ΓΚΑΛΟΠ: Τρεις ερωτήσεις για τις εξελίξεις μετά το Γιούρογκρουπ

Έτσι!Το αποφασίσαμε και ανεβαίνουμε.Σαν τον ορειβάτη που έχοντας πέσει σε κάποια χαράδρα, από τύχη όχι σοβαρά τραυματισμένος, αρχικά σοκαρισμένος, φοβισμένος, απελπισμένος τα βάζει με την τύχη του και τον εαυτό του.Κάποιοι, κάποια στιγμή, του ρίχνουν τρόφιμα και ένα σχοινί να πιαστεί, ένα και μοναδικό, μόνο που αυτό είναι από την λάθος, αιχμηρή πλευρά αλλά δεν φτάνει και μέχρι εκείνον και δεν πρόβλεψαν για δεύτερο...Μέχρι που παίρνει την απόφαση να κάνει πράξη τις σκέψεις του και τα αντικρουόμενα, αντιφατικά σχέδια που τριβέλιζαν το μυαλό του, θετικά και αρνητικά. Το αποφασίζει. Με μη προβλεπόμενους κανόνες αναρρίχησης, για την συγκεκριμένη περίσταση, στηριζόμενος μόνο στον εαυτό του, αρχίζει να σκαρφαλώσει, να αναρριχείται με τα ίδια του τα χέρια και πόδια, με ελάχιστο κατάλληλο εξοπλισμό για την περίπτωσή του, προς την μοναδική διέξοδο που υπάρχει, προς τα πάνω, μόνο προς τα πάνω. Εμπιστεύεται τα δικά του χέρια, τα πόδια, το ίδιο του το σώμα και πρωτίστως τα ψυχικά του αποθέματα, την ψυχή του που δεν τον εγκατέλειψε ούτε μία στιγμή, ήταν μονάχα κουρασμένος και δικαιολογημένα φοβισμένος. Το σώμα κάποιες στιγμές απρόθυμό να ακολουθήσει αλλά σώμα και πνεύμα συνεχώς συντονίζονται. Η απόφαση είναι μία, μόνο μία, χωρίς την παραμικρή περίπτωση ανάκλησης της. ΜΟΝΟ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΠΑΝΩ με νύχια και με δόντια... Η αναρρίχηση ξεκίνησε και η αρχή της δείχνει να είναι θετική. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει ομαλή επιστροφή παρά μόνο η θανατηφόρα πτώση. Οι από πάνω τον παρακολουθούν έντρομοι δίνοντας του τις σωστές-προβλεπόμενες οδηγίες (μη κατάλληλες για την περίσταση). Δεν τους ακούει. Αργά αλλά σταθερά συνεχίζει το δικό του σχέδιο. Μόνο αυτός μπορεί να διακρίνει που μπορεί να πιαστεί και να πατήσει. Συνεχίζει αποφασισμένος. Η αρχή έγινε. Το βλέμμα του συνεχώς στα σημεία σταθερής κράτησης και η πορεία του προς τα επάνω. ΜΟΝΟ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΠΑΝΩ!!!