Η Ελλάδα πιο στρατιωτικοποιημένη χώρα από τις ΗΠΑ. Πρώτη στο ΝΑΤΟ.

Στις 13 Nοεμβρίου 2012, το Γερμανικό Ίδρυμα  BICC (Internationales Konversionszentrum Bonn – Bonn International Center for Conversion), έδωσε στην δημοσιότητα τον Παγκόσμιο Δείκτη Στρατιωτικοποίησης, με στοιχεία του 2011.

Με  τον Παγκόσμιο Δείκτη Στρατιωτικοποίησης, (Global Militarization Index), το BICC είναι σε θέση να απεικονίσει αντικειμενικά την στρατιωτικοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο για πρώτη φορά. Ο Δείκτης  συγκρίνει για παράδειγμα, τις στρατιωτικές δαπάνες μιας χώρας με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) και με τις δαπάνες για την Υγεία.

Ο GMI αντιπαραβάλλει, τον συνολικό αριθμό των στρατιωτικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων σε μια χώρα με τον αριθμό των γιατρών. Τέλος, μελετά τον  αριθμό των βαρέων όπλων που διαθέτουν οι ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας. Αυτοί και άλλοι επιμέρους δείκτες χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της κατάταξης μιας χώρας, η οποία με τη σειρά της καθιστά δυνατή τη μέτρηση του αντίστοιχου επιπέδου στρατιωτικοποίησης σε, σύγκριση με άλλες 135 χώρες.

Σύμφωνα με τον  BICC , ο Δείκτης GMI είναι το κατάλληλο εργαλείο για την αξιολόγηση του προσανατολισμου της  ανάπτυξη των κρατών, καθώς και των περιφερειακών εξελίξεων.

Ενδεικτικά, μεταξύ 1990 και 2010, η Ελλάδα κατείχε σταθερά την υψηλότατη 10η θέση στην παγκόσμια κατάταξη στρατιωτικοποίησης. Ο συγκεκριμένος Δείκτης την εμφανίζει στην 14η θέση, ενώ οι ΗΠΑ βρίσκονται στην 29η θέση και το Ιράν στην 34η.

Η Τουρκία κατατάσσεται 24η, η Κύπρος 6η και στις πρώτες 5 θέσεις βλέπουμε διαδοχικά Ισραήλ ως πρώτο στον Δείκτη, την Σιγκαπούρη, Συρία, Ρωσία και Ιορδανία.

Για την Ελλάδα, η 18 σέλιδη Έκθεση που συνοδεύει τον GMI, αναφέρει:

"Μεταξύ των Δυτικοευρωπαίων εταίρων του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα έχει ένα ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο στρατιωτικοποίησης. Παραμένει σταθερά μεταξύ των κορυφαίων 10 (1990: θέση 10, 2000: θέση 10, 2009: θέση 8). Για χρόνια, η χώρα ξοδεύει τους περισσότερους πόρους (σε σχέση με το ΑΕΠ), για τον στρατό της στην Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Οι παράγοντες που την οδήγησαν εκεί θα μπορούσαν να θεωρηθούν το Κυπριακό και γενικά η συνεχιζόμενη σύγκρουση με την γείτονά της και Εταίρο της στο ΝΑΤΟ, την Τουρκία, η οποία πυροδοτεί ορισμένες αντιλήψεις απειλής στην Ελλάδα.

Αυτές οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για εκτεταμένες συμφωνίες όπλων στο παρελθόν, θα μπορούσαν να είναι μία από τις αιτίες της οικονομικής κρίσης. Μένει να δούμε αν τα σκληρά μέτρα λιτότητας της ελληνικής της κυβέρνησης, που έχουν καθοριστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές
Νομισματικό Ταμείο, θα έχουν επίδραση στο επίπεδο στρατιωτικοποίησης τα επόμενα χρόνια".