Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΨΩΜΟΤΥΡΙ

Ο Έλληνας και η «ψαρούκλα»

Η Ελένη Ψυχούλη για το ψάρι που πουλάει πιο πολύ στην Ελλάδα και για τη σχέση μας με τα θαλασσινά

 

Γόπες στη σχάρα
Γόπες στη σχάρα

 

Από την ελληνική αρχαιότητα, σου λέει, το ψάρι ήταν μια λιχουδιά για τους εκλεκτότερους της ζωής και του ουρανίσκου και ο Πλάτωνας στην Πολιτεία του το συνδέει ευθέως με την αύρα ενός γενικότερου ηδονισμού που περιλαμβάνει φίνα αρώματα μαζί με νόστιμα κοριτσάκια και αγοράκια.

 

Ψαρολάγνος, λοιπόν, ο Έλληνας από την κούνια της καταγωγής του και δεν ξέρω κανέναν συνάνθρωπό μου που να μην διαθέτει το δικό του επτασφράγιστο μυστικό για το ταβερνείο με τον καλύτερο σαργό, που το φυλά κρυφό μπας και του το βγάλω στα φόρα του Τύπου και πάρουν αέρα τα μυαλά του ταβερνιάρη με τις γνωστές ολέθριες συνέπειες για την τιμή και την ποιότητα του εν λόγω σαργού.

 

Κι εγώ, που από τη θάλασσα το μόνο που δεν τρώω είναι τα αλμυρά της βράχια, στα χρόνια έχω παρατηρήσει ολόγυρα τα χούγια πολλών ορκισμένων ψαροφάγων, για να καταλήξω στο δυσοίωνο συμπέρασμα πως αλλού το όνομα κι αλλού η χάρη, με άλλα λόγια, ο Έλληνας, κρίμα μεγάλο, δεν ξέρει από ψάρι.

 

 Όλες οι διάσημες ψαροταβέρνες βγάζουν το μεροκάματο με την πλούσια ποικιλία των εξής τεσσάρων ψαριών: συναγρίδα, φαγγρί, σφυρίδα, μπαρμπούνι, λες και οι τέσσερις αυτές οικογένειες μοιράζονται αποκλειστικά τον αιγαιοπελαγίτικο βυθό, σουλατσάροντας σε μια ευρυχωρία που θα ζήλευε και ο τόνος του απέραντου Ατλαντικού.

 

 

 

Κι ενώ το φαγγρί καταφθάνει στο τραπέζι, πίσω του ακολουθεί ο δήμιος σερβιτόρος που με το χαμόγελο της προθυμίας θα αφαιρέσει την καρδιά της νοστιμιάς, μαζί με τα κόκκαλα, τις πέτσες και το κεφάλι, αφού ο πελάτης το ψάρι το εννοεί σαν τη χιονάτη εκδοχή του μοσχαρίσιου φιλέτου. Οι περισσότεροι το ψάρι το λατρεύουν με τη μορφή που τους το δίδαξε το κατεψυγμένο του σούπερ-μάρκετ, κάτι λευκό και τεραγωνισμένο, χωρίς ανατομία.

 

Από τις ψαροταβέρνες της Αλεξανδρούπολης μέχρι την ακριτική Σύμη, το ψάρι που πουλάει πιο πολύ στην Ελλάδα είναι το λαυράκι και η τσιπούρα ιχθυοτροφείου. Και καλά στα έγκατα των Εξαρχείων, αλλά ποιός ο λόγος να διανύσεις εκατοντάδες ναυτικά μίλια για να συναντηθείς κάτω από την πανσέληνο του Καστελόριζου με τον μεταλλαγμένο του βυθού;

 

Φούσκες
Φούσκες

 

Ο έμπειρος ψαροφάγος, αγνοεί τις βασικότερες από τις οικογένειες του βυθού και είναι ανίκανος να σου περιγράψει με τι ακριβώς μοιάζει μια ζαργάνα, ένα χριστόψαρο, μια στείρα, ένας σκάρος, μια σάλπα, ένα μελανούρι ή ένας γερμανός, πόσο μάλλον τί γεύση έχουν. Αν δε, έρθει αντιμέτωπος με καμμιά ευλογημένη δόση ντόπια βραστόψαρα, θα τα αγνοήσει αποτροπιασμένος, γιατί το ξεψάχνισμά τους απαιτεί γνώσεις μικροχειρουργικής.

 

Αγνοώντας τις πανούργες εξελίξεις του ψαρεμπορίου, ο έλλην καταναλωτής κατεβάζει αμάσητη την επιβεβαίωση του ψαρά του ότι το ψάρι είναι «ημέρας»-το αθηναϊκό ψάρι έχει παραδώσει το πνεύμα του στον Ποσειδώνα 4-5 μέρες πριν φθάσει στα τελάρα της πόλης. «Το είδα, σου λέει, το μάτι του γυαλίζει!». Ναι, αλλά από τα κολλύρια της συντήρησης, να προσθέσω, και επίσης, επειδή το ψάρι στόμα έχει και μιλιά δεν έχει, πώς να σου πει ότι δεν ψαρεύτηκε «λίγο παραέξω από τα Κουφονήσια» αλλά στο προηγούμενο κάρμα του μιλούσε μαροκινά, ινδικά, αραβικά του Μπαχρέιν, άπταιστα τούρκικα ή αιγυπτιακά;

 

Στρείδι
Στρείδι

 

Παρομοίως, αυτός που πρόθυμα πληρώνει τα μαλλιά της κεφαλής του για ένα ριζότο με μελάνι σουπιάς ή μια δυσεύρετη αχινομακαρονάδα, αγνοεί παντελώς ότι ο αχινός στο πιάτο του προέρχεται από βαζάκι της Ισπανίας, το δε μελάνι από φακελάκι που το προσφέρει αποξηραμμένο και σε σκόνη.

 

Όσες φορές βγήκα με ορκισμένους οπαδούς των οστρακοειδών, τους είδα να τη βγάζουν με πατάτες τηγανητές, αντιμετωπίζοντας ως προϊστορικά όντα που δεν καταδέχονται να φιλοξενήσουν στο στομάχι τους, ό,τι δεν είναι καλλιεργημένο μύδι, γυαλιστερή ή κυδώνι.

 

Καραβίδες
Καραβίδες

 

Φούσκες, καλόγνωμες, σωλήνες, στρόμπια, άγρια στρείδια και γαρίποδες δεν κινδυνεύετε να εξαφανιστείτε από τον έλληνα ψαροφάγο που τελικά το ψάρι το αποδέχεται μόνο ως «πεντάκιλο φαγκρί» ή αλλιώς «μια ψαρούκλα να!» Την οποία λατρεύει, ωστόσο δεν έχει κανένα πρόβλημα να την γκαγκανιάσει στο ψήσιμο, να την περιβρέξει με τόνους λαδολέμονο, έτσι που στο τέλος να μην θυμίζει τίποτα από την αρχική της υπόσχεση.

 

 

 

Συνεργάστηκα με τα περισσότερα ελληνικά λαϊφστάιλ έντυπα, κάποτε ειδικεύτηκα στη γραφή της γεύσης, κυκλοφόρησα δυο βιβλία, για 5 σεζόν είμαι η Ελένη στο "Σεφ στον αέρα" του Σκάι.
26 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 123 Επόμενα
Vlix Vlix 20.6.2013 | 12:06
Πόσο δίκιο όμως, πόσο.
avatar
Ανώνυμος/η 21.6.2013 | 17:12
σχεδον καθολου. αν μαθαιναν να τρωνε ολοι τοσο εγκληματικα, οπωσ η κθρια και οι φιλοι της, δηλαδη αχινους, φουσκες, χτενια κλπ, θα ειχαν εξαφανιστει τα ηδη σε κινδυνο αυτα ειδη. οι δε αχινοι,τουλαχιστο μεχρι περυσι το καλοκαιρι ηταν ειδος αυστηρα απαγορευμενο. κατα τα αλλα δεν ξερουμε να τρωμε γιατι δεν γνωριζουμε την προελευση των αχινων. θα επρεπε να επιμενουμε σε ελληνικους παρανομους αχινους. η ξερεις να τρως η οχι βρε αδερφε. για εναν νησιωτη και 20 χρονια ερασιτεχνη ψαρα το αρθρο ειναι κραυγαλεο γελοιο.
avatar Vale R 20.6.2013 | 12:27
Πέστα χρυσόστομη.
Α' και καλορίζικη εδώ πέρα :-)
Είναι πρόβλημα παιδείας. Δεν τα γνωρίζουμε, κανένας δεν μας τα σύστησε. Στο σπίτι τσιπούρα τρώγαμε, στην ψαροταβέρνα το ίδιο, στην τηλεόραση τσιπούρα μας δείχνουν. Αν δεν γνωρίζεις την γυναίκα κανενός γέρου ψαρά, που να μάθεις ότι η μισή θάλασσα τρώγεται, πως θα το δοκιμάσεις;
avatar Nick.K. 20.6.2013 | 14:58
Τους ψητούς Γερμανούς σε μια παραλία στην Αστυπάλαια τους εξαφανίσαμε σαν είδος.
Τους καταπίναμε αμάσητους.
Κάτι άλλο,στην Τήλο πριν καμιά δεκαετία που πήγα είχε μια ψαροταβέρνα στην παραλία το Αγίου Κωνσταντίνου,ότι ψάρια έπιανε το πρωί ο ψαράς διαλέγαμε,πηγαίναμε το βράδυ και τρώγαμε (τότε με κάποιο μαγικό τρόπο μπορούσαμε).Η τοννοσαλάτα που έφτιαχνε ήταν απίστευτα γευστική.
avatar billSKP 20.6.2013 | 17:19
Eμείς κανά γαύρο, καμιά σαρδέλα και πολύ ειναι...
avatar Kouzi 21.6.2013 | 16:21
Κανε την σαρδέλα στα κάρβουνα και τον γαύρο στον φούρνο με σκορδάκι και μαιντανό και τύφλα να έχει η τσιπούρα και το φαγγρί!!
avatar Lenou 20.6.2013 | 18:00
Τι φωτογραφίες!!!
Μου τρέχουν τα σάλια στην κυριολεξία...
Φούσκα δεν έχω δοκιμάσει ποτέ, αλλά μου φαίνεται νοστιμότατη!
Οστρακάκι, λεμονάκι και νιώθεις πως όλη η ευωδία της θάλασσας γίνεται ένα μ'εσένα!
Τι μας έκανες...
avatar Vardaris 20.6.2013 | 18:16
Μα ποιος ειναι αυτος ο "Ελληνας" που περιγραφετε; Κατανοω οτι πολλοι εχουν κατεβει απο τα χωρια στην πολη και κατ επεκταση και στη Θαλασσα και δεν γνωριζουν βασικα πραγματα περι ανθρωπινου πολιτισμου, αλλα αυτη η καρικατουρα του Ελληνα ειναι μη κατανοητη για μενα. Για να σας το πω αλλιως: Τετοιους ανθρωπους εγω δεν ξερω, ισως να αλλαξετε παρεες..
avatar arpakolla 20.6.2013 | 18:47
Ο έλληνας έπαψε να τρώει σωστά (στην περίπτωσή μας ψαρικά) από την στιγμή που κατέκλυσε τα μεγάλα αστικά κέντρα και έχασε την επαφή του με το φυσικό τοπίο..όσο ζούσαν κάτι νησιώτισσες γιαγιάδες και παππούδες που ψώνιζαν και μαγείρευαν για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους όλα ήταν καλά..μετά απ αυτούς όμως το χάος..μαζί τους έφυγαν και οι γνώσεις για καλό, ποιοτικό και δίκαιο φαγητό και ήρθαν η αναβάθμιση των ζωών μας σε καλαίσθητες περιοχές και γκλαμουρατες ψαροταβέρνες..μην αναρωτιέστε γιατί και πώς..ο μόνος δρόμος είναι η επιστροφή της γνώσης..στην επαρχία υπάρχει ακόμα..αλλά όχι για πολύ..προσπαθήστε το..
avatar Sufritos 20.6.2013 | 19:13
Οι γόπες btw στην πρώτη φωτογραφία είναι το πιο άνοστο ψάρι που υπάρχει...
avatar AlexK 20.6.2013 | 19:22
Αυτό που περιγράφετε δεν είναι ο Έλληνας της μεσαίας τάξης που μεγάλωσε μέσα στην δεκαετία του '70 και του '80.
Οι περισσότερες μητέρες εκείνα τα χρόνια ήταν νοικοκυρές, μεγάλωναν παιδιά και κρατούσαν με στιβαρότητα την οικιακή οικονομία, παράλληλα όμως φρόντιζαν τα βλαστάρια τους να τρώνε θρεπτικά φαγητά.Η γενιά η δική μου μεγάλωσε με μικρά ψαράκια, γαύρο (που τότε ήταν ακόμα φθηνός),αθερίνα, ζαργάνες, ρίκια, παλαμίδες στη λαδόκολλα,σπάρους,χανάκια,μένουλες, σαρδέλες, κολιούς που έμπαιναν στο φούρνο με ντομάτα,καλαμαράκια τηγανιτά και άντε σπάνια κάνα μπαρμπουνάκι.Επίσης την Καθαρά Δευτέρα έφερνε ο πατέρας μου λίγα κυδώνια και λίγες γυαλιστερές για το καλό.
Όχι ότι δεν ξέρουμε να εκτιμήσουμε ένα ψάρι πρώτης κατηγορίας, απλά δεν είναι το μοναδικό ψάρι που υπάρχει και όπως έλεγε και ένας φίλος , το καλύτερο ψάρι είναι αυτό που είναι φρέσκο.Προσωπικά, το ιδανικό γεύμα για μένα είναι κουτσομουράκια τηγανιτά, χόρτα και παγωμένες μπύρες.
Ο Έλληνας που περιγράφετε, είναι αυτός που καθόταν στις ψαροταβέρνες του Πειραιά και επέλεγε να φάει ψάρι επειδή είναι ακριβό και κάνει ωραίο σετ με το τζιπ του που είχε παρκάρει
απ'έξω και έκλεινε το δρόμο, σίγουρα όμως όχι η πλειονότητα των Ελλήνων.
Δον Ιδιώτης Δον Ιδιώτης 20.6.2013 | 19:39
AlexK δε φαντάζεσαι πόσο ταυτίζομαι με το σχόλιό σου, αλλά δυστυχώς ο έλληνας με τη τζιπάρα και τις αλανιάρες τσιπούρες ιχθυοτροφείου ανήκει πλέον (είτε μας αρέσει είτε όχι)στη πλειοψηφία των ελλήνων...
avatar AlexK 20.6.2013 | 20:41
Ενδεχομένως να έχεις δίκιο, ίσως με την πάροδο των χρόνων και την πληθώρα των αγαθών, κάπου τα πράγματα να να εκφυλίστηκαν.
Ενδιαφέρον:
ΝΑΙ (9) ΟΧΙ (1)
avatar pagapontis 31.10.2013 | 09:51
ετσι ακριβως. σαρδελα, μαριδα, γαυρος και οταν ψαρευαμε τα καλοκαιρια (εκεινα τα σκ που κοιμομασταν παραλια στο πορτο γερμενο-αδειο τοτε-ολη η οικογενεια και τρωγαμε τηγανισμενα σε γκαζακι κεφτεδακια, αυγοφετες και καρπουζι)
οτι βγαζαμε κανα κεφαλο κανα χταποδι που βρισκαμε στις εξορμησεις στην σαλαμινα
τωρα σαργους κλπ τα εμαθα μετα τα 25.
Προηγούμενα 123 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

VIDEOS/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ