Για τη προσευχή και τα θρησκευτικά στα σχολεία

Για τη προσευχή και τα θρησκευτικά στα σχολεία Facebook Twitter
9
Για τη προσευχή και τα θρησκευτικά στα σχολεία Facebook Twitter


Δεν πάνε και πολλά χρόνια από τότε που άκουσα για τελευταία φορά το σχολικό κουδούνι και μαζί με αυτό και το Πάτερ ημών.


Επειδή ποτέ κανείς δεν ήθελε να πει τη προσευχή, οκτώ το πρωί όταν ακόμα ήμασταν με το χασμουρητό στο στόμα, υπήρχε η συνηθισμένη κοπέλα που το έπαιρνε πάνω της και έτσι τελειώναμε πολύ πιο γρήγορα. Για να ακολουθήσουν παρατηρήσεις και ενημερώσεις για το σχολείο που ουσιαστικά αυτό ήταν και το νόημα της πρωινής μάζωξης.

Επομένως ας σταματήσουμε το παραλήρημα του ότι καταστρέφεται ο πολιτισμός και η θρησκεία. Το πολιτισμό μας ακόμα τον διαμορφώνουμε, δυστυχώς η ευτυχώς, αυτό θα κριθεί. Όσο για τη θρησκεία ο καθένας τη κουβαλά μέσα του όπως θέλει. Ανεξάρτητα αν πέντε μηνών αποφάσισες για κείνον και τον «έκανες» Χριστιανό.


Στο δικό μου το σχολείο πάντως η προσευχή δεν μας έκανε καλύτερους, δεν μαλάκωσε τις ψυχές μας, δε μας βοήθησε να μπούμε στο Πανεπιστήμιο, δε προστάτεψε παιδιά από το ξύλο, δεν άνοιξε τα αυτιά των καθηγητών στις φωνές των παιδιών που κάθε μέρα κάποιο άλλοι, κάποιοι από αυτούς που προσεύχονταν, τους χτύπαγαν και τους έβριζαν.


Υπάρχουν βέβαια οι νόμοι, τα διατάγματα που σου λένε ότι η προσευχή είναι αναπόσπαστο κομμάτι των Ελλήνων Χριστιανών Ορθόδοξων και των παιδιών τους. Σε ένα σχολείο που αν μη τι άλλο δεν σου διευρύνει τους ορίζοντες, με εξαιρέσεις πάντα, καθηγητές που πραγματικά προσπαθούν έπρεπε να μάθουμε να είμαστε και καλοί χριστιανοί.
Χαρακτηριστικό είναι πως το μάθημα των θρησκευτικών μας το έκανε κάποιος Παπάς θεολόγος μεν αλλά παπάς δε. Δηλαδή μάθαμε ελάχιστα πράγματα για άλλες θρησκείες και κυρίως μάθαμε, τα αρνητικά, αυτά τα αρνητικά που έχουν όλες οι άλλες θρησκείες πλην του Χριστιανισμού.


Ψάχνω δηλαδή να βρω κάποιο νόημα στη προσευχή στα σχολεία, στην υποχρεωτική προσευχή. Είναι αλήθεια πως ο άνθρωπος στρέφεται στη θρησκεία του όταν ψάχνει βοήθεια (εντάξει όχι και όλοι). Ο άνθρωπος ως μονάδα, απέναντι σε κάτι που γι αυτόν φαντάζει Θεϊκό.


Επομένως ας σταματήσουμε το παραλήρημα του ότι καταστρέφεται ο πολιτισμός και η θρησκεία. Το πολιτισμό μας ακόμα τον διαμορφώνουμε, δυστυχώς η ευτυχώς, αυτό θα κριθεί. Όσο για τη θρησκεία ο καθένας τη κουβαλά μέσα του όπως θέλει. Ανεξάρτητα αν πέντε μηνών αποφάσισες για κείνον και τον «έκανες» Χριστιανό.


Τέλος δεν με αφορά αν κρύβεται κάποια σκοπιμότητα της κυβέρνησης πίσω από αυτά, δεν έχει σημασία αν είναι λόγοι πολιτικοί η δεν ξέρω τι, δεν έχει πλέον νόημα τι αποφασίζει η Ιερά Σύνοδος.


Τα παιδιά πεινάνε και οι δάσκαλοι δεν πληρώνονται, οι προσευχές δεν βοήθησαν ακόμα.


Ας θυμηθούμε πως είμαστε ίδιοι όλοι, είμαστε άνθρωποι. Ας μπορέσουμε να βρούμε το νόημα της λέξης και να το εφαρμόσουμε και ας κουβαλάει ο καθένας το Θεό του μέσα του.

Μ.Β.

9

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

5 σχόλια
Μια ερώτηση: Σε ποιά πατερικα κείμενα η "ομαδική προσευχή" είναι πρακτική που ενθαρρύνεται ή συνιστάται; Ομαδικά προσεύχεται μόνο ο πιστός του Ισλάμ. Άλλο ο εκκλησιασμός και άλλο η προσευχή ενός παιδιού που απευθύνεται στον Θεό εκπροσωπώντας τους συμμαθητές του! Μην τρελαθούμε κιόλας! Στο τέλος θα μας πείτε ότι τα βεγγαλικά και οι στρακαστρούκες το βράδυ της Αναστάσης είναι αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας. Δηλαδή οι ομόδοξοι Ρώσοι που ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΤΟ ΜΆΘΗΜΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ είναι λιγότερο χριστιανοί απο εμάς; Άλλο σαχλοπρόοδος κι άλλο εμμονή σε κάτι χωρίς ουσία. Η προσευχη στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη είναι ιδιωτική, μυστικιστικη και ως εκ του ότου δεν μπορεί να γίνεται ομαδικά και εξ ονόματος παρά μόνο απο ιερέα. Αντιληπτό;
Το επιχείρημα: «Η προσευχή δεν άλλαξε τίποτα» που αναφέρεις στο κείμενο ως βασικό λογικό ατού της άποψης σου είναι κάπως παιδαριώδες. Εννοείται πως δεν άλλαξε τίποτε. Αυτό δεν έχει να κάνει με την προσευχή. Ούτε η αλτρουιστική ποίηση στα κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας άλλαξε π.χ. την ενδοσχολική βία. Ούτε η διδασκαλία της Αντιγόνης ενέπνευσε σεβασμό. Και λοιπόν τι; Απέτυχε ο ποιητής; Ξέρεις εσύ και εγώ τι συμβαίνει μέσα στον κάθε άνθρωπο; Μην ψάχνετε λογικά ερείσματα του στυλ: Ο κόσμος είναι κακός-η προσευχές απέτυχαν. Δεν γουστάρετε. Δεκτό. Αλλά όχι και να μας πείσετε πως όλα τα κακά του κόσμου πηγάζουν από αυτό το «απεχθές κατάλοιπο του χθες». Και στο κάτω-κάτω δες το αλλιώς: Όποιος δεν θέλει δεν έχει τίποτε να χάσει απέχοντας ή φθάνοντας δέκα λεπτά αργότερα. Όποιος νοιώθει όμως πως με το ¨Πάτερ ημών¨ απευθύνεται στον Θεό να ευλογήσει την σχολική ημέρα του, χάνει. Γνώμη μου: Ας γίνει κατά τόπους ερώτηση στους μαθητές κάθε σχολείου να συνεννοηθούν με τον διευθυντή τί επιθυμούν. Δεν είναι και κανένα τρομερό παιδαγωγικό ζήτημα. Ούτε το «κοσμικό σχολείο» χάνει κάτι από την πρόοδο του σκύβοντας επάνω από αυτή την υπαρκτή «ιδιαιτερότητα».
Μπορεί και να είναι παιδαριωδες το επιχείρημα και σίγουρα κανείς δε γνωρίζει τι συμβαίνει στο.μυαλό κάποιου άλλου. Ωστόσο γράφοντας τις σκέψεις στο κείμενο δεν ήταν ο σκοπός να υποδείξω αν πρέπει η όχι να υπάρχει προσευχή, αλλά η αντίθεση που προκύπτει απο εκείνη σε σχέση με τη σημερινή κοινωνία. Ουσιαστικά η προσευχή υπάρχει για να ζητήσουμε το καλό το δικό μας και των άλλων όταν όμως φτάνει στιγμή η θεωρία αυτή να γίνει πράξη βλ. Ωραιόκαστρο ξεχνάμε για τα Καλα τη διδάσκει η πίστη αναξερατητα του αν φτάσεις δέκα λεπτά πριν η μετά το κουδούνι, αυτό δεν αλλάζει το οτι κάποιοι συνάνθρωποί ειναι προσκολλημένοι στα στερεότυπα και το οτι δημιουργούν και αλλα.
Δεν υπάρχει υποχρεωτική προσευχή. Όποιος δεν νιώθει καμία ανάγκη για κάτι τέτοιο, απλά περιμένει να τελειώσουν την προσευχή τους οι άλλοι. Δεν επιβάλλει στους άλλους όμως να μην προσεύχονται. Και η προσευχή δεν γίνεται για να σε κάνει καλύτερη ή για να αλλάξει το κοινωνικό προτσές. Και αρκετά με τον φασισμό της υποχρεωτικής προόδου σας.
Η υποχρεωτικη προσευχη μπορει να μη μας κανει καλυτερους σιγουρα ομως δεν μας κανει χειροτερους. Επισης δε νομιζω οτι ηταν και ποτε πραγματικα υποχρεωτικη, καθως κανεις δεν σε εξαναγκαζε να πεις την προσευχη ή να κανεις τον σταυρο σου αν δεν ηθελες. Εξισου και το μαθημα των θρησκευτικων δεν ηταν τελικα υποχρεωτικο, αφου οποιος το επιθυμουσε μπορουσε να παρει απαλλαγη. Αρα γιατι οι κυβερνωντες προσπαθουν να παραβιασουν πορτες που ειναι ηδη ανοιχτες; Μηπως γιατι αδυνατουν να παρουν μετρα που θα επιφερουν λυση στα πραγματικα προβληματα στον χωρο της παιδειας και προσπαθουν μεσω αυτων των κινησεων εντυπωσιασμου να καλυψουν την ανεπαρκεια τους; Ή μηπως γιατι θελουν να ικανοποιησουν τις ιδεοληψιες μεριδας ψηφοφορων τους, οι οποιοι θεωρουν οτι η ισοπεδωση των παντων ειναι προοδος και αποτασσονται μετα βδελυγμιας οτιδηποτε σχετιζεται με το εθνος και τη θρησκεια; Οποιος και αν ειναι ο λογος το αποτελεσμα ειναι το ιδιο: η πληρης απαξιωση βασικων θεσμων και αρχων που για ενα μεγαλο μερος του λαου μας εχουν βαρυνουσα σημασια στη συνειδηση του.
"Εξισου και το μαθημα των θρησκευτικων δεν ηταν τελικα υποχρεωτικο..."Πάντως μέχρι πριν 15 χρόνια που τελείωσα το σχολείο εγώ δεν μπορούσα να πάρω απαλλαγή γιατί βλέπεις οι γονείς μου ήταν πιστοί και η γνώμη μου και τα προσωπικά μου πιστεύω δεν μετρούσαν και δεν τα υπολόγιζαν ούτε στο σπίτι αλλά ούτε και στο σχολείο.Τώρα πια μπορούν να πάρουν τα παιδιά απαλλαγή χωρίς να χρειάζεται υπογραφή από τους γονείς;
Σαφως και ορθως επρεπε να υπογραφουν οι γονεις για την απαλλαγη, γιατι διαφορετικα ολα τα παιδια θα ζητουσαν απαλλαγη απο τα θρησκευτικα οχι λογω τοσο προσωπικων πεποιθησεων οσο για να απαλλαγουν απο το διαβασμα εχοντας ενα μαθημα λιγοτερο. Επισης δε νομιζω οτι το καθε 15χρονο εχει τοσες εμπειριες και γνωσεις ωστε σε αυτη την ηλικια να εχει αποκρυσταλλωμενα πιστευω. Πιο πολυ λειτουργει με γνωμονα την αντιδραση απεναντι σε καθε τι που του επιβαλλουν, ασχετα αν συμφωνει ή διαφωνει μαζι του. Αρα προφανως και δεν πρεπει να αποφασιζει μονο του για τετοια θεματα,αλλα κατοπιν συζητησης με τους γονεις να παιρνοινται οι αποφασεις.
Πες τα κοπέλα μου! Η υποχρεωτική προσευχή δεν μας κάνει πιο Χριστιανούς... Ας κάνει κι ο ΣΥΡΙΖΑ κάτι ουσιαστικότερο για την κοινωνία, απο το να μουμιοποιεί με νύχια και με δόντια ενα χρεοκοπημένο και διεφθαρμένο κράτος...
Το κείμενο το έγραψα περισσότερο απο την άποψη τού ότι τα λόγια(εδω:προσευχή). Δεν αλλάζουν Τιποτα. Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πια να μην ξέρει που πατά αν και αμφιβάλω οτι ηξερε ποτε. Εχεις δίκιο σε αυτα που λες. Ωστόσο αν και μια καλη στιγμή ηταν το σύμφωνο συμβίωσης για το ΣΥΡΙΖΑ(απο την αποψη μιας αλλαγής) αλλα τι να κάνεις οταν στην αντίληψη του Ελληναρα ο γκει ειναι απλα γκέι, ο πρόσφυγας πρόσφυγας κ.ο.κ. *δεν ειμαι κοπέλα, λογικα έγινε λαθος οταν το έστειλα, αλλα λεπτομέρεια ;)