Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Μουσική

´Αγνωστες εικόνες του Σαββόπουλου: «Είμαι ένας Έλλην που παίζει ροκ»

Σπάνιο υλικό από τη μεγάλη ροκ εποχή του (1969-1972)

 

Διονύσης Σαββόπουλος (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)
Διονύσης Σαββόπουλος (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)

 

Το πόσο καθοριστική και ανεξάντλητη υπήρξε η παρέμβαση του Διονύση Σαββόπουλου σ’ αυτό που ονομάζουμε «ελληνικό ροκ», στα τέλη του ’60 και τις αρχές του ’70, είναι κάτι που έχει αναλυθεί πολλές φορές στο παρελθόν και δεν υφίσταται κανένας απολύτως λόγος, ώστε να ειπωθεί κάτι παραπάνω.

 

Θα γίνω, εννοώ, εντελώς κουραστικός, αν αρχίσω να λέω και να ξαναλέω τι σήμαινε το «Περιβόλι του Τρελλού» (10/1969) και ιδίως τι σήμαινε ο «Μπάλλος» (3/1971) και το «Βρώμικο Ψωμί» (12/1972) –κυρίως αυτά τα δύο LP– για την ταυτοποίηση του rock με ελληνικό περιεχόμενο, που ήταν και το ζητούμενο δηλαδή.

 

Το ροκ για τον Διονύση Σαββόπουλο εκτός από το fun ήταν και κάτι άλλο, που έλειπε από τα περισσότερα γκρουπ και τους καλλιτέχνες της εποχής. Η επικοινωνία με τη ντόπια παράδοση και το ελληνικό στοιχείο, μέσα από ένα σύγχρονο-καίριο τρόπο (και κυρίως λόγο).

 

Ελληνικό ροκ, λοιπόν, με φορέα νοημάτων τη γλώσσα μας και με ηχητική πλατφόρμα γεμάτη από τα ποικίλα ελληνικά στοιχεία, ανακατεμένα με όλα εκείνα που έρχονταν από το εξωτερικό. Κάπως έτσι στην τραγουδοποιία του Σαββόπουλου τα τέσσερα βασικά συστατικά του ολοκληρωμένου άσματος, ο στίχος, η μουσική, η ερμηνεία και η ενορχήστρωση (μαζί, τούτη, με τους υπόλοιπους μουσικούς) δούλεψαν με παραγωγικό τρόπο, δημιουργώντας ένα άμεσο «μέτρο σύγκρισης». Ένα αναλλοίωτο και εν πολλοίς αξεπέραστο πρότυπο. 

 

Η πιο αποφασιστική κουβέντα που έχει πει ο ίδιος ο Σαββόπουλος για τον εαυτό του εν σχέσει με το ροκ είναι εκείνη η προμετωπίδα της συνέντευξής του στον Μιχαήλ Μήτρα, που δημοσιεύτηκε στον τόμο «Χρονικό 1972», του Καλλιτεχνικού Πνευματικού Κέντρου ΩΡΑ. «Είμαι ένας Έλλην που παίζει ροκ».

 

Ένα εφήμερο γκρουπ (πριν το «Περιβόλι του Τρελλού»). Από αριστερά (όρθιοι): Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Ρωμανός. (Καθιστοί): Νίκος Τσιλογιάννης, Άρης Τασούλης («Ο Σαββόπουλος στην Λύρα», 1997)
Ένα εφήμερο γκρουπ (πριν το «Περιβόλι του Τρελλού»). Από αριστερά (όρθιοι): Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος, Γιώργος Ρωμανός. (Καθιστοί): Νίκος Τσιλογιάννης, Άρης Τασούλης («Ο Σαββόπουλος στην Λύρα», 1997)

 

Τίποτα πιο λιτό, πιο σαφές και πιο αποκαλυπτικό. Στην ίδια συνέντευξη (31/8/1972) ο Σαββόπουλος λέει κι άλλα (περί το ροκ) εξίσου ενδιαφέροντα…

«Εγώ, όπως προσπάθησα να πω και λίγο πριν, πιστεύω πως Έλληνας δεν είναι ο κάτοικος ενός συγκεκριμένου γεωγραφικού χώρου. Είμαι ένας Έλλην, ο οποίος παίζει ροκ. Ροκ, διότι νοιώθω ροκ – όπως λέμε ‘νοιώθω χτυπημένος’. Το ροκ δεν είναι τόσο φόρμα όσο είναι μάλλον ένα αλφαβητάρι ή είναι μια φόρμα ατελής –ευτυχώς– της οποίας οι ρωγμές επιτρέπουν να φαίνεται η από μέσα αιμορραγία».

 

Μπορεί να ήσουν ροκ χωρίς να… αιμορραγείς; Είναι ένα ερώτημα αυτό, που θα μπορούσε να είχε απευθυνθεί σε όλους τους «ήρωες» της εποχής...

«Αυτό σήμερα που λέγεται ‘ελληνικό ροκ’ μοιάζει πολύ μ’ εκείνο που τότε λεγόταν ‘νέο κύμα’, από την άποψη ότι είναι εξ ίσου ελαφρό. Η μόνη τους διαφορά είναι ότι το ‘ελληνικό ροκ’ έχει λιγότερο ‘μανατζεριλίκι’ απ’ ότι είχε το ‘νέο κύμα’. Γενικά έχει πιο αδύναμες δημόσιες σχέσεις από εκείνο. Βέβαια διαθέτει ένα μεγαλύτερο λαϊκό έρεισμα το σημερινό πράγμα. Παρ’ όλα αυτά, τα παιδιά που παίζουνε ροκ στον τόπο μας, στην πλειοψηφία τους παίζουνε ροκ από ευχαρίστηση, κι όταν παίζουμε μια μουσική από ευχαρίστηση το μοναδικό αποτέλεσμα είναι να μην ευχαριστιόμαστε ούτε εμείς που παίζουμε, αλλά ούτε κι εκείνοι που μας ακούνε. Υπάρχει η εντύπωση πως το κάθε πράγμα ανήκει σ’ εκείνον που το θέλει περισσότερο, κι έτσι ένας νέος που παίζει σήμερα στην Ελλάδα ροκ πιστεύει πως για να παίξει ροκ, αρκεί να το γουστάρει πολύ. Δεν είναι αρκετό. Ο μόνος τρόπος για να αποχτήσουμε ένα πράγμα είναι όχι να το θέλουμε πάρα πολύ, αλλά να αποφασίσουμε να παραδοθούμε εμείς σ’ αυτό, έτσι που να μας θέλει εκείνο. Δηλαδή να χτιστούμε εμείς ζωντανοί εκεί μέσα».

 

 

Η γνωστή φωτογραφία του Άλκη Σαχίνη από το οπισθόφυλλο του LP «Το Περιβόλι του Τρελλού». Από αριστερά: Άρης Τασούλης, Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος
Η γνωστή φωτογραφία του Άλκη Σαχίνη από το οπισθόφυλλο του LP «Το Περιβόλι του Τρελλού». Από αριστερά: Άρης Τασούλης, Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος

 

Το ροκ για τον Διονύση Σαββόπουλο εκτός από το fun ήταν και κάτι άλλο, που έλειπε από τα περισσότερα γκρουπ και τους καλλιτέχνες της εποχής. Η επικοινωνία με τη ντόπια παράδοση και το ελληνικό στοιχείο, μέσα από ένα σύγχρονο-καίριο τρόπο (και κυρίως λόγο).

 

Σχεδόν δέκα χρόνια αργότερα (περιοδικό «Σχολιαστής» #6, 9/1983) ο Σαββόπουλος θα πει κάτι ακόμη για το ροκ, εξ ίσου ή και περισσότερο σημαντικό…

«Το ροκ υπήρξε η μόνη πραγματική αντιπολίτευση στη Δύση. Απέναντι στο μουσικό ορθολογισμό της Δύσης. Εκεί που το τραγούδι φτιάχνεται πλέον με κομπιούτερ και κλισέ παραγωγών, βγήκαν αυτά τα υπέροχα τσογλάνια και φτιάξαν αυτή την αναγέννηση, το ροκ. Αλλά τέτοια σπουδαία πράγματα δεν είναι εύκολο να συνεχίσουν, παρά μόνο όταν κατά τη γνώμη μου συναντηθούν με μια μεγάλη διαχρονική παράδοση που να μπορεί να τα υποδεχθεί και να τα καταστήσει δυνατά, ακόμα και πέραν της νεανικότητάς τους. Αλλά τέτοια παράδοση δεν νομίζω ότι υπάρχει στη Δύση.

Ψάχνουν τώρα οι βετεράνοι του ροκ, όσοι επέζησαν από τα ναρκωτικά ή τον τρόμο του κοινού. Αλλά τι μπορούν να βρουν; Πηγαίνει ο Dylan στον προτεσταντισμό. Αλλά τι να του δώσει ο προτεσταντισμός; Μόνο νόμους και εντολές σε στυλ ‘άμα κάνεις το καλό θα αμειφθείς, άμα κάνεις το κακό θα τιμωρηθείς’.

Διότι αυτό είναι ο προτεσταντισμός, μια νομολατρεία, ένα τελειωμένο κείμενο, που δεν μπορεί να μας δει, παρά μόνο ως όργανά του. Νιώθω ότι είναι διαφορετικά τα πράγματα σε μας.(…)».

 

Η πλήρης ιστορική φωτογραφία του Σαχίνη, που για κάποιο λόγο μπήκε «μισή» στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ «Το Περιβόλι του Τρελλού» (κόπηκαν οι δύο ακρινοί). Από αριστερά: Τάκης Ανδρούτσος, Άρης Τασούλης, Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος, Νίκος Τσιλογιάννης
Η πλήρης ιστορική φωτογραφία του Σαχίνη, που για κάποιο λόγο μπήκε «μισή» στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ «Το Περιβόλι του Τρελλού» (κόπηκαν οι δύο ακρινοί). Από αριστερά: Τάκης Ανδρούτσος, Άρης Τασούλης, Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος, Νίκος Τσιλογιάννης

 

Γιώργος Κοντογιώργος (διευθυντής ορχήστρας στο «Περιβόλι του Τρελλού»), Διονύσης Σαββόπουλος (φωτογραφία του Άλκη Σαχίνη)
Γιώργος Κοντογιώργος (διευθυντής ορχήστρας στο «Περιβόλι του Τρελλού»), Διονύσης Σαββόπουλος (φωτογραφία του Άλκη Σαχίνη)

 

Γαλλικό 45άρι με το «Ντιρλαντά» και τη «Συννεφούλα» (και τη ζωγραφιά του Στέργιου Δελιαλή στο εξώφυλλο)
Γαλλικό 45άρι με το «Ντιρλαντά» και τη «Συννεφούλα» (και τη ζωγραφιά του Στέργιου Δελιαλή στο εξώφυλλο)

 

Γιουγκοσλαβικό 45άρι με το «Ντιρλαντά» και τη «Συννεφούλα»
Γιουγκοσλαβικό 45άρι με το «Ντιρλαντά» και τη «Συννεφούλα»

 

Λεπτομέρεια από το γιουγκοσλαβικό 45άρι «Dirlada/ Sinefoula (Mali oblak)»
Λεπτομέρεια από το γιουγκοσλαβικό 45άρι «Dirlada/ Sinefoula (Mali oblak)»

 

Αναγγελία συναυλίας στο Παλαί Ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης (εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 6/8/1970)
Αναγγελία συναυλίας στο Παλαί Ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης (εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της 6/8/1970)

 

Ο Διονύσης Σαββόπουλος στο Παλαί Ντε Σπορ με ποντιακή λύρα
Ο Διονύσης Σαββόπουλος στο Παλαί Ντε Σπορ με ποντιακή λύρα

 

Rodeo, περίοδος 1970-71, τα μαλλιά έχουν πλέον μακρύνει. Από αριστερά (πίσω): Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος, Johnny Lambizzi, Σπύρος Καζιάνης. Από αριστερά (μπροστά): Νίκος Μουρίκης, Μαρίζα Κωχ. Προσέξτε το σπιρτόκουτο με το «πουλί» της χούντας στ’ αριστερά… («Ο Σαββόπουλος στην Λύρα», 1997)
Rodeo, περίοδος 1970-71, τα μαλλιά έχουν πλέον μακρύνει. Από αριστερά (πίσω): Βασίλης Ντάλλας, Διονύσης Σαββόπουλος, Johnny Lambizzi, Σπύρος Καζιάνης. Από αριστερά (μπροστά): Νίκος Μουρίκης, Μαρίζα Κωχ. Προσέξτε το σπιρτόκουτο με το «πουλί» της χούντας στ’ αριστερά… («Ο Σαββόπουλος στην Λύρα», 1997)

 

Rodeo, περίοδος 1970-71. Όρθιοι: Νίκος Μουρίκης, Βασίλης Ντάλλας. Καθιστοί: Διονύσης Σαββόπουλος, Μαρίζα Κωχ (περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ, 1972)
Rodeo, περίοδος 1970-71. Όρθιοι: Νίκος Μουρίκης, Βασίλης Ντάλλας. Καθιστοί: Διονύσης Σαββόπουλος, Μαρίζα Κωχ (περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ, 1972)

 

Λεζάντα από το περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, που αφορά στον «Μπάλλο» (1971)
Λεζάντα από το περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, που αφορά στον «Μπάλλο» (1971)

 

Μπουρμπούλια. Από αριστερά: Σπύρος Καζιάνης, Νίκος Τσιλογιάννης, Διονύσης Σαββόπουλος, Βασίλης Ντάλλας (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)
Μπουρμπούλια. Από αριστερά: Σπύρος Καζιάνης, Νίκος Τσιλογιάννης, Διονύσης Σαββόπουλος, Βασίλης Ντάλλας (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)

 

Διονύσης Σαββόπουλος (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)
Διονύσης Σαββόπουλος (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)

 

Διονύσης Σαββόπουλος, Βασίλης Ντάλλας  (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)
Διονύσης Σαββόπουλος, Βασίλης Ντάλλας (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)

 

Κείμενο από το ΦΑΝΤΑΖΙΟ. Στο κάτω μέρος το όνομα της φωτογράφου, που τράβηξε τις ωραίες έγχρωμες πόζες. Είναι η Ευσταθία Ναυπλιώτου (1971)
Κείμενο από το ΦΑΝΤΑΖΙΟ. Στο κάτω μέρος το όνομα της φωτογράφου, που τράβηξε τις ωραίες έγχρωμες πόζες. Είναι η Ευσταθία Ναυπλιώτου (1971)

 

Μπουρμπούλια. (Από αριστερά): Βασίλης Ντάλλας, Johnny Lambizzi, Σπύρος Καζιάνης, Νίκος Τσιλογιάννης («Ο Σαββόπουλος στην Λύρα», 1997)
Μπουρμπούλια. (Από αριστερά): Βασίλης Ντάλλας, Johnny Lambizzi, Σπύρος Καζιάνης, Νίκος Τσιλογιάννης («Ο Σαββόπουλος στην Λύρα», 1997)

 

Μπουρμπούλια. (Όρθιοι από αριστερά): Νίκος Τσιλογιάννης, Σπύρος Καζιάνης, Βασίλης Ντάλλας. (Μπροστά): Διονύσης Σαββόπουλος (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)
Μπουρμπούλια. (Όρθιοι από αριστερά): Νίκος Τσιλογιάννης, Σπύρος Καζιάνης, Βασίλης Ντάλλας. (Μπροστά): Διονύσης Σαββόπουλος (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1971)

 

«Μπάλλος», το εξώφυλλο της κασέτας με τον πίνακα του Αλέξη Ακριθάκη
«Μπάλλος», το εξώφυλλο της κασέτας με τον πίνακα του Αλέξη Ακριθάκη

 

Σπάνια πόζα. Ο Διονύσης Σαββόπουλος με ηλεκτρική κιθάρα το φθινόπωρο του 1972 (περιοδικό ΣΗΜΑ, 1975)
Σπάνια πόζα. Ο Διονύσης Σαββόπουλος με ηλεκτρική κιθάρα το φθινόπωρο του 1972 (περιοδικό ΣΗΜΑ, 1975)

 

Φιγούρα του Ευγένιου Σπαθάρη (από την αφίσα που συνόδευε το LP «10 Χρόνια Κομμάτια»)
Φιγούρα του Ευγένιου Σπαθάρη (από την αφίσα που συνόδευε το LP «10 Χρόνια Κομμάτια»)

 

Κύτταρο 1972. Από αριστερά: Γιώργος Γαβαλάς, Διονύσης Σαββόπουλος, Ευγένιος Σπαθάρης, Νίκος Τσιλογιάννης, Στέλλα  Γαδέδη, Θεολόγος Στρατηγός (μάλλον)
Κύτταρο 1972. Από αριστερά: Γιώργος Γαβαλάς, Διονύσης Σαββόπουλος, Ευγένιος Σπαθάρης, Νίκος Τσιλογιάννης, Στέλλα Γαδέδη, Θεολόγος Στρατηγός (μάλλον)

 

Κύτταρο 1972. Διονύσης Σαββόπουλος, Λάκης Παπαστάθης (με την κινηματογραφική  μηχανή)
Κύτταρο 1972. Διονύσης Σαββόπουλος, Λάκης Παπαστάθης (με την κινηματογραφική μηχανή)

 

Από αριστερά: Τάσος Φαληρέας, Διονύσης Σαββόπουλος, Σωτηρία Μπέλλου
Από αριστερά: Τάσος Φαληρέας, Διονύσης Σαββόπουλος, Σωτηρία Μπέλλου

 

Ποιος είναι ο Διονύσης Σαββόπουλος; (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1975)
Ποιος είναι ο Διονύσης Σαββόπουλος; (περιοδικό ΦΑΝΤΑΖΙΟ, 1975)

 

 

 

Τραγούδι… αφιερωμένο «στον ΣΤΕΛΙΟ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ που γύρεψε μια ταπεινή θέση στο πάθος»… 

 

 

Κάποτε τελείωσα το Πολυτεχνείο. Δημοσιεύω κείμενα (για τη μουσική κυρίως) από τα τέλη του ’80. Το 1996 έγραψα ένα βιβλίο για το Ελληνικό Ροκ. Για 17 χρόνια (1996-2013) ήμουν αρχισυντάκτης στο περιοδικό Jazz & Τζαζ. Από το 2009 τρέχω το on line Δισκορυχείον και από το 2014 γράφω για το LiFO.gr…
2 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Μπουχός Μπουχός 8.3.2015 | 23:23
Βλέποντας την πρώτη φωτογραφία αναρωτήθηκα μήπως, εκτός από ροκ, έχει παίξει και στο "Twin Peaks".

http://welcometotwinpeaks.com/wp-content/uploads/mr-tojamura-2-785x785.jpg
Βρίσκω υπερβολικά γοητευτική την αισθητική της εποχής για κάποιο λόγο, μάλλον ανεξήγητο.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ