Αιχμηρή (και ενίοτε ρομαντική) street art στην Αθήνα

Ο Ιταλός σκηνοθέτης και ο αρχιτέκτονας και production designer συνυπογράφουν ένα πρότζεκτ που αντιμετωπίζει το interior design ως κινηματογραφική εμπειρία. Η συλλογή, που παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, περιλαμβάνει περίπου 140 κομμάτια ένδυσης, επίπλωσης και αντικειμένων, ενώ οι ευρύτερες κατηγορίες της ξεπερνούν τα 200 προϊόντα.

Ο Γιάννης Ιατρού και ο Ίωνας Αγγελής πήραν το ρίσκο να εκδώσουν ένα νέο ανεξάρτητο, τετραμηνιαίο περιοδικό, στις σελίδες του οποίου θα συναντώνται Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες, όπως ο Μίλο Μανάρα και ο Σιντάρο Κάγκο. Ο Γιάννης Ιατρού εξηγεί γιατί αποφάσισε να επενδύσει σε ένα έντυπο σε εποχές που αυτό δοκιμάζεται, και μιλάει για το πώς οραματίζεται το μέλλον των κόμικς στην Ελλάδα.

Ένα καφενείο με ψάθινες καρέκλες μιας άλλης εποχής, μια αυλή με ασβεστωμένα παρτέρια και βασιλικούς, και κάμαρες που μοιάζουν να έχουν βγει από μυθιστόρημα του Καραγάτση: ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο στο λιμάνι αποκτά νέα ζωή, συνδυάζοντας το design, την τέχνη και τη φιλοξενία.

Το διαμέρισμά της Ειρήνης Παχυγιάννη στο κέντρο είναι γεμάτο αντικείμενα από ταξίδια, vintage κομμάτια και έπιπλα από την πλατεία Αβησσυνίας, τα οποία δημιουργούν έναν χώρο όπου συνυπάρχουν διαφορετικές εποχές και ιστορίες.

Το διαμέρισμα της Κατερίνας Κασιμάτη στο Παγκράτι έχει αντικείμενα από κάθε γωνιά της γης: ένα χειροποίητο κομμάτι από το Ουζμπεκιστάν, ξυλόγλυπτα από τη Βραζιλία, λαϊκή τέχνη από την Κούβα και χάρτες για να ονειρεύεται τα επόμενα ταξίδια της.

Σχεδίασε ένα μουσείο πάνω στον βράχο της Ακρόπολης, συμμετείχε σε διεθνείς εκθέσεις και συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες. Η έκθεση «Αδύναμα έργα» στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, μέσα από το πολύτιμο αρχείο του, φωτίζει τη διαδρομή και τις ιδέες ενός αντισυμβατικού στοχαστή.

Στο Περαχώρι των Ανωγείων, βρίσκεται το εργαστήρι υφαντικής της Αγάπης Σμπώκου, υπόδειγμα σχεδιασμού, χωρίς περιττά φτιασιδώματα. Η αρχιτεκτονική εδώ ακολουθεί το πνεύμα του τόπου και των ανθρώπων του: λιτή, ουσιαστική, με μια εσωτερική αξιοπρέπεια που δεν χρειάζεται να φωνάζει.

Το διαμέρισμα του Γιώργου Γεωργακόπουλου και της Φωτεινής Καπίρη στην πλατεία Αμερικής έχει κάτι βαθιά καλλιτεχνικό στον πυρήνα του. Σε ένα σπίτι του 1963, έργα τέχνης, παλιά έπιπλα και αντικείμενα με οικογενειακή ιστορία συνδυάζονται με σύγχρονες παρεμβάσεις, δημιουργώντας έναν χώρο που διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της παλιάς Αθήνας.

Το διαμέρισμα του αρχαιολόγου-εικαστικού Διονύση Παππά στην πλατεία Βικτωρίας είναι ένα ιδιαίτερο σύμπαν, όπου όλα, τα φυτά, τα έργα τέχνης, ακόμα και ο ήλιος, λειτουργούν με έναν δικό τους, αρμονικό ρυθμό, που εύκολα σε παίρνει μαζί του.

Η φωτογράφος και εικαστικός Μαρία Μαυροπούλου ζει στο Κρυονέρι, σε ένα σπίτι όπου η βλάστηση μοιάζει να εισβάλλει στον χώρο και όπου πρωταγωνιστούν οι γάτες, οι φωτογραφίες κι ένα κανονικό μποστάνι.

Το κομψό νεοκλασικό του αρχιτέκτονα Αλεσάντρο Νταβίντ, κάτω από την Ακρόπολη, σε ταξιδεύει, χωρίς πολλή προσπάθεια, στη Βραζιλία, στον Λίβανο, στη Ρωσία, στη Βιέννη, στην Ιταλία και στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Έλληνας designer, που είδε το σχέδιό του για τα «Goonies» να γίνεται επίσημο σετ της Lego, κατασκευάζει έναν αμφορέα 2.033 κομματιών, μέσα από τον οποίο ζωντανεύουν ομηρικές ιστορίες.