Η ταινία Trumbo, που φτάνει πλέον και στις αίθουσές μας, σε έναν ιδανικό κόσμο θα εξιστορούσε το πως αυτός ο ιδιοφυής συγγραφέας μπορούσε να συνδυάσει ποιότητα και ποσότητα (σπουδαία σενάρια και άμεσα παραδοτέες απλές ιστορίες), τα βραβεία που κέρδισε και την συνεργασία του με άλλους καλλιτέχνες. Αντιθέτως, η βιογραφία του δε μπορεί να έχει κέντρο βάρους τίποτα άλλο από την εμπλοκή του στο χειρότερο κυνήγι μαγισσών που έγινε στην ιστορία του Hollywood, αυτό του εξοστρακισμού όσων εργαζομένων στη βιομηχανία ασπάζονταν τον κομμουνισμό.
Στην ερώτηση για το αν οι ίδιοι ασπάζονται τον κομμουνισμό, 10 από αυτούς αρνούνται να απαντήσουν απορώντας για ποιο λόγο τους γίνεται ένα τέτοιο προσωπικό ερώτημα αλλά και γιατί αυτό μπορεί να θεωρείται κάποιου είδους έγκλημα. Οι Hollywood Ten, εννιά εκ των οποίων σεναριογράφοι, βλέπουν την άγρια πλευρά της χώρας τους.
Το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκει αντιπάλους πλέον τις ΗΠΑ με την Σ. Ένωση και την καινούρια φράση ψυχρός πόλεμος να λέγεται όλο και από περισσότερα στόματα. Ο κομμουνισμός από ένα πολιτικό σύστημα γίνεται αυτομάτως ο Εχθρός και όποιος τολμά δημοσίως να αναφερθεί υπέρ του, θεωρείται προδότης της πατρίδας. Στον χώρο του θεάματος ακούγονται ήδη φήμες για το ότι υπάρχουν κομμουνιστές και πως μπορούν να εκμεταλλευτούν τη δύναμη του μέσου για να εισάγουν «επικίνδυνες» ιδέες μέσα στον αμερικανικό κινηματογράφο και κάπου εκεί δημιουργείται η Κινηματογραφική Ένωση για την Διατήρηση των Αμερικανικών Ιδεωδών.
Χαρη στις κινήσεις αυτής της ένωσης, η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών καλεί το 1947 έναν μεγάλο αριθμό μελών της κινηματογραφικής βιομηχανίας να καταθέσουν για το αν οι φήμες περί ύπαρξης κομμουνιστών είναι αληθινές. Στην ερώτηση για το αν οι ίδιοι ασπάζονται τον κομμουνισμό, 10 από αυτούς αρνούνται να απαντήσουν απορώντας για ποιο λόγο τους γίνεται ένα τέτοιο προσωπικό ερώτημα αλλά και γιατί αυτό μπορεί να θεωρείται κάποιου είδους έγκλημα. Οι Hollywood Ten, εννιά εκ των οποίων σεναριογράφοι, βλέπουν την άγρια πλευρά της χώρας τους. Οδηγούνται σε ομοσπονδιακές φυλακές από μερικούς μήνες μέχρι και έναν χρόνο και μετά την αποφυλάκισή τους απολύονται από τα στούντιο, χάνοντας το δικαίωμα στην εργασία. Τα επόμενα χρόνια, ακόμη περισσότεροι εργαζόμενοι του Hollywood μπήκαν σε μαύρη λίστα και έπρεπε να περάσουν περίπου 10 χρόνια, όταν γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 50 και αφού είχε φτάσει το τέλος του μακαρθισμού, άρχισαν να καθαρίζονται συνειδήσεις.
Oι δέκα πρωτομάρτυρες αυτής της μαύρης ιστορίας για την κινηματογραφική βιομηχανία γύρισαν και ένα φιλμ διάρκειας 15 λεπτών το 1950, με τίτλο The Hollywood Ten όπου εξηγούσαν τις θέσεις και την προφανή αθωότητά τους. Ήταν οι εξής:
•Alvah Bessie
Δημοσιογράφος του New Yorker, συγγραφέας και σεναριογράφος της Warner Bros., υπέγραψε μεταξύ άλλων τα σενάρια για τα The Very Thought of You (1944), Hotel Berlin (1945) και Objective, Burma! (1945). Μετά την αποφυλάκισή του δεν ξαναεργάστηκε στο Hollywood.
•Herbert Biberman
Από σκηνοθέτης του αντιναζιστικού The Master Race (1944) βρέθηκε και αυτός στη θέση του προδότη της χώρας. Το 1954 σκηνοθέτησε το Salt of the Earth, ταινία με θέμα μια απεργία στο Νέο Μεξικό, που φτιάχτηκε αποκλειστικά από άτομα που βρίσκονταν στη μαύρη λίστα του Hollywood. Παίχτηκε για μικρό διάστημα σε ανεξάρτητες αίθουσες, μέχρι που απαγορεύθηκε η προβολή της για 11 χρόνια. Η ζωή του έγινε ταινία το 2000 με τίτλο One of the Hollywood Ten και πρωταγωνιστή τον Jeff Goldblum.
•Lester Cole
Συνιδρυτής του Screen Writers Guild με 40 περίπου ταινίες στο ενεργητικό του – η τελευταία λίγο πριν μπει στη φυλακή ήταν το Chain Lightning με τον Humphrey Bogart. Δυο χρόνια αργότερα, ένα ημιτελές σενάριό του, το Viva Zapata!, γίνεται ταινία σκηνοθετημένη από τον Elia Kazan και φτάνει ως τα Όσκαρ χωρίς να του δοθεί κάποιο credit.
•Edward Dmytryk
Ο γνωστός σκηνοθέτης των Murder My Sweet (1944) και Crossfire (1947) για το οποίο μάλιστα πήρε υποψηφιότητα για Όσκαρ ενώ είχε ήδη μπει στη λίστα. Έφυγε από τις ΗΠΑ για 2 χρόνια, επέστρεψε, φυλακίστηκε και τελικά δέχθηκε να δηλώσει πως ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ, δίνοντας και αρκετά άλλα ονόματα. Αμέσως το όνομά του καθαρίστηκε και συνέχισε να δουλευει κανονικά για τα μεγάλα στούντιο.
•Ring Lardner Jr.
Λίγο πριν εμφανιστεί στην επιτροπή, ήταν από τους ακριβότερους σεναριογράφους στο Hollywood. Μετά την αποφυλάκισή του, έφυγε στην Αγγλία, δούλεψε με ψευδώνυμα και τελικά το όνομά του εμφανίστηκε ξανά σε αμερικανική παραγωγή το 1965, στο The Cincinnati Kid. Πέντε χρόνια αργότερα βραβεύτηκε με Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου για το MASH.
•John Howard Lawson
Υποψήφιος για Όσκαρ το 1938 με το Blockade, μετά την αποφυλάκισή του κατέφυγε στο Μεξικό όπου έγραψε (χωρίς να πάρει credit) το Cry, The Beloved Country, την πρώτη ταινία που ασχολήθηκε με το απαρτχάιντ στην Ν. Αφρική.
•Albert Maltz
Πετυχημένος θεατρικός συγγραφέας που μετακόμισε στο Λος Άντζελες τη δεκαετία του 40 για να δουλέψει με τη Warner, έγραψε τα σενάρια των This Gun for Hire και The Pride of the Marines (υποψήφιο για Όσκαρ το 1945). Κατέφυγε στο Μεξικό όπου έγραψε κρυφά σενάρια, μεταξύ άλλων και για το The Robe το 1953.
•Samuel Ornitz
Έφτασε στο Hollywood το 1928 και δούλεψε για 20 χρόνια μέχρι τη στιγμή της κατάθεσης και της φυλάκισής του. Δεν ξαναδούλεψε ποτέ στην κινηματογραφική βιομηχανία.
•Robert Adrian Scott
Έγραψε σενάριο ταινίας με τον Κάρι Γκραντ (Mr Lucky, 1943) και συνεργάστηκε με τον Dmytryk στα Murder My Sweet και Crossfire. Ήταν ο μόνος που μήνυσε το στούντιο που τον απέλυσε (RKO), έχασε όμως τη δίκη το 1957. Δούλεψε στην Αγλλία κυρίως για την τηλεόραση κάτι που έκανε και όταν επέστρεψε στις ΗΠΑ, γράφοντας μεταξύ άλλων για τη Lassie.
•Dalton Trumbo
Ο συγγραφέας του μεγάλου Johnny Got His Gun, έγραφε σενάρια από τη δεκαετία του 30 και είχε την πρώτη μεγάλη του επιτυχία το 1940 με το Kitty Foyle όπου ήταν υποψήφιος για Όσκαρ. Μετά την αποφυλάκισή του, έγραφε για χρόνια σενάρια με ψευδώνυμα, δύο εκ των οποίων μάλιστα κέρδισαν και Όσκαρ (Roman Holiday, The Brave One). Το ονομά του εμφανίστηκε ξανά το 1960 στον Σπάρτακο του Kubrick και το Exodus του Preminger.
Η ταινία Trumbo κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 11 Φεβρουαρίου από την Feelgood.
