Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker στο lifo.gr για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες. Δείτε πώς.
HOME
LIFO.GR
Naked City
Ηθοποιός-Χορεύτρια. Φωτογραφήθηκε σε διαμέρισμα στα Πετράλωνα, την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα...

17.6.2013 | 14:28
Είναι μια ασθένεια αόρατη στους περισσότερους... Οι περισσότεροι άνθρωποι που με γνωρίζουν δεν ξέρουν ότι την έχω... αλλά 7 χρόνια τώρα (απ'τα 21 μου) κάθε μέρα είναι ένα μαρτύριο με πόνους... κάποιες φορές ελάχιστος, κάποιες φορές τόσος πολύς σαν να νιώθεις ότι σου έχουν σπάσει κάθε κόκκαλο του κορμιού σου... να κάνεις μια ώρα να το πάρεις απόφαση να σηκωθείς απ'το κρεβάτι για να πας τουαλέτα το πρωί, γιατί πολύ απλά δεν μπορείς να σταθείς στα πόδια σου χωρίς να νιώθεις ότι σε έχουν ρίξει από τον 3ο όροφο... Να χαμογελάς και να κάνεις το μαλάκα, για να μη στεναχωρείς τους δικούς σου... κι όταν ξεχνιέσαι και φαίνεται η μελαγχολία στο βλέμμα και σε ρωτάνε τι έχεις, δεν μπορεί κανείς να καταλάβει ότι πονάς!!! για να είμαι δίκαιη υπήρξαν και μήνες που ένιωθα καλύτερα αλλά σε 7 χρόνια να είναι σύνολο κανά 6μηνο με χρόνο... ΑΑΑ και σ'όλα αυτά να πρέπει να ζήσεις και σαν άνθρωπος!!!
 
Σχολιάζει ο/η Ανώνυμος/η
Παρακαλούμε, εισάγετε σχόλια μόνο σχετικά με το θέμα. Μηνύματα τα οποία έρχονται σε αντίθεση με τις οδηγίες και τους όρους χρήσης του δικτυακού τόπου θα αφαιρούνται από τη σελίδα. Σχόλια γραμμένα σε greeklish δεν θα δημοσιεύονται.
To σχόλιό σας θα δημοσιευτεί σύντομα από τον διαχειριστή της σελίδας.
17 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 16:27
Δεν παίρνεις φαρμακευτική αγωγή?? δε σου κάνουν τίποτα..???
έχω ΡΑ τεστ θετικό και έχω πρόβλημα μόνο το χειμώνα, στις αρθρώσεις των δαχτύλων στα χέρια, πρήξιμο, κοκκίνισμα, τρομερός πόνος...
Πότε θεωρείται οτι "νοσείς"?
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 23:42
Έχω αλλάξει τρεις αγωγες!!! Μεθοτρεξατη + κορτιζονη, μεθοτρεξατη + humira, μεθοτρεξατη+Enbrel... Σιγουρα δεν ειμαι τοσο χαλια οσο τα 2 πρωτα χρονια, άλλα ειμαι στη φαση σταματαει για λιγο και μετα ξαναρχιζουν οι ενοχλησεις... περυσι πχ σταματησε η θετικη δραση του humira και άλλαξα σε Enbrel, αλλά δεν είμαι πάντα καλά... δεν ξέρω τι μου φταίει.. αλήθεια έχω βαρεθεί... Σίγουρα δεν είναι πάντα χάλια, αλλά στο 80% των ημερών πάντα κάτι με πονάει... Εγώ έχω συμμετρικά σε όποια άρθρωση μπορεις να φανταστείς... δαχτύλων, καρπούς, αγκώνες, γναθο, γόνατα και αστράγαλοι είναι τα βασικά που με ενοχλούν... κάποιες φορές νιώθω ενοχλήσεις και στην άρθωση του μηρού... Ωστόσο νομίζω ότι η πιο ενοχλητική είναι της γνάθου γιατι κάποιες φορές που με πιάνει μιλάω και πονάω...
Η γραφούσα της εξομολόγησης...
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 16:34
Ο πατερας μου πασχει απο ψωρισιακη αθροιτιδα.Για 3-4 χρονια,απο τη στιγμη που διαγνωστηκε ακολουθησε την συμβατικη ιατρικη,με ενεσεις,ανοσοκατασταλτικα κλπ κλπ.Ο κακομοιρος υπεφερε,με αποτελεσμα να εχει καθηλωθει στο κρεβατι απο τους πονους πανω απο 6 μηνες και ολο του το σωμα να εχει γεμισει απο τα σημαδια της ψωριασης(και ηταν κατω απο 50 χρονων).Επειδη οτι ειχε δοκιμασει δεν του εφερε καμια βελτιωση,πανω στην απελπισια του δοκιμασε επειτα απο παροτρηνση γνωστου μας,την ομοιοπαθητικη.Ειτε η δραση της ειναι καθαρα placebo ειτε οχι,δεν με ενδιαφερει απο την στιγμη που ο πατερας μου μπορει και κινειται χωρις να ποναει,με τα σημαδια να περιοριζονται μονο στους αγκωνες και στα γονατα,να μπορει να λυγισει τα ποδια του,και αλλες πολλες καθημερινες κινησεις που για καποιον με αθροιτιδα ειναι αδιανοητες.
Αν εχεις απελπιστει και εσυ γιατι δεν το δοκιμαζεις;
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 23:45
Το σκέφτηκα καποιες φορες άλλα το επιστημονικό backround των σπουδών μου με κάνει και διστάζω και τελικά το απορρίπτω... μπορεί να είναι απλά το δικό μου κόλλημα...

η γραφούσα της εξομολόγησης...
avatar
Ανώνυμος/η 18.6.2013 | 01:41
Κατα την γνωμη μου,χωρις να σπουδαζω κατι σχετικο με την υγεια του ανθρωπου απλα με βαση το τι βλεπω απο συγγενεις με αυτοανοσα,ειναι οτι στη συγκεκριμενη παθηση,παιζει μεγαλο ρολο η ψυχολογια.Οσο πιο αρνητικα νιωθεις,οσο πιο ασχημα αισθηματα εχεις,τοσο υπαρχει και μεγαλυτερη εξαρση.Οποτε οποια θεραπεια και να ακολουθεις,πρεπει και να πιστευεις σε αυτην,να της εχεις εμπιστοσυνη,ωστε να μπορεσεις να εισαι αισιοδοξη για να βοηθησεις και η ιδια τον οργανισμο σου.Ο πατερας μου,οντας απελπισμενος απο την συμβατικη ιατρικη,αφεθηκε ολοκληρωτικα στην ομοιοπαθητικη και "ειδε" σε αυτη λυση στο προβλημα του.
Και ισως μερικες φορες,ειναι καλυτερο στο να ελπιζεις χωρις να το ψαχνεις και πολυ το θεμα.
Εκανα και εγω ομοιοπαθητικη για 3 χρονια,αλλα απο την αρχη ειχα πολυ αρνητικη εικονα,δεν την ηθελα,ηθελα τις επιστημονικα τεκμηριωμενες μεθοδους της συμβατικης ιατρικης,οποτε καταλαβαινω το κολλημα σου,οπως λες.Αλλα βλεποντας τωρα τον πατερα μου και την θεαματικη βελτιωση του,πλεον δεν μπορω να δεχτω την αποψη οτι δεν εχει αποτελεσμα.
Η αποφαση ειναι φυσικα καθαρα δικη σου!
Οτι και να κανεις,σου ευχομαι οτι καλυτερο =Ρ
Συμφωνείτε;
ΝΑΙ (0) ΟΧΙ (0)
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 18:09
για μενα ξεκινησε φετος τον χειμωνα.
οποτε βρέχει αισθανομαι κομματια..
εδω και 2-3 εβδομαδες που κανει περισσοτερη ζεστη παει καλυτερα αλλα φοβαμαι για τον χειμωνα που θα ερθει.
κατα καιρους πονανε συγκεκριμενες αρθρωσεις, βρισκω διαφορα στα χερια μου που φευγουν μετα..
ΡΑ αρνητικο, αλλα ακομα δεν ειναι σιγουρο το τι εχω..
για μερικους το συννεφακι κανει παρτυ πανω απο τα κεφαλια μας! :)
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 23:47
το οτι ειναι το ΡΑ αρνητικο δε σημαινει κατι... εξαλλου για να γινει διαγνωση απλα πρεπει να τηρεις καποια απο τα κριτηρια... Εμενα πχ τα πρωτα 2-3 χρονια που ηταν και τα πιο δυσκολα απο θεμα πονων εβγαινε αρνητικο... και μετα ξεκινησε να βγαινει θετικο!
Η γραφουσα της εξομολογησης
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 21:27
Εγώ νομίζω πως όλοι είστε ήρωες.


Ειρήνη.
avatar
Ανώνυμος/η 17.6.2013 | 23:29
δοκιμασε ομοιοπαθητικη...βοηθαει πραγματικα σε πολλα πραγματα τετοιας φυσης.

Καλη δυναμη παντα κοπελια :)
avatar
Ανώνυμος/η 18.6.2013 | 00:56
ξερω μια κοπελα που μολις γεννησε της περασαν ολα ....
avatar
Ανώνυμος/η 18.6.2013 | 01:24
ο πατέρας μου επίσης πάσχει απο ψωριασιακή (;) αθροίτιδα.
Για αρχή, η ασθένειά σου δεν είναι άγνωστη. Υπάρχει σύλλογος που ξέρω ότι βοηθάει (αν και οι γονείς μου ζουν στην επαρχία).
Έπειτα, έχω την εντύπωση ότι οι ενέσεις +μεθοτρεξάτη τον βοήθησαν αρκετά να μην πονάει. Όταν όμως του βγήκε, ακόμη τότε δεν ήξεραν τί είναι και για 12 χρόνια έπαιρνε φάρμακα ό,τι να 'ναι και είχε πάει σε πολλούς γιατρούς. Αυτό που καταλάβαμε με τα χρόνια, είναι ότι ο γιατρός παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Ψάξε το καλά και βεβαιώσου ότι είναι ενημερωμένος.

Για όλους όσους το έχουν, αυτοί ή οι άνθρωποι γύρω τους, κι για όλους όσοι πονάνε, σας αγαπώ. Κουράγιο
avatar
Ανώνυμος/η 18.6.2013 | 02:06
η μαμά μου έχει ρευμ αθρίτιδα κ η ομοιοπαθητική που κάνει την βοηθά πολύ. Δοκίμασε το , αξίζει, κ όπως κ να είναι δεν έχει παρενέργειες οπότε δεν έχεις να χάσεις κάτι!
ευχόμαο πραγματικά οτι καλύτερο!
avatar
Ανώνυμος/η 18.6.2013 | 11:30
να σημειώσω πως το ΡΑ τεστ υπάρχει και "ποσοτικό" που μπορείς να δεις συγκεκριμένες τιμές που λαμβάνει και όχι απλά αν το έχεις ή δε το έχεις. Μάλλον εσείς που ταλαιπωρείστε πολύ από πόνους, θα έχετε ανεβασμένη τιμή στο ήδη "θετικό".

Πρόπερσυ είχα τρομερούς πόνους, ανεξάρτητα καιρού, στον αριστερό ώμο με αδυναμία κίνησης του 50-70% του χεριού.Δε μπορούσα να κάνω περιστροφές, ούτε να το πάω προς τα πίσω ή προς τα πάνω, μόνο μπροστά το σήκωνα και λίγο στο πλάι, με πόνους ακόμα και σε αυτές τις θέσεις. Ασχημο ύπνο και πόνο ακόμα και σε ακουμπισμένη θέση.

Με μερικά μαθήματα πιλάτες στο γυμναστήριο 1 φορά τη βδομάδα μόνο, το χέρι άρχισε να επανέρχεται. Ξεμπλόκαρε η άρθρωση και άρχισα σιγά σιγά να κάνω και βάρη ώμων, γιατί είχαν αδρανήσει και οι μύες τόσο καιρό, και αυτή τη στιγμή τον ώμο τον χρησιμοποιώ πλήρως κατά 95%, με ελάχιστους πόνους. Τον περσινό χειμώνα δλδ, τον πέρασα μόνο με το πρόβλημα στα δάχτυλα όποτε με έπιανε, αλλά όχι του ώμου, παρόλα τα κρύα και τις βροχές που θα έπρεπε να υποφέρω κανονικά.

Το 2006 πάλι με μαθήματα πιλάτες αλλά χωρίς πρόβλημα ρευματοειδούς αθροίτιδας, μου πέρασε ο πόνος στη μέση που είχα (έχω θέμα εκεί) μέσα στο 2μηνο.

Δοκιμάστε και το πιλάτες (οχι γιόγκα), ανεξαρτήτως κιλών, ηλικίας. Κάντε και τις αγωγές σας αλλά πιστεύω θα βοηθηθείτε πολύ, απλά μην είναι..τεμπέλης ο δάσκαλος και να βοηθάει.
Και όχι μόνοι σας από βιβλία κτλ!!! πρέπει κάποιος να σας δείξει τις σωστές θέσεις για να μην κάνετε λάθος τις ασκήσεις και αρχίσετε και έχετε νέο πρόβλημα. Είναι εξάλλου ασκήσεις που δημιουργήθηκαν ακριβώς για αυτό το σκοπό: "θεραπευτικό".

Υπομονή σε όλους τους πονεμένους :)

η 17.6.2013 | 16:27
avatar
Ανώνυμος/η 18.6.2013 | 14:11
Σας ευχαριστώ όλους για τις συμβουλές σας... Πάντα προσπαθώ να είμαι θετική πάρα τους πόνους, απλά κάποιες φορές με παίρνει το παράπονο... (γι'αυτό και ελάχιστοι ξέρουν τι περνάω... πραγματικά τα αντιμετωπίζω όλα με χαμόγελο-όσο μπορώ). Ο γιατρός μου είναι καλός ομολογουμένως, γιατί το έχω διασταυρώσει από πολλές πηγές... όμως ίσως ανήκω σε ένα 30% που δεν ανταποκρίνεται τόσο καλά στις θεραπείες... Αυτό με τη γέννα το έχω ακούσει κι απο άλλους, άλλα δεν παίζει να κάνω παιδί σύντομα :Ρ
Την ομοιοπαθητική πάλι μπορεί κ να τη σκεφτώ... Πάντως σίγουρα η ψυχολογία παίζει σημαντικό ρόλο, ειδικά στις μεγάλες εξάρσεις...
Σίγουρα η μεθοτρεξάτη και οι ενέσεις με βοήθησαν να μην πονάω τόσο όσο πονουσα στην αρχή, αλλά δυστυχώς οι "πονεμένες" δεν εξαλείφθηκαν...
Ας χαμογελάμε τουλάχιστον!!! ο ήλιος μας ανακουφίζει!!!
η γραφούσα της εξομολόγησης...
avatar
Ανώνυμος/η 1.9.2013 | 02:39
Αχ καλή μου, σε καταλαβαίνω απόλυτα!Έχω την ίδια ηλικία με σένα κ την ίδια πάθηση απο 1 έτους!!! Έχω φτάσει στο σημείο να μην έχουν καθόλου χόνδρους κ ν έχουν καταστραφεί ολοσχερώς οι αρθρώσεις των γόνατων κ των αστραγάλων μου. Ασε! Έχω γίνει γιαγιά τουλάχιστον 40 χρόνια νωρίτερα απο τη δική μου γιαγιά! :-Ρ 26 χρόνια φθοράς είναι αυτό, τι να σου κάνει! Κ στα γόνατα πες πάει στο καλό , κάνω αρθροπλαστική, κάπως φτιάχνει, αλλά για τους αστραγάλους που δεν έχει βρεθεί τίποτα ακόμα για αποκατάσταση, πρέπει να τον υφίσταμαι για πολλαααά χρόνια ακόμα αυτόν τον ανυπόφορο πόνο... Εχω κ στους αγκώνες απο 9 χρονών αλλα αυτοί με πειράζουν πιο αραιά... Αυτές είναι οι μόνιμα φλεγμένουσες αρθρώσεις, μην πω κ για τη μόνιμη συγκαψη που εχουν. Ε που κ που με πιάνουν κ άλλες αλλα προσπαθώ να μη δίνω σημασία... Έχω πάρει τα πάντα απο φαρμάκα κ όλους τους αντι-τι εν εφ απο βιολογικούς, αλλά τίποτα, μετά απο 1-2 χρόνια η ΡΑ αποκτά ανοσία.
Πάντως να ξέρεις οτι σε νιώθω. Ο χρόνιος πόνος, ο πρωινός αγώνας σου για να σηκωθείς απ' το κρεββάτι, το συνεχές αίσθημα της κόπωσης κ η μελαγχολία κ το άγχος που σου προκαλούν όλα αυτά συν κ το να υποκρίνεσαι οτι είσαι καλά στους άλλους, ολα αυτα εμένα είναι η ζωή μου. Κ τον πόνο έρχεται κάποια στιγμή που τον συνηθίζεις, σου γίνεται τρόπος ζωής, συμβιβάζεσαι κ προσαρμόζεσαι, ομως βρε συ κοπελιά την αναισθησία κ την ακατανοησία των άλλων κ δη των δικών σου ανθρώπων, οταν σου λένε οτι είσαι υπερβολική ως προς τον πόνο κ οτι εκμεταλλεύσαι την πάθησή σου κ προσποιείσαι οτι πονάς πχ. για να μην κάνεις κάποια δουλειά ή για να μη βγείς έξω βόλτα επειδή τάχα μου βαριέσαι, ε αυτό τόσα χρόνια δε μπορώ να το συνηθίσω με τίποτα!!!! Το "είσαι τεμπέλα" πάει σύννεφο απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Μόνο η μάνα μου με καταλαβαίνει...
(κ μένα με πιάνει το παράπονο, οπως κατάλαβες) Τεσπα...
Αυτό που έχω να σου πω εγώ είναι να έχεις υπομονή κ επιμονή οσον αφορά την ΡΑ. Βγάινουν συνεχώς νέες, ενισχυμένες κ καλύτερες απο τις προηγούμενες θεραπείες. Σκεψου οτι υπάρχουν ασθένειες πολύ χειρότερες απ' τη δική μας κ στο φινάλε κανείς δεν πέθανε απο ΡΑ! ;-) Σιγουρα με τόσο αυτοκαταστροφικό οργανισμό που έχουμε, η ζωή για μας είναι δύσκολη -αν οχι ανυπόφορη- αλλά στο χέρι μας είναι αν θα την κάνουμε μίζερη ή μια αξιοπρεπή κ ευτυχισμένη στην ολότητά της ζωή... Η αισιοδοξία, το χιούμορ κ η θετική σκέψη βοηθάνε πιο πολυ απο τα φάρμακα, πιστεψε με! Γενικά να προσπαθεις καθε μέρα, περα απο την ΡΑ κ ο,τι αυτή σου προκαλεί, να ζείς μια μικρή ευτυχία. Δε μπορεί...στο συνολό τους θα σου προσφέρουν μια ευτυχισμένη ζωη...! Μην το βάζεις κατω. Και σκέψου κ αυτό: Πονάμε αρα υπάρχουμε βρε αδελφέ! :-Ρ
Εγω σου εύχομαι να πάνε όλα καλά με τη νέα θέραπεια κ την εξέλιξη της νόσου σου κ να την "κοιμήσεις" για τα καλά ωσάν ακόμη μια- "ωραία" δε μου πάει- "κουλή κ τζαζλή" καλύτερα θα έλεγα, "κοιμωμένη"! χαχα! :-D
Με τις καλύτερες ευχές μου για να πάνε όλα καλά απο δω κ πέρα για σένα τα πράγματα κ με φιλικούς χαιρετισμούς μιαν άλλη επίσης πονεμένη παθούσα απο ΡΑ... :-) :-)

avatar
Ανώνυμος/η 18.11.2013 | 00:05
Σας καταλαβαινω ολους αλλους πιο πολυ αλλους πιο λιγο και εγω εχω ΡΑ απο το 1997 εδω και6 χρονια και για μενα ποτε ειναι ευκολο και ποτε δυσκολο.Πιστευω οτι κουτσα στραβα μπορω να παλεψω με το τερας ΡΑ με τα μοναδικα τερατα που δεν παλευω ειναι τα συναισθηματα τα βλεματα την αδιαφορια που εισπρατω ειτε απο τους γιατρους ειτε απο τους συναδελφους στην δουλεια.Ξεχασα να αναφερω οτι τωρα ειμαι38 χρονων δηλαδη η παθηση εκδηλωθηκε στα 32 συνεχειζω και δουλευω κανονικα ποναω δεν ποναω δεν εχω παρει ουτε 1 μερα αναρωτηκη και δεν λυπαμαι τον εαυτο μου λυπαμαι αυτους που δεν θελουν να καταλαβουν τη περναμε για λογους που δεν τους συμφερει!!!!
avatar
Ανώνυμος/η 22.10.2014 | 15:48
ΓΙΑ ΜΕΝΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΠΕΡΙΣΥ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΟΧΗ. ΕΠΑΘΑ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΤΙΔΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΟΣ ΜΕ ΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΟΝ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΟ. ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΒΓΗΚΑΝ ΚΑΛΕΣ. ΕΙΜΑΙ ΟΡΟΑΡΝΗΤΙΚΗ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΑΛΛΑ ΚΑΤΈΛΗΞΑΝ ΟΤΙ ΕΧΩ ΜΑΛΛΟΝ Ρ.Α. ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΕΝΑΡΗ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΠΟΝΟΙ ΣΥΜΜΕΤΡΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΚΩΝΕΣ ΚΟΚΚΙΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΚΑΨΙΜΟ ΣΤΟΥΣ ΠΗΧΕΙΣ, ΠΡΩΙΝΗ ΔΥΣΚΑΜΨΙΑ ΚΑΙ ΠΟΝΟΙ ΣΕ ΌΛΕΣ ΤΙς ΑΡΘΡΩΣΕΙΣ. ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΚΟΡΤΙΖΟΝΗ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΗ ΑΠΌ ΤΟ ΣΤΟΜΑ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ. ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΠΟΝΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΙΣΩΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΑΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ. ΤΟ ΜΑΤΙ ΟΜΩΣ ΥΠΟΤΡΟΠΙΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ. ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΤΟΠΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΑΝΟΣΟΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΑΛΟΙΦΗ ΑΛΛΑ ΜΟΛΙΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΦΟΥΝΤΩΣΕ ΞΑΝΑ. ΠΕΡΙΤΤΟ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ ΓΥΡΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΌΤΙ ΕΧΩ ΧΑΛΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΚΡΗ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ. ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΣΤΟ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΣΥΝΕΣΤΗΣΑΝ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΜΕΘΟΤΡΕΞΑΤΗ ΑΛΛΆ ΕΙΜΑΙ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΤΟΞΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΤΙ ΜΟΛΙΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ.ΝΙΩΘΩ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΗ. ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ Ν ΑΛΛΑΞΩ ΠΟΣΤΟ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΦΛΕΓΜΟΝΗ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΦΟΒΑΜΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ Η ΟΡΑΣΗ ΜΟΥ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥς ΜΑς ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Εξομολογήσου!
Αφιέρωσε!
Αναζήτησε!