Η Μαρουδή, σε συνέχεια της έως τώρα εικαστικής της πορείας και των αναζητήσεών της σε σχέση με το υλικό και τις ματιέρες του, επιστρέφει στις δύο διαστάσεις και τον καμβά ως υπόβαθρο, τον οποίο σε αυτή την ενότητα δουλειάς δουλεύει με έμφαση στις μικτές τεχνικές και τις επικολλήσεις υλικών όπως το χαρτί, η εφημερίδα, το ύφασμα κ.α. Η κυρίαρχη θα έλεγε κανείς σημασία της υλικότητας στα έργα αυτά και ιδίως ο τρόπος με τον οποίο εντάσσονται οι μεγάλες επιφάνειες των φθαρμένων, χαραγμένων, τσαλακωμένων ή και σκισμένων υλικών στις συνθέσεις της, είναι απόλυτα εναρμονισμένη με την κυρίαρχη ιδέα της έκθεσης, η οποία προέχει ακόμη και του θέματος του κάθε έργου. Το "Backward Progress" ή μεταφράζοντας ελεύθερα "Συνεργός σε οπισθοχωρητική πορεία", είναι ενδεικτικό της δριμείας κριτικής που ασκεί η καλλιτέχνης στα κοινωνικά τεκτενόμενα της εποχής μας, αλλά και τη διάθεση αναδρομής-αναπόλησης παλαιότερων εποχών.