Στο σημερινό ‘Α, μπα’: τα φαντάσματα των πρώην

Στο σημερινό ‘Α, μπα’: τα φαντάσματα των πρώην Facebook Twitter
63


________________
1.

Ο αδερφός μου είναι 25, δεν έχει εργαστεί ποτέ, δεν έχει χόμπυ, δεν είναι κοινωνικός, δεν έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις, έιχε περάσει φοιτητής και δεν πήγε, από το στρατό παίρνει αναβολές, δεν κάνει τίποτα στη ζώη του, γκόμενα μάλλον δεν είχε ποτέ, κάθεται στο σπίτι όλη μέρα και μένει με τους δικούς μου, του έχουν πάρει αυτοκίνητο το οποίο δεν βγάζει απ' το γκαράζ, του έχουν πάρει βέσπα την οποία δεν βγάζει απ' το γκαραζ, έχει πάρει πανάκριβο λάπτοπ το οποίο χρόνια τώρα δεν βγάζει απ' το κουτί, είναι ψυχαναγκαστικός, κάνει μπάνιο 2 ώρες, τρώει μόνος του επιμελώς άλλες 2 ώρες (ε..πώς να περάσει η μέρα..), διπλώνει ένα μπλουζάκι 20 λεπτά...και άλλες τόσες παραξενιές. Όσες φορές έχω προσεγγίσει τη μάνα μου για την κατάστασή του, από τη μία μου δίνει την εντύπωση ότι αντιλαμβάνεται το πρόβλημα από την άλλη νομίζω ότι εθελοτυφλεί. Και όσες φορές της πρότεινα να ρωτήσει ειδικό για το πώς να το χειριστεί μία λέει έτσι μία γιουβέτσι και δεν έχει κάνει τίποτα τόσα χρόνια..! Οι δυο τους έχουν πολύ στενή σχέση και πολλές φορές νομίζω ότι και οι δύο είναι για γιατρό εδώ που τα λέμε..Εγώ ζω στο εξωτερικό, και ο πατέρας μου κι αυτός δεν κάνει τίποτα. Άσε που οι άλλοι δύο έχουν κάνει κόμμα και αλληλοϋποστηρίζονται γενικώς. Νομίζω ότι δεν έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης και πολύ φοβάμαι πως μια μέρα ο αδερφός μου θα προσγειωθεί πολύ ανώμαλα στο real world. Για πείτε και σεις..- miss

Είναι σαν το αυγό και την κότα. Φταίει η μαμά που είναι έτσι το παιδί ή το παιδί έκανε μια τέτοια μαμά; Η δυναμική τους δείχνει συνενοχή και αλληλοκάλυψη, και δεν θα έβγαζα τον πατέρα τόσο εύκολα απ' έξω (τα αυτοκίνητα και οι βέσπες δεν αγοράζονται με την συγκατάθεση του ενός μόνο). Το πιο πιθανό είναι ότι σε κανέναν τους δεν θα έκανε κακό η θεραπεία, το αντίθετο, αλλά δεν μπορείς να αναγκάσεις κανέναν να κάνει κάτι τέτοιο, κι εσύ είσαι μακριά. Για τον αδερφό σου έχουν ευθύνη οι γονείς, για τους γονείς έχουν ευθύνη οι ίδιοι για τους εαυτούς σου. Εσύ το μόνο που μπορείς να κάνεις αποτελεσματικά είναι να έχεις την ευθύνη του εαυτού σου.


Την εισαγωγή την έκανα για να καταλήξω στο ότι οι δυνατότητες σου είναι περιορισμένες. Αν κάποιος προσγειωθεί κάπου, δεν θα είναι δικό σου το φταίξιμο. Μολαταύτα, σε γενικές γραμμές, αν θέλεις να αλλάξεις κάτι, το τελευταίο που πρέπει να κάνεις είναι να παρακινείς τους άλλους με λόγια για να αλλάξουν. Το πρώτο είναι να σκεφτείς μόνη σου μια λύση και να την εμφανίσεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να βρεις κάποιον για να πάει ο αδερφός σου, να μάθεις βιογραφικό και τιμές, και να πάρεις τηλέφωνο για ραντεβού. Μετά, να πεις στη μητέρα σου «έκανα αυτό, πες στον Μπάμπη μήπως θέλει να πάει. Αν δεν θέλει πήγαινε εσύ.»


Και μετά, μην περιμένεις θαύματα.

________________
2.


Είμαι ερωτευμένος με μια φίλη μου εδώ και χρόνια. Πριν περίπου ένα χρόνο αποφάσισα να της το πω και η απάντηση που πήρα ήταν τα γνωστά "σε βλέπω μόνο σαν φίλο" και δεν "είμαι σε φάση να κάνω σχέση τώρα"... Με παρακάλεσε να μείνουμε φίλοι και μάλιστα θύμωσε επειδή της το είπα και θα χαλούσα με αυτό το τρόπο μια φιλία χρόνων. Εγώ εξακολουθώ να την θέλω σαν τρελός. Προσπαθώ πάρα πολύ να την βλέπω μόνο φιλικά αλλά δεν τα καταφέρνω. Όταν αποφασίζω να μείνω για κάποιο διάστημα μακριά της την πεθυμώ απίστευτα και όταν την βλέπω χαίρομαι πάρα πολύ αλλά όταν μετά αποχαιρετιζόμαστε (πάντα φιλικά) νοιώθω εντελώς χάλια που δεν είμαστε μαζί. Παρόλο που της είχα υποσχεθεί ότι τίποτα δεν θα άλλαζε και θα μέναμε φίλοι, μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να την βλέπω μόνο φιλικά. Προσπαθώ αλλά δεν τα καταφέρνω. Τι μου προτείνεις να κάνω; Να συνεχίσω να υποκρίνομαι ότι δεν τρέχει τίποτα και να διατηρήσω την φιλία μας έστω και σε λιγότερο στενό επίπεδο για να μην την στεναχωρήσω και να αθετήσω την υπόσχεσή μου ή να κόψω κάθε επαφή μαζί της μπας και μπορέσω επιτέλους να την ξεπεράσω και να ερωτευτώ και κάποια άλλη; -Κ


Πώς σου φαίνεται να την κρατάς σε όση απόσταση είναι απαραίτητο ώστε να νιώθεις άνετα, και παράλληλα να είσαι ανοιχτός και ευχάριστος ώστε να γνωρίσεις άλλη;


Τι είναι αυτή η επιμονή με τα διλήμματα; Δε λύνονται έτσι τα προβλήματα.


Αυτό το τελευταίο που κάνει ρίμα θα γινόταν και ωραίο ελαφρολαϊκό, στο παρακάτω στυλ


________________
3.


Αγαπητή Α μπα, κοντά στους δυο μήνες τώρα τραβιέμαι με ένα παιδί με τον οποίο από την πρώτη στιγμή ένιωσα - και ένιωσε, μάλλον - κάτι διαφορετικό μετά από αρκετό καιρό. Μάλιστα, ίσως αρχικά να ήμουν αρκετά προβληματισμένη με το γεγονός ότι έδειχνε αρκετά ενθουσιασμένος ενώ εγώ προσπαθώ γενικά να κρατάω αποστάσεις για να μη φάω τα μούτρα μου. Κι εδώ έρχεται το θέμα του σεξ, όπου πίστευα ότι θα τα βρίσκαμε, αλλά ο τύπος... ας πούμε ότι δεν κρατιέται μάχιμος κατά τη διάρκεια. Μου ξεφουρνίζει ότι αυτό που του βγάζω είναι κάτι διαφορετικό, και δε του βγαίνει τόσο να με δει έτσι, ενώ αρχικά τις πρώτες μέρες εκείνος έπαιρνε πρωτοβουλία και δε φαινόταν να υπάρχει θέμα, αν και δεν είχαμε ολοκληρώσει για άλλους λόγους. Προφανώς, αναρωτήθηκα μήπως το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο, δηλαδή μαζί μου. Από κοινούς γνωστούς και πηγές κατέληξα στο ότι δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Κατά τ' άλλα, δε μπορώ να κατανοήσω πώς γίνεται κάποιος να θέλει πολύ αλλά να μη το βγαίνει η πράξη αυτή, ίσα ίσα το αντίθετο πρέπει να συμβαίνει, και το σημαντικότερο, νιώθω μη ποθητή και καθόλου ελκυστική, σα να φταίω κάπου εγώ, αλλά πραγματικά προσπαθώ να είμαι αυτή που είμαι. Πάντως, έδειξε ότι θέλει να το προσπαθήσουμε, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο έχει νόημα. Μήπως όντως δεν κολλάμε τελικά; Περιμένω τη γνώμη σου!- μπερδεμενη

Το είπες τόσο περιφραστικά που τελικά δεν κατάλαβα. Το παθαίνει μόνο με σένα ή όχι; Και κοίτα που εκεί είναι όλο το ζουμί. Όλο το ζουμί γι' αυτόν, όχι για σένα. Εσύ δεν χρειάζεται να κάνεις στατιστική για να δεις αν φταις εσύ, γιατί φυσικά και δεν φταις εσύ, ούτε αυτός φταίει. Είναι ανάγκη να φταίει κάποιος; Μήπως θα σας ανακρίνουν στο δικαστήριο;


Το ξεγύμνωμα, κυριολεκτικά και μεταφορικά, είναι περίπλοκο πράγμα. Άλλοτε είναι αυτονόητο, άλλοτε είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του κόσμου. Αν δεν συντρέχει θέμα παθολογίας, είναι αναλόγως πόσο το μεγεθύνεις στο μυαλό σου. Αν το έχεις κάνει εσύ θέμα, δεν θα μπορείς να χαλαρώσεις, θα του το μεταφέρεις, και τα λοιπά. Αν έχει αυτός θέμα, θα σου το μεταφέρει, και τα λοιπά. Δοκιμάστε, μην το δοκιμάζετε, αλλά μην το κάνετε πιο μεγάλο θέμα απ' ό,τι είναι. Μπορεί όντως να μην κολλάτε, δεν είναι σπάνιο, και δεν είναι και αξιοπερίεργο. Το πιο πιθανό είναι να μην κολλάς, γι' αυτό κολλάμε τόσο πολύ με αυτούς που κολλάμε.

________________
4.


Αγαπητή α,μπα!
Διαβάζω καθημερινά τη στήλη σου και έχω παρατηρήσει ότι πάρα πολύ συχνά στις ερωτήσεις που σου κάνουν η απάντηση σου είναι ότι πρέπει να δουν κάποιο ειδικό .. Έχω πάει και εγώ σε ψυχολόγο και με βοήθησε αρκετά, αλλά λόγο χρημάτων δεν μπορούσα να συνεχίσω.. Η ερώτηση μου είναι γιατί παροτρύνεις τόσο κόσμο να πάει σε ψυχολόγο από τη στιγμή που η επίσκεψη στοιχίζει πάρα πολλά χρήματα και εννοείτε πως πάρα πολλοί δεν έχουμε αυτά τα χρήματα.. Δεν λέω, πολλές φορές είναι η μόνη λύση αλλά υπάρχουν κ φορές που μοιάζει σαν να είναι η εύκολη λύση για εσένα να απαντήσεις..

Λες δύο διαφορετικά πράγματα. Θα απαντήσω και στα δύο.


Αν σε κάποιες περιπτώσεις ο ψυχολόγος είναι η μόνη λύση, η τιμή είναι μια δυσάρεστη πραγματικότητα, αλλά και δυστυχώς άλλο θέμα. Αν κάποιος είχε κήλη και του έλεγαν ότι η μόνη λύση είναι η εγχείρηση, θα ρωτούσες γιατί του προτείνουν κάτι που είναι τόσο ακριβό; (Άσε που υπάρχουν και δωρεάν επιλογές, που έχω παραθέσει πολλές φορές).


Εσύ πιστεύεις ότι το λέω και σε κάποιους επειδή είναι η εύκολη λύση. Εγώ δεν το πιστεύω. Όσο δεν έχουμε συγκεκριμένα παραδείγματα, αντιπροτάσεις για τα παραδείγματα, μια στατιστική που το αποδεικνύει, και η γνωμάτευση μιας επιτροπής πραγματικά ειδικών, είναι απλώς η άποψή σου και η άποψή μου.


________________
5.


Αγαπητή Α μπα,
πια η διαφορά στο αποχετευτικό σύστημα της Ελλάδας από αυτό χωρών της Ευρώπης ; Αν εδώ ρίξουμε τα χαρτιά στην τουαλέτα θα βουλώσει. Τι διαφορετικό έχουν εκεί και δε βουλώνουν; Δεν μπορούμε εμείς να αντιγράψουμε το σύστημα τους;- υδραυλικός σε απόγνωση


Στο tripadvisor διαβάζουμε το εξής:


«Μια από τις συχνότερες ερωτήσεις όσων επισκέπτονται πρώτη φορά την Ελλάδα είναι «είναι αλήθεια ότι δεν μπορούμε να πετάξουμε το χαρτί στην τουαλέτα;» Δυστυχώς, για την συντριπτική πλειοψηφία των καταλυμάτων, στις καφετέριες, μπαρ, καταστήματα και εστιατόρια, η απάντηση είναι «ναι, είναι αλήθεια». Ένα μεγάλο μέρος των συστημάτων αποχέτευσης στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε κατά τις δεκαετίες του 1930 και του 1940 (από τους Βρετανούς) με σωληνώσεις μικρής διαμέτρου που απλά δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα απορρίμματα χαρτιού. Συνήθως παρέχεται ένας κάδος με πεντάλ στον οποίο πρέπει να τοποθετηθεί το χαρτί. Τα καινούρια ξενοδοχεία είναι εξοπλισμένα με σύγχρονα συστήματα που μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτά τα απορρίμματα. Αν αμφιβάλλετε, χρησιμοποιήστε τον κάδο.


Με αυτή την ευκαιρία βρήκα αυτό το καταπληκτικό σάιτ «πού να βάλω το χαρτί» στο οποίο αναγράφονται οι συνθήκες σε όλες τις χώρες του κόσμου. Αν διαβάσετε τι πρέπει να κάνετε στη Γουινέα, τα καλαθάκια θα σας φανούν παράδεισος:

 

«Στην δυτική Αφρική, αν μένετε με τους ντόπιους, το πιο πιθανό είναι ότι θα καθαρίζετε με το χέρι σας (καλύτερα να χρησιμοποιείτε το αριστερό) και με νερό από ένα χρωματιστό τσαγερό. Αν χρησιμοποιείτε χαρτί, χρησιμοποιήστε τον κατάλληλο κάδο, αν όχι, πετάξτε το κάπου χρησιμοποιώντας τη λογική σας. Δεν μπορείτε να το ξεφορτωθείτε με το καζανάκι.»


________________
6.

Τι σημαίνει παίρνω πολύ σοβαρά τον εαυτό μου και πρέπει να προσέξω; Έχω συναντήσει να το λες και μου έχει κάνει εντύπωση. Πώς θα ήταν σωστό να τον παίρνουμε και που μπορεί να οδηγήσει αν τον παίρνουμε πολύ σοβαρά; φιλια-Ελινα


Το σωστό είναι να παίρνουμε στα σοβαρά τον εαυτό μας, τόσο ώστε να τον σεβόμαστε και να περιφρουρούμε την ψυχική του και σωματική του υγεία απέναντι σε επιθέσεις. Όταν τον παίρνουμε υπερβολικά στα σοβαρά νομίζουμε ότι μόνο εμείς δεχόμαστε επιθέσεις.

________________
7.


Με απασχολούσε πάντα το θέμα των πρώην, ένα κεφάλαιο πονεμένο..Θεωρείς λογικό να πάει κάποιος κρυφά για καφέ με την πρώην του και όταν τον ρωτάς αν το έκανε (γιατί το έμαθες) να σκύβει το κεφάλι? Να λέει δεν επηρεάζει τη σχέση μας, δεν θα μπω στην διαδικασία να σου εξηγήσω από τη στιγμή που δεν μας βλάπτει. Να μην καταλαβαίνει γιατί βγάζω ανασφάλειες και από που προκύπτουν, πως αν δεν ήθελε δεν θα ήταν μαζί μου κτλ. Και εξηγώ πως την έχω πατήσει ξανά και είναι αδύνατο σημείο μου και το γνωρίζει, παρόλα αυτά με αγνόησε και το έκανε..Θεωρώ πως πάντα είναι πολλοί οι παράγοντες που εμπλέκονται σε τέτοια θέματα, αλλά θα ήθελα και τη γνώμη σου. Σε γενικές γραμμές μου είπε πως κάποια πράγματα δεν χρειάζεται να λέγονται και ότι το έκανε γιατί δεν μπορεί την γκρίνια και ήθελε να αποφύγει όλο αυτό..- wonderingirl

Νομίζω ότι δεν είναι πυρηνική φυσική να καταλάβεις αν κάποιος έχει κόλλημα με τον/την πρώην του ή αν απλώς θέλει να πάει για καφέ από ανθρώπινο ενδιαφέρον - ή για να κουτσομπολέψει. Το ότι έχεις πάθει κάτι στο παρελθόν δεν σημαίνει ότι πρέπει να φοβάσαι όλους τους πρώην όλων. Το ότι σε απασχολούσε πάντα είναι κάτι που πρέπει να ψάξεις μέσα σου. Δε νιώθεις ποτέ αρκετά ασφαλής; Πάντα η προηγούμενη είναι απειλή, όποια και να είναι; Όλες οι προηγούμενες είναι καλύτερες; Τότε γιατί χώρισαν;


Δεν λειτουργούν οι σχέσεις με απαγορεύσεις, με επιχείρημα «έχω ένα αδύνατο σημείο» για κάτι που σου έκανε κάποιος άλλος. Αν το πάρεις από την ανάποδη, αυτός γιατί πρέπει να ζει με τους κανόνες που δημιούργησε ένας πρώην σου; Είναι άδικο να λες στον άλλον, πάνω κάτω, ότι δεν τον εμπιστεύεσαι επειδή ένας άσχετος σου φέρθηκε άσχημα. Τον εξισώνεις με μια ανώνυμη ομάδα στην οποία δε θέλει να συμμετέχει, που είναι οι πρώην σου. Δείχνεις ότι δεν τον ξεχωρίζεις, απλώς είναι σε μια κατηγορία «άντρες με τους οποίους κάνω σχέση». Εσύ φαίνεσαι τραγικά ανασφαλής και παράλληλα αδιάφορη για τις δικές του ιδιαιτερότητες. Με λίγα λόγια, έχει δίκιο κι έχεις άδικο.


63

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

16 σχόλια
Προτείνω την Ερ.Τσούχτρα, Σανάνθη, Χίμαιρα, Αγριομολόχα & clippers να γίνουν οι επίσημοι σύμβουλοι της Λένας.. Στον ελεύθερο χρόνο σας, βγάζετε και ομάδα μπάσκετ (με coach τη Λένα).. ;-)
#7 Σαν πρώτη σκέψη θα τον έβριζα κανονικότατα τον τύπο, αλλά... σαν δεύτερη σκέψη υπάρχουν πολλοί παράγοντες. Καμιά φορά προκαλείς αυτό που δεν θέλεις να σου συμβεί. Δηλαδή, αν γκρινιάζεις συνέχεια επειδή ζηλεύεις τότε ο άλλος θα προτιμήσει να αποφύγει αυτή τη βαβούρα με τον εύκολο τρόπο,δηλαδή να στο κρύψει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορείς να γνωρίσεις την πρώην προσπαθώντας να κατανοήσεις το λόγο που ο φίλος σου προτίμησε να σου το αποκρύψει από το να σταματήσει τις επαφές μαζί της. Εκεί θα γνωρίζεις αν οι επαφές τους είναι όντως αθώες όσο λένε και δεν θα έχεις να κάνεις με το φάντασμα μιας πρώην.
#7 Αγαπητή φίλη, ενώ αρχικά σκέφτηκα να μην αγγίξω αυτό το σιχαμένο thread, όπου ορισμένοι - αρκετοί - παραπάνω περιγράφουν το πώς και το γιατί κάποιοι ΒΡΩΜΙΑΡΗΔΕΣ σκουπίζονται με τα χέρια μετά τη χρήση τουαλέτας (να πεις ότι δεν το ήξερα κιόλας... αλλά προσπαθούσα να το ξεχάσω τόσα χρόνια - φεύ!!) και προβαίνουν σε άλλες τέτοιες ωραίες αναφορές γεμάτες βρώμα, μπίχλα και γενναίες δόσεις σκατίλας (δηλαδή, EWW!), παρόλα αυτά θέλω να σχολιάσω το γράμμα σου.Διαφωνώ όσο δεν πάει με την απάντηση που σου έδωσε η Α, μπα. Διότι αντιμετωπίζει το θέμα σα να μη σε ενοχλεί ή σα να σε ενοχλεί αδίκως και μάλιστα σα να φταις και από πάνω που το κάνεις ζήτημα! Ενώ κάτι τέτοιο ολοφάνερα δεν συμβαίνει στην περίπτωσή σου. 1) Όταν ξέρουμε πως ο/η σύντροφός μας έχει ένα ή δύο αδύναμα σημεία - οποιασδήποτε φύσεως κι αν είναι αυτά - ΤΑ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ και δεν τον/την χτυπάμε εκεί που ιδιαιτέρως πονάει περισσότερο! Αν δεν μπορούμε να τα σεβαστούμε, του/της το λέμε και δεν συνάπτουμε σχέση μαζί του/της ή δεν συνεχίζουμε την ήδη υπάρχουσα - ασφαλώς κατόπιν πολιτισμένης (και διεξοδικής αν χρειάζεται) συνεννόησης μαζί του/της.2) Αν δεν μπορούμε την γκρίνια του/της συντρόφου μας, είναι βεβαίως δικαίωμά μας, αλλά όχι και το να το χρησιμοποιούμε ως επιχείρημα εναντίον του/της όταν βρούμε τα σκούρα - δηλαδή όταν στερούμαστε άλλων επιχειρημάτων ή θέσεων για να στηρίξουμε τις δικές μας επιλογές. Και, γενικώς, ελαττώματα, μειονεκτήματα, αδυναμίες του ανθρώπου μας δεν είναι προς χρήσην. Όπως και οποιαδήποτε άλλη εσωτερική του ποιότητα φυσικά (μας αρέσει/δεν μας αρέσει). 3) "κάποια πράγματα δεν χρειάζεται να λέγονται". Βεβαίως. Αλλά πρέπει να έχεις λόγο κι εσύ σ' αυτό καθώς και απόλυτο δικαίωμα στον έλεγχο της τήρησης της συμφωνίας που θα προκύψει (αν τελικά προκύψει) μεταξύ σας επί του θέματος "πράγματα που δεν χρειάζεται να λέγονται στη σχέση μας". Αντιλαμβάνεσαι πιστεύω τί εννοώ. Διαφορετικά, μάντεψε ποιός έχει το πάνω χέρι στη σχέση σας... και δεν μπαίνει καν στη διαδικασία να το κρύψει κιόλας! Φοβερή άνεση ο τύπος... Αλλά εσύ του την έδωσες με τον τρόπο σου.4) Προσωπικά, δεν πιστεύω στην φιλία με τους/τις πρώην (έχω κάνει τις διαλέξεις μου σ' αυτήν τη στήλη σχετικά, στο παρελθόν lol). Αλλά, υποθετικά, δέχομαι ότι αυτός πιστεύει είτε στη φιλία είτε στην παρέα με τις πρώην του. Αφού, λοιπόν, σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για κάτι τέτοιο (και αφού σου είπε ότι με κανέναν τρόπο δεν βλάπτει τη σχέση σας, αυτό εννοεί), γιατί δεν το αντιμετωπίζει κανονικά, δηλαδή φανερά και φυσικά ενταγμένο σε ανάλογες αποστροφές του λόγου; Αν ήταν όντως έτσι όπως τα παρουσιάζει, ακόμα κι αν γκρίνιαζες, ακόμα κι αν ήταν το αδύναμο σημείο σου μια τέτοια εξέλιξη στη μεταξύ τους σχέση, αυτός θα το παρέβλεπε και θα φρόντιζε να σου (απο)δείξει ότι δεν χρειάζεται να ανησυχείς - αν πράγματι το έβλεπε έτσι. Εξ' όσων γνωρίζω, δεν αποφεύγουμε να αναφερόμαστε στις παρέες μας, μπροστά στον άνθρωπό μας. Μάλλον το αντίθετο. Όλα συνηγορούν, λοιπόν, στο συμπέρασμα πως δεν πρόκειται για μια απλή, αμιγή παρέα με την πρώην του. Κάτι μεμπτό (όπως το νιώθει ο ίδιος) συμβαίνει - αν όχι πρακτικά, σίγουρα μέσα του.
Μπορεί το μόνο που συμβαίνει μέσα του να είναι ότι φοβάται. Όχι ότι αποκλείται να υπάρχουν και παραπάνω πράγματα, αλλά τέλοσπάντων, δε μπορούμε να το ξέρουμε. Και αυτό πάει και στην κοπέλα της ερώτησης. Δυστυχώς, αγαπητή #7 δεν ξέρεις. Στη θέση σου, εγώ, για να σώσω την εμπιστοσύνη και τη σχέση μου, θα έλεγα το παρακάτω: "Κοίτα, μπορεί αυτό που έκανες να με ενόχλησε, αλλά καταλαβαίνω ότι η δική μου στάση μπορεί να σε απέτρεψε να είσαι ειλικρινής. Οπότε για αυτή, τη μία φορά, καταλαβαίνω ότι και οι δύο μας έχουμε τόσο δίκιο, όσο και άδικο. (αν θες να βάλεις και το μαχαίρι στην πληγή προσθέτεις: Εσύ φέρθηκες δειλά, εγώ φέρθηκα με ανασφάλεια και κακοπιστία). Είμαι διατεθειμένη να κάνω ένα βήμα καλής θέλησης: Βγες όσο θέλεις με την πρώην σου, αρκεί να είσαι ειλικρινής, και εγώ να βιώνω, να μου το δείξεις, ότι πράγματι, δεν έχω λόγο να ανησυχώ. Αλλιώς, είμαι άνθρωπος, και δεν αντέχω να πιστεύω-άσχετο αν ισχύει-ότι αυτός που έχω δίπλα μου με κοροϊδεύει.
@ Ερωτευμένη ΤσούχτραΕίσαι πιο καλόπιστη από εμένα, Ερωτευμένη Τσούχτρα. Εγώ είμαι πολύ δύσπιστη και πολύ ρεαλίστρια. Και το αυτό προτείνω στην αποστολέα.Ο... φοβιτσιάρης έχει λόγο που φοβάται, μην το ξεχνάς... Και, στην προκειμένη, ΑΝ φοβάται κάτι, εκείνο σίγουρα δεν είναι μην χάσει την κοπέλα του! Εκτός από την αίσθηση που αφήνουν οι άλλες πληροφορίες του γράμματος, το απέκλεισε και η ίδια η ιστορία εξάλλου. Συνεπώς, μάλλον φοβάται τις περιπλοκές που θα προκύψουν στη σχέση του, μέσα από μια ανοιχτή συζήτηση/αποκάλυψη γύρω από τις συναντήσεις με την πρώην του· και το γεγονός πως τότε θα κληθεί εκ των πραγμάτων να αναλάβει τις ευθύνες του για τις πράξεις του. Εντός των οποίων θα συμπεριλαμβάνονται, λογικά, και περαιτέρω αποκαλύψεις, λόγοι, σκοποί, τρόποι, επιμέρους θέματα για τα οποία θα του ζητηθεί να μιλήσει (και δικαίως), όπως πχ. να απαντήσει στην ερώτηση "όταν θα την ξαναδείς, τί θα κάνεις; Θα μου το πεις;" και γενικότερα θα πρέπει να το αντιμετωπίσει από κοινού με την κοπέλα του σε όσες διαστάσεις ανακύψουν στις κουβέντες τους και για όσο αυτό διαρκέσει ανάμεσά τους (που σαφώς ενδέχεται να καταλάβει περισσότερο χρόνο από το διάστημα που θα συναντά την πρώην του). Πράγμα που μέχρι τώρα δε φαίνεται να έκανε, αλλά ούτε και σκοπεύει. Γι' αυτό, εγώ τον συγκεκριμένο φοβιτσιάρη, if he's any, τον λέω ευθυνόφοβο. Και καθόλου αθώα ευθυνόφοβο, διότι με τη στάση του πληγώνει εγνωσμένα τον άνθρωπό του. Και, ναι, εμένα όλα τα δεδομένα (που ανέφερα στο πρώτο μου σχόλιο) με οδηγούν στο συμπέρασμα πως κάτι μεμπτό συντρέχει, στο μυαλό του τουλάχιστον. Αλλά είπαμε, εγώ δε λειτουργώ καλόπιστα in the first place... lol
3# Ειχα μια σχεση 3 χρονια και οταν τον πρωτογνωρισα τους 2 πρωτους μηνες...λιγο koukou και μετα down.ειχα τρελαθει λεω δε μπορει.δε του το δειχνα φυσικα.μεχρι που με παρακαλαγε να τον χωρισω γιατι ελεγε τι να κανω μαζι του αφου δε μπορει να με ικανοποιησει.τελικα με τα χρονια μου πε οτι με ηθελε πολυ και κομπλαρε.α μου χει συμβει και στην τωρινη μου σχεση οταν ξεκινησε αλλα στη βδομαδα ξεπεραστηκε.επισης ιδια απαντηση, σε ηθελα πολυ και μπλα μπλα.γενικως εκει εχω καταληξει και εγω απο συζητηση και με φιλες οτι τους συμβαινει οταν τους θελουν πολυ οι σχεσεις τους.τωρα φυσικα μπορει και η καθε περιπτωση να ειναι διαφορετικη και ο αλλος να εχει τα δικα του προβληματα, αλλα σε μενα τουλαχιστον αλλα προβληματα δεν ειχαν.
Νο 4Δηλαδή Νο 4,εσύ που πήγες σε ψυχολόγο,σου φάνηκε η εύκολη λύση;'H μήπως ήταν εύκολη η διαδικασία της ψυχανάλυσης;Δεν ξέρω τι να πω τώρα.Η συμβουλή να επισκεφθείς ψυχολόγο/ψυχίατρο είναι από τις πιο σκληρές.
#1.Αγαπητή miss, καλά έκανες και ανέφερες το πρόβλημα έστω και εδώ. Μιλώντας υπεύθυνα λόγω εργασίας σου αναφέρω ότι σα μοτίβο είναι συχνό, ωστόσο θέλει διερεύνηση, όχι όμως από ψυχολόγο αλλά από ψυχίατρο. Σαφέστατα και δε μπορεί κάποιος να κάνει διάγνωση μέσω πέντε γραμμών που διάβασε αλλά εφόσον η οικογένεια νοσεί, πρέπει να θεραπευτεί. Επίσης, η συμπεριφορά των δικών σου είναι τυπική. Μη θυμώνεις, μη ζητάς ευθύνες, πρόσφερε τη λύση.
#1 φυσικά και χρειάζεται αυτο που είπε η α, μπα αλλα μην ξεχναμε οτι ο αδερφος σου ειναι ενηλικος και μπορεις να κουβεντιασεις μαζι του και να τον παροτρύνεις να παει σε ψυχολογο και οχι απαραιτητα με τη μαμα σου ...οπως το περιγραφεις οντως υπαρχει σοβαρο πρόβλημα, ο αδερφος σου το κατανοεί αυτό;φανταζομαι αφου περασε στο πανεπιστημιο δεν υπάρχει νοητικό προβλημα (τουλάχιστον οχι σοβαρο). Ο αδερφος σου ηταν παντα έτσι;στο σχολείο πως ηταν;μπορεις να καταλαβεις τι ειναι αυτο που τον κραταει πίσω;οι γονεις σου τι λενε για το οτι δεν προχωρησε τις σπουδες του;
Την πέτυχα πρόσφατα σε ένα συνοικιακό μπαράκι και αφού βραχυκύκλωσα από τις απεριόριστες επιλογές,εφάρμοσα όσες τεχνικές ζεν ήξερα για να συγκρατηθώ.
Καταλαβαίνω την απόγνωσή σου, Νινάκι! Άσε που το δράμα της βουλωμένης λεκάνης συνεχίζεται με μια οικογενειακή αναμπουμπούλα άνευ προηγούμενου: Ποιος βούλωσε τη λεκάνη;Ποιος πήγε τελευταίος; Όχι εγώ, αυτός, όχι αυτός, αυτή, α, όχι ήταν η θειά σου η χοντρή. Μύλος.
Χίμαιρα και Σανάνθη, με γεια το εαρινό look.Peace on A μπα blog, girlsΔιαφορετικά θα πρέπει να αλλάξουμε όλοι nickname σε Χιμαιρούκο και Σανανθούκο και γιατί όχι και σε Νινούκο www.youtube.com/watch?v=N7Vm8G6Ctjw
Πάντως στην Ιταλία δεν έχουν καλαθάκι και ρίχναμε το χαρτί υγείας και ο,τι χρησιμοποιεί μια γυναίκα «εκείνες» τις μέρες του μήνα στη λεκάνη. Μια φορά έριξα ενα γεμάτο σταχτοδοχείο με τσιγάρα. Τον πρώτο καιρό νόμιζα οτι θα ρουφήξει και μένα. :-). Το δύσκολο ήταν όταν κατέβαινα Ελλάδα απο συνήθεια έριχνα στην τουαλέτα το χαρτί και με κυνηγούσε ο ο πατέρας μου.
nina v, πού το βρήκες βρε αυτό το απόσπασμα με αγγλικούς υποτίτλους;! Αμετάφραστα πάντως τα "Γιαγκούκο" και "Ναυαρχούκο", έτσι; Κι εγώ που νόμιζα ότι θα μου έβαζες τη Μανωλίδου με τον "μπουμπούκο"της (μπλιαξ):)))
#7. Νομίζω ότι και η wonderingirl έχει κάποιο δίκιο. Η ανασφάλειά της προκύπτει κυρίως όχι γιατί ο φίλος της βγήκε για καφέ με την πρώην, αλλά επειδή το έκανε κρυφά. Αυτό και οι απαντήσεις του τύπου "δεν θα μπω στην διαδικασία να σου εξηγήσω από τη στιγμή που δεν μας βλάπτει" (ενώ βλάπτει) και "δεν μπορώ την γκρίνια και ήθελα να αποφύγω όλο αυτό" - τη στιγμή μάλιστα που γνωρίζει την αδυναμία της - δείχνουν ανωριμότητα εκ μέρους του και δε βοηθούν στη σωστή λειτουργία της σχέσης.
To θέμα μου είναι να υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη. Προφανώς ο καθένας τα βλέπει διαφορετικά και είναι λογικό, αλλά δεν θα έπρεπε να σκέφτεσαι λίγο και τον άνθρωπο σου? Πρόσφατα το ξαναέκανε...Δεν ξέρω..
Εγω ειμαι της αποψης, οτι κανενας απο τους δυο δεν πρεπει να βαζει πανω απο τη σχεση καποιον απο τους πρωην, οσο κ αν τον εκτιμαει. Πρωτα προστατευεις τη σχεση σου. Αν καποιος απο τους δυο νιωθει ανασφαλεια για καποιον πρωην του αλλου, οσο κ αν ειναι δικο του θεμα, δεν χρειαζεται ο αλλος να παταει τα ευαισθητα κουμπια ενω γνωριζει τι προκαλει αυτο. Ποσο μαλλον, οταν λεει ξεμματα και κρυβει το γεγονος οτι βρεθηκανε. Αν ειναι τοσο σημαντικη γι αυτον ωστε να λεει ψεμματα για να συναντηθουνε, ας παει να τη βρει μια κ καλη κ να μη ξαναχωρησουν! Σορυ για το υφος, αλλα δεν συμφωνω με την απαντηση της Α,μπα.
Συμφωνώ. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες, σίγουρα αλλά δεν νομίζω ότι είναι και τόσο παράλογο να αισθάνεται κάποιος ανασφάλεια αν ο φίλος του βγαίνει με τις πρώην. Οκ, δείχνει ανασφάλεια αλλά οκ, αυτός δεν έχει ανασφάλειες?
Έχω βρεθεί στη θέση της κοπέλας και μάλιστα σε όλη τη διάρκεια της σχέσης με τον πρώην. Η συμπεριφορά με τα μυστικά και τις κρυφές συναντήσεις δημιουργησε ανασφάλειες κ φυσικά καυγάδες εκεί που αρχικά δεν υπήρχαν. α/ Είχε τύχει ποτέ να βγει με την κοπέλα αυτή, να σου το πει και να στραβώσεις; Αν ναι, ας πούμε ότι έχει δικαιολογία ή τελος παντων, μπορεί να το χρησιμοποιήσει σαν δικαιολογία.β/ Όταν συναντιούνται, σε έχουν καλέσει να πας μαζί τους; Είσαι η κοπέλα του κ εκείνη υποτίθεται πως πλέον είναι μια φίλη. Δεν υπάρχει λόγος να μην μπορείτε να βγέιτε όλοι μαζί. Εκεί μπορείς να τους παρατηρήσεις κιόλας, πώς μιλάνε, πώς φέρονται. γ/ Αν κάνεις εσύ κάτι αντίστοιχο πώς θα αντιδράσει;
Η αληθεια ειναι πως φοβαται γιατι ηξερε εξαρχης πως θα ειχα προβλημα οποτε και το εκρυψε..Ειναι δυσκολο να το πεις και βαζω και τον εαυτο μου μεσα σε αυτο. Το θεμα μου ειναι τα ψεμματα...Πως κοιτας τον αλλον στα ματια μετα και τα λες? Οσο για τις ερωτησεις, οχι δεν με εχει καλεσει να παω μαζι αν και το ειπα, πως εαν ειναι φιλη σου δεν εχω κανενα θεμα να την γνωρισω..Ανεφερε πως εγω θα εχω προβλημα και ειπα πως οχι, αν ειναι φιλικο η κατι αλλο θα το καταλαβω, φαινονται αυτα..Επισης ειναι πολυ κουλ τυπακι σε φαση οκ δεν με πειραζει αν βγεις με πρωην σου, αλλα εγω δεν θα μπω σε τρυπακια οφθαλμος αντι οφθαλμου, αν το κανω θα το κανω γιατι το θελω οχι για να του την μπω..Ανασφαλειες εχουμε ολοι, εγω απλα δεν τισ κρυβω..Ισως ειναι λαθος!!
#4Έστω ότι έχεις έναν γνωστό που είναι χρυσοχέρης και εμπειροτέχνης και δουλεύει στο υπουργείο οικονομικών. Δέχεται κάθε απόγευμα πολλά τηλεφωνήματα από γνωστούς και φίλους για να τον ρωτήσουν τι να κάνουν με το πλυντήριο/ψυγείο/τηλεόραση που κάτι έπαθε και δε δουλεύει σωστά ή κάτι παθαίνει αραία και που. Απαντάει σε όλους με προθυμία και συχνά η βλάβη είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι βλάβη αλλά ένας λάθος χειρισμός π.χ. Σε άλλες περιπτώσεις, επειδή δεν είναι ξεκάθαρο, προτείνει μια προσωρινή λύση αλλά τονίζει ότι πρέπει να το δει κι ένας επαγγελματίας γιατί θα προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά. Και είναι και κάποιες φορές που η βλάβη μπορεί να είναι τέτοια που απαιτεί και μεγάλη δεξιοτεχνία και πολύ καλή γνώση του εσωτερικού της συγκεκριμένης μάρκας. Και ο γνωστός σου, παρόλο που τον τιμά η εμπιστοσύνη σας, παραπέμπει σε επαγγελματία. Άλλοι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για σέρβις τα διπλά απ'όσο το πήραν, άλλοι δε δίνουν φράγκο και μένουν με ελαττωματική συσκευή, και ελάχιστοι ευχαριστούν για τη βοήθεια. Οι περισσότεροι με σοβαρές βλάβες, κλείνοντας το τηλέφωνο τον κατηγορούν για ανεπάρκεια. Τώρα, όταν κάποιος κολλητός του αντιμετωπίζει πρόβλημα, πιθανόν να τον πάρει στο λαιμό του και να τον στείλει "σε δικό του μάστορα, συστημένο." Τους γνωστούς όμως τους αφήνει να διαλέξουν μόνοι πού θέλουν να πάνε. Με τη λογική ότι για έναν γιατρό άλλοι πίνουν νερό στ' όνομά του και με άλλους είναι στα δικαστήρια.Και τώρα θα καπνίσω για να κάνω ένα restart και να βάλω τη ρημάδα την ηλεκτρική, γιατί θα μας φάνε τα μυρμήγκια.
#5 Aχαχα!!! Μου έχει συμβεί στην Τουρκία σε δημαρχείο μη τουριστικής πόλης!! Μέσα στην τουαλέτα υπήρχε μόνο ένα κανατάκι με νερό, ούτε χαρτί, ούτε άδεια θήκη για χαρτί και φυσικά ούτε καλαθάκι.....
#5 Και στην Αίγυπτο οι τουαλέτες ήταν τούρκικες και δίπλα είχαν βρύση ή αλλού μπουκάλια με νερό , δε μιλάω βέβαια για τα πολυτελή ξενοδοχεία αλλά για μέρη που συχνάζουν οι ντόπιοι, και ναι ισχύει αυτό για το αριστερό χέρι.
Σταθμός Λαρίσης, Αθήνα, 2003 (λίγο πριν την Ολυμπιάδα)Παχουλή κυρία σε σκυλοβρώμικες τούρκικες τουαλέτες δίπλα της ένα βρωμιάρικο τραπεζάκι με απλωμένα ήδη κομμένα χαρτάκια ανά τριάδες (προπομπός της τρόικας). Ήθελε 50 λεπτά να σου δώσει τα κομματάκια χαρτί υγειας που είχε ακουμπήσει στο μπιχλοτράπεζο για να μπεις στην τουαλέτα. Όταν είπα ότι δεν θέλω να τα χρησιμοποιήσω, μου είπε ότι τα 50 θα τα δώσω έτσι κι αλλιώς για τη χρήση της τουαλέτας.
Είδες αν υπάρχει ενημέρωση; Κάνεις και την ανάλογη πρόβλεψη. Στην Γουινέα λοιπόν αγοράζουμε ένα απαλό σφουγγαράκι το οποίο ποτίζουμε με το νεράκι από το χρωματιστό τσαγερό για να καθαριστούμε ευπρεπώς και να μην συγκαούμε κιόλας.
#2: Διλήμματα, προβλήματα, αξεπέραστα κολλήματα. Ξέρεις κάτι; Από την πρώτη στιγμή που την είδες ερωτικά (όχι από τη στιγμή που της το είπες), η σχέση σας μπήκε αναπόφευκτα σε μια άλλη διάσταση, στη ζώνη του λυκόφωτος. Εσύ κάθεσαι ερωτευμένος και παγιδευμένος στη σκιά ενός συναισθηματικού σούρουπου, ελπίζοντας ίσως σε μια μαγική ανατροπή κι εκείνη από τη μεριά της εθελοτυφλεί θεωρώντας πως δεν άλλαξε τίποτα και ζητώντας από σένα να συνεχίσουν ολα όπως πριν, σαν χαμογελαστά παιδάκια στο ηλιόλουστο απόγευμα. Καταλήγω στο εξής: αυτό που συμβαίνει είναι πραγματικά ψυχοφθόρο κι άδικο για σένα. Έτσι είναι πάντα οι μονόπλευροι έρωτες. Η φίλη σου αντί να θυμώσει μαζί σου, ίσως θα πρέπει να δείξει κατανόηση στην προσπάθειά σου να απομακρυνθείς και να ξεκόψεις -προσωρινά- μέχρι να συνέλθεις και να την ξεπεράσεις. Δεν έχεις μόνο δικαίωμα να το κάνεις, θα 'λεγα ότι επιβάλλεται να το κάνεις. Η ζωή είναι μία και είναι κρίμα να στεκόμαστε αδρανείς και παγωμένοι μπροστά από κλειστές πόρτες που δεν θα ανοίξουν ποτέ για εμάς. Προχώρα-σίγουρα κάποια πόρτα θα ανοίξει για σένα διάπλατα και όλα θα χαμογελάσουν ξανά :)
Σωστή η Σανάνθη. Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο η κοπέλα να γουστάρει που έχει ενα θαυμαστή γιατί ανα πάσα ώρα και στιγμή είναι εκεί για να της τονώνει την αυτοπεποίθηση. Εύχομαι να ξεκολλήσεις απο αυτή τη ψυχοφθόρα κατάσταση και να κάνεις μια όμορφη σχέση με ανταπόκριση. Αα και στείλε να μας πεις πως αντέδρασε η φίλη σου που έχασε το σιγουράκι της.ΥΓ. Τέλεια η φώτο σου!
Να προσθέσω και συγχαρητήρια στο παληκάρι της ερώτησης, για το σεβασμό και την αξιοπρέπεια που δείχνει. Έχω ζγκάξει να ακούω για περιπτώσεις "μου είπε να μείνουμε φίλοι, αλλά τί εννοούσε; και τί να κάνω για να τον/την κερδίσω;" κλπ.
1."Για τον αδερφό σου έχουν ευθύνη οι γονείς" Εντάξει, για πολλά πράγματα φταίνε οι γονείς, δε λέω, αλλά από τη στιγμή που ενηλικιωνόμαστε οι πράξεις μας χαρακτηρίζουν το άτομό μας και είναι λίγο σα να μεταθέτουμε τις ευθύνες στην εύκολη λύση. Αν είμαι 30 και δεν έχω λύσει τα θέματα που μπορεί να μου δημιούργησαν οι γονείς, εγώ φταίω, άνθρωποι είναι κι αυτοί (όπως πολύ συχνά αναφέρεται εδώ) κάνουν ό,τι μπορούν. Υποθέτω ότι όλα αυτά τα υλικά αγαθά του τα αγοράσανε στην προσπάθειά τους να του δώσουν κίνητρα να ενεργοποιηθεί, να του πάρουμε του παιδιού ένα αυτοκίνητο μήπως και βγει από το σπίτι, μετά μια βέσπα μήπως το πρόβλημα είναι το πάρκινγκ, α, δεν βγαίνει, να του πάρουμε ένα λάπτοπ μήπως και δικτυωθεί από εκεί πρώτα κάπως, κοκ. Μια σειρά λανθασμένες κινήσεις από καλή πρόθεση, αλλά όχι, δεν φταίνε οι γονείς που ο άντρας αυτός έχει πρόβλημα. Δεν του το δημιούργησαν αυτοί, απλά το αντιμετώπισαν λάθος.
Νομίζω λέγοντας ευθύνη εννοεί χρέος, όχι υπαιτιότητα. Ότι οι γονείς οφείλουν να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα του παιδιού τους, δεν είναι κάτι για το οποίο η αδερφή πρέπει να νιώθει κηδεμόνας. Μπορεί να συμβάλει έμπρακτα αλλά όχι να νιώθει ενοχές για ενέργειες που δε γίνονται. Αν κάποιος πρέπει να επιβαρύνει τη ζωή του για να βοηθήσει τον αδερφό, αυτοί είναι οι γονείς, εφ'όσον ζουν και λειτουργούν, η αδερφή έχει τη δική της ζωή να φροντίσει.Το ποιος δημιουργεί το πρόβλημα, μικρή σημασία έχει αυτή τη στιγμή. Ο άνθρωπος χρειάζεται βοήθεια και όπως πολύ σωστά λες, το αντιμετωπίζουν λάθος. Η αδερφή το βλέπει, τραβάει τα μαλλιά της και από εκεί που είναι δεν μπορεί να κάνει και πολλά. Και δεν πρέπει να νιώθει ενοχές γι'αυτό. Σ'αυτό πιστεύω απαντάει η Α,μπα.
Ωραία η τοποθέτησή σου Maggie κι έχεις δίκιο στα περισσότερα. Όμως το πρόβλημα σίγουρα το δημιούργησαν οι γονείς. Βέβαια τώρα πρέπει ο ίδιος να το λύσει.
@ πόντιαΘα διαφωνήσω. Αν η Λένα ήθελε να πει "Έχουν χρέος οι γονείς" θα έγραφε "Έχουν χρέος οι γονείς" και όχι ευθύνη. Δεν την κόβω να είναι από τα άτομα που θα έγραφαν τη λέξη ευθύνη αλλά θα εννοούσαν χρέος. Έστω και μεταφορικά.@FedoraΟι γονείς συμμετέχουν στην συντήρηση και επιδείνωση. Του πήραν αυτοκίνητο και ευθύνονται που προέκυψε μέσα στο μυαλό του να θέλει διπλώνει για 20 λεπτά ένα μπλουζάκι; Και κανονική δουλεια και δικό του σπίτι να είχε, πάλι θα προέκυπταν αυτά τα ψυχαναγκαστικά. Είναι άτυχος που έπεσε σε γονείς που δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν. Αλλά όχι και να τους καταλογίσουμε ότι φταίνε. (Έχω σπάσει ρεκόρ συμπαράστασης σε αυτούς τους γονείς πια. Τόσο μακριά από το μενταλιτέ μου...)
Από τη δική μου εμπειρία με τον αδερφό μιας φίλης μου,είδα ότι μετά από πάμπολες προσπάθειες κοινωνικοποίησής του,αυτός ο ανθρωπος διαγνώστηκε με νευρολογικά και ψυχιατρικά προβλήματα.Και καταλάβαμε ότι οι γονείς απλά ένιωθαν την εξέλιξη της κατάστασης και προσπαθούσαν να τον προφυλάξουν.Οταν οι γονείς έφυγαν από τη ζωή η κατάστασή του χειροτέρεψε αισθητά και,αν και του άνοιξαν μια μικρή επιχείρηση και στεκόταν δίπλα του συνεχως,αυτός δεν μπορούσε να ανταποκριθεί ούτε στο χειρισμό της ταμιακής μηχανής.Δεν θέλω να τρομάξω τη φίλη μας,αλλά όντως,οι γονείς δεν ευθύνονται για το πρόβλημα.Ελπίζω μόνο να ανταποκριθούν στην ιδέα της Α μπα,χωρις όμως να περιμένετε θαύματα.
Κανένας δε γεννιέται ψυχοπαθής. *κανένας*. Μπορεί να υπάρχει η γεννετική προδιάθεση, μπορεί να υπάρχει η τάση, όμως το περιβάλλον (είτε πρόκειται για γονείς, είτε για σχολείο, είτε για πόλη, είτε για παππούδες/γιαγιάδες) οδηγούν το όλο πράγμα στην εκδήλωση. Φυσικά και ο αδερφός της κοπέλας, από τη στιγμή που είναι ενήλικος, θα έπρεπε να προβληματιστεί ο ίδιος. Αλλά δεν πρόκειται να το κάνει. Και γιατί; Γιατί δεν νιώθει ότι έχει κανένα πρόβλημα μέσα από αυτή του τη στάση-αντιθέτως παραχαϊδεύεται περεταίρω. Φυσικά όμως και ευθύνονται οι γονείς για την ύπαρξη του προβλήματος. Και γιατί; Γιατί κανένας δε γεννιέται με έμφυτη απαξία για τη ζωή-όλα τα μωράκια είναι με τη λαχτάρα και την απορία στο βλέμμα, δεν έρχεται κανένας στον κόσμο με ύφος μπλαζέ. Κάτι (ή μάλλον μία ολόκληρη σειρά από κάτι) συνέβησαν στην πορεία. Τώρα το τί, αν θέλει η κοπέλα να βοηθήσει, και τονίζω το *αν* διότι πράγματι δε φέρει ευθύνη, θα μπορούσε να πάει η ίδια σε έναν ψυχοθεραπευτή. Οι άλλοι δύο, στοιχηματίζω τα ραδίκια μου στο διάβολο, δεν πρόκειται. Από εκεί, μπορεί να πάρει μια πιο εμπεριστατωμένη άποψη, καλύτερες ιδέες, και επίσης να διερευνήσει και πιο σωστά το θέμα, γιατί και εκείνη στο ίδιο σπίτι μεγάλωσε...
@ΤσούχτραΠροσπερνάς τη γενετική προδιάθεση και ρίχνεις τεραστια βαρύτητα στο περιβάλλον. Η ψυχασθένεια είναι ασθένεια που θα προκύψει στην πρώτη δυσκολία. Το πόσο βαριά ή όχι θα τη ζήσει ο ασθενής έχει να κάνει με το περιβάλλον και το πώς αυτό αλληλεπιδρά με όσα φέρνει αυτή η ασθένεια. Τα παιδιά που έχουν γενετική προδιάθεση στον καρκίνο και νοσούν, ήταν θεριακλήδες από 2 ετών; Το πόσο θα ζήσουν έχει να κάνει με το περιβάλλον, αλλά η ασθένεια θα βγει, θες δε θες.
#3 Αγαπητή εξαδέλφη, ένας άνδρας μπορεί να παθαίνει κοκομπλόκο για διάφορους λόγους. Μεγαλύτερος είναι φυσικά το άγχος, το οποίο αυξάνεται όταν κατά διαστήματα. Αν θεωρείς ότι υπάρχει παθολογικό πρόβλημα ας τον ψήσεις να πάτε σε ένα γιατρό να το κοιτάξει. Παρόλα αυτά να ξέρεις ότι όταν συζητάς αριστερά και δεξιά (ψάχνοντας για "πηγές") τα προβλήματα λειτουργίας του φίλο σου, ΄μόνο καλό δεν κάνεις, αφού στην ανδρική ψυχολογία είναι θέμα ταμπού και πρέπει να αντιμετωπίζεται ευαίσθητα. #5 Αναμφίβολα η κορωνίδα των ερωτήσεων σε αυτή την στήλη. Άνετα στο τοπ 5 της χρονιάς.