Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
CRYING GAME

ονειρεύομαι μια εκδρομή

Οι Καθημερινές ιστορίες του Τάκη Κανελλόπουλου

 ' Εχω δει τον Μακεδονικό γάμο, τον Ουρανό, την Εκδρομή,

την Παρένθεση.


΄Εχω διαβάσει την Ευτυχισμένη Σιμόν, το ΄Ενας Ειδωλολάτρης,

τις Καθημερινές ιστορίες.

 

 

Ταινίες και ιστορίες που ζουν στην περιοχή της ποίησης-ένα πλάνο να δεις,μια γραμμή να διαβάσεις κι αμέσως καταλαβαίνεις ποιάς χώρας κάτοικος ήταν ο Τάκης Κανελλόπουλος.

 

 

 

 

 

 

 

Η νύφη να προσκυνάει τον ήλιο που δύει,

η Νίκη Τριανταφυλλίδη βουβή στο ποτάμι,

το βλέμμα της Λίλυς Παπαγιάννη όταν κοιτάζει τον Στράτο,

οι έξι ώρες της Λαδικού και του Αντωνόπουλου.

 

 

 

 

 Κι οι Καθημερινές ιστορίες  του.

 

Σύντομα στιγμιότυπα, απλά, φωτογραφικά σχεδόν.

 

Τυχαίες συναντήσεις, μια φοιτήτρια με άσπρο σορτς, ένα παράθυρο που βλέπει στο δρόμο,μια αναχώρηση  για Βερολίνο,ένα τραγούδι της Πιάφ, ένα βιβλίο του Χεμινγουαίη,ένας δίσκος του Σαρλ Τρετέ,πολλά, πάρα πολλά όμορφα κορίτσια.

 

 


Μικρά ρομαντικά σημειώματα.

 

Ογδόντα ιστορίες που διαβάζονται '' όπως κανείς βλέπει ένα άσπρο τριαντάφυλλο σε ξένο κήπο και το κλέβει.''

 

 

 

 

 

 

 

 Μικρές ιστορίες που προσπαθούν να σώσουν την ομορφιά και ν' αναβάλλουν τον θάνατο.

 

 

Ιστορία 21η

 

Οι ένοικοι του ξενοδοχείου διαμαρτυρήθηκαν ότι ''κάποιος
τραγουδάει δυνατά. '' ΄Ημουν εγώ.΄Ημουν τόσο ευτυχισμέ-
νος και τραγουδούσα. Απειλήθηκε επεισόδιο με την διεύ-
θυνση,συμβιβάστηκα να τραγουδώ πιο σιγά. ''Μα είμαι ευ-
τυχισμένος'',είπα. Συνέχισα να τραγουδώ έως ότου ξημέ-
ρωσε. Τότε ξάπλωσα,με το ριγέ μπλε κουστούμι μου στο
κρεβάτι και άναψα ένα τσιγάρο. ΄Ημουν νέος ακόμη,πολύ
αδύνατος,με μάτια,όπως έλεγαν, ''σαν τη φωτιά''.Και
περνούσε η ώρα. Και είχα μερικά παγωμένα φρούτα στο
κομοδίνο.΄Αρχισα να τα τρώω-ξαπλωμένος- έως ότου
βγήκε ο ήλιος.Τότε βγήκα στο μπαλκόνι.Τον κοίταζα.
ΕΦΥΓΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΓΙΑ ΑΛΛΗ
ΠΟΛΗ,ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΘΥΡΩΡΟ.

 

 

 

Ιστορία 36η

 

΄Ηταν ένα παιδικό πάρτυ της πρώτης νεότητας.Και όλα τα
κορίτσια αγαπούσαν εμένα .Δεν χόρεψα με καμία,αλλά αγά-
πησα την πιο άσχημη. Γιατί μου έφερνε παγωτά συνέχεια.
Της το είπα και δεν με πίστευε.Και ύστερα έκλαιγε.Της
το ξαναείπα πολλές φορές και με πίστεψε. Την άλλη μέρα,
πήγαμε βόλτα στην παραλία και μου έφερε μια γραβάτα
ωραία. Την έβαλα εκείνη τη στιγμή,με φίλησε στα μάτια,
και έως τις 9 το βράδυ περπατούσαμε στην παραλία.
΄Υστερα,την πήγα στο σπίτι της και με κάλεσε να ανεβώ
να με γνωρίσουν οι γονείς της. Εγώ αρνήθηκα,και με φίλη-
σε στα μάτια.
Την βλέπω ακόμη στο δρόμο. ΜΕ ΧΑΙΡΕΤΑΕΙ ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ.

 

 

 

Ιστορία 49η

 

Από μικρός,αγαπούσα τις πάστες αμυγδάλου. Μια συνή-
θεια που είχε κι ο πατέρας μου,μόνο που εκείνος έπινε και
κρασί. Και έτσι τα καλοκαίρια,όπου κι αν πήγαινα,πάντα
ζητούσα πάστα αμυγδάλου. ΄Ηρθε κι ένα καλοκαίρι-πριν
δυο χρόνια-που βρέθηκα σε ένα παραθαλάσσιο χωριό με
συντροφιά,και κολυμπήσαμε,ξαπλώσαμε στην άμμο και
ύστερα ήρθε η ώρα του φαγητού. Μύδια,ούζο και ντομάτες,
και να καίει ο ήλιος,να βγαίνει σε λίγο ένας δυνατός αέρας,
απάνω να καίγεται η τέντα με τα μπλε κορδόνια,φάγαμε,
πήγαμε στο διπλανό ζαχαροπλαστείο για πάστες,είχε τα
πάντα ,αλλά οι πάστες όλες είχαν τελειώσει. Μια μεγάλη
παρέα από τουρίστες είχαν περάσει.Χαμογέλασα.

 

 

 

Ιστορία 52η

 

Είμασταν πολύ νέοι και οι δύο,πολύ ερωτευμένοι,είχε
μπλε μάτια και άσπρο πρόσωπο,φορούσε σανδάλια,φούστα
και κόκκινο μεταξωτό φουλάρι,γελούσε απίστευτα ωραία
και την έλεγαν Μαρία.Και ήταν Κυριακή,βγάλαμε εισιτή-
ριο τρίτης θέσης-δεν είχαμε λεφτά-φτάσαμε στον Πλα-
ταμώνα,πήραμε μια βάρκα,ανοιχτήκαμε βαθιά,βουτήξα-
με,κολυμπήσαμε μια ώρα,ανεβήκαμε στη βάρκα,ήπιαμε
έξι πορτοκαλάδες,της είπα :''Θα σε παντρευτώ΄΄,γέλασε
και με φίλησε και ρώτησε :''Γιατί''. Γυρίσαμε με τη βάρκα,
καθίσαμε σε μια ταβέρνα με καλαμαράκια και μπύρα,βά-
λαμε τα ρούχα,την φίλησα στα αλμυρά χείλη της,και προς
την δύση του ηλίου,πήραμε το τρένο και γυρίσαμε...'Ηταν
νύχτα,την συνόδευσα στο εξοχικό της σπίτι,ο στερνός δρό-
μος μύριζε λουλούδια και σε έναν κήπο κάναμε έρωτα.

 

 

 

 Iστορία 61η

 

Μπαίνω στο μικρό τρένο,θα πάω σ' ένα βουνίσιο χωριό να
μείνω μια εβδομάδα,το τρένο ξεκινάει,βγαίνει καπνός,εί-
ναι προς το τέλος ο χειμώνας,έχω μια βαλίτσα και ένα με-
γάλο δέμα με σοκολάτες και τσιγάρα.Περνούμε ένα μεγάλο
χωράφι,ρίχνω τσιγάρα και μια μεγάλη σοκολάτα,μια σιδε-
ρένια γέφυρα και ύστερα μια μικρή εκκλησία,ρίχνω από το
παράθυρο πολλά πακέτα τσιγάρα και σοκολάτες-παλιό
έθιμο των προγόνων μου όταν ταξίδευαν-το μικρό τρένο
τρέχει ανάμεσα από δέντρα,πετώ τσιγάρα,σκόρπια και σε
αποστάσεις,τις τελευταίες σοκολάτες τις ρίχνω σε μια μι-
κρή πεδιάδακαι τα τσιγάρα στις άκρες ενός μεγάλου ποτα-
μού.
Κάποιοι τσιγγάνοι θα τα βρούνε,κάποιοι περαστικοί με
φτυάρια,και θα καπνίσουν τα τσιγάρα και θα δώσουν τις
σοκολάτες στα παιδιά.

 

 

 

Ιστορία 65η

 

Πάντα μου άρεσε τα κορίτσια να φοράνε άσπρες κορδέλες
στα μαλλιά...΄Ετσι,εκείνο το μεσημέρι στο ζαχαροπλα-
στείο,είδα ένα κορίτσι είκοσι χρονών με άσπρη κορδέ-
λα. Διάβαζε μια εφημερίδα,έπινε μπύρα,ήταν μόνη και δεν
πρόσεχε κανένα. Δεν ήταν όμορφη,αλλά η παρουσία της,
έκανε όλους όσους μπαινόβγαιναν να την κοιτάζουν,τουλά-
χιστον ''σαν πρώτη ματιά''. Δεν άντεξα,σηκώθηκα,πήγα
κοντά της,της ζήτησα συγγνώμη,μου είπε το όνομά της,
της είπα ''η άσπρη κορδέλα'',γέλασε ωραία,γίναμε ερα-
στές ,πάντα φορούσε την κορδέλα,κράτησε ο έρωτας 3 μη-
νες,και ύστερα παντρεύτηκε...Μου ζήτησε όλες τις φωτο-
γραφίες που είμασταν μαζί,τις της έδωσα,ήπιαμε από δυο
ποτήρια μπύρα και είπε : ''Θα σε σκέφτομαι πολύ''.

 

 

 

Iστορία 77η

 

Πάντα από τα νεανικά μου χρόνια έβαζα την κολώνια 4711.
Μια μέρα τελείωσε,πήγα να αγοράσω,δεν είχε,πήγα αλ-
λού,γύρισα όλα τα αρωματοπωλεία,πουθενά.
Πέρασε έτσι ένας μήνας χωρίς την κολώνια και μια μέρα
την ξαναγόρασα. Ντύθηκα πολύ κομψά,τηλεφώνησα σε μια
φίλη μου,πήραμε δυο ποδήλατα,φυσούσε και τρέχαμε με
τα ποδήλατα στον μεγάλο δρόμο. Τη νύχτα με χαίδευε στα
μαλλιά,και μου φιλούσε τα χέρια. ''Μα δεν το κάνω γιατί
σε αγαπώ,μου αρέσει η κολώνια σου'',είπε.''Τότε,είναι
ένα απλό φλερτ'' είπα εγώ.

 

 

 

( Κυκλοφόρησαν τον Δεκέμβριο του '89.

 

Σε λιγότερο από ένα χρόνο ο κύριος Τάκης θα έφευγε αφήνοντας πίσω του τριανταφυλλιές και θάλασσες. )

 

 

 

 

 

 

 

Η Γλυκερία Μπασδέκη γεννήθηκε στη Λάρισα,έζησε στην Κέρκυρα και ζει στην Ξάνθη. Βιοπορίζεται ως Φιλόλογος στη δευτεροβάθμια. Είναι εξπέρ στο παιχνίδι των λυγμών και μαμά. Γράφει.
3 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar
Ανώνυμος/η 17.8.2013 | 13:24
Ποίηση ζουμερή, Αγαπητική, Συγκινητική, ανατριχιαστικά Ρομαντική..!!
avatar
Ανώνυμος/η 17.8.2013 | 13:28
ΛΑΤΡΕΙΑ!
Tangerine Nightmare Tangerine Nightmare 17.8.2013 | 14:51
Το είχα αυτό το βιβλίο, πολλά χρόνια πριν,
το διάβαζα σα σφηνάκια,
ούτε χαρά μου έδινε ούτε μελαγχολία,
κάτι ενδιάμεσο που όμως δεν είχε τίποτα απ αυτά τα δύο,
ένα τρίτο συναίσθημα αλλά στην ίδια ευθεία με αυτά τα δύο.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ