Στην έκθεση παρουσιάζονται έργα από τις συλλογές της Πινακοθήκης του Δήμου Αθηναίων, της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, της Δημοτικής Πινακοθήκης Λάρισας – Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα, της Δημοτικής Πινακοθήκης Βόλου και από ιδιωτικές συλλογές.

 

Όπως αναφέρει ο Ντένης Ζαχαρόπουλος, επιμελητής της έκθεσης: «Ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης είναι μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική μορφή στην ιστορία της τέχνης και γενικότερα στη πνευματική ζωή της Ελλάδας του 20ου αιώνα. Τόσο σαν ζωγράφος όσο και σαν άνθρωπος έζησε και έδρασε με απόλυτη αυτονομία σε σχέση με οποιουδήποτε είδους επίσημο ή ιδιωτικό κύκλωμα, κοινωνικό, επαγγελματικό, πολιτικό, ακόμα και γεωγραφικό. Έφυγε στο Μόναχο και στη συνέχεια στο Παρίσι και παρ' όλα αυτά δεν διεκδίκησε ούτε τη μία ούτε την άλλη ταυτότητα, αν και βαθύτατα εκσυγχρονιστής και πνευματικός άνθρωπος. Γεννήθηκε στη Σμύρνη (το 1881), έχασε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του με τη μικρασιατική καταστροφή, αλλά ποτέ του δεν διεκδίκησε την ταυτότητα του μικρασιάτη. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας Τέχνη (1917), τόσο σαν εκσυγχρονιστής και μοντέρνος ζωγράφος, όσο και σαν δημοκρατικός και εκσυγχρονιστής πολίτης δεν διεκδίκησε ποτέ του κανένα προνόμιο για τα καλλιτεχνικά και πολιτικά του πιστεύω. Μοιράστηκε το ατελιέ του με τον Μαλέα και ήταν στενός φίλος του Νικόλαου Λύτρα και του Περικλή Βυζάντιου.

 

Έζησε 73 χρόνια με τους φίλους του, τους συμπολίτες του, τους συναδέλφους του, τους γείτονές του και τους λίγους μαθητές του, αποφεύγοντας συστηματικά κάθε επισημότητα, κάθε είδους τίτλο και θεσμική αναγνώριση. Ιδιαίτερα μορφωμένος, υπήρξε στενός φίλος με ουσιαστικούς ανθρώπους των γραμμάτων και του πνεύματος του καιρού του. Όλα τα παραπάνω είναι εμφανή στο ζωγραφικό του έργο, όπου με την ίδια ελευθερία, ανεξαρτησία και γενναιοδωρία παρατηρεί την καθημερινή πραγματικότητα και συμμετέχει ενεργά στη ζωή χωρίς να αφαιθεί ούτε στιγμή στην ευκολία της ηθογραφίας, της περιγραφής, της ωραιοποίησης ή της θεματικοποίησης των ατόμων και των πραγμάτων που τον περιβάλλουν.