Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
|< < 123456789 >|
24.2.2017 | 04:02

Είναι τόσο δύσκολο να κάνεις μία γνωριμία;;;

Βγαινεις έξω για ποτο έχοντας διάθεση να φλερτάρεις κ γιατι όχι να κάνεις κ μία γνωριμία και οι άντρες να είναι με γυρισμένη πλάτη ή στον κόσμο τους ...Μάλλον είναι όλοι δεσμευμένοι δεν υπάρχει άλλη εξήγηση, είναι αστείο κ τραγικό αυτό που συμβαίνει
24.2.2017 | 03:50

Ας το προσπαθήσουμε!

Υπάρχουν τόσο λυπημένοι άνθρωποι εδώ μέσα, με διαφορετικά προβλήματα και είναι απαίσιο αυτό.

Σκέφτηκα κάτι... δεν ξέρω αν θα πιάσει αλλά αν έχετε καλή διάθεση , ακολουθήστε με. Σκέφτηκα να γράψουμε όλοι από μια αισιόδοξη ιστορία στα σχόλια ή και αστεία αν σας περισσεύει καμία. Κάτι που μας συναίβει ή που ακούσαμε από έναν γνωστό, για να την διαβάσει αυτός που νιώθει πιο μόνος από ποτέ, αυτός που είναι άνεργος τα τελευταία 3 χρόνια, εκείνη που κλαίει για τον πρώην της, αυτός που έφτασε τα 30 και μένει με τους γονείς του, ο καψουρεμένος που δεν μιλάει για τον έρωτά του και ο κάθε πικραμένος που στεναχωριέται και είναι θλιμμένος.

Λοιπόν, θα ξεκινήσω εγώ με μια ιστορία που έγινε πριν κάτι χρόνια. Δεν την λες και αστεία αλλά κάθε φορά την σκέφτομαι ευχάριστα. Είχα μόλις γνωριστεί με ένα παιδί και στον ένα μήνα μου ετοίμασε έξοδο-έκπληξη. Μου είπε να ντυθώ καλά και θα πάμε κάπου όμορφα.
1.55 εγώ, έβαλα τις ψηλές μου τις γόβες με τις οποίες περπατούσα (τότε) σαν άλογο (διότι το αμόρε ήταν και 1.85). Φόρεσα και ένα ωραίο φορεματάκι, προετοιμασία 2 ωρών περίπου και περίμενα ότι θα πάμε σε κάποιο κυριλάτο μέρος. Χρησιμοποιήσαμε την συγκοινωνία (ήμασταν δευτεροετής τότε) και φτάσαμε στα Λαδάδικα. Κατευθυνθήκαμε προς ένα σκοτεινό μαγαζί που παίζει να μην είχα δει ποτέ στην ζωή μου. Όλοι και όλες τριγύρω με τα σταράκια και τα τζιν και εγώ μια ντίβα μέσα στο πλήθος με την γόβα και το μαύρο φορεματάκι. Να χαμογελάω σαν την χαζή γιατί οι πάντες με κοιτούσαν. Γύρισα διακριτικά στον συνοδό μου και τον ρωτάω τι είναι εδώ! "Συναυλία" μου λέει. Του Μίλτου Πασχαλίδη. Το ακούω εγώ αυτό... (μην αρχίζετε να κράζετε.. δεν τον ήξερα τότε τον Μίλτο) "Του ποιού;" του λέω. Μέσα σε 2-3 λεπτά πηγαίνει το αμόρε να φέρει ποτά και με αφήνει μόνη. Εγώ να έχω ψιλοφρικάρει γιατί αρχικά τα παπούτσια με πέθαιναν και δεύτερον με κοιτούσαν οι πάντες σαν εξωγήινη. Τότε ήταν που περνάει ένας τύπος από πίσω μου και με σπρώχνει χωρίς να ζητήσει συγνώμη. Δεν με λες και πολύ τσαμπουκαλού αλλά κάτι τα νεύρα κάτι ο πόνος, γυρίζω με ύφος να ζητήσω τον λόγο. Με κοιτάει ένας τύπος ασπρομάλλης περίπου, με ένα τσιγάρο στο χέρι, με γυαλιά, ψιλοχαμένος στον κόσμο του. Εγώ να του λέω με ύφος "με έσπρωξες" και εκείνος να γελάει. Εγώ να νευριάζω περισσότερο και να ψάχνω μάταια το αμόρε να με πάρει να φύγουμε. Έρχεται το αμόρε και παθαίνει σοκ. Βλέπει τον ψιλοχαμένο κύριο με τα γυαλιά και μου κάνει νοήματα. Εγώ χαμπάρι μέχρι τότε... Φεύγει ο τύπος αφού πρώτα απαίτησα να ζητήσει συγνώμη. Ε να μη σας τα πολυλογώ, ψιλο έβρισα τον Μίλτο Πασχαλίδη. Ευγενέστατος άνθρωπος, μετά βγήκαμε και φωτογραφία όλοι μαζί.

:) (Με το αμόρε χωρίσαμε 3 χρόνια μετά)
24.2.2017 | 03:04

Για τον x files

επειδη με παιδευει στη δημιουργια λογαριασμου θα απαντησω εδω! Που λες εχω απορριψει αντρες πολυ ωραιους εμφανισιακα επειδη δεν μου αρεσαν οι αποψεις τους ή γενικα τα λεγομενα τους ή το υφος τους και ναι εδωσα ευκαιριες σε αντρες που δεν μου αρεσαν στην αρχη, μου αρεσε ομως ο τροπος προσεγγισης και στην πορεια αλλαξε το πως τους εβλεπα!
Δεν θα μπορουσα να "δικαιολογησω" καποιον επειδη μου αρεσει! Ισως ειμαι εγω η περιεργη δεν ξερω!
Εμενα με τραβαει ο χαρακτηρας με μεγαλη διαφορα! Δεν μπορω να βολευτω με καποιον που ειναι ωραιος αλλα δεν με τραβαει με τις αποψεις του και τα λογια του γενικα!
Αν ανεβει η εξομολογηση ευχαριστω! καλο βραδυ :)
24.2.2017 | 02:44

Εσάς...

που ξαφνικά θυμάστε τον άλλο μετά απο δυό-τρία ποτά ...........σας σιχαίνομαι
24.2.2017 | 02:20

Γεια σας

Δεν έχω γράψει ποτέ εξομολόγηση αλλά απαντάω σε αυτές που έχω να πω κάτι. Και αυτό που βλέπω αρκετές φορές είναι άτομα τα οποία κρίνουν και βγάζουν χολή στα σχόλια.Θα μου πείτε από την στιγμή που ο άλλος δημοσιεύει το πρόβλημα του πρέπει να είναι έτοιμος και για την κριτική των επιλογών του. Αλλά και πάλι... δεν θα έπρεπε να είμαστε κριτές. Νομίζω πως όλα τα σχόλια και οι απόψεις είναι καλοδεχούμενες, αλλά μερικές απαντήσεις ίσως να πρέπει να τις σκέφτεστε δύο φορές πριν τις δώσετε. Κυρίως γιατί μερικοί άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται σε δύσκολη συναισθηματική κατάσταση ίσως να πάρουν λίγο πιο κατάκαρδα την άποψη σας και τους χαρακτηρισμούς με τους οποίους τους γεμίζετε. Εγώ νιώθω το lifo σαν μια μεγάλη παρέα με άτομα που δεν γνωριζόμαστε προσωπικά. Θεωρώ καλύτερο να λέω την γνώμη μου, να προτείνω λύσεις στην εξομολόγηση και στο πρόβλημα του άλλου, να του συμπαρασταθώ με 2-3 κουβέντες και να τον λογικέψω αν κατά την γνώμη μου κάνει λάθος , να τον συγχαρώ για την επιτυχία του και να του ευχηθώ καλή τύχη, αλλά προς θεού... να μη τον κρίνω με χαρακτηρισμούς ή με χολή.
Φιλικά :)
24.2.2017 | 02:14

Τι να πω για την κατασταση μου...

10 χρόνια απωθημένου και συνεχίζουμε δυναμικά!
24.2.2017 | 01:51

Τριχοτιλλομανία

Ναι ναι.. Για όλους εσάς που δε ξέρετε (μια εκ των οποίων ήμουν κι εγώ για πολλά χρόνια )είναι η ψυχαναγκαστικη τάση να βγάζεις τρίχες από μέρη του σώματός σου (κεφάλι, φρύδια, βλεφαρίδες κα).
Γεια χαρά σε όλους-σας πήρα μονότερμα,συγχωρείστε με. Το πρόβλημά μου είναι αυτο, είναι αυτό, είναι αυτοοοο (παραλλαγή του αυθεντικού άσματος ). Το πρόβλημά μου είναι γένους θηλυκού (γυναίκα κι εγώ και ξέρω πόσα τρελά πλαζζζζματα ειμεθα). Βγάζω τα φρυδια και τις βλεφαρίδες μου από μικρό παιδι. Κοντεύω τα 30 και ακόμη το χέρι μου δε λέει να ησυχάσει.
Παλεύω χροοονια,έχω δοκιμάσει ο,τι είναι ανθρωπινως δυνατό, αλλά με νικάει κάθε φορά το καταραμένο.
Απόψε που λέτε με πιάσε πάλι η τρέλα κι έβγαλα πολλά. ΑΛΛΆ αποφασισα έτσι στο άκυρο να το τελειώσω. Να το δολοφονησω. Δε με νοιάζει που θα περάσω από δικαστήρια-κρατώντας τα χέρια μου κάτω και μακριά απ το πρόσωπό μου. Δε με νοιάζει που θα υποστώ την ατμόσφαιρα της φυλακής - οι ατελείωτες μέρες που θα περιμένω για να φυτρωσουν καινούργιες τρίχες. ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ που θα βγω νικήτρια απο τον εφιάλτη.
Όποιος έχει το ίδιο θέμα, μπορεί να καταλάβει. Όποιος -τυχερός - όχι, μπορεί να ενημερωθεί για το διαβολικό αυτό πράγμα.

Υ.Γ. 1 Μην ειρωνευεστε κοπέλες που βάφουν τα φρυδια τους και βάζουν ψεύτικες βλεφαρίδες. Δεν είναι στο χέρι τους. Ή μάλλον..παραείναι στο χέρι τους.

Υ.Γ. . 2 Ευχηθειτε σε όλους οσοι αντιμετωπιζουμε το ίδιο πράγμα, να βρούμε λύτρωση.

Σας ευχαριστώ πολύ!
24.2.2017 | 01:43

Tι ξενερα!

Να πηγαινεις σε εξεταση προετοιμασμενος και για καποιο λογο η εξεταση να διαρκει 2 ωρες, ενω αντικειμενικα απαιτουνται τουλαχιστον 2:30. Και σαν να μην φτανει αυτο, οι ερωτησεις να μην ειναι ξεκαθαρες. Συν καποεις απροσεξιες, και τελικα κοβεσαι για πλακα. Και πως να ριξεις το φταιξιμο σε αλλον περα απο τον εαυτο σου, εφοσον οι περισσοτεροι περασαν;
Αντε τωρα να ξαναδιαβαζεις τα ιδια του χρονου, ενω θα εχεις χιλια δυο πραγματα ακομα να ασχοληθεις.
24.2.2017 | 01:42

Παιδιά, χρειάζομαι τη γνώμη σας..

Λοιπόν, το θέμα μου είναι ένας <φίλος> μου. Και έχω χρησιμοποιήσει εισαγωγικά γιατί δεν ξέρω πόσο φίλος ή κάτι περισσότερο μου είναι. Τον γνωρίζω απο παιδί, δεν είμασταν πολύ κοντά όμως. Μετά χαθήκαμε για αρκετά χρόνια και ξανασυναντηθήκαμε πριν 3 χρόνια... Αυτός μόλις είχε βγει απο μια μακροχρόνια σχέση και εγώ δεν ήξερα τι μου γινόταν. Τελοσπάντων ήρθαμε πολύ κοντά, κάτι πήγε να ξεκινήσει αλλά εγώ δεν ήθελα επειδή θα έφυγα για σπουδές εξωτερικό και σκοπεύω να ζήσω εδώ, αλλά και γιατί δεν μου αρέσουν οι σχέσεις απο απόσταση οπότε το σταματήσα και παραμείναμε φίλοι. Συνεχίσαμε όμως να κάνουμε πράγματα μαζί γιατί έχουμε κοινά ενδιαφέροντα και γενικότερα περνάγαμε πολύ ωραία μαζί. Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε και ακόμα υπάρχει έλξη μεταξύ μας, είναι ξεκάθαρο και εγώ τον αγαπάω τόσο πολύ. Αλλά δε μιλάω για έρωτες και δυνατά συναισθήματα ή όλα αυτα απο καμία απο τις 2 πλευρές, οπότε ήταν μου ήταν και πιο εύκολο να φύγω. Όμως το πρόβλημα είναι ότι τώρα τον σκέφτομαι συχνά και μου λείπει. Όταν μου συμβαίνει κάτι καλό ή κακό είναι ο πρώτος άνθρωπος που θέλω να μιλήσω γιατί ξέρει τον τρόπο να με ηρεμεί. Είναι ο μόνος άντρας μεχρι τώρα (και απο τους πάρα πολύ λίγους ανθρώπους που έχω γνωρίσει) που μπορεί να με καταλάβει, να με χειριστεί σωστά, που θα με κάνει να μπω μόνη μου στη διαδικασία να σκεφτώ. Όσους άντρες έχω γνωρίσει μετά απο αυτόν τους συγκρίνω μαζί του και δεν έχω καταφέρει να παραμέινω σε μια σχέση για αρκετό καιρό. Είναι ώριμος, μαζί του νιώθω προστασία και ασφάλεια, με προσέχει, έιναι θετικός και γενικότερα έχει μια πολύ καλή ψυχή και μια ήρεμη δύναμη. Πολλές φορές κέφτομαι πως θα ήταν η καθημερινή μου ζωή μαζί του εδώ, και με έχω ποιάσει να σκέφτομαι πως αν καποια στιγμή στο μέλλον παντρευτώ τότε άνετα μπορώ να τον θέσω ως παρράδειγμα του αντρά που θα ήθελα έχω δίπλα μου. Και όλα αυτά ενώ είμαι περίεργος, ανεξάρτητος, δυναμικός, προσγειωμένος και πολύ ώριμος χαρακτήρας που μέχρι τώρα δεν σκέφτηκα ποτέ μου τον γάμο (γιατί είμαι μικρή ακόμη αλλά και γενικότερα γιατί δεν μου αρέσει σαν ιδέα). Μέχρι τώρα πίστευα ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που θα με έκανε να μπω στη διαδικασία σκέψης αυτού του ενδεχομένου ή ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να με χειριστεί. Το ερώτημα είναι, τι πραγματικά μου συμβαίνει? Γιατί κόβω το κεφάλι μου ότι ερωτευμένη δεν είμαι!
24.2.2017 | 01:42

Σήμερα σε σκέφτηκα.

Σήμερα σε σκέφτηκα.
Έσπασε το σερί μου.
Άκουσα ξανά το Goodbye Kiss των Kasabian.
Ξέρεις τι μου έλειψε;
Να νευριάζω μαζι σου.
Να νευριάζω μαζι σου και να με ρίχνεις με τα νάζια σου.
Άραγε εσυ τι σκέφτεσαι;
Έχεις προχωρήσει;
Ευτυχώς δεν κρατήσαμε καμία επαφή.
Δεν θα ηθελα να ξέρω πως ειναι θετική η απάντηση σε καμία απο τις δυο ερωτήσεις.
Εχω κανει τεράστια προσπάθεια να σε ξεπεράσω.
Αλλά μια μικρή ανάμνηση απο τις στιγμές μας οπως αποδείχτηκε αρκεί για να με φέρει στο μηδέν ξανά.
Να σου στείλω να δω τι κανεις; Θα ειναι άκυρο μετα απο τόσους μήνες σιωπής;


Εσείς τι λέτε;
24.2.2017 | 01:28

Μου αξίζει ένα τεράστιο μπράβο...

Που παρα την σκάτα ψυχολογία, παρά το δυσάρεστο που έμαθα το μεσημέρι και παρά την νυστα, κατάφερα να κάνω αυτό που πρέπει. Σε καμία ωρίτσα θα κοιμηθώ :)
24.2.2017 | 01:22

14 χρονια διαφορα

Παντα σε βρισκω σεξυ, ομορφη γιατι σ'αγαπω!
(Δε στο λεω γιατι εισαι και μετριοφρων τρομαρα σου)
24.2.2017 | 01:19

Τα ρημάδια τα κιλά μου

Μπορώ να χάσω 10 κιλα σε 4 μήνες? Το έχει καταφέρει κανείς! Και αν ναι πως!? Ευχαριστώ εκ των προτέρων!
24.2.2017 | 00:41

Μου λείπεις

Δεν θα μου περάσει,το ξερω....όσο περνάνε οι μέρες νομίζω οτι χειροτερεύω,τι θα κάνω που μου λείπεις αφόρητα,που σε βλέπω στον υπνο κάθε νύχτα,που δεν έχω καμία δικαιολογία να σου ξαναμιλήσω; ένιωσες ποτέ κάτι για μένα; εύχομαι να συναντηθούμε ξανά και να δω πάλι το υπέροχο χαμογελό σου....
24.2.2017 | 00:40

Απορία

Πότε το σεξ θεωρείται, ας πούμε, όχι καλό από την οπτική γωνία ενός άντρα;

Έχω την υποψία ότι ένας σύντροφος μου (ας τον πούμε έτσι) σταμάτησε να ενδιαφέρεται μετά από ένα αρκετά μεγάλο διάστημα ενθουσιασμού γιατί κουραζόταν μαζί μου (κυριολεκτικά) και το έπαιρνε προσωπικά που εγώ δεν....συμμεριζόμουν τον ενθουσιασμό του (if you know what i mean). Είχε πραγματικά μεγάλο θέμα με αυτό. Εγώ από την πλευρά μου όχι και είχα φροντίσει να το πω. Γνωρίζω τον εαυτό μου είμαι από τις λίγο πιο "δύσκολες" κοπέλες σε αυτό το κομμάτι. Βέβαια kudos για τη διάρκεια(και την προσπάθεια), έχω να το λέω και ας είχαμε και μια κάποια διαφορά ηλικίας.

Φυσικά και έχω σκεφτεί ότι μπορεί απλά να βρέθηκε κάτι καινούριο και καλύτερο στο δρόμο του και γι'αυτό σταμάτησε να ασχολείται. Δεν με απασχολεί αυτό. Απλά ήθελα κάποιες αντρικές απόψεις πάνω στο θέμα γιατί μερικές φορές το θυμάμαι και αναρωτιέμαι. Είναι δυνατόν να μην του είχε ξανασυμβεί στις 4 δεκαετίες της ζωής του κάτι παρόμοιο; Όλες μα όλες οι κοπέλες του (και μη) τον έκαναν θεό;

Anyway...
|< < 123456789 >|

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

VIDEOS/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ