Μόλις πριν μερικά χρόνια ο Φώτης και ο Χρήστος , δυο αδέρφια από την Θεσσαλονίκη, έφτιαχναν την μουσική που αγαπούσαν στο δωμάτιο τους. Πριν λίγες μέρες οι Tendts κυκλοφόρησαν την πρώτη ολοκληρωμένη τους δουλειά με τίτλο «Cheap Poetry». Είναι η κατάληξη μια πορείας που περιλάμβανε projects στο εξωτερικό, συμμετοχή σε φεστιβάλ, live σε διάφορες πόλεις της χώρας μας και φυσικά αρκετή δόση (ελληνικής) πραγματικότητας. Χωρίς να μεμψιμοιρούν «για την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας σήμερα» φτιάχνουν την δική τους μουσική και αισθάνονται τυχεροί που έχουν φτάσει εδώ. Ανακαλύψτε δυο καινούριους μουσικούς που εκτός από ταλέντο στην μουσική, διαθέτουν ένα απαραίτητο προσόν για όσους θέλουν να δημιουργούν στην Ελλάδα του σήμερα: Χιούμορ
"Η συνεχής αμφισβήτηση είναι ο μόνος τρόπος για να γίνεσαι καλύτερος σε ό,τι κάνεις"
—Έχετε πει σε μια περσινή συνέντευξη σας: «Είναι ψιλοτρομακτικό να κάνεις κάτι που το αγαπάς και το γουστάρεις τόσο πολύ, καθαρά μπίζνα κι επάγγελμα. Να είσαι όλη την ώρα δέσμιος στο χρήμα που σου προσφέρει για τα προς το ζην. Κάποια στιγμή ίσως έρθει η ώρα βέβαια που θα έχουν γίνει αβάσταχτα όλα τα υπόλοιπα που κάνουμε (δουλειές κλπ.) και το δοκιμάσουμε κι αυτό. Μπορεί και να είναι περισσότερο απελευθερωτικό, παρά τρομακτικό στη τελική». Σε τι φάση είστε τώρα;
X: Στην ίδια φάση πάνω κάτω. Έχουμε τις πρωινές δουλείες μας και ταυτόχρονα προσπαθούμε να κάνουμε μουσική και άλλα πράγματα. Για να πούμε ότι αφήνουμε ό,τι άλλο κάνουμε και για να αφιερωθούμε καθαρά και μόνο στη μουσική θα πρέπει να γίνει με δικούς μας όρους οργανωμένα, προγραμματισμένα έτσι ακριβώς όπως θέλουμε εμείς, χωρίς να νοιώθουμε ότι θυσιάζουμε κάτι. Φυσικά όλα έχουν την τιμή τους, θα μπορούσαμε για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. να θυσιάσουμε κάτι για πακτωλό χρημάτων!
εχεχεχεχεχεχε!
—Σε όσες συνεντεύξεις έχετε δώσει μέχρι σήμερα απαντάτε στις περισσότερες ερωτήσεις με χιούμορ. Ποια ερώτηση θα σας έκανε να χάσετε το χιούμορ σας;
X: Χμ ...Δεν μας έρχεται τώρα κάποια.. Όσο προσβλητικό, αισχρό ή ηλίθιο μπορεί να είναι ένα ερώτημα πάντα μπορείς να 
απαντήσεις με μια σαχλαμάρα και να το αφήσεις πίσω σου. Βέβαια στη καθημερινότητα, στη πραγματική ζωή, κάτω από πραγματικές συνθήκες, έχουμε όρια. Υπάρχουν συμπεριφορές που μπορεί να μας κάνουν να εκραγούμε!
Παράδειγμα: Είσαι στη Πατησίων με το αμάξι, ώρα αιχμής. Γίνεται τις πουτάνας και δε κουνιέται τίποτα. Δεν γίνεται να κουνηθεί τίποτα! Είναι αδύνατον. Από πίσω σου υπάρχουν τουλάχιστον 5-6 καθυστερημένοι που κορνάρουν ακατάπαυστα. Και ο τύπος που είναι ακριβώς από πίσω σου βγάζει το χοντροκέφαλο του από το παράθυρο και σου κάνει την ερώτηση “Τι θα γίνει γαμώ την μάνα σου; Θα προχωρήσεις;”
Εεεεδώ λοιπόν δεν είναι το context της ερώτησης που μπορεί να σε κάνει να χάσεις το χιούμορ σου. Αλλά πραγματικά το ότι ο τύπος θα φτιάχνονταν και θα ικανοποιούνταν μονό αν σε έβλεπε να βγαίνεις στο αντίθετο ρεύμα, σε χτυπούσε νταλίκα μετωπική φάση, και αυτός σαν καμπόσος, μάστορας και νικητής θα απολάμβανε στη ουρά τα 2 έξτρα μετρά που θα του είχε χαρίσει η απουσία σου.
F: Θα συμφωνήσω με τον Χρήστο μα εγώ μπορώ να σκεφτώ μία ερώτηση που μπορεί -πλέον- να με κάνει να χάσω το χιούμορ μου -έστω για κάποια δευτερόλεπτα- και αυτή είναι η κλασσική πλέον "βάφεις τα μαλλιά σου;" και θέλω να απαντήσω με ένα ηχηρό "όχι φυσικά! απλά είναι τέρμα σκούρο μαύρο από μόνα τους ρε μπρό"
—Όλα αυτά τα χρόνια που κάνετε μουσική υπήρχαν στιγμές που να έχετε αμφισβητήσει τόσο πολύ τους εαυτούς σας ώστε να σας πέρασε από το μυαλό να τα παρατήσετε;
F: Πολλές φορές ή τουλάχιστον τις περισσότερες φορές ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε να κάνουμε, είμαστε σίγουροι για το τι αποτέλεσμα θέλουμε να έχει η δουλειά μας, ο ήχος μας. Αλλά η αμφισβήτηση ξεκάνει όταν δοκιμάζουμε τρόπους και μεθόδους για να φτάσουμε εκεί. Πάντα αναρωτιόμαστε εάν είναι ο σωστός τρόπος αυτός που το λειτουργούμε, αν χρησιμοποιούμε τα σωστά εργαλεία. Ποιος άραγε προσδιορίζει τι είναι το σωστό ή το λάθος για την δουλεία μας; Βεβαία η αμφισβήτηση ποτέ δεν έγινε αφορμή έστω για να σκεφτούμε να σταματήσουμε. Το να θέτεις ερωτήματα στον εαυτό σου γι αυτό που κάνεις είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσεις τη δουλειά και τον εαυτό σου. Η συνεχής αμφισβήτηση είναι ο μόνος τρόπος για να γίνεσαι καλύτερος σε ό,τι κάνεις, εάν όχι απαραίτητα καλύτερος σίγουρα όμως πιο έμπειρος.
—Είστε αδέρφια. Ποια στοιχεία της προσωπικότητας σας αποτελούν εμπόδια στην συνεργασία σας και ποια είναι αυτά που την πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα;
X: Και οι δυο όσον αφορά την μουσική είμαστε πεισματάρηδες και πάντα νομίζουμε ότι έχουμε δίκιο. Αυτό ταυτόχρονα μας πάει μπροστά και πίσω.
Επίσης η εμπιστοσύνη που έχουμε ο ένας στον άλλο σίγουρα είναι αυτό που μας πηγαίνει ένα βήμα μπροστά.
—Ποια στοιχεία μετατρέπουν κατά την γνώμη σας ένα πειραματικό κομμάτι σε αδιάφορο; Μπορείτε να μας δώσετε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα
F: ΩΩωω! Δύσκολη ερώτηση. Τι είναι πειραματικό πλέον; Δε ξέρουμε! Μιλάμε για το πειραματικό του Phillip Glass και του John Cage; το πειραματικό των Dada ή του Fluxus; Ο Brian Eno είναι ή ήταν πειραματικός; Όσον αφορά τον David Lynch; Οι Cabaret Voltaire; ΟιAnimal Collective;
X: Θέλουμε απλά πράγματα. Σε ένα κομμάτι όπου όλοι οι ήχοι του, τα όργανα είναι καθώς πρέπει με την κατάλληλη δομή με τις σωστές αρμονίες, μελωδίες, τα vocals είναι στο κέντρο με τέλεια κρυστάλλινη χροιά, έ λοιπόν μέσα σε αυτό το άρτιο κομμάτι θα θέλαμε να υπάρχει μια μικρή παραφωνία κάτι που θα “χαλάσει” όλη αυτή τη καλή παρουσία κάτι που θα το κάνει να γίνει λίγο πιο δύστροπο όλο αυτό το θαυμάσιο pop άκουσμα. Κάτι που θα του δώσει χαρακτήρα! Μας αρέσουν οι λεπτές ετοιμόρροπες ισορροπίες. Ξέρεις βρωμιά-καθαριότητα, ποπ-πειραματικό, χαλαρό-χορευτικό κ.ο.κ.
—Ένα top5 με τους αγαπημένους σας καλλιτέχνες και ένα σύντομο σχόλιο για τον καθένα;
F: Joy Division. Θα θέλαμε να μην τα είχε κακαρώσει ο Curtis, Θα θέλαμε ακόμα να ζούσε να ήταν χοντρός μεσήλικας και να βίωνε κανονικά την μίζερη ζωή του “παντρεμένου με παιδιά”
Brian Eno. Kυρίως για το third Uncle!
Elton John. Δε ξέρω απλά τώρα τελευταία τον ακούω και μου αρέσουν κάποια κομμάτια του.
Claude Debussy. Όσες φορές κι αν ακούσω μελωδίες του, είναι πάντα σαν να τις ακούω για πρώτη φορά. Ο βασιλιάς του ιμπρεσιονισμού.
Chemical Brothers. Κυριολεκτικά για 5-6 κομμάτια, μα ακριβώς γι αυτά οι τύποι είναι ιδιοφυΐες!
—Ποιο είναι η ωραιότερη εικόνα που σας έχει μείνει στο μυαλό από την συμμετοχή σας στο φετινό PlisskënFestival;
Χ: Εεεε μα φυσικά το παστίτσιο που μας τάϊσαν. Ήταν θαυμάσιο. Το λατρέψαμε! Γιατί κανείς δε μας πιστεύει; Είναι τόσο περίεργο;
Όκεϊ, επίσης όλοι τούτη η φεστιβαλική διάθεση που υπήρχε διάχυτη!
—Έχετε πει :«Tο να φτιάχνεις σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική στην Θεσσαλονίκη κάποιες φορές είναι σαν να φτιάχνεις παραδοσιακή Θρακιώτικη μουσική στο Θιβέτ.». Μπορείτε να μας το αναλύσετε λίγο παραπάνω;
F+X: Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας. Κατά βάθος όλοι κρυφά το βράδυ στα ακουστικά μας ακούμε μπουζούκια και αμανέδες γιατί έχουμε καημούς μεγάλους και πρέπει απλά να τους κάνουμε μεγαλύτερους χαχαχαχ. Σοβαρά τώρα ας μην είμαστε αχάριστοι! Σε μια μικρή χώρα ζούμε, πάλι καλά που καταφέρνουμε και κάνουμε αυτά που κάνουμε. Αυτό που θέλαμε να πούμε στην ουσία είναι πως κάποιες φορές μας φαίνεται περίεργο το πόσος κόσμος ακόμη και σήμερα συνεχίζει να μην αντιλαμβάνεται την ηλεκτρονική μουσική σαν πραγματική "μουσική οντότητα" .
—Στις δυο πρώτες θέσεις της φετινής λίστας του Forbesμε τους πιο ακριβοπληρωμένους Djs βρίσκονται οι CalvinHarris και DavidGuetta. Δώστε μου δυο ονόματα που κατά την γνώμη σας θα άξιζαν να τους δούμε σε αυτή την λίστα αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να τους δούμε ποτέ.
X: Για να είμαστε πραγματικά ειλικρινείς νομίζουμε πως είναι ελαφρώς ανούσιο να υπάρχει τέτοια λίστα, μα εφόσον υπάρχει ίσως θα άξιζαν να είναι μέσα στη λίστα τούτη ο Floating Points και ο Kutmah.
—Τι έχετε αποκομίσει από την μέχρι τώρα εμπειρία σας στο Βερολίνο;
F: Η φάση με το Βερολίνο, τη Project: Mooncircle και το τούρινκ ήταν φανταστική! Μα ακόμη πιο εξαιρετικό ήταν το ότι γνωρίσαμε τους ανθρώπους μιας δισκογραφικής που παρακολουθούσαμε και γουστάραμε χρόνια, και όχι απλά τους γνωρίσαμε, μας φιλοξένησαν, φάγαμε και ήπιαμε μαζί και γίναμε φίλοι! Επίσης το να βλέπεις πως λειτουργεί μια από τις αγαπημένες σου εταιρίες από μέσα, να βλέπεις πως λειτουργεί η βιομηχανία και έξω από τα δικά σου σύνορα είναι πραγματικά τρομερά ωφέλιμο. Τέλος, ο κόσμος και το πόσο διαφορετικά “διασκεδάζει” και συμπεριφέρεται σε gig και lives μας έδωσε να καταλάβουμε κάποια πράγματα! Όλα αυτά βέβαια αφορούν τη μουσική, το τι αποκομίσαμε σε άλλους τομείς, θα χρειαστούμε πολύ παραπάνω για να το αναφέρουμε, οπότε κάποια άλλη φορά!
Συμπληρώστε τις φράσεις:
F+X: Η ζωή είναι σαν το πιτόγυρο που τρως γεμάτος τύψεις και ενοχές σε περίοδο δίαιτας. Και ένα δεν είναι ποτέ αρκετό!
Η μουσική είναι μερέντα (γουατέβερ δατ μινς).
Στο μέλλον θα θέλαμε να γίνουμε αργόσχολοι εισοδηματίες με τεράστια συλλογή από κόμικς, βιντεογκέϊμς και βινύλια από παζάρια.
—Πώς θα θέλατε να αισθάνεται ο ιδανικός ακροατής για εσάς μετά το τέλος της ακρόασης του « CheapPoetry»;
F: Σαν 80 χρονών ραμολί που μετά από χρόνια απουσίας από το σεξ πήρε το πρώτο του βιάγκρα και είδε το φως.
—Κάντε μια ερώτηση στον εαυτό σας...
Χρήστος: Βγήκαν αληθινά, ισχύουν όλα αυτά τα ωραία που λένε ότι συμβαίνουν στον οργανισμό μόλις κοπεί το τσιγάρο;
Μπαρούφες. Είναι ωραίο βέβαιο ότι κάποιες στιγμές δεν νοιώθεις σαν πελώρια κιτρινισμένη γόπα.
Φώτης: Είναι αλήθεια πως τώρα τελευταία άρχισες να τρέφεις μία περίεργη και έντονη αγάπη για τις γάτες;
Όσο κι αν θα ήθελα αυτές οι φήμες να είναι ψευδείς, δυστυχώς ιτ ιζ τρου!
Μπορείτε να μας στείλετε μια φωτογραφία με κάτι που αγαπάτε πολύ;
________________
Το "Cheap Poetry" είναι το ντεμπούτο άλμπουμ των Tendts και μόλις κυκλοφόρησε από την Fair Weather Friends Records. Το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου θα γίνει μια live παρουσίαση του δίσκου στο δισκοπωλείο «Λωτός» της Θεσσαλονίκης. Περισσότερες πληροφορίες για το event εδώ.
Οι Tendts ετοιμάζουν στο μέλλον εξτρά παρουσιάσεις του δίσκου σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις. Περισσότερα για τους Tendts στα Soundcloud, Facebook και twitter.
σχόλια