«Τα έργα μου δημιουργούν ερωτήματα παρά δίνουν απαντήσεις» αναφέρει ο Kevin Sloan στο site του για τις τελευταίες του δημιουργίες. «Μέσα από τον «αλληγορικό ρεαλισμό» των εικόνων μου γεννιούνται ερωτήματα για την σχέση μας με την φύση στην εποχή της τεχνολογίας που ζούμε» καταλήγει. Το LIFO.gr μίλησε με τον Kevin Sloan και ανακάλυψε έναν ζωγράφο που παρά τις ονειρικές εικόνες που δημιουργεί πατάει γερά στην γη.
Την φτώχεια δεν πρέπει να την βλέπουμε ρομαντικά- είναι φρικτή.
—Ποια είναι η πιο δυνατή ανάμνηση που έχεις από την παιδική σου ηλικία;
Δυστυχώς, θυμάμαι πολύ λίγα πράγματα από την παιδική μου ηλικία. Όμως αρκετές από τις μνήμες μου από εκείνη την εποχή έχουν να κάνουν με τον χρόνο που ξόδευα σε μια αλάνα κοντά στο σπίτι μας. Υπήρχε μια εγκαταλελειμμένη φάρμα που είχε οπωροφόρα δέντρα, άγρια λαχανικά και ένα ρυάκι. Μου άρεσε να περνάω τον χρόνο μου εκεί μόνος ή με κάποιο φίλο.
—Γιατί έγινες καλλιτέχνης;
Συνειδητοποίησα αρκετά νωρίς ότι απλά αισθανόμουν καλύτερα όταν έκανα τέχνη. Αυτή η θεραπευτική πλευρά της τέχνης στην εφηβεία μου μετατράπηκε σε μεγαλύτερο πάθος για διερεύνηση του κόσμου μέσω των εικόνων καθώς μεγάλωνα.
—Πότε ήταν η τελευταία φορά που σχεδίασες κάτι;
Σήμερα το πρωί. Σχεδιάζω περίπου κάθε μέρα τις πιο πολλές φορές πάνω στους πίνακες που δουλεύω. Είναι ένας τρόπος για να επιλύσω προβλήματα πριν βάλω στα σχέδια χρώμα. Σχεδιάζω σε καμβάδες με κάρβουνο και άσπρη κιμωλία, αφήνω το πινέλο κάτω όταν έχω αντιληφθεί τι πρέπει να κάνω.
—Πιστεύεις ότι ένας καλλιτέχνης έχει κάποια υποχρέωση στην κοινωνία;
Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος (μαζί και οι καλλιτέχνες) έχει την υποχρέωση να γνωρίσει τον εαυτό του και να γίνει ο πιο συμπονετικός άνθρωπος που θα μπορούσε να γίνει. Έτσι θα βοηθήσουμε την κοινωνία με το να είμαστε πλήρως παρόντες και λιγότερο φοβισμένοι πολίτες. Μόνο αυτό μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία.
—Ποιοι είναι οι ήρωες σου;
Θαυμάζω τους ανθρώπους που μπορούν να είναι την ίδια στιγμή άφοβοι και καλοί. Άνθρωποι που είναι τόσο παθιασμένοι με αυτό που κάνουν, με κάτι που τους έχει κυριεύσει εντελώς και την ίδια στιγμή παραμένουν προσγειωμένοι σε αυτό τον κόσμο. Είμαι πολύ επιφυλακτικός με τον όρο «ήρωας» και την κατάχρηση του στις ΗΠΑ, έτσι όπως ενδεχομένως τον χρησιμοποιούν για ανθρώπους που κάνουν μια επικίνδυνη δουλειά όπως αστυνομικός, κ.τ.λ Είναι πολύ περισσότερα από αυτό.
—Ένα top5 με τους αγαπημένους σου καλλιτέχνες και ένα σύντομο σχόλιο για τον καθένα;
—Πιστεύεις ότι ένας πραγματικός καλλιτέχνης πρέπει να είναι φτωχός;
Όχι. Αρκετοί καλλιτέχνες υπήρξαν φτωχοί όμως αυτό δεν είναι προαπαιτούμενο για έναν καλλιτέχνη αλλά η συνέπεια διαφόρων παραγόντων- μια παρανόηση της κοινωνίας, άλλες φορές ο φόβος της επιτυχίες, ισχυρογνωμοσύνη.
Την φτώχεια δεν πρέπει να την βλέπουμε ρομαντικά- είναι φρικτή. Όμως, στο κόσμο της τέχνης και στην κοινωνία αρέσει ο μύθος της δημιουργικής ψυχής που υποφέρει, όπως ο Van Gogh. Πιστεύω ότι είναι μια καταστρεπτική φαντασίωση.
—Όταν δεν δουλεύεις αισθάνεσαι ότι χάνεις κάτι;
Αυτό που χάνω όταν δεν δουλεύω είναι το να είμαι κομμάτι ενός πράγματος μεγαλύτερου από εμένα και να δημιουργώ από το τίποτα. Αυτό είναι κάτι μαγικό.
—Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που πήρες από τα ταξίδια σου στις ΗΠΑ;
Είναι μια τεράστια χώρα με μεγάλη ποικιλία. Έζησα σε πολλές πολιτείες της Αμερικής και στιγμές αισθανόμουν ότι ζω σε διαφορετική χώρα. Η μοναδικότητα των ΗΠΑ είναι το αποτέλεσμα πολλών γενεών μεταναστών από όλο τον κόσμο. Η μαζική εισροή νέων ιδεών και κουλτούρων είναι αυτό που κάνει τις ΗΠΑ ένα μέρος με ενδιαφέρον και απαιτήσεις για όποιον αποφασίσει να ζήσει σε αυτές.
—Σκέψου τον εαυτό σου σαν ταξιδιώτη μέσα στον χρόνο. Τι θα έλεγες στον 16χρονο εαυτό σου εάν τον συναντούσες;
Θα του έλεγα ότι θα βρει μια λύση για αυτά που τον απασχολούν. Να προσπαθήσει να μην φοβάται. Ότι είναι εντάξει να είσαι καλός σε κάτι και να βουτάς μέσα σε αυτό παρά τα όσα λέει η οικογένεια σου και η φίλοι σου(Τα ίδια λέω και στον ενήλικο εαυτό μου σε τακτά χρονικά διαστήματα)
—Ποια είναι η αγαπημένη σου σκηνή από το φιλμ «Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων»;
Λυπάμαι, δεν το έχω δει.
—Τα μελλοντικά σου σχέδια;
Θα προσπαθήσω να κάνω μια δουλειά τριών διαστάσεων, ενδεχομένως ενσωματώνοντας αντικείμενα που έχω ανακαλύψει. Πρόσφατα πέρασα κάποιο καιρό στην Ιταλία και θα ήθελα να επιστρέψω στην Ρώμη για μερικούς μήνες και να δουλέψω κάποιες ιδέες που έχω σε γλυπτά. Συνεχίζω να εκθέτω την δουλεία μου εκτός των ΗΠΑ-Ειδικά στην Ευρώπη και την Νότια Αφρική.
—Θα μπορούσες να μας στείλεις μια φωτογραφία με κάτι που αγαπάς πολύ;
________________
Περισσότερα για τον Kevin Sloan στο site του
