Aκούστε σε πρώτη μετάδοση το νέο τραγούδι της Τάνιας Τσανακλίδου σε μουσική Λένας Πλάτωνος και σε στίχους Ελένης Φωτάκη

3

Το τραγούδι ''Την λένε Εύα'', για την ομώνυμη θεατρική παράσταση, ηχογραφήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2016 στο home studio της Λένας Πλάτωνος, παρουσία της Εύας Κουμαριανού, του ''τιμώμενου'' προσώπου, της συνδημιουργού - στιχουργού Ελένης Φωτάκη, της Βικτώριας Μπόζικ, του παραγωγού - συμπρωταγωνιστή της Εύας, Απόλλωνα Μπόλλα, και εμού, του ''κουμπάρου'' της δουλειάς αυτής. Ήρθε η Τάνια Τσανακλίδου και θυμάμαι την Εύα να σκύβει να της κάνει υπόκλιση. Το 1979, άλλωστε, όταν η Τάνια τραγουδούσε στη ''Μέδουσα'', σε κάποιο σημείο του προγράμματος, όποτε έλεγε τους ''Δρόμους του Βερολίνου'', παρατηρούσε να έχουν καταλάβει τη μία σκάλα του μαγαζιού κάτι κορίτσια με πολύχρωμα μαλλιά. Και σαν τελείωνε το συγκεκριμένο τραγούδι, η σκάλα άδειαζε. Μια - δυο, πιάνει η Τάνια τον ιδιοκτήτη: ''Τι συμβαίνει, γιατί φεύγουν; Δεν τους αρέσει το πρόγραμμα;'' Η απάντηση υπήρξε, αν μη τι άλλο, συγκινητική: ''Δεν κατάλαβες! Πρόκειται για τραβεστί που γνωρίζουν την ώρα που θα πεις τους Δρόμους του Βερολίνου και πετάγονται από την πιάτσα στη Συγγρού μόνο και μόνο για να σ' ακούσουν να το λες''! Μεταξύ εκείνων των κοριτσιών, λοιπόν, ήταν και η Εύα Κουμαριανού!


Στο τραγούδι πιάνο έπαιξε η ίδια η Λένα και αργότερα ο βοηθός της, ο Στέργιος Τσιρλιάγκος, ανάλαβε τη διακριτική ενορχήστρωση του. Μου έκανε εντύπωση ο σεβασμός συνθέτριας και ερμηνεύτριας στη στιχουργό. Η Φωτάκη μπήκε στο δωματιάκι του στούντιο, φόρεσε τα ακουστικά και έλαβε μέρος στην όλη διαδικασία. Όταν η φωνή της Τάνιας έσπασε στο τρίτο κουπλέ, στη φράση ''Τη λένε Εύα'', μας πήραν όλους τα ζουμιά. Τό'χει, άλλωστε, αυτό η Τάνια! Υπάρχει πιο συναισθηματική τραγουδίστρια; Δεν υπάρχει!
Καμαρώνω γι' αυτή τη μοναδική πρώτη συνεύρεση Πλάτωνος - Τσανακλίδου με αφορμή μία θεατρική παράσταση και μία γνωστή τρανς περφόρμερ. Σύμφωνα με τη Λένα, είχε πολλά χρόνια να γράψει τραγούδι που να συνδέεται σαν κλίμα με τον θρυλικό ''Καρυωτάκη'' της.

 

―Αντώνης Μποσκοϊτης

3

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το κύκνειο άσμα του Λευτέρη Βογιατζή

20 χρόνια LiFO / Λευτέρης Βογιατζής για τελευταία φορά

Την εικοσαετία που μας πέρασε βιώσαμε και την απώλεια ενός από τους σημαντικότερους ανθρώπους του ελληνικού θεάτρου. Ο Λευτέρης Βογιατζής έφυγε από τη ζωή το 2013. Ο «Αμφιτρύωνας» του Μολιέρου έμελλε να είναι η τελευταία του παράσταση. Η Ελένη Ευθυμίου που υπήρξε βοηθός του μιλά για πρώτη φορά και αφηγείται όσα έζησε δίπλα του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Τα άλλαξε όλα με το «καλημέρα»

20 χρόνια LiFO / Ο Γιώργος Λούκος τα άλλαξε όλα με το «καλημέρα»

Το 2006 είναι η πρώτη χρονιά του στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών. Το πρόγραμμα εκείνης της χρονιάς ήταν η αρχή μιας σπουδαίας περιόδου για τους Αθηναίους. Τι καινούργιο έφερε;
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
«Λυσιστράτη»: Κι αν είμαι γυναίκα, μη με φθονείς

Αρχαίο Δράμα Explained / «Λυσιστράτη»: Πόθος και πειθώ στον Ιερό Βράχο

Ποια είναι η σχέση του έρωτα με τον πόλεμο; Ποιος ο πολιτικός ρόλος των γυναικών σε μια κοινωνία σαν την αρχαία Αθήνα; Η κριτικός θεάτρου Λουίζα Αρκουμανέα μάς μυεί στο σπουδαίο έργο του Αριστοφάνη.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Η άνοιξη της ΕΛΣ

20 χρόνια LiFO / Η άνοιξη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Η μεταφορά της ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ σηματοδότησε μια νέα εποχή καλλιτεχνικής εξωστρέφειας και δημιουργικής ανανέωσης. Ανάμεσα στις σημαντικές παραγωγές που παρουσιάστηκαν στη νέα της στέγη, ξεχωρίζουμε δύο παραστάσεις-σταθμούς: τη «Φόνισσα» και τον «Βότσεκ».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

20 χρόνια LiFO / Αδελφοποιώντας τη χώρα: Από τα ολιγάριθμα pride στις μεγάλες queer παραστάσεις

Μέσα σε είκοσι χρόνια, η Ελλάδα άλλαξε τους νόμους της και τον τρόπο που φαντάζεται το φύλο και την επιθυμία. Η κουίρ τέχνη υπήρξε πρωταγωνίστρια αυτού του μετασχηματισμού.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΜΠΑΤΑΚΑΚΗΣ