Η έκθεση αυτή που εκ πρώτης όψεως παρουσιάζει φωτογραφικά έργα, δεν εκθέτει μόνο το έργο ενός φωτογράφου που αιχμαλωτίζει ένα θραύσμα του κόσμου, αλλά επίσης το έργο ενός εικαστικού που ανακατασκευάζει έναν κόσμο με μία ασυνεχή χρονικότητα.  Σαν μια αόριστη ανάμνηση «déjà vécu» που μας κατακλύζει κατά καιρούς, αυτές οι φαινομενικά πολύ οικείες εικόνες μπορούν να προκαλέσουν εντός μας μια σχεδόν ανησυχητική ταραχή. Το φωτογραφικά ανέφικτο τίθεται πλέον ως πραγματικό ερώτημα στον θεατή, ο οποίος αφέθηκε να τον καταλάβει το αδιανόητο: η πανταχού παρουσία.

Από το 2000 έως σήμερα, ο καλλιτέχνης, ανέπτυξε μία μέθοδο δράσης η οποία έχει ως στόχο να ανακατασκευάσει, από τη φύση ως τον υπολογιστή και δια μέσου της φωτογραφίας, φαντασιακά βιωμένα τοπία, ή ορθότερα επιδιορθωμένα. Πέρα από την προτεινόμενη εικόνα, οι ανακατασκευές αυτές προτάσσουν μια άποψη, μία οπτική γωνία, μια ιδέα.

Από τις μεγάλες αμμουδερές παραλίες έως τα βράχια, η δουλειά του Baudouin Colignon επικεντρώνεται πλέον σήμερα στην ανόργανη ύλη, κατ' εξοχήν στην Ελλάδα. Τα σημεία που χαράσσονται με σχολική κιμωλία πάνω στα υλικά αυτά καθοδηγούν απλώς μια εμπειρία του βλέμματος.

Πραγματικό εργαλείο αιχμαλώτισης, η ψηφιακή φωτογραφία δίνει τη δυνατότητα στον καλλιτέχνη να δημιουργήσει βιβλιοθήκες εικόνων, την απαραίτητη πρώτη ύλη για να κατασκευαστεί ελεύθερα το οπτικό έργο, το οποίο στη συνέχεια θα υποστεί επεξεργασία στον υπολογιστή. Στο στάδιο αυτό, δεν πρόκειται για παραποίηση ή για μετασχηματισμό αλλά για πραγματική κατασκευή με στοιχεία που προέρχονται από διαφορετικούς τόπους και χρόνους.