Η μεγαλύτερη πληγή της Αθήνας και δη του κέντρου, είναι το ότι από Μεγ.Αλεξάνδρου μέχρι Αθηνάς και απο Κολοκυνθούς μέχρι Ομόνοια.

 

Ο χώρος -πίσω από το Δημαρχείο, αν είναι δυνατόν- είναι ένα απέραντο υπαίθριο ουρητήριο, κέντρο διακίνησης ουσιών, εγκληματικότητας (μαχαιρώματα) και κάθε λογής παραεμπορίου.

 

Σε αυτά προστίθενται οι -νομίζω όχι νόμιμοι- οίκοι ανοχής και όσοι χρησιμοποιούν το δημόσιο χώρο για κάθε είδους ανάγκη τους.

 

Σε πολύ μεγάλο τμήμα του καρακέντρου της πολης, πλανάται μυρωδιά μούχλας, εμετίλας ή κάτουρου.

 

Η άλλη πληγή είναι η ιδιοποίηση του δημόσιου χώρου είτε οργανωμένα (εξάπλωση τραπεζιών, παρκαδόροι μαγαζιών) είτε απλά με καφάσια, καρέκλες και μηχανάκια γιατί έτσι μας αρέσει. 

 

Ξεκινάμε την καταγραφή των προβλημάτων της Αθήνας. Περιμένουμε και τις δικές σας ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ μαζί με τις καταδεικτικές ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΑΣ στο [email protected].

Βοηθήστε μας να κάνουμε την πόλη μας καλύτερη.