Charli XCX: η ποπ σταρ του αμέσου μέλλοντος

Charli XCX: η ποπ σταρ του αμέσου μέλλοντος Facebook Twitter
Για χρόνια η Charli XCX φτιάχνει μουσική και γράφει στίχους που δείχνουν το μέλλον.
0

Τα δύο από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα εμπορικής και εναλλακτικής ποπ της περσινής χρονιάς δεν απέχουν και τόσο πολύ μεταξύ τους: η Dua Lipa και η Lorde εκπροσωπούν διαφορετικό κομμάτι της σύγχρονης ποπ, αλλά αν ακούσει κανείς τους στίχους και τη μουσική θα συνειδητοποιήσει πως το χάσμα μεταξύ του τι θεωρείται mainstream και τι alternative έχει αρχίσει να μικραίνει.


Γνωστές ποπ-σταρ παραγγέλνουν τραγούδια από μουσικούς του κάποτε ανεξάρτητου χώρου και οι τελευταίοι εμπνέονται όλο και περισσότερο από τον ήχο των charts για να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα της εποχής τους.

Σε αυτή την πραγματικότητα, η Charli XCX φαντάζει ως η απόλυτη ποπ σταρ του προσεχούς μέλλοντος: στη μουσική της συγχωνεύεται ιδανικά το πειραματικό με το εμπορικό στοιχείο, ενώνονται το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ποπ ήχου, ενώ παράλληλα οι στίχοι της αποκρυσταλλώνουν τους φόβους, τις επιθυμίες και τη μοναξιά που βιώνει η γενιά της.

Για χρόνια η Charli XCX φτιάχνει μουσική και γράφει στίχους που δείχνουν το μέλλον. Ίσως έφτασε η στιγμή η μουσική βιομηχανία να αποδεχτεί πως φιλόδοξες ποπ σταρ σαν την Charli XCX είναι αυτές που την εκφράζουν πιο πειστικά από τις συνήθεις ύποπτες.


Η 25χρονη Βρετανίδα είναι κλασική περίπτωση καλλιτέχνιδας που στις φλέβες της κυλάει το εθιστικό ποπ μικρόβιο, το οποίο μπορεί να την κάνει τεράστια, αλλά μέχρι πρόσφατα φοβόταν να το αφήσει να λάμψει στην ολότητά του.
Ωστόσο, το 2017 ήταν η χρονιά της: κυκλοφόρησε δύο mixtapes, το ένα καλύτερο από το άλλο, και με το video «Boys» έσπασε το YouTube. Μπορεί να μην έχει αλλάξει πολλά στη μουσική της, αλλά φαίνεται πως η μουσική βιομηχανία μοιάζει όλο και περισσότερο με αυτό που κάνει η Charli XCX εδώ και χρόνια, ήδη από τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας.

Charli XCX: η ποπ σταρ του αμέσου μέλλοντος Facebook Twitter
Η συνεργασία της με τους παραγωγούς Sophie, Stargate και A.G Cook, όπως και με πολλούς άλλους ενδιαφέροντες μουσικούς, οι οποίοι προσέδωσαν στον ήχο της αναγνωρίσιμη ταυτότητα και φουτουριστικές πινελιές.

Η Charlotte Emma Aitchison, όπως είναι το αληθινό όνομά της, γεννήθηκε το 1992 στο Καίμπριτζ από Σκωτσέζο πατέρα και Ινδή μητέρα, αλλά μεγάλωσε στο Stortford, μια επαρχιακή πόλη μία ώρα από το Λονδίνο.


Άρχισε να φτιάχνει ερασιτεχνικά κομμάτια στο Yamaha synth της από τα 14 της και τα δημοσίευε στον λογαριασμό της στο MySpace. Το πιο ενδιαφέρον τραγούδι που έγραψε τότε, το «Art Bitch», έφτασε στ' αυτιά ενός ντόπιου clubber ονόματι Chaz Cool που έκανε πολλά rave parties. Εκείνος την προσκάλεσε αμέσως να παίξει σε κάποια από αυτά.
Παρόλο που τα πάρτι ήταν παράνομα, οι γονείς της Charlie την υποστήριζαν πλήρως και μερικές φορές κάθονταν μέχρι τα ξημερώματα ξύπνιοι για να την ακούσουν και να τη γυρίσουν σπίτι.

Εκείνη την περίοδο έγραψε ένα άλμπουμ με τίτλο «14», το οποίο μοίραζε στα rave parties όπου έπαιζε ως Charli XCX ‒ αυτό το όνομα χρησιμοποιούσε στο MSN chat. Με την έλευση της νέας δεκαετίας υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την Asylum Records (θυγατρική της Atlantic), ενώ το ίδιο έτος παράτησε τις σπουδές της στην Καλών Τεχνών του Λονδίνου για να κυνηγήσει αποκλειστικά την καριέρα της στη μουσική.

Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και η ανήλικη ακόμη τότε Βρετανίδα χρειάστηκε χρόνο για να επεξεργαστεί τα νέα δεδομένα της ζωής της. Επέστρεψε και ουσιαστικά άρχισε να δημιουργεί θόρυβο το 2011, όταν το «Pitchfork» χαρακτήρισε Best New Tracks τα singles της «Stay Away» και «Nuclear Seasons», ενώ το 2012 κυκλοφόρησε τις δύο πρώτες της κασέτες διαδικτυακά, οι οποίες ήταν υπερβολικά πειραματικές για να της χαρίσουν απήχηση σε ευρύτερο κοινό.

 

Το Nuclear Seasons από το επίσημο δισκογραφικό της ντεμπούτο True Romance

Το ίδιο συνέβη και με το επίσημο ντεμπούτο της «True Romance» τον επόμενο χρόνο: οι πιασάρικες ποπ μελωδίες χάνονταν πίσω από τη σκοτεινή, goth ατμόσφαιρα και οι φοβερές, σύγχρονες ιδέες της αφορούσαν μόνο το ψαγμένο κοινό, με αποτέλεσμα να έχει πολύ ισχνή παρουσία στα βρετανικά charts.


Βέβαια, οι κριτικοί και το εναλλακτικό ακροατήριο λάτρεψαν το άλμπουμ, το οποίο, σύμφωνα με την ίδια, «εξερευνά κάθε πτυχή της ρομαντικής μου ιστορίας».

Το ίδιο έτος σημείωσε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της μέχρι και σήμερα, μαζί με το σουηδικό duo Icona Pop. Ο λόγος για το πασίγνωστο «Ι love it» («I don't care! I Love it!»), το οποίο, αφού ακούστηκε στην τηλεοπτική σειρά «Girls», απέκτησε διαστάσεις φαινομένου κι έπιασε κορυφή στα βρετανικά charts.

Ελάχιστοι όμως έχουν συνδυάσει το κομμάτι με την αληθινή συνθέτριά του, την Charli XCX, αφού η ίδια αποστασιοποιήθηκε ενστικτωδώς από αυτό, μη θέλοντας να χάσει το respect της εναλλακτικής κοινότητας που ίσως το θεωρούσε ξεπούλημα. Υποστήριξε ότι το χάρισε στις Σουηδέζες γιατί δεν ταίριαζε στην αισθητική του προσωπικού της δίσκου.

 

Το πασίγνωστο «Ι love it» («I don't care! I Love it!») που έγινε σε συνεργασία με το σουηδικό duo Icona Pop

Το δεύτερο μισό του 2013 παρέμεινε στην αφάνεια, δίνοντας κομμάτια της στη Rihanna, στην Iggy Azalea και στην Gwen Stefani, οι οποίες βέβαια είχαν ξεπεράσει προ πολλού το κόμπλεξ της ετικέτας που βασάνιζε την Charlie XCX, μετατρέποντας τα πoπ διαμαντάκια της σε επιτυχίες.


Φαίνεται πάντως πως τελικά το πήρε το μάθημά της και συνειδητοποίησε πως δεν χρειάζεται να απολέσεις την ταυτότητά σου για να σημειώσεις επιτυχία.

Η πρώτη απόδειξη ήρθε με το single «Boom Clap» το 2014, το οποίο έγραψε για το σάουντρακ της ταινίας «The fault in our stars», σκαρφαλώνοντας μέχρι το Νο 8 του Billboard, ενώ το ίδιο έτος κυκλοφόρησε τον δεύτερο και πιο επιτυχημένο εμπορικά δίσκο της μέχρι σήμερα («Sucker»), υιοθετώντας power pop ήχο, punk attitude και φεμινιστικό στίχο, φτιάχνοντας δηλαδή τα πάντα με τους δικούς της όρους.

Το 2015 σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ «The F word and me», μέσω του οποίου εξερευνά τη σχέση μεταξύ του φεμινισμού και της πoπ μουσικής, ενώ με δηλώσεις της προετοίμαζε την έλευση του τρίτου της άλμπουμ, παραδεχόμενη μάλιστα αργότερα πως πια δεν φοβόταν την πoπ ετικέτα.

Παράλληλα, εξέφρασε την προσωπική της επιθυμία να γράψει τον καλύτερο πoπ δίσκο της χρονιάς. Έτσι, μας χάρισε ένα EP το 2106 και δύο mixtapes το 2017, διεκδικώντας περισσότερη καλλιτεχνική ελευθερία και συνεργαζόμενη μονίμως πια με τους παραγωγούς Sophie, Stargate και A.G Cook, όπως και με πολλούς άλλους ενδιαφέροντες μουσικούς, οι οποίοι προσέδωσαν στον ήχο της αναγνωρίσιμη ταυτότητα και φουτουριστικές πινελιές, ξεχωρίζοντάς την από τον μέσο όρο.

 

Το επίσημο βίντεο του single Boys.

Με το video του single «Boys», μια ακόμη φεμινιστική τοποθέτησή της, κατάφερε να φτάσει τις δύο εκατομμύρια προβολές μέσα σε 24 ώρες, δηλώνοντας πως «ήταν καιρός οι άντρες να γίνουν το αντικείμενο ηδονής έστω και για μία φορά», ενώ με το mixtape της «Pop 2» έπιασε την προσωπική της κορυφή σε έναν όμορφο δίσκο που απενοχοποιεί την απόλαυση της σύγχρονης mainstream μουσικής.

Για χρόνια η Charli XCX φτιάχνει μουσική και γράφει στίχους που δείχνουν το μέλλον. Ίσως έφτασε η στιγμή η μουσική βιομηχανία να αποδεχτεί πως φιλόδοξες ποπ σταρ σαν την Charli XCX είναι αυτές που την εκφράζουν πιο πειστικά από τις συνήθεις ύποπτες. Η ίδια τραγουδάει «Go fuck your prototype/ I 'm an upgrade of your stereotype», δίνοντας το πιο τρανταχτό σύνθημα: οι καιροί αλλάζουν, ξεχάστε αυτά που ξέρατε, ήρθε ο καιρός για νέα πρόσωπα. Το μεγάλο breakthrough στο mainstream κοινό μοιάζει να είναι πιο κοντά από ποτέ.

Μουσική
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Youth Valley: «Κερδίζω, για μένα, σημαίνει να σηκώνομαι ξανά από το πάτωμα»

Μουσική / Youth Valley: «Δεν βλέπουμε πλέον με τα μάτια μας, αλλά μέσα από οθόνες»

Με αφορμή το δεύτερο άλμπουμ των Youth Valley, ο Joseph Powell, ο άνθρωπος πίσω από το γκρουπ, μιλάει για τις νίκες και ήττες της καθημερινότητας, τις κλίκες της μουσικής βιομηχανίας και όσα τον ωθούν να συνεχίζει να δημιουργεί μουσική.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Το πρώτο δισκάκι του Γιάννη Πετρίδη και η Αθήνα των νεανικών του χρόνων

Γιάννης Πετρίδης RE:COLLECTION / Το πρώτο δισκάκι του Γιάννη Πετρίδη και η Αθήνα των νεανικών του χρόνων

Ο Άρης Δημοκίδης συνομιλεί με τον θρυλικό μουσικό παραγωγό, ξεκλειδώνοντας μισό αιώνα μουσικής από την προσωπική του συλλογή. Μια συνεργασία της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και της LiFO.
ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ
«Γιάννης Πετρίδης RE: COLLECTION»: Η ζωή και οι μουσικές αναμνήσεις του θρυλικού παραγωγού σε μια νέα σειρά πόντκαστ

Μουσική / «Γιάννης Πετρίδης RE: COLLECTION»: Η ζωή και οι μουσικές αναμνήσεις του θρυλικού παραγωγού σε μια νέα σειρά πόντκαστ

Μέσα από επτά συναρπαστικά επεισόδια, σε επιμέλεια του Άρη Δημοκίδη, ο Γιάννης Πετρίδης μάς ξεναγεί στην εντυπωσιακή προσωπική του συλλογή, ξεκλειδώνοντας μισό αιώνα μουσικής από τη δεκαετία του ’50 μέχρι σήμερα. Μια συνεργασία της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση και της LiFO.
THE LIFO TEAM
Adéla, με τόνο στο é, όχι Adele

Μουσική / Η fierce ποπ της Adéla δεν εξαντλείται στο «Nicole Kidman»

Η 22χρονη τραγουδίστρια από τη Σλοβακία αποκλείστηκε νωρίς από τον διαγωνισμό Dream Academy που δημιούργησε τις Katseye. Τώρα, με το «PRIMA» και το κολλητικό «Nicole Kidman», διεκδικεί μια θέση στην ποπ, με την έγκριση της ίδιας της ηθοποιού.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Από την ποπ ευφορία του Tρόι Σιβάν στη νέον μελαγχολία των Fontaines D.C.

Μουσική / Τρόι Σιβάν: «Ένας παράξενος, μοναδικός ποπ σταρ»

Από την ξεσηκωτική ευφορία ενός άξιου απογόνου της Κάιλι Μινόγκ και της Μαντόνα μέχρι την ηλεκτρισμένη ένταση των Fontaines D.C., δύο νέα άλμπουμ, δύο διαφορετικά vibes. Όποιο κι αν επιλέξεις, το σίγουρο είναι ότι θα περάσεις καλά.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Το «Τραγούδι της Γης» ή το τραγούδι με το οποίο ο Μάλερ αποχαιρέτησε τη γη

Συμφωνική Μουσική - Ιστορίες / Το «Τραγούδι της Γης» ή το τραγούδι με το οποίο ο Μάλερ αποχαιρέτησε τη γη

Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Μέγαρο Μουσικής παρουσιάζει το «Τραγούδι της Γης» του Γκούσταβ Μάλερ, και η Ματούλα Κουστένη μάς συστήνει τον μεγάλο συνθέτη και ένα από τα πιο σημαντικά του έργα.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Νέες παραγωγές έντεχνου τραγουδιού, κι ένα ανέλπιστο δώρο από το χθες

Μουσική / Νέες παραγωγές έντεχνου τραγουδιού κι ένα ανέλπιστο δώρο από το χθες

Δύο νέες προτάσεις από τη Βιολέτα Ίκαρη και τους Νάντη Χατζηγεωργίου – Κρέοντα Κανακάρη, και ένα τρίτο άλμπουμ του Διονύση Τσακνή και της Μαριανίνας Κριεζή να μας ταξιδεύει στα ’90s και στη θεατρική «Μαντάμ Σουσού».
ΦΩΝΤΑΣ ΤΡΟΥΣΑΣ