Θα προσποιηθώ πως δεν υπήρξες

Πως ποτέ σου δε με άγγιξες
Πως ποτέ σου δε με κέρδισες.
Η προσποίηση, ξέρεις, είναι ψυχής φάρμακο, συνήθως.
Δεν είναι υποκρισία, δεν είναι φόβος.
Είναι αναλγητικό, είναι παυσίπονο συναισθημάτων.
Θα προσποιηθώ, λοιπόν, πως δε σε γνώρισα ποτέ.
Πως ποτέ μου δε σου μίλησα
Πως ποτέ μου δε σε μύρισα.
Και με αυτόν τον τρόπο θα προφυλαχτώ, θα κρυφτώ
από αυτό το διαβολικό τέρας της ψυχής μου
που κατασπαράζει το είναι και το μυαλό μου.
Θα γλιτώσω, θα φύγω, θα χαθώ,
θα βρω τον εαυτό μου που ίσως κάπου,κάποτε το έχασα
ή ίσως τον πούλησα για λίγες στιγμές μαζί σου.
Θα προσποιηθώ πως δεν υπήρξες
και σύντομα η προσποίηση θα γίνει πραγματικότητα.
Πραγματική πραγματικότητα, ξέρεις.
Όχι ψεύτικη.
Αλήθεια, ποιος είσαι εσύ?
Υπήρξες ποτέ?
Δε σε γνωρίζω, δε σε θυμάμαι.
Υπήρξες?