Η φωτογραφία της ημέρας

Attention seeker.
Γλυκυτατη η φωτο παρ' ολα αυτα.

η καημένη!
δεν είχε πού να τ'αφήσει φαίνεται!
άντε μην ανοίξω το στόμα μου πάλι!

Μπράβο της!

Γλύκα!

γουτσου γουτσου!

bravo
τα παιδια
που ημασταν και εμεις

και οι χαζοβιόληδες ψηφοφόροι εξάλλου!
σαν κάποιους σχολιαστές εδώ 1 πράμα...

Γλύκα είναι πάντως..

To κοριτσάκι κάθεται όμως ήσυχο -ήσυχο. Φανταστείτε αντίστοιχο ελληνάκι. Θα'χε διαλύσει το σύμπαν και θα τσίριζε υστερικά.

δεν ξέρω τί χάνει και τί κερδίζει το κοριτσάκι που βρίσκεται σε ένα περιβάλλον (προφανώς αρκετές ώρες) όπου δεν μπορεί να παίξει και να εκφραστεί όπως θέλει. Μπράβο στη μαμα για το υπέροχο παράδειγμα, σχεδόν συγκινηθηκα, όμως ελπίζω να γίνεται με μέτρο όλο αυτό και όχι μόνο για επίδειξη.

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με αγκαλιά και καταννόηση των αναγκών τους από την πρώτη μέρα δεν τσιρίζουν υστερικά όποια κι αν είναι η εθνικότητά τους. Επίσης, τα παιδιά δεν τα παίρνουμε μαζί μας επειδή δεν έχουμε πού να τα αφήσουμε αλλά γιατί θέλουμε να είναι μαζί μας! Κρίμα να υπάρχουν τέτοιες σκέψεις για γονείς που κάνουν το αυτονόητο!

Βιολογικά, η μητέρα στα πρωτεύοντα θηλαστικά κρατά προσκολλημένο το μωρό μέχρι κάποια ηλικία σε όλες τις δραστηριότητές της ώστε να αναπτυχθεί μια ομαλή σχέση επικοινωνίας και να διευκολυνθούν οι αναπτυξιακές του λειτουργίες...Not until three years of age do bonobos move as gracefully as adults, and at this age they move more than 10 meters (32.9 ft) from their mothers, but are still close enough to return immediately if frightened or threatened. It is at this age that bonobo infants begin to ride dorsally rather than ventrally on their mothers (Kuroda 1989). Bonobos are not weaned until four or five years of age. They are sustained by nursing for the first year of life, and though they may mouth food, they never consume it in the first year (Kuroda 1989).