Το «Ώρα Ελλάδος ό,τι να 'ναι...» του Δημήτρη Χαλιώτη είναι μία επιθεώρηση. Σκέτο. Χωρίς προθέσεις και κοσμητικά επίθετα να το συνοδεύουν. Κοινωνικοπολιτική σάτιρα, τραγούδι και χορός. Πέντε ηθοποιοί κι ένα πιάνο επί σκηνής. Μία παρέλαση αλλόκοτων ηρώων, που κάτι μας θυμίζουν. Η πρώτη κοσμική κυρία της Αθήνας που δήλωσε ευθαρσώς αριστερή, δύο υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών που αυτοσχεδιάζουν με φόντο το πλεόνασμα, μία αμετανόητη ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, ένας τηλεβιβλιοπώλης σε λογοτεχνικό ντελίριο, μία υποψηφιότητα – έκπληξη για την Προεδρεία της Δημοκρατίας, ένας 30χρονος που διχάζεται ανάμεσα στην επανάσταση και την μπριζόλα του. Και μέσα σ' όλα, εμείς. Γιατί αν κάτι δεν έχουμε εντέλει σατιρίσει επαρκώς δεν είναι τους άλλους, αλλά τους εαυτούς μας.