Πικρό αντίο σε 14χρονο ομοφυλόφιλο που έδωσε τέλος στη ζωή του

Facebook Twitter
4

Τον Μάιο του 2011 ο Jamey από το Buffalo (της Νέας Υόρκης) ανέβασε ένα βίντεο στα πλαίσια της διαδικτυακής καμπάνιας κατά του ομοφοβικού bullying IT GETS BETTER. Ακούγεται λίγο ευάλωτος, αλλά το μήνυμα του είναι ξεκάθαρο και αισιόδοξο. Υπόσχεται σε όλους τους γκέι και τις λεσβίες έφηβους ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν γι' αυτούς ....

Κι όμως δεν πρόλαβε να δει τίποτα να καλυτερεύει ...

----

Την ώρα που οι αμερικανοί και αμερικανίδες στρατιώτες γιορτάζουν την πολυαναμενόμενη κατάργηση της πολιτικής διακρίσεων του αμερικανικού στρατού που ακούει στο όνομα Dont Ask Dont Tell, ένας ακόμα γκέι έφηβος αυτοκτονεί υπό το βάρος του ομοφοβικού bullying που συνεχίζει να μαστίζει την ομοφυλοφιλική κοινότητα, και ιδιαίτερα τους νέους.

Ο Jamey Rodemeyer ήταν μόλις 14 χρονων κι όμως πάλευε να ακουστεί σε έναν κόσμο με ομοφοβικούς δαίμονες και έκανε ότι μπορούσε για να τον αλλάξει. Στις 9 Σεπτέμβρη έγραφε στο μπλογκ του «Μιλάω συνέχεια για το οτι γίνομαι στόχος ομοφοβικού bullying αλλά κανείς δεν με ακούει. Τί πρέπει να κάνω για να ακουστώ;»

Μια βδομάδα μετά το ποστ αυτό ο Jamey βρήκε, δυστυχώς, τον τρόπο να μας κάνει να τον ακούσουμε, όλοι. Βρέθηκε νεκρός έξω από το σπίτι  του. Όλες οι ενδείξεις μιλούν για αυτοκτονία.

Στους μήνες που προηγήθηκαν, στις αναρτήσεις που ανέβαζε στο μπλογκ του μιλούσε για το πρόβλημα του bullying στα σχολεία αλλά και για κάποιες σκέψεις που έκανε ... σκεφτόταν να αυτοκτονήσει. Στις 8 του Σεπτέμβρη πόσταρε το εξής μήνυμα: «Κανείς στο σχολείο μου δεν νοιάζεται για την πρόληψη των αυτοκτονιών, την ώρα που εσείς με προπηλακίζετε λεκτικά και μου ξεσκίζετε την αξιοπρέπεια μου». Σε ένα ξεχωριστό ποστ την ίδια μέρα ενημέρωνε τους πάντες για το ότι ήταν Εθνική Ημέρα Πρόληψης Αυτοκτονιών. Παράλληλα, ανέβασε στο μπλογκ του και τους στίχους του κομματιού των Hollywood Undead που έλεγαν τα εξής:

I just wanna say good bye, disappear with no one knowing

I don't wanna live this lie, smiling to the world unknowing

I dont want you to try, you've done enough to keep me going

I'll be fine, I'll be fine, I'll be fine for the very last time

Το Σάββατο (10 Σεπτεμβρίου) πόσταρε και τους στίχους της Lady Gaga από το κομμάτι The Queen που λένε: «Μην με ξεχάστε όταν έρθω κλαίγοντας στην πόρτα του παραδείσου».

Την Κυριακή το πρωί (γύρω στις 1:30 πμ) ανέρτησε τα δυο τελευταία του μηνύματα. Στο ένα έλεγε πως θέλει πολύ να ξαναδεί την προγιαγιά του, που πέθανε πρόσφατα, και στο άλλο ευχαριστούσε την Lady Gaga (For everything you have done for me Paws up forever).

Και μετά το μπλογκ του σιώπησε για πάντα.

Η μαμά του αλλά και οι φίλες του διηγούνται το πόσο καλό, ευγενικό και γλυκό παιδί ήταν. Ήταν αρκετά εξωστρεφής και πρόσχαρος, πλησίαζε και έκανε φίλους του όλους όσους δεν είχαν άλλους φίλους. Ήθελε να κάνει τους πάντες να χαμογελούν, ακόμα και στις χειρότερες μέρες.

Είχε και ο ίδιος «κακές μέρες» όμως. Μιλούσε συχνά για τις επιθέσεις bullying που δεχόταν και για την αυτοκτονία, οι γονείς και οι φίλες του είχαν γνώση αυτών του των σκέψεων. Οι αντιδράσεις όμως των υπολοίπων συμμαθητών του σε όσα έγραφε για όλα αυτά στον ιστότοπο του, ήταν αποκαρδιωτικές, αδυσώπητες, βάρβαρες. Να τι είδους (ανώνυμα) μηνύματα άφηναν στη σελίδα του.

«Ο Jamey είναι ηλίθιος, γκέι, χοντρός και άσχημος. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ!»

«Δε με νοιάζει καθόλου αν πεθάνεις. Κανέναν δε νοιάζει. Άρα κάν’ το J Θα έκανες τους πάντες πολύ πιο χαρούμενους αν το έκανες!»

Είχε βέβαια και μηνύματα υποστήριξης, αλλά δυστυχώς δεν ήταν αρκετά για να τον αποτρέψουν από το μοιραίο. Η μαμά του λέει οτι από το δημοτικό είχε προβλήματα και ήταν συναισθηματικά ταραγμένος. Από τότε είχε τάσεις αυτοκτονίας. Αλλά όταν πια πήγε στο γυμνάσιο, τότε είχε να αντιμετωπίσει μεγαλύτερες προκλήσεις. Όταν τον ρωτούσε η μαμά του αν όλα ήταν καλά, αν είχε προβλήματα, αυτός αρνιόταν το οποιοδήποτε πρόβλημα. Και μάλιστα μια βδομάδα πριν το μοιραίο, όταν οικογενειακώς πήγανε σε ένα κάμπινγκ, ο ίδιος φαινόταν χαρούμενος και ξένοιαστος. Έβλεπε τακτικά ένα ψυχοθεραπευτή και έναν κοινωνικό λειτουργό.

Πόσοι ακόμα έφηβοι ομοφυλόφιλοι και λεσβίες χρειάζεται να αυτοκτονήσουν (ή να πεθάνουν από ανελέητο bullying) για να βάλουν μυαλό οι ομοφοβικοί συντηρητικοί και να σταματήσουν τη ρητορική του μίσους που τρέφει και γιγαντώνει το bullying και κάθε είδους επίθεση εναντίον της σεξουαλικότητας κάποιου;

4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Βουλή της Σενεγάλης ψήφισε αυστηρότερο νόμο κατά των ομόφυλων σχέσεων

Διεθνή / Η Βουλή της Σενεγάλης αυστηροποιεί τις διώξεις ομοφυλοφίλων: «Δεν είναι της κουλτούρας μας»

Η Βουλή της Σενεγάλης ενέκρινε νομοσχέδιο που αυξάνει στα 10 χρόνια τη μέγιστη ποινή για ομόφυλες σχέσεις και προβλέπει κυρώσεις και για την προώθηση ή χρηματοδότησή τους.
THE LIFO TEAM
Σαν φίδι πάνω στο δέρμα σου/ Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Σαν φίδι πάνω στο δέρμα σου/ Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Robyn ανεβαίνει στη σκηνή σαν high priestess του heartbreak και μετατρέπει το τραύμα σε ρυθμό. Η Rosalía στήνει λειτουργία techno–φλαμένκο και χρησιμοποιεί τη μουσική σαν τελετουργία μετάβασης. Ο Rob Rausch ποζάρει σαν pin-up snake boy και αφήνει το reality φίδι να σχεδιάσει τα όρια της queer οικειότητας. Και ο Gus Van Sant, σαν ήσυχος collector αγγέλων, συλλέγει αγόρια σαν να φυλάσσει την πρώτη τους ανάσα.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Να μη στέκεσαι ψηλά για να σε δουν, αλλά χαμηλά για να σε αγγίξουν/ ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / H εποχή των πελμάτων― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η νέα εποχή μυρίζει sweat sock. Ο Skarsgård κάνει camp χωρίς να το ζητήσει κανείς, ένας άγνωστος ναύτης κερδίζει £30.000 τον μήνα επειδή κάποιος λατρεύει τις κάλτσες του, ο Ricky Martin κάνει kink evangelism στο «GQ» κι η AI πορνογραφία αγιοποιεί τα πέλματα των σταρ σαν να είναι νέα icons.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Lana Del Rey κοιτάζει για πρώτη φορά το πρόσωπο πίσω από τη μελαγχολία, το All of Us Stars μοιάζει με queer séance από εποχή που κάηκε, και η Zendaya με τον Pattinson επιπλέουν μέσα σε μια εικόνα που δεν τους υπηρετεί πια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Ένα «όχι» που δεν εξημερώνεται, μια «Vogue» που ραγίζει, φιλιά που δεν ντρέπονται, ντίβες που δεν γερνούν, μια «Bugonia» που αυτονομήθηκε, αγόρια που κλαίνε και ένας Pasolini που πλήρωσε όσο κανείς.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

Η πραγματικότητα έχει καταντήσει τόσο επικίνδυνη, που μόνο η υπερβολή έχει το θράσος να την ξεσκεπάσει. Η Melissa McCarthy κάνει μια διαφήμιση να μοιάζει με queer exorcism, ο David Hoyle φορά Mugler σαν να δικάζει ολόκληρη την Αγγλία, και η Miss Piggy επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι το σύμπαν κινείται με βάση το τακούνι της
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

4 σχόλια
Όταν βίαια σταματά να μιλάμε η καρδιά και τα έργα των χεριών των άλλων κατασπαραζουν παιδικά χρόνια και καταδικάζουν την αθωότητά τότε έχουμε γεγονότα σαν αυτό. Είναι λυπηρό και ειδεχθες!! Πόσα ακόμα παιδιά θα πρέπει να κλειστουν πιο βαθιά στην "ντουλάπα" του και φοβούνται τον ίδιο τους τον εαυτό;; Ειλικρινά τι κέρδισε αυτός ήταν αυτοί που το καταφέρνουν κάτι τέτοιο;; Τι..;;!
Άραγε οι γονείς των παιδιών που έκραζαν το παιδάκι που αυτοκτόνησε, τι να έχουν να πουν για ολα αυτά; Και μη μου πείτε πως δεν φταίνε καθόλου. Θα ήθελα κάποιος να έβρισκε και να ρωτούσε εκείνο το παιδί που έγραψε ότι του αξίζει να πεθάνει, τί πιστεύει για όλα αυτά.
το περιεχόμενο του άρθρου αυτού βέβαια είναι παλιό, έτσι; διότι το παιδί αυτό μας άφησε πριν ένα χρόνο.. και από τότε πόσα ακόμα έχουν συμβεί.. είναι λυπητερό.. κ εμείς τι κάνουμε γι'αυτό; σκεφτείτε το!