιδικής της ηλικίας παρόλο που στα έξιτης χρόνια αρρώστησε από πολιομυελίτιδα με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο.

  

 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
Άγνωστη ημερομηνία
 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
4 ετών
 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
4 ετών
 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
6 ετών
 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
Στα 12 με την αδερφή της και μια φίλη τους
 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
Η Φρίντα Κάλο στη μέση ντυμένη άντρας με τις αδερφές της και τα ξαδέρφια της

 Όταν η Φρίντα Κάλο ήταν παιδί ήταν πολύ χαρούμενη Facebook Twitter
18 ετών, 1926


0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Εικαστικά / Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Το τιτάνιο έργο της τελικής μεταφοράς από τα Κατεχόμενα και η επιστροφή 219 έργων τέχνης Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων καλλιτεχνών είναι μέχρι σήμερα μια ιστορία με πολλά μυστικά, σκοτεινά σημεία και ερωτηματικά, που μοιάζει με αστυνομικό θρίλερ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ O κύριος Bios και το Bios Effect

20 χρόνια LiFO / Από το Bios πέρασε όλη η πρωτοπορία της Αθήνας

Το Bios δεν υπήρξε απλώς ένας πολυχώρος στην Πειραιώς. Ήταν, και συνεχίζει να είναι, το σημείο όπου διαμορφώθηκαν νέες αισθητικές, γεννήθηκαν καλλιτεχνικές διαδρομές και άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο η Αθήνα αντιλαμβάνεται τον σύγχρονο πολιτισμό.
M. HULOT
Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

20 ΧΡΟΝΙΑ LIFO / Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

Η ανάδειξη του κουίρ στοιχείου στον εικαστικό χώρο και η αλληλεπίδρασή του τόσο με τις σύγχρονες πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις όσο και με την ιστορία, τη μνήμη και το βίωμα.
ΠΑΝΟΣ ΦΟΡΤΟΥΛΑΚΗΣ/ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη κλειστά για χρόνια

20 χρόνια LiFO / ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη: Τόσα χρόνια κλειστά που κοντέψαμε να τα ξεχάσουμε

Η Εθνική Πινακοθήκη και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι σήμερα δύο από τα σημαντικότερα καταφύγια πολιτισμού της Αθήνας. Για να ανοίξουν όμως τις πόρτες τους στο κοινό, χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες σχεδίων, ανατροπών, ματαιώσεων και διαδοχικών εξαγγελιών.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Θυμάσαι την Marina Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

20 χρόνια LiFO / Θυμάσαι την Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά εικαστικά events της πόλης όπου τα περασμένα 20 χρόνια είδε την πρώτη της Μπιενάλε, την σημαντική Documenta αλλά και μεγάλες αναδρομικές ελλήνων ζωγράφων. Διαλέξαμε 10 που αξιζει να τις θυμηθούμε ξανά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ