Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Η κρυφή πλευρά του θρυλικού ζωγράφου ανθέων Ανρί Φαντέν-Λατούρ

Η πρώτη αναδρομική έκθεση του λεπταίσθητου ζωγράφου του 19ου αιώνα Ανρί Φαντέν-Λατούρ, φέρνει το Παρίσι ενώπιον δεκάδων αισθησιακών, σχεδόν πορνογραφικών φωτογραφιών, μέρος της σπουδής του πάνω στο γυναικείο σώμα
O ζωγράφος. Λεπτομέρεια από το Γωνία του τραπεζιού, 1872 © Rmn-Grand Palais (musée d’Orsay) / Photo Hervé Lewandowski

Σε έναν σημαντικό καλλιτέχνη του 19ου αιώνα, τον Ανρί Φαντέν-Λατούρ, είναι αφιερωμένη η έκθεση με τίτλο «Second Skin» στο Musée du Luxembourg στο Παρίσι. Πρόκειται για την πρώτη αναδρομική για τον Γάλλο ζωγράφο και λιθογράφο που πραγματοποιείται στο Παρίσι μετά το 1982 και αναμένεται να μαγνητίσει το ενδιαφέρον των φιλότεχνων. Στην έκθεση θα παρουσιαστούν περισσότερα από 150 έργα –πίνακες, λιθογραφίες, σχέδια και άλλες προπαρασκευαστικές μελέτες– του ζωγράφου που έγινε διάσημος για τις νεκρές φύσεις και τα ομαδικά πορτρέτα Παρισινών καλλιτεχνών και συγγραφέων. Αυτή, ωστόσο, που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι μια δημιουργική πλευρά του Λατούρ λιγότερο γνωστή, μια σειρά από λιθογραφίες και πίνακες που, σε αντίθεση με τα πλέον γνωστά ρεαλιστικά του έργα, είναι εμπνευσμένη από τη μουσική μεγάλων κλασικών συνθετών και βρίσκεται πιο κοντά στον συμβολισμό.


Στα πρώιμα έργα του ζωγράφου που δημιουργούνται μέσα στο εργαστήριό του συναντάμε αυτοπροσωπογραφίες του Λατούρ, πορτρέτα μελών της οικογένειάς του και τις πρώτες νεκρές φύσεις, που αποκαλύπτουν ήδη τις εξαιρετικές ικανότητες παρατήρησης του καλλιτέχνη. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1864-1872 ο Ανρί Φαντέν-Λατούρ εργάζεται εντατικά και καινοτομεί στον τομέα των ομαδικών πορτρέτων, ενώ στο τρίτο μέρος της έκθεσης παρουσιάζονται οι νεκρές φύσεις και τα πορτρέτα που ο καλλιτέχνης δημιούργησε μεταξύ 1873 και 1890. Σταδιακά η επαναλαμβανόμενη θεματογραφία δείχνει να κουράζει τον Λατούρ, ο οποίος, όπως αποκαλύπτεται στο τέταρτο μέρος της έκθεσης, εμπνέεται από τη μουσική –ιδίως του Βάγκνερ–, τη μυθολογία και από ωδές στην ομορφιά του γυναικείου σώματος και δημιουργεί μια σειρά από λιγότερο γνωστά έργα στα οποία κυριαρχεί η φαντασία. Η έκθεση φωτίζει την προσωπικότητα του ζωγράφου παρουσιάζοντας την εκτεταμένη αλληλογραφία που διατηρούσε με πολλούς από τους φίλους του και καλλιτέχνες της εποχής –ανάμεσά τους συναντάμε τους Μανέ, Κουρμπέ και Ρεμπό–, καθώς και ένα σώμα από ανέκδοτες φωτογραφίες.

 

Τον ενδιαφέρει να αποτυπώσει το θέμα του με ρεαλισμό και πειραματίζεται με ποικίλες τεχνοτροπίες, εφαρμόζοντας με διαφορετικούς τρόπους το υλικό του, ώστε να αποδώσει τις διαφορετικές υφές των αντικειμένων.


Αυτές οι φωτογραφίες είναι η έκπληξη της έκθεσης: πρόκειται για δεκάδες γυναικεία γυμνά τα οποία φυλάσσονται στο Μουσείο της Γκρενόμπλ και ελάχιστα από αυτά έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Άλλωστε, εικάζεται ότι η χήρα του καλλιτέχνη, πριν δωρίσει, το 1821, –σχεδόν κρυφά– περίπου 1.400 φωτογραφίες, είχε καταστρέψει όσες θεωρούσε ιδιαίτερα σκανδαλιστικές. Ο Λατούρ, όπως και πολλοί σύγχρονοί του ζωγράφοι, χρησιμοποιούσε τις φωτογραφίες για να εξελίξει τις μελέτες του στο γυμνό. Ωστόσο, ενώ κάποιες είναι πραγματικά έργα τέχνης, άλλες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ακόμη και πορνογραφικές, αιφνιδιάζοντας όσους διατηρούν για τον Λατούρ την εικόνα του ευαίσθητου καλλιτέχνη που ζωγράφιζε υπέροχες νεκρές φύσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι αρκετές από τις φωτογραφίες είναι του Félix Moulin, φωτογράφου που το 1851 καταδικάστηκε σε έναν μήνα φυλάκιση για πορνογραφία, ενώ άλλες ανήκουν στον Guglielmo Plüschow –ειδικό στις λάγνες πόζες–, που είχε κατηγορηθεί για μαστροπεία. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που ο ζωγράφος είχε ζητήσει να μη δημοσιοποιηθεί το προσωπικό του αρχείο πριν συμπληρωθούν εκατό χρόνια από τη γέννησή του.

 

Η ανάγνωση, 1877 © musée des Beaux-Arts de Lyon / Photo Alain Basset
Η ανάγνωση, 1877 © musée des Beaux-Arts de Lyon / Photo Alain Basset

 

 

 

Ο Ανρί Φαντέν-Λατούρ γεννήθηκε στην Γκρενόμπλ το 1836. Ο πρώτος του δάσκαλος ήταν ο πατέρας του, ο οποίος ήταν καθηγητής Σχεδίου. Το 1850 μπήκε στην Ecole de Dessin, όπου υπήρξε μαθητής του Lecoq de Boisbaudran. Το 1851 ξεκίνησε τις σπουδές του στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, από το 1854, όμως, αποφάσισε να αφιερώσει τον χρόνο και την ενέργειά του στην αντιγραφή πινάκων σπουδαίων ζωγράφων, που φιλοξενούνταν στο Λούβρο. Αν και φίλος με πολλούς ιμπρεσιονιστές, όπως ο Μανέ, ο ίδιος υιοθετεί μια παραδοσιακή τεχνική, χρησιμοποιώντας και σμάλτο, όπως οι καλλιτέχνες του 17ου αιώνα. Ακολουθώντας το παράδειγμα των προκατόχων του, για τις νεκρές φύσεις του επιλέγει ταπεινά αντικείμενα, τα οποία τοποθετεί με ιδιαίτερη επιμέλεια πάνω σε ασαφές φόντο, ενώ, σε αντίθεση με τους ιμπρεσιονιστές, ζωγραφίζει μόνο στο εργαστήριό του και όχι σε φυσικό περιβάλλον. Τον ενδιαφέρει να αποτυπώσει το θέμα του με ρεαλισμό και πειραματίζεται με ποικίλες τεχνοτροπίες, εφαρμόζοντας με διαφορετικούς τρόπους το υλικό του, ώστε να αποδώσει τις διαφορετικές υφές των αντικειμένων.

 

Το 1861,κατά τη διάρκεια μιας μακράς επίσκεψής του στο Λονδίνο, ο φίλος του Αμερικανός ζωγράφος και χαράκτης Τζέιμς Άμποτ ΜακΝιλ Γουίστλερ τον σύστησε στους συλλέκτες και φιλότεχνους κ. και κα Έντουιν Έντουαρντς, οι οποίοι, εντυπωσιασμένοι, απέκτησαν μεγάλο αριθμό από τις νεκρές φύσεις του, ενώ μεσολάβησαν για πολλές από τις πωλήσεις έργων του στην Αγγλία. Ο Λατούρ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1870 ζωγράφισε πολυάριθμες συνθέσεις με θέμα τους τα τριαντάφυλλα σε βάζο, οι οποίες έγιναν ανάρπαστες από τους Άγγλους συλλέκτες, μια και στην Αγγλία ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη η καλλιέργεια τριαντάφυλλων – πολύ περισσότερο απ' ό,τι στη Γαλλία. Παρότι αφιέρωσε στη νεκρή φύση τα περισσότερα χρόνια της σταδιοδρομίας του, ο Ανρί Φαντέν-Λατούρ έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις μεγάλες ομαδικές προσωπογραφίες του, οι οποίες είναι αφιερωμένες σε καλλιτέχνες της εποχής του. Από τα πιο διάσημα έργα του είναι το «Αφιέρωμα στον Ντελακρουά» (1864, Λούβρο) και το «Εργαστήρι στο Μπατινιόλ» (1870, Λούβρο), όπου γύρω από τον Μανέ που βρίσκεται στο εργαστήρι του είναι συγκεντρωμένοι ο Μπαζίλ, ο Ζολά, ο Μονέ και ο Ρενουάρ. Το 1875 ο Λατούρ παντρεύτηκε τη ζωγράφο Victoria Dubourg, στο οικογενειακό κτήμα της οποίας στην Ορν, στην Κάτω Νορμανδία, περνούσαν τα καλοκαίρια τους. Εκεί στις 25 Αυγούστου του 1904 ο Ανρί Φαντέν-Λατούρ θα αφήσει την τελευταία του πνοή και θα ταφεί στο νεκροταφείο του Μονπαρνάς στο Παρίσι.


Χαρακτηριστικό της φήμης την οποία είχε αποκτήσει είναι το γεγονός ότι ο Μαρσέλ Προυστ τον αναφέρει στο «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο»: «"Τα χέρια πολλών νεαρών γυναικών θα ήταν ανίκανα να κάνουν ό,τι βλέπω εκεί", είπε ο Πρίγκιπας, δείχνοντας τις ημιτελείς υδατογραφίες της Madame de Villeparisis. Και τη ρώτησε αν είχε δει τους πίνακες με τα λουλούδια του Φαντέν-Λατούρ που είχαν εκτεθεί πρόσφατα».

 

 ΔΕΙΤΕ 13 EΡΓΑ ΤΟΥ 

H γωνία του τραπεζιού (από αριστερά προς τα δεξιά): Paul Verlaine, Arthur Rimbaud, Elzéar Bonnier, Léon Valade, Emile Blémont, Jean Aicart, Ernest d’Hervilly, Camille Pelletan, 1872 © Rmn-Grand Palais (musée d’Orsay) / Photo Hervé Lewandowski
H γωνία του τραπεζιού (από αριστερά προς τα δεξιά): Paul Verlaine, Arthur Rimbaud, Elzéar Bonnier, Léon Valade, Emile Blémont, Jean Aicart, Ernest d’Hervilly, Camille Pelletan, 1872 © Rmn-Grand Palais (musée d’Orsay) / Photo Hervé Lewandowski
Γυμνή γυναίκα, 1872 © Rmn-Grand Palais (musée d’Orsay) / Photo Hervé Lewandowski
Γυμνή γυναίκα, 1872 © Rmn-Grand Palais (musée d’Orsay) / Photo Hervé Lewandowski
Charlotte Dubourg, 1882 © Musée d’Orsay, Dist. Rmn-Grand Palais / Photo Patrice Schmidt
Charlotte Dubourg, 1882 © Musée d’Orsay, Dist. Rmn-Grand Palais / Photo Patrice Schmidt
Η νύχτα, 1897 © Rmn-Grand Palais (musée d’Orsay) / Photo Hervé Lewandowski
Η νύχτα, 1897 © Rmn-Grand Palais (musée d’Orsay) / Photo Hervé Lewandowski
Η επέτειος, 1876 © Musée de Grenoble
Η επέτειος, 1876 © Musée de Grenoble
Αυτοπροσωπογραφία του Ανρί Φαντέν-Λατούρ, 1853 © Rmn-Grand Palais / Photo Philipp Bernard
Αυτοπροσωπογραφία του Ανρί Φαντέν-Λατούρ, 1853 © Rmn-Grand Palais / Photo Philipp Bernard
H μελέτη, Sara Elizabeth Budgett, 1883 © collection du musée des beaux-arts de Tournai, legs Van Cutsem
H μελέτη, Sara Elizabeth Budgett, 1883 © collection du musée des beaux-arts de Tournai, legs Van Cutsem
Νεκρή φύση, 1869 © Musée de Grenoble
Νεκρή φύση, 1869 © Musée de Grenoble
Kαλοκαιρινά λουλούδια και φρούτα, 1866 © The Toledo Museum of Art
Kαλοκαιρινά λουλούδια και φρούτα, 1866 © The Toledo Museum of Art
Τριαντάφυλλα, 1889 © musée des Beaux-Arts de Lyon / Photo Alain Basset
Τριαντάφυλλα, 1889 © musée des Beaux-Arts de Lyon / Photo Alain Basset
Πορτρέτο του Léon Maître, 1886 © Chrysler Museum of Art, Norfolk, VA / don de Walter P. Chrysler, Jr.
Πορτρέτο του Léon Maître, 1886 © Chrysler Museum of Art, Norfolk, VA / don de Walter P. Chrysler, Jr.
Capucines doubles, 1880 © Victoria and Albert Museum, Londres
Capucines doubles, 1880 © Victoria and Albert Museum, Londres
Πρελούδιο για το Lohengrin, 1892 © Ιδιωτική συλλογή
Πρελούδιο για το Lohengrin, 1892 © Ιδιωτική συλλογή
Άποψη της έκθεσης Henri Fantin-Latour. A fleur de peau © Rmn-Grand Palais / Photo Didier Plowy
Άποψη της έκθεσης Henri Fantin-Latour. A fleur de peau © Rmn-Grand Palais / Photo Didier Plowy

 

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στη Σαλαμίνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται ως εκπαιδευτικός.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο δημιουργός του Τεν Τεν στο Γκραν Παλέ
Το Παρίσι φιλοξενεί τον Ερζέ, «τον πατέρα του ευρωπαϊκού κόμικ». Έργα ζωγραφικής δικά του, «εξαφανισμένα» για χρόνια, αλλά και αγαπημένων του ζωγράφων από την προσωπική του συλλογή θα παρουσιαστούν στο Γκραν Παλέ.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ένα μεσημέρι με τον εικαστικό Αλέκο Λεβίδη, στο σπίτι του στην Πλάκα
Ζωγράφος, σκηνογράφος, εικαστικός επιμελητής βιβλίων, ο Αλέκος Λεβίδης παρουσιάζει στην Πινακοθήκη Γκίκα του Μουσείου Μπενάκη την έκθεση «Μυθ-ιστορικά», με 24 έργα που ζωγράφισε κατά τη διάρκεια τεσσάρων δεκαετιών.
Σπάνια ερωτικά σχέδια του νεαρού Άντι Γουόρχολ για πρώτη φορά στη δημοσιότητα
Οι νεαροί άνδρες που απεικόνιζε σε σκηνές ερωτικής προσμονής ο Γουόρχολ, είχαν απορριφθεί με εντελώς ομοφοβικά κριτήρια από τις γκαλερί της Νέας Υόρκης, στη συντηρητική δεκαετία του 1950.
Ο Edward Hopper στην εξοχή: Μια έκθεση με τα «παραμελημένα» έργα του
Μια μεγάλη έκθεση με τοπιογραφίες του στο Fondation Beyeler της Ελβετίας αποδεικνύει πόσο σημαντική αλλά και ταυτόχρονα πόσο λιγότερο γνωστή είναι αυτή η ενότητα έργων του Αμερικανού ζωγράφου.
Οι έξοχες εικονογραφήσεις του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα σε βιβλία
Υπάρχει μία σημαντική αλλά άγνωστη πτυχή στο έργο του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου: οι εικονογραφήσεις του στα εξώφυλλα βιβλίων, οι προμετωπίδες και οι εικονογραφήσεις, κυρίως ποιητικών έργων, που φιλοτέχνησε από το 1937 μέχρι το 1992
Tο σημειωματάριο ταξιδιών ως έργο τέχνης
Τα καλλιγραφικά ημερολόγια του José Naranja συγκεντρώνουν εμπειρίες από ταξίδια σε ολόκληρο τον κόσμο
Η τέχνη της «Μπαλάντας της Τρύπιας Καρδιάς» από 15 εικονογράφους και εικαστικούς
Με αφορμή την κυκλοφορία της νέας ταινίας του Γιάννη Οικονομίδη στους κινηματογράφους στις 5 Μαρτίου, δεκαπέντε εικονογράφοι και εικαστικοί μπαίνουν με τον δικό τους τρόπο στο σύμπαν της.
Σίλεια Δασκοπούλου: Men and Motorcycles
'Εκθεση στην CAN Christina Androulidaki GALLERY
Είδα τις δύο εκθέσεις του AnnexM στο Μέγαρο Μουσικής
Δύο εκθέσεις σε καλλιτεχνική διεύθυνση της Άννας Καφέτση, μία ατομική και μία ομαδική, που στόχο είχαν να αναδείξουν νέους καλλιτέχνες.
Ρομπότ, ζόμπι και ο «πατέρας» των εμπορικών κέντρων, Βίκτορ Γκρούεν στις συνθέσεις της Μυρτώς Σταμπούλου
Η έκθεση «The Gruen Effect» παρουσιάζεται στην γκαλερί Ζουμπουλάκη.
Nικόλαος Βεντούρας εχάραξεν
Μια ανέκδοτη συνομιλία με τον κορυφαίο Έλληνα χαράκτη Νικόλαο Βεντούρα
Το νέο τεύχος του περιοδικού South as a State of Mind με θέμα τη «συνύπαρξη» μόλις κυκλοφόρησε
Αποτελεί μέρος μιας τετραλογίας (τευχών) που βασίζεται σε τέσσερις βασικές ανάγκες: τη συντήρηση, τη συνύπαρξη, την οικονομία και την καλλιέργεια.
Λεονάρντο ντα Βίντσι με εικονική πραγματικότητα στο Λούβρο
Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την πρώτη παραγωγή εικονικής πραγματικότητας που παρουσιάζει το διάσημο μουσείο.
«Ποτέ ξανά»: Οι Simpsons στο Άουσβιτς
Με αφορμή την 75η επέτειο της απελευθέρωσης του Άουσβιτς, ο 46χρονος εικαστικός και ακτιβιστής AleXsandro Palombo δημιουργεί μια σειρά από στιγμιότυπα μέσα στο στρατόπεδο εξόντωσης, με πρωταγωνιστές την οικογένεια των Simpsons.
Κοσμάς Ξενάκης (1925-1984): Ένας ερμητικός, καινοτόμος και μάλλον άγνωστος Έλληνας καλλιτέχνης, στο φως
Με αφορμή μια έκθεσή του στο ΜΙΕΤ με τίτλο «Χασάπηδες και Κριοφόροι», ο ιστορικός τέχνης και συνεπιμελητής της έκθεσης, Σπύρος Μοσχονάς, μιλά στο LIFO.gr για τον πολυτάλαντο καλλιτέχνη.
Η τέχνη στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά
H Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά φιλοξενεί μερικά αριστουργήματα σημαντικών Ελλήνων ζωγράφων που το κοινό ίσως δεν γνωρίζει ότι βρίσκονται εκεί.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή