Μίνως Αργυράκης: Ένας αντισυμβατικός καλλιτέχνης με καμβά τη σκηνή και το χαρτί

Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
4
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Η «Αυτοεικονογραφία» (1961). Σειρά σκίτσων του Μίνου Αργυράκη για την πρώτη 20ετία της ζωής του. Δημοσίευση στο περιοδικό «Ο Ταχυδρόμος» (#1118, 2/10/1975), αλλά και στο περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Εικονογράφηση του Μίνου Αργυράκη για το μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση «Ο Κίτρινος Φάκελος» [Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 1956]
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Το εξώφυλλο του λευκώματος «Οδός Ονείρων» (1957)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από την «Οδό Ονείρων». 1. Οδός Ονείρων, 2. Λατέρνα η Ωραία Ελένη, 3. Στο Βυζάντιον
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από την «Οδό Ονείρων». Κοινωνικές υποχρεώσεις
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Εξώφυλλο για το δίσκο 45 στροφών «Το Φεγγαράκι» (1958) του Μάνου Χατζιδάκι με την Νάνα Μούσχουρη
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Αμερική (1961)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Το κλασικό εξώφυλλο του LP του Μάνου Χατζιδάκι «Οδός Ονείρων» (1962)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Οι συντελεστές της «Οδού Ονείρων». Από αριστερά: Μανώλης Καστρινός, Αλέξης Σολομός, Μάνος Χατζιδάκις, Δημήτρης Χορν, Μίνως Αργυράκης. Πίσω, στο βάθος πρέπει να είναι η Μάρω Κοντού
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από το βιβλίο του Μίνου Αργυράκη «Η Πολιτεία Έπλεε Εις την Μελανόλευκον» [Θεμέλιο, 1963]
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σελίδα από το περιοδικό «κούρος» (Απρίλης 1971). Φωτογραφία και διαφήμιση. Η φωτογραφία είναι του Conrad Rooks, προέρχεται από το 1963 και είχε δημοσιευτεί για πρώτη φορά στο περιοδικό «Το Άλλο Στην Τέχνη» (#2, τέλη ’63). Στη διαφήμιση διαβάζουμε: «Η ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ δεν ήτο μία συμπαθής κυρία, που ήρεσκε το ν’ ακούει ελαφράν μουσικήν στις “κοσμικές” ταβέρνες των Αθηνών… Γι’ αυτό στις ώρες της μοναξιάς της άκουγε μόνο τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι… Οδός Ονείρων… Πασχαλιές μεσ’ απ’ τη νεκρή γη… Απόψε αυτοσχεδιάζουμε… σε δίσκους COLUMBIA»
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από το βιβλίο «Ο Γύρος του Κόσμου» [Γαλαξίας, 1964]. Τα κείμενα και τα σχέδια είχαν δημοσιευτεί για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Ελευθερία» (1955-1960)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Το Θέατρο «Κιβωτός της Άμυ» στην Πλάκα / Τζαζ στην Αθήνα (1965). Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Ο Μίνως Αργυράκης στην ταινία “Oedipus the King” (1968) του Philip Saville. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
SEXAGON ’69. Από την παράσταση μιούζικαλ που δόθηκε στα εγκαίνια της Πανεπιστημιούπολης, από το Πολυτεχνείο της Κοπεγχάγης. Σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ μουσικής και σκηνογραφία του Μίνου Αργυράκη. Πρωταγωνιστούσε η Ελένη Κισκύρα. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Από έκθεση του Μίνου Αργυράκη στην πόλη Odense της Δανίας, τον Απρίλιο του ’70. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά και κοστούμια του Μίνου Αργυράκη από την παράσταση του έργου του Αριστοφάνη «Θεσμοφοριάζουσες», που δόθηκε στο θέατρο Riddersalen, στο Frederiksberg (Κοπεγχάγη) το 1970. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Ο Μίνως Αργυράκης σε φιλμ του δανού ζωγράφου Pierre Beskow (1973). Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Κύπρος ΡΙΚ, 1972. Σκηνικά και κοστούμια για τη «Σαμία» του Μενάνδρου, σε σκηνοθεσία Εύη Γαβριηλίδη. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Εξώφυλλο του Μίνου Αργυράκη για το LP του Μάνου Χατζιδάκι «Ο Καπετάν Μιχάλης και ο Κύκλος του C.N.S. με την Φλέρυ Νταντωνάκη και τον Σπύρο Σακκά» (1975)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Δύο ποιήματα του Sinclair Beiles (1930-2000), ενός σημαντικότατου νοτιοαφρικανού beat ποιητή, που έζησε πολλά χρόνια στην Ελλάδα, αφιερωμένα στον Μίνω Αργυράκη (μετάφραση Νατάσας Χατζιδάκι). Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά και κοστούμια του Μίνου Αργυράκη για την όπερα «Καμπανέλλο» του Donizetti, που δόθηκε στη Λυρική Σκηνή το 1975 με μουσική διεύθυνση Μάνου Χατζιδάκι. Περιοδικό «ΣΗΜΑ» (#18, Ιούλιος-Αύγουστος 1977)
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά του Μίνου Αργυράκη για την πασίγνωστη, στους παλαιότερους, εκπομπή του ΕΙΡΤ «Λούνα Πάρκ» (πρεμιέρα 11/7/1974, φινάλε 7/5/1981). Πηγή: fouit.gr
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Ο Μίνως Αργυράκης πρωταγωνιστής στους «Άρχοντες» (1977) του Μανούσου Μανουσάκη. Πηγή: «Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου» [Αιγόκερως, 1982] του Γιάννη Σολδάτου
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικά και κοστούμια του Μίνου Αργυράκη για την «Πορνογραφία» (1982-83). Βλέπουμε τον Σπύρο Μπιμπίλα, την Σαπφώ Νοταρά και κάποια άλλη πρωταγωνίστρια που δεν την αναγνωρίζω. Πηγή: hadjidakis.gr
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Σκηνικό του Μίνου Αργυράκη για τους Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού «Κέρκυρα ’82»
Σπάνιο υλικό: Μίνως Αργυράκης (1919-1998) Facebook Twitter
Μίνως Αργυράκης «Ο Γύρος της Ελλάδας (Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα)» [Καστανιώτης, 1984]
Εικαστικά
4

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Χλόη Ακριθάκη / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

3 σχόλια
Στη σχετική λεζάντα έγραψα «ΠΡΕΠΕΙ να είναι η Μάρω Κοντού». Δηλαδή δεν είμαι σίγουρος…Απορώ λοιπόν γιατί μου καταλογίζετε λάθος, όταν κι εσείς δεν είστε σίγουρος/η γράφοντας «δεν ΠΡΕΠΕΙ να είναι»…
αυτη ειναι η ελλαδα του πολιτισμου,η ελλαδα που μας κανει περηφανους,ειμαστε τυχεροι που ειχαμε τον ΜΙΝΩ και τον ΜΑΝΟ ας τους γνωρισουνκαι οι νεοι,εχουν πολλα να μαθουν.