Πριν από τριανταπέντε χρόνια ο Λαζόγκας μοίραζε τη ζωή του μεταξύ Θεσσαλονίκης όπου δίδασκε σχέδιο στην αρχιτεκτονική του ΑΠΘ και στο Παρίσι όπου δούλευε και εξέθετε, ενώ περνούσε τα καλοκαίρια στο Μόλυβο, Η έρημη τότε και μοναχική παραλία της Εφταλού του προσέφερε απόλυτη ελευθερία.

 

Η αίσθηση της ιδιαιτερότητας του απόκοσμου τοπίου, στο τέλος αυτής της καθημερινής της διαδρομής, τη δεκαετία του '80 ενέπνευσαν μια σειρά σχέδια σε σελίδες Α4.

 

Η μαγεία του τόπου αποτυπώθηκε δημιουργικά. Η αίσθηση του Ομηρικού τοπίου, σαν ανέπαφου από το χρόνο, έπαιξε ρόλο στη διαμόρφωση του σχεδιαστικού λεξιλογίου του, που τον οδήγησε εκείνη την εποχή στο «πέρασμα» της ενότητας «Blind painting».

 

Τριανταπέντε (35) σχέδια, αποτυπώνουν το τοπίο και την γυναικεία μορφή, σε εκτύπωση που επέβλεψε ο ίδιος, σε ινδικό χειροποίητο χαρτί.

 

Το σύνολο των 35 σχεδίων αφιερώνεται στη Δημοτική Πινακοθηκη Μολύβου, αντίδωρο στον τόπο που τα γέννησε.