Έχου μάθεις τις φιγούρες του Αλέξανδρου Βασμουλάκη από την street art, στους δρόμους της Αθήνας, αφού έχει εξωραΐσει και ομορφύνει πολλά κτίρια της Αθήνας. Το κεντρικό κτίριο των κοσμημάτων Ζολώτα, την πρόσοψη του θεάτρου Χώρα, το Πανόπτικον στου Ψυρρή, τα προσφυγικά και πολλά άλλα. Το κύριο θέμα των έργων του είναι η ψυχολογία των μορφών του. Η πάλη, το συγκρουσιακό στοιχείο κυριαρχεί, τόσο στα ζευγάρια των μορφών του, όσο και σε κάθε χαρακτήρα ξεχωριστά. Με την οξυδερκή ανάλυση των χαρακτήρων που πετυχαίνει μέσω της δουλειάς του, μας πείθει πως έχει διεισδύσει στον ψυχισμό τους, παίζοντας τον ρόλο ενός ικανού και προικισμένου ανατόμου, ενός εκφραστικού ενδοσκόπου. Το αποτέλεσμα είναι φιγούρες που δεν εγκλωβίζουν την ερμηνεία της διάθεσής τους. Εφάπτονται στο χαρτί σαν να έχουν προσκρούσει μετά από μια δυναμική πτήση ή σαν να γεννιούνται μόλις, αφήνοντας τον θεατή να επιλέξει την λέξη που θα τις χαρακτηρίσει. Με την οικεία αισθητική του, που αυτόματα γραπώνει το βλέμμα του θεατή, ο καλλιτέχνης αυτή την φορά περιορίζει τον στρατό των χαρακτήρων του σε κλειστό χώρο, ρίχνοντας έναν ισχυρότερο προβολέα στην φωνή του καθενός. Οι γραμμές του παραμένουν ελεύθερες, τα υλικά του ακρυλικό χρώμα και μελάνι και το φόντο πάντα λευκό για να υπογραμμίζεται η ψυχολογία και η διάθεση των ίδιων των χαρακτήρων. Πρόσωπα με ορθάνοιχτα εκφραστικά μάτια, σώματα σαν σπασμένα κρύσταλλα, ζευγάρια και μοναχικές φιγούρες ανοίγουν ατακαριστούς, αιχμηρούς διαλόγους με το κοινό.
Στη γραφιστική και λογοτεχνική επιμέλεια συνεργάζονται ο Πάρις Κούτσικος και ο Κουρούμπαλης αντίστοιχα.