Η εθελοντική ανιδιοτελής προσφορά αίματος είναι αδιαμφισβήτητα μία ουσιώδης πράξη υψίστης κοινωνικής αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και αγάπης, ειδικά όταν γίνεται χωρίς καν να υπάρχει κάποια βεβιασμένη ανάγκη για αίμα από κάποιο συγγενικό ή φιλικό μας πρόσωπο.
Δεν πρόκειται για μία άσκηση φιλανθρωπίας, που έχει ως βάση την προσφορά τ_ ισχυρ_ στον αδύναμ_, εξυπηρετώντας ένα ατέρμονο σύστημα κοινωνικής διαφοροποίησης και ανισότητας. Γι’ αυτό και είναι σωστή η κριτική που ασκείται συχνά στο σύστημα αιμοδοσίας στην Ελλάδα, που θέτει ιδιοτελή κίνητρα, όπως η μείωση των απουσιών σε μαθήτ_ λυκείου, οι άδειες στο στρατό και η παροχή δωρεάν αιματολογικών και βιοχημικών εξετάσεων σε άτομα που καταθέτουν χαρτιά που αποδεικνύουν ότι προέβησαν σε αιμοδοσία. Βέβαια στον αντίποδα, η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα στην Ευρώπη σε προσφορά αίματος, καθώς οι αιμοδότ_ εδώ είναι είδος υπό εξαφάνιση, με αποτέλεσμα η χώρα να πληρώνει για μεταφορά αίματος από την Ελβετία.
Ενώ όμως οι τακτικ_ αιμοδότ_ δεν αποτελούν ούτε το 1% του πληθυσμού αυτής της χώρας, το σύστημα της αιμοδοσίας εξακολουθεί και κάνει διακρίσεις. Για την ακρίβεια, αφού συμπληρώσει κάποι_ τις προσωπικές και ιατρικές πληροφορίες, ακολουθεί κάτω στο έντυπο με κεφαλαία γράμματα η κατηγορία: “ΠΡΟΣΟΧΗ – ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΑΙΜΑ”. Πρώτοι πρώτοι αποκλείονται “όποιοι είχαν έστω και μία ομοφυλόφιλη επαφή από το 1977”. Ας ξεκινήσουμε καταρχάς με το τι είναι αυτή η περιβόητη ομοφυλόφιλη επαφή τέλος πάντων. Ο λόγος αποκλεισμού δεν είναι άλλος από το πρωκτικό σεξ. Πράγματι έχει αποδειχτεί ότι το πρωκτικό σεξ εκθέτει σε μεγαλύτερο ποσοστό απέναντι στον ιό του HIV. Τι είναι αυτό όμως που καθιστά το πρωκτικό σεξ αποκλειστική πρακτική των ομοφυλόφιλων αντρών; Τίποτα απολύτως, μιας και η συγκεκριμένη σεξουαλική πρακτική ασκούνταν και ασκείται από πληθώρα στρέιτ ζευγαριών, τα οποία όμως φαίνεται να μην αντιμετωπίζουν κανέναν αποκλεισμό στην αιμοδοσία λόγω αυτής. Επομένως, η άγνοια και η ομοφοβία σε συνδυασμό με την κακή χρήση της γλώσσας, όχι μόνο στιγματίζει μία ολόκληρη κοινότητα και διαιωνίζει το επικερδές σύστημα των διακρίσεων και του ρατσισμού, αλλά αφήνει εκτεθειμένο και το ίδιο το σύστημα απέναντι σε ένα σωρό κινδύνους που φαίνεται να μην υπολογίζει.
Και σαν να μην αρκεί αυτό, ο παραλογισμός συνεχίζεται με την χρονική οριοθέτηση του 1977. Σε τι εξυπηρετεί η συγκεκριμένη ημερομηνία, την στιγμή που τα rapid tests τεχνολογίας Elisa για τον HIV δίνουν παράθυρο μη ανίχνευσης μέχρι και 3 μήνες και όταν η τεχνολογία που διαθέτουν τα κέντρα εξέτασης του αίματος προς αιμοδοσία μπορεί να ανιχνεύσει τον HIV στο αίμα 2-3 βδομάδες μετά την έκθεση τ_ αιμοδότ_ στον ιό;
Πρόσφατα στην Γαλλία, Αμερική, Ιαπωνία και Αυστραλία καταργήθηκε η απαγόρευση δωρεάς αίματος για τους ομοφυλόφιλους άντρες, κάνοντας εφικτή την αιμοδοσία για αυτούς με προϋπόθεση την αποχή από κάθε σεξουαλική επαφή επί ένα έτος. Και παρότι μία τέτοια διατύπωση ακούγεται καλύτερη από την δια βίου απαγόρευση, εξακολουθεί να κάνει διακρίσεις, μιας και αναφέρεται στους ομοφυλόφιλους άντρες, και δεν ανταποκρίνεται στην τρέχουσα πραγματικότητα ανίχνευσης του HIV. Ιδιαίτερα αστείο είναι πως η πρώτη χώρα που επέτρεψε την άνευ όρων αιμοδοσία για τους ομοφυλόφιλους πολίτες της, ήδη από το 2008, είναι η ομοφοβική Ρωσία του Πούτιν, αναλογιζόμενη την ανάγκη που υπήρχε στην χώρα για αίμα.
Επομένως, ένα σωστό σύστημα αιμοδοσίας, που δεν θα έκανε διακρίσεις και θα ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να έθετε ως όρο την αποχή από την σεξουαλική επαφή για 1 μήνα ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, μιας και κάποια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο HIV αφορά όλ_ όσ_ κάνουν σεξ. Δεν υπάρχουν ομάδες υψηλού ρίσκου, υπάρχουν σεξουαλικές πρακτικές υψηλού ρίσκου. Θα είμαστε καθημερινά εναντίον αυτού του άκρως ομοφοβικού συστήματος αιμοδοσίας, θα διεκδικούμε καθημερινά το δικαίωμα μας στην ανιδιοτελή εθελοντική προσφορά αίματος στους συνανθρώπους μας και θα χαιρετίζουμε κάθε ομάδα που πραγματοποιεί αιμοδοσίες, χωρίς να υπολογίζει αυτόν τον όρο και που παλεύει για την αφαίρεση του από τα επίσημα έντυπα αιμοδοσίας.
