To 1999 o φωτογράφος Ryan McGinley κυκλοφόρησε μόνος του το βιβλίο The Kids Are Alright, έναν τόμο όπου συγκέντρωνε φωτογραφίες των φίλων και των εραστών του σε προσωπικές στιγμές, σε καταστάσεις γύμνιας, έκστασης, παράτολμες και ανέμελες. Φωτογράφιζε ασταμάτητα, χρησιμοποιώντας μέχρι και είκοσι ρολά φιλμ το βράδυ. «Εκείνη την εποχή ήταν πολύ σημαντικό να καταγράφω τη ζωή μου» λέει, «επειδή ήμουν ο μόνος από τους φίλους μου που έκανε κάτι τέτοιο. Έστειλε αντίτυπα του χειροποίητου βιβλίου του σε κάποιους γκαλερίστες, curators και φωτογράφους που θαύμαζε και κατάφερε να εντυπωσιάσει την Sylvia Wolf, τότε διευθύντρια του τμήματος φωτογραφίας του Μουσείου Whitney, η οποία τον βοήθησε να οργανώσει την πρώτη του ατομική έκθεση το 2003. Ήταν 26 χρονών, ένας από τους νεότερους καλλιτέχνες που έχουν κάνει ποτέ ατομική έκθεση σε μουσείο.
14 χρόνια μετά, ο Ryan McGinley κάνει μια αναδρομή σε αυτή την περίοδο που τον έβαλε στη λίστα με τους πιο γνωστούς φωτογράφους του κόσμου και εκθέτει 1500 από τις πολαρόιντ που έβγαζε φανατικά και δεν είχαν ποτέ μέχρι τώρα εκτεθεί δημόσια. Η έκθεση "Ryan McGinley: The Kids Were Alright" που ξεκινάει από τις 11 του μήνα (μέχρι και τις 20 Αυγούστου) στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Denver θυμάται ξανά τις στιγμές που τον στιγμάτισαν, αποκαλύπτοντας πτυχές του ηδονιστικού παρελθόντος του που ήταν λίγο-πολύ γνωστές, αλλά οι περισσότερες δεν έχουν ξαναδεί το φως της δημοσιότητας. Είναι φωτογραφίες που τον δείχνουν να κάνει σεξ, φωτογραφίες φίλων του που αυνανίζονται, να κάνουν ναρκωτικά. «Συγκινούμαι πολύ σήμερα από την ευπάθεια εκείνης της εποχής και αισθάνομαι περήφανος που φαίνεται αυτή η ευαισθησία, παρόλο που είναι τόσο ωμές. Ήταν πραγματικά η ζωή μου εκείνη την περίοδο».
Ανάμεσα στα σκληρά ναρκωτικά και το άγριο σεξ υπάρχουν και στιγμές εξαιρετικής τρυφερότητας όπως στις φωτογραφίες που δείχνουν τον Ryan με τον φίλο του εκείνη την περίοδο, τον Marc Hudley. Η έκθεση στο Denver είναι για τον φωτογράφο μία απελευθερωτική διαδικασία, «ήταν πολύ σημαντικό για μένα που μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο να παραδεχτώ ότι είμαι γκέι να μην χρειαστεί να το πω σε κανέναν, αλλά να δείξω απλά τις φωτογραφίες του φίλου μου στις οποίες φιλιόμαστε ή κάνουμε έρωτα. Τις δείχνω στον κόσμο και περιμένω να δω τι θα συμβεί».
―Μ. Η.
