Στα έργα της Ρουσιώτη ο ρεαλισμός και η αφαίρεση συνυπάρχουν. Έχοντας ως αφετηρία τις καθημερινές εικόνες του αστικού τοπίου, μέρος του οποίου αποτελεί η διάδραση στους τοίχους της πόλης, η εικαστικός μεταπλάθει το σύνηθες και τετριμμένο σε ζωγραφικό γεγονός. Ενσωματώνοντας στον καμβά τις προσωπικές της εμπειρίες μέσα από χρωματιστά σχήματα και γραμμές, δημιουργεί παλλόμενες συνθέσεις: σχήματα που υποδηλώνουν κίνηση και ζωή, έντονα και ζωηρά χρώματα που δημιουργούν χώρο, γραμμές που χαρίζουν στους πίνακες δύναμη και ρυθμό.