Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Αποθήκη ΙΙ

Ψάχνεις καθόλου για ζωή;

Δεν το φανταζόμουν πως μπορεί η δικιά μου ανεργία να προκαλεί τέτοια αμηχανία στους άλλους.

Ψάχνεις καθόλου για ζωή;
 

 

Από το mpananas

 

Δεν το φανταζόμουν πως μπορεί η δικιά σου ανεργία να προκαλεί τέτοια αμηχανία στους άλλους. Ντρέπονται που ρώτησαν πως πάει η δουλειά λες και έγινε κάτι που το ξαναθύμισες. Λες και το ξέχασα. Μετά πάντα ακολουθεί η ίδια ερώτηση 'και; ψάχνεις καθόλου για δουλειά;' Η αποθέωση είναι η έκφραση που παίρνει αυτός που ρωτά, όταν του απαντήσεις όχι δεν ψάχνω. Μια έκφραση μεταξύ λύπης, συμπόνιας και ερωτηματικού. Κάτι ανάμεσα από το 'που να ψάξεις και συ' με το 'δε μπορείς να μείνεις έτσι'. Σκέφτομαι πως στην ανεργία και το θάνατο οι άνθρωποι δε ξέρουν τι να πουν και πετάνε κάτι στερεοτυπικά χωρίς να λαμβάνουν υπόψη εσένα που τα λες.

 

Ακολουθούν συμβουλές που επίσης δεν έχουν σχέση με σένα, ακόμα και αν σε ξέρουν λίγο περισσότερο. Ο καθένας με το δικό του άγχος, τη δικιά του γνώμη, το δικό του φόβο. Μη μείνεις άνεργος, τους πρώτους μήνες εμφανίζονται ευκαιρίες μετά σε ξεχνάνε και τέτοια πολλά. Ένα άγχος μη πάθεις λέει κατάθλιψη. Πώς να εξηγήσεις πως κατάθλιψη θα πάθαινες αν έμενες λίγο ακόμα εκβιαστικά σε ένα περιβάλλον που είχες αρχίσει να σιχαίνεσαι. Κατάθλιψη θα πάθαινα αν έπρεπε ακόμα να μπαίνω στο μετρό κάθε πρωί και να πηγαίνω εκεί. Όταν κάτι έχει σαπίσει είναι σχεδόν λυτρωτικό να το πετάς. Είναι σχεδόν λυτρωτικό ακόμα και να στο παίρνουν με το ζόρι να στο πετάξουν άλλοι. Όπως και να χει το ξεφορτώθηκες.

 

Υπό προϋποθέσεις, η ανεργία, δεν είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή. Η Φου μου, βάζει παξιμάδια σε σακούλες για τέσσερις ώρες κάθε μέρα, σε ένα νησί. Πρόσφατα είπε πως αυτή είναι η πιο έντιμη δουλειά που έχει κάνει ποτέ.

 

Αντέχουμε να εξευτελίζουμε τα θέλω μας, τα όνειρα μας, ολόκληρες τις ζωές μας αλλά δεν αντέχουμε να κάνουμε μια αλλαγή. Αντέχουμε να κάνουμε δουλειές που δε θέλουμε, να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που ούτε γεια δε θα λέγαμε, αντέχουμε να καταπίνουμε τον εκνευρισμό μας για εκείνο και το άλλο, αντέχουμε τον εκβιασμό και φοβόμαστε όταν μας βγάζουν από το πλαίσιο που μας έβαλαν.

 

Ψάχνω να βρω μέσα από τις συμβουλές που συνήθως μου δίνουν, αν υπάρχει ένας άνθρωπος που εξευτελίστηκε, αν κάποτε υπήρχε ένα θέλω που πνίγηκε πριν καν εκφραστεί και βλέπω μόνο φόβο. Φοβόμαστε την ελευθερία της μέρας μας, του χρόνου μας. Φοβόμαστε τους ίδιους μας τους εαυτούς γαμώτη. Αν για λίγο έχεις υπάρξει σε ένα γραφείο που κάνεις refresh τις ανοιχτές σελίδες στα social media, αν τις Κυριακές το βράδυ σε πιάνει η ψυχή σου που ξεκινάει ακόμα μια εβδομάδα εκεί, αν οι Δευτέρες θυμίζουν κηδεία και οι Τρίτες μνημόσυνο, αν έχεις βγει από το γραφείο του αφεντικού λέγοντας αντεγαμησουμωρή, αν έχεις ζωγραφίσει γραμμές και λουλουδάκια σε meetings που συζητάτε τα αυτονόητα, σαν οι ώρες να μην είναι πολύτιμες, τότε ξέρεις τι λέω.

 

Όπως και να το κάνουν, όπως και να το κάνουμε τέλος πάντων, δε μπορεί όλα αυτά να είναι χειρότερα από το να ξυπνάς χωρίς ξυπνητήρι και να μπορείς να συζητάς στις 11 μιας οποιαδήποτε μέρας να πας για καφέ στον ήλιο. Καταλαβαίνω τώρα πως στις διακοπές δεν προλαβαίνουμε να καταλάβουμε πόσο εξαρτημένοι είμαστε από το επαγγελματικό μας πλαίσιο. Πόσο εξαρτητικά υπομένουμε.

 

Λέω να φτιάξουμε ένα δίκτυο απεξάρτησης από τις βαρετές μας ζωές. Να βρισκόμαστε μια φορά την εβδομάδα και να μοιραζόμαστε όλες αυτές τις ιστορίες από τα κλιματιζόμενα γραφεία που νιώσαμε σκουπίδι. Να μιλάμε για τα όνειρα μας, να λέμε μεταξύ μας πόσο καλοί είμαστε στη μαγειρική, τη ζωγραφική, πόσο μας αρέσει να τριγυρνάμε στο κέντρο και να εφεύρουμε τρόπους να ζούμε από αυτά. Να θυμηθούμε πως είναι να είμαστε ελεύθεροι και ωραίοι άνθρωποι, γεμάτοι ταλέντα και ιδιομορφίες. Να κάνουμε αγκαλιές, να κοιταζόμαστε στα μάτια, να λέμε αλήθειες και να γελάμε με τα ψέματα. Να φτιάξουμε τις ζωές μας υπηρετώντας μόνο τους εαυτούς μας. Θα είμαστε καλύτερα.

 

Υ.Γ. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος #23 του ηλεκτρονικού περιοδικού babushkagr

 

 

 

30 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 123 Επόμενα
Onar Onar 9.1.2013 | 16:16
Πολύ όμορφο. Ποσο βαρετη και κουραστικη ειναι η μιζερια. Λες και αμα γκρινιαζεις ολη μερα θα εμφανιστουν λεφτα απο το πουθενα.
avatar
Ανώνυμος/η 9.1.2013 | 16:53
λες και άμα δε θες λεφτά δε γκρινιάζεις
Lego Ninja Lego Ninja 9.1.2013 | 16:47
Προφανώς ο γράφων έχει την πολυτέλεια να ζει από τους γονείς του. Ειδάλλως αναρωτιέμαι που βρίσκει τα όποια χρήματα για τροφή και στέγη.
avatar michalex 9.1.2013 | 16:50
Ωραίο το κείμενο αλλά αφορά εκείνους που δεν έχουν υποχρεώσεις. Αν έχεις υποχρεώσεις και η βραχύτερη ανεργία μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα.
avatar
Ανώνυμος/η 9.1.2013 | 16:52
Δεν καταλαβαίνω γιατί το τελευταίο να φαντάζει τόσο απίθανο (εννοώντας η τελευταία παραγρ.)

+++Αντέχουμε να εξευτελίζουμε τα θέλω μας, τα όνειρα μας, ολόκληρες τις ζωές μας αλλά δεν αντέχουμε να κάνουμε μια αλλαγή. Αντέχουμε να κάνουμε δουλειές που δε θέλουμε, να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που ούτε γεια δε θα λέγαμε, αντέχουμε να καταπίνουμε τον εκνευρισμό μας για εκείνο και το άλλο, αντέχουμε τον εκβιασμό και φοβόμαστε όταν μας βγάζουν από το πλαίσιο που μας έβαλαν.+++
avatar Zorz 9.1.2013 | 16:58
''Υπό προϋποθέσεις, η ανεργία, δεν είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή''


αυτό τα λεει όλα. Γιατί αν εχεις αυτά, δε μπορεις να εισαι τόσο ψύχραιμος.


Evangelos Methodd Evangelos Methodd 9.1.2013 | 17:15
"Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή."
Υπαρχουν αραγε τετοιοι; Η προφανως οπως αναφερουν και αλλοι πιο πανω, αυτος που εγραψε το κειμενο μαλλον εχει λυμμενο το προβλημα βιωσιμοτητας του...
avatar laklaklak 18.1.2013 | 18:16
Πριν 1,5 χρόνο έχασα τη δουλειά, λόγω περικοπών (όχι απόδοσης). Ήμουν από τους πιο "εύκολους" για απόλυση.
Σηκώθηκα κι έφυγα από την Αθήνα και γύρισα στην πόλη μου. Και φυσικά πήρα την απόφαση να φύγω μια ώρα νωρίτερα για εξωτερικό (από καιρό το πάλευα να επιστρέψω έξω). Τελικά μετά από 1,5 χρόνο κι αφού αναθεώρησα τα ΠΑΝΤΑ γύρω από τον τομέα εργασία, είμαι ευχαριστημένος, κάνω διδακτορικό με υποτροφία και περνάω καλά. Βέβαια δεν έχω παιδιά, σκυλιά και δάνεια, οπότε μέχρι στιγμής τουλάχιστον δείχνει ότι τα κατάφερα.
Η απόλυση όντως μπορεί να σημαίνει αλλαγή στη ζωή σου, είναι ευκαιρία για να αναθεωρήσεις πράγματα και βεβαιότητες και ενδεχομένως σε ωθεί να πάρεις ρίσκα, που ειδάλλως ίσως δε θα έπαιρνες.
Sunny Sunny 31.5.2013 | 16:30
Ναι υπαρχουν τετοιοι. Που ζεις? Στον πλανητη σου παιρνεις απολυτηριο λυκειου και ξαφνικα σου ερχονται ουρανοκατεβατα παιδια και δάνεια?

Μια χαρα τα λέει ο άνθρωπος, πέσατε όλοι να τον φάτε. Και ναι, ίσως είναι ευκαιρία να πάρεις κάποιες αποφάσεις που θα ήταν πιο δύσκολες.

Για να μην σχολιάσω το γεγονός ότι υπάρχει και αξιοπρέπεια. Γιατί ανθρώπους που δεν έχουν τις προαναφερθείσες υποχρεώσεις και, παρ'όλα αυτά, κάθονται και τους π... ο κάθε μ... για 400 ευρώ, ανασφάλιστους, πραγματικά δεν το καταλαβαίνω.

Αν έχεις πρόβλημα επιβίωσης, αλλάζει το πράγμα.
fedora fedora 9.1.2013 | 17:56
Αναγνωρίζω τον εαυτό μου στην αμηχανία των άλλων, στα αδιάκοπα ερωτήματα "ψάχνεις καθόλου για δουλειά;" ή "βρήκες τίποτα;", στο γεμάτο λύπηση αλλά και αποδοκιμασία (για σένα)βλέμμα όταν ακούνε το "όχι" και - το χειρότερο - στις "συμβουλές που επίσης δεν έχουν σχέση με σένα", στις ατέλειωτες κουβέντες που είσαι υποχρεωμένος να υπομένεις όταν ο καθένας θεωρεί ότι είναι καθήκον του να σου προτείνει λύσεις, ιδέες, εναλλακτικές παρόλο που εσύ ούτε μία φορά δεν ζήτησες τη γνώμη τους.
avatar mairions 9.1.2013 | 18:24
''Υπό προϋποθέσεις, η ανεργία, δεν είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Αν δεν έχεις δάνεια, νοίκια, χρέη ή παιδιά, η ανεργία μπορεί και να είναι ευκαιρία για αλλαγή"

Μη σου πω ότι, άμα έχεις και μερικά χιλιάρικα στην μπάντα, είναι σούπερ :Ρ
avatar PolyGraphics 9.1.2013 | 22:14
κι όμως.. Με ή χωρίς προϋποθέσεις.. (που για τους περισσότερους από εμάς είναι πρόβλημα η έλλειψη εισοδήματος, όπως και για μένα - ειδικά αν δεν υπάρχει από κάπου, κάποιο back-up) λέει πολλές αλήθειες το άρθρο.. Ειδικά για τους χώρους εργασίας και τις αναγκαστικές συναναστροφές.. Λίγοι είναι οι τυχεροί που συνδιάζουν εργασία και χαρά μαζί...
Πολύ όμορφο και όσο για το κομμάτι που έχετε κολλήσει όλοι τα λεφτά δεν είναι το παν!
Με συντηρώ κάμποσα χρόνια τώρα και ναι οκ κάποιες στιγμές είναι λίγο πιο δύσκολα αλλά όλα περνάνε άμα το δεις ψύχραιμα και προχωρήσεις...
Προηγούμενα 123 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ