Η αγάπη του φωτογράφου Roger Vail για τα Λούνα Παρκ κρατάει τώρα πάνω από τρεις δεκαετίες. Για τριάντα χρόνια απαθανατίζει τα μεγάλα, εντυπωσιακά φωτισμένα παιχνίδια τωνΛούνα Παρκ χρησιμοποιόντας κάμερες μεγάλου φορμά, και τη ρύθμιση time exposure. Το αποτέλεμα είναι ένα εντυπωσιακό, ποιητικό παιχνίδι με το φως και το σκοτάδι. Οι φωτεινοί τροχοί μετατρέπονται σε πολύχρωμα διαστημόπλοια που στροβιλίζονται με φόντο το απολύτως ήσυχο και ακίνητο σκοτάδι. Το ανθρώπινο στοιχείο αν και όταν υπάρχει περιφέρεται ως φάντασμα γύρω από αυτά τα παράξενα φωτισμένα αντικείμενα που μέσα από την κίνησή τους γεννιούνται σκιές και σχήματα εκεί που πριν δεν υπήρχαν. Μέδουσες και άλλα παράξενα όντα σχηματίζονται εκεί που οι αχτίδες του φωτός τέμνονται, οι φωτισμένοι τροχοί των λούνα παρκ μετατρέπονται σε θόλους παράξενων ναών, το μανιτάρι της πυρηνικής έκρηξης, κύκλους που δεν έχουν τέλος ή παράξενους αστερισμούς σαν αυτούς που βλέπουμε στα σκίτσα και στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Μόνο που στις φωτογραφίες του Vail πρόκειται για την απλή καταγραφή μιας κίνησης ενός αντικειμένου που διαρκεί συνήθως τρία λεπτά.
Για τον Vail το παιχνίδι του φωτός, η ομορφιά των συγκεκριμένων εικόνων και το τυχαίο του πράγματος αφού ποτέ δεν μπορεί να ξέρει το τελικό αποτέλεσμα πριν την εκτύπωση / εμφάνιση του φιλμ, ήταν αρκετά για να τον κρατήσουν «δέσμιο» αυτής της ονειρικής θεματικής και τεχνικής για τεις δεκαετίες. Για τους κριτικούς η δουλειά του Vail θα μπορούσε να είναι ένα σχόλιο πάνω στον κύκλο της ζωής, αφού αυτές οι κούρσες περιέχουν σχεδόν πάντα ανθρώπινα σώματα. Ακόμα και όταν δεν είναι ορατά, γνωρίζει κανείς πως είναι εκεί τυλιγμένα μεσα στους κύκλους φωτός. Οι ομόκεντροι κύκλοι χωρίς αρχή και χωρίς τέλος, το ατομικό σύννεφο, έντονες μνήμες από την ταινία Metropolis toy Fritz Lang (1927), αστερισμοί, χάρτες του DNA, ο κύκλος της ζωής, ένα ταξίδι στο χρόνο και στον τόπο μέσα από τις πιο όμορφες φωτογραφίες που έχουμε δει.
Για όσους τυχερούς βρίσκονται στην Καλιφόρνια αυτό το καλοκαίρι η Γκαλερί Joseph Bellows φιλοξενεί μια μεγάλη αναδρομική με τη δουλειά του Roger Vail.
σχόλια