Στην προηγούμενη ατομική του έκθεση Bones are tight όπου τα έργα διερευνούσαν τη σχέση μεταξύ ιδεαλιστικής φόρμας και σωματικής μετουσίωσης της ο καλλιτέχνης είχε συμπεριλάβει μια σειρά από αναφορικές εικόνες οι οποίες μέσα στο σύνολο της δουλειάς σχεδόν έχαναν τη θεματική τους και λειτουργούσαν σαν παιδική ανάμνηση δημιουργώντας περισσότερο μία ατμόσφαιρα από το να λειτουργούν κυριολεκτικά.

 

Στην νέα του ατομική έκθεση επιστρέφει σχολιάζοντας αυτή την εικόνα – αναφορά και την λειτουργικότητα της. Ο διαχωρισμός μεταξύ έργου και αναφορικής εικόνας παύει να υφίσταται. Ο Κασάπης συναρμολογεί στο χώρο της γκαλερί ζωγραφικά έργα , επι‐ζωγραφισμένες φωτογραφίες και γλυπτά . Δημιουργώντας εσκεμμένα ανολοκλήρωτες μεταφράσεις από το ένα μέσο στο άλλο, εξετάζει ζητήματα της μνήμης και της παιδικότητας – εφηβείας . Μέσα από αυτή τη διαδικασία προσπαθεί να προτείνει εργαλεία διαχείρισης της εμπειρίας και της ταυτότητας.