Συναίσθημα, ζωή, νερό, καπνός, σεξ, μουσική, Van Gogh, El Greco, Jean-Michel Basquiat, Cy Twombly, Claude Monet, J.M.W. Turner, F. Goya, όλα και όλοι βασίζονται στο χρώμα και δίνουν χρώμα συντελώντας στο δημιουργικό χάος, συμβάλλοντας στην έκρηξη δημιουργίας. Μια πραγματικότητα χωρίς χρώμα είναι εφάμιλλη με την τραγική εικόνα ενός ανθρώπου που ζει τη ζωή του χωρίς συναισθήματα, αχρωμάτιστα. Μήπως αυτή η δικτατορία του γκρίζου που έχει επιβληθεί στο σύγχρονο κόσμο, μας βάζει στη θέση αυτού του δυστυχισμένου σύγχρονου ανθρώπου που βλέπει μόνο γκρίζο και φοβάται να νιώσει το συναίσθημα; Μήπως το σύγχρονο αστικό τοπίο της Μητρόπολης, μεταμορφώνεται σε δολοφόνο της αισθητικής και απειλεί την ύπαρξη της κοινωνίας, οδηγώντας το άτομο στην αυθυποβολή;