Στο παρελθόν, ξερολιθικοί τοίχοι καθιστούσαν το έδαφος κατάλληλο για αγροτικές καλλιέργειες. Οι τοίχοι αυτοί ήταν η πιο εμφανής ανθρώπινη παρέμβαση στο τοπίο. Οι ξερολιθιές στήριζαν όγκους γης, μετατρέποντας το συχνά επικλινές τοπίο σε μία σειρά από επάλληλα, αρόσιμα, επίπεδα. Σήμερα τα Κυκλαδίτικα νησιά μεταμορφώνονται κάτω από την πίεση μιας διαφορετικής ανθρώπινης ανάγκης: της ισχυρής ζήτησης για εξοχικές κατοικίες.
Η πρόταση χρησιμοποιεί το παράδειγμα των ξερολιθικών τοίχων αντιστήριξης του παρελθόντος με σκοπό να πλάσει ένα νέο τεχνητό τοπίο τόσο για υπαίθρια όσο και για οικιακή χρήση.
Η θέση του σπιτιού βρίσκεται σε μία φυσική σέλλα όπου συναντιούνται δύο λόφοι. Στον άξονα Βορρά-Νότου η κλίση της γης ανεβαίνει ανάμεσα στους δύο λόφους ενώ στον άξονα Ανατολής-Δύσης το τοπίο κατεβαίνει, απελευθερώνοντας φυγές προς της θάλασσα και στις δύο κατευθύνσεις. Δύο επιμήκεις πέτρινοι τοίχοι γεφυρώνουν τους λόφους, επιτρέπουν στην κατοικία να «φωλιάσει» στην εσοχή αυτή και διατηρούν ταυτόχρονα τη συνέχεια του τοπίου που απλώνεται ανενόχλητο από πάνω της. Αυτή η απλή στρατηγική σβήνει τα όρια της κατοικίας και εξαφανίζει τον όγκο της από την ευρύτερη κορυφογραμμή του νησιού.
Η παρουσία του σπιτιού αποκαλύπτεται από τέσσερεις εσωτερικές αυλές, σκαλισμένες μέσα στο τοπίο που εξαπλώνεται στην οροφή. Οι αυλές χωρίζουν τους εσωτερικούς χώρους σε πέντε ξεχωριστά δωμάτια, ένα σχηματισμό ο οποίος μοιάζει με το νούμερο πέντε στα ζάρια. Έτσι όλοι οι υπόσκαφοι χώροι του σπιτιού φωτίζονται και αερίζονται διαμπερώς, οι εξωτερικοί χώροι προστατεύονται από τα καιρικά φαινόμενα ενώ παράλληλα το σπίτι απολαμβάνει τη θέα και δημιουργεί μία συμπαγή αλλά και πλούσια σχέση με το έδαφος.
6.
Αρχιτέκτονες: decaARCHITECTURE,
Ομάδα έργου: Αλέξανδρος Βαίτσος, Carlos Loperena, Έλενα Ζαμπέλη, Kyle Gudsell, Κατερίνα Χρυσανθοπούλου
σχόλια