Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Το πρώτο διαδραστικό μουσείο για τη Χαμένη Ατλαντίδα άνοιξε στη Σαντορίνη

Το πρώτο μουσείο για τον μύθο της Χαμένης Ατλαντίδας άνοιξε τις πύλες του στη Σαντορίνη

Το πρώτο διαδραστικό μουσείο για τη Χαμένη Ατλαντίδα άνοιξε στη Σαντορίνη

Το πρώτο διαδραστικό μουσείο για τον μύθο της Χαμένης Ατλαντίδας άνοιξε τις πύλες του στη Σαντορίνη.

Από τις αρχές Μαΐου, το "LOST ATLANTIS EXPERIENCE MUSEUM" στεγάζει μία σειρά σύγχρονων συστημάτων και καινοτόμων τεχνολογιών που εισάγουν τους επισκέπτες στον μύθο του νησιού που αναφέρεται στα έργα του Πλάτωνα «Τίμαιος» και «Κριτίας».

Μέσα από μία σειρά φουτουριστικών εγκαταστάσεων, φωτίζεται η σύνδεση του μύθου της Ατλαντίδας με την καταστροφική έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Διαδραστικές τοιχογραφίες βοηθούν μικρούς και μεγάλους να μάθουν για τη ζωή του Πλάτωνα και την θεωρητική αναζήτηση μιας ιδανικής πολιτείας. 

Ρωτήστε το ολόγραμμα του Πλάτωνα

Στην αίθουσα επαυξημένης πραγματικότητας 9D, οι επισκέπτες μπορούν να δουν από κοντά ένα υποθετικό διόραμα της Ατλαντίδας και να ρωτήσουν ένα ολόγραμμα του Πλάτωνα για τη φιλοσοφία του. Ο σεισμός, η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης και το τσουνάμι ζωνταντεύουν ξανά, και οι θεατές μπορούν να παρακολουθήσουν την εξέλιξη του νησιού από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα. 

Στην περιγραφή του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα, που βρίσκεται «πέρα από τις Ηράκλειες στήλες», περιγράφεται ως μια ναυτική δύναμη που είχε κατακτήσει πολλά μέρη της δυτικής Ευρώπης και της Λυβικής, περίπου 9.000 χρόνια πριν τον Σόλωνα. Μετά όμως από μια αποτυχημένη προσπάθεια να εισβάλει στην Αθήνα, η Ατλαντίδα βυθίστηκε μυστηριωδώς στο πέλαγος «σε μια μόνο ημέρα και νύχτα ατυχίας».

Η επικρατέστερη πάντως θεωρία, θέλει την Ατλαντίδα να είναι απλώς μία παραβολή του Πλάτωνα, στην προσπάθειά του να εξηγήσει κάποιες από τις πολιτικές του θεωρίες για την ιδανική Πολιτεία. Ορισμένοι εκτιμούν πως ο Πλάτωνας βασίστηκε σε παλιότερα γεγονότα, όπως η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης ή ακόμα και ο Τρωικός πόλεμος, ενώ άλλοι επιμένουν ότι εμπνεύστηκε για τα συγκεκριμένα έργα από πιο πρόσφατα (για τη δική του γενιά) γεγονότα όπως η καταστροφή της Ελίκης το 373 π.Χ. και η αποτυχημένη εκστρατεία στη Σικελία το 415-413 π.Χ.