Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΟΥΣΙΚΗ

Yπάρχει αληθινή avant-garde σκηνή στην Ελλάδα;

Το φεστιβάλ Electric Nights με 27 συνεχόμενες ώρες πειραματικής μουσικής στο Booze, αποδεικνύει πως υπάρχει!

Ο Ανδρέας Μονόπωλης δραστηριοποιείται στον χώρο της μουσικής τεχνολογίας, της οργάνωσης εκδηλώσεων και άλλων συναφών δραστηριοτήτων, με μεγάλο αριθμό πολυμορφικών καλλιτεχνικών δρώμενων. Εκτός από την μουσική, ασχολείται με την εικόνα και την ύλη, ενώ δημιουργεί πρωτότυπες DIY ηλεκτρονικές κατασκευές.
Ο Ανδρέας Μονόπωλης δραστηριοποιείται στον χώρο της μουσικής τεχνολογίας, της οργάνωσης εκδηλώσεων και άλλων συναφών δραστηριοτήτων, με μεγάλο αριθμό πολυμορφικών καλλιτεχνικών δρώμενων. Εκτός από την μουσική, ασχολείται με την εικόνα και την ύλη, ενώ δημιουργεί πρωτότυπες DIY ηλεκτρονικές κατασκευές.

 

Για τρίτη φορά το κέντρο της Αθήνας θα γεμίσει πειραματικούς ήχους, θορύβους και καλλιτεχνικούς αυτοσχεδιασμούς για 27 συνεχόμενες ώρες. Το φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής Electric Nights συγκεντρώνει και φέτος ξεχωριστούς καλεσμένους που θα παρουσιάσουν στο αθηναϊκό κοινό τη δουλειά τους, σε έναν μαραθώνιο που ξεκινά το βράδυ της Παρασκευής στο Booze της Κολοκοτρώνη και θα ολοκληρωθεί τα μεσάνυχτα της Κυριακής. 27 performers από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα αναλάβουν ανά μία ώρα να ξεδιπλώσουν τις καλλιτεχνικές τους ιδιαιτερότητες και τις avant-garde περσόνες τους σε ισάριθμα live ηλεκτρονικής μουσικής. 

 

Κάποιοι καλλιτέχνες δοκιμάζουν να σπρώξουν καταστάσεις προς μία κατεύθυνση, όποια κι αν είναι αυτή, δίνοντας προσανατολισμό στα υπάρχοντα ρεύματα.

 

Το φιλόδοξο εγχείρημα διοργανώνεται από τη Medea Electronique, μια κολλεκτίβα που απαρτίζεται από δημιουργούς που μοιράζονται τη διάθεση για πρωτοπορία, κινούμενοι στον ευρύτερο χώρο της σύγχρονης τέχνης. Ενεργά σε τομείς όπως η μουσική, η κινούμενη εικόνα, η ζωγραφική, τα πολυμέσα, η ρομποτική, οι διαδραστικές τεχνολογίες και η παραγωγή πολυμεσικών εκδηλώσεων, τα μέλη της ομάδας συγχωνεύουν ξεχωριστά πεδία έρευνας και πρακτικής σε μια προσπάθεια ανάπτυξης ενός ιδιαίτερου ύφους. 

 

Ζητήσαμε από ένα μέλος της κολλεκτίβας που θα συμμετάσχει στη φετινή διοργάνωση, τον Aλέξανδρο Δρυμωνίτη, να μας εισάγει στο ενθουσιώδες κλίμα του δρώμενου. Μουσικός και ο ίδιος, που δραστηριοποιείται στο πεδίο της πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής και του θορύβου, έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία τέχνης, καθώς και με διεπιστημονικά και μουσικά σύνολα.

 

Ο Αλέξανδρος Δρυμωνίτης χρησιμοποιεί τον θόρυβο ως κύριο μέσο δημιουργίας και έκφρασης. Ασχολείται με τον προγραμματισμό ηλεκτρονικής μουσικής και δίνει ιδιαίτερη βάση στη φόρμα. Με το έργο του εξερευνά διάφορες τεχνικές διαμόρφωσης του ήχου, καθώς και τα όρια του ελέγχου, αφού δίνει μεγάλη ελευθερία (όχι όμως απόλυτη) στον ήχο ως ηλεκτρικό σήμα, παρατηρώντας τη συμπεριφορά του.
Ο Αλέξανδρος Δρυμωνίτης χρησιμοποιεί τον θόρυβο ως κύριο μέσο δημιουργίας και έκφρασης. Ασχολείται με τον προγραμματισμό ηλεκτρονικής μουσικής και δίνει ιδιαίτερη βάση στη φόρμα. Με το έργο του εξερευνά διάφορες τεχνικές διαμόρφωσης του ήχου, καθώς και τα όρια του ελέγχου, αφού δίνει μεγάλη ελευθερία (όχι όμως απόλυτη) στον ήχο ως ηλεκτρικό σήμα, παρατηρώντας τη συμπεριφορά του.

 

Τι ορίζουμε ως πειραματική μουσική σήμερα στην ελληνική σκηνή; Υπάρχει αληθινή avant-garde καλλιτεχνία στην Ελλάδα;

Πίσω από αυτό τον όρο κρύβεται ένα μεγάλο κομμάτι ακαδημαϊσμού. Ο ορισμός δίνεται από τον καθένα με διαφορετικά κριτήρια. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ως πειραματική σκηνή ορίζουμε τη σκηνή που αποποιείται της νόρμας σε διάφορα στοιχεία της μουσικής, όπως η φόρμα, η μελωδία, ο ρυθμός κ.λπ. Δεν είναι απαραίτητο να αποβάλει ένας μουσικός όλα αυτά τα στοιχεία μαζί, αλλά σε γενικές γραμμές είναι μια μουσική καινούργια, η οποία συνεχώς εξερευνά νέα πεδία.

Πιστεύω ότι στην Ελλάδα υπάρχει avant-garde εδώ και πολύ καιρό. Και αυτό είναι κάτι σχετικό, αλλά συναντάμε μια αρκετά μεγάλη σκηνή που είναι δραστήρια σ' αυτούς τους χώρους - και δεν αναφέρομαι μόνο στη μουσική. Κάποιοι καλλιτέχνες δοκιμάζουν να σπρώξουν καταστάσεις προς μία κατεύθυνση, όποια κι αν είναι αυτή, δίνοντας προσανατολισμό στα υπάρχοντα ρεύματα.

 

Μπορείς να περιγράψεις τη λεπτή γραμμή που χωρίζει (ή ενώνει) τον experimental ή industrial ήχο από τον θόρυβο;

Η noise art είναι μια τέχνη που χρησιμοποιεί τον θόρυβο ως κύριο (ίσως και μόνο) στοιχείο της, είτε αυτός είναι από φυσικά μέσα (μουσικά όργανα ή άλλα αντικείμενα) είτε προέρχεται από τεχνητά μέσα (ηλεκτρονικά όργανα και υπολογιστές). Ο όρος experimental δεν περιλαμβάνει μόνο τη noise art, καθώς η noise δεν είναι η μόνη πειραματική μορφή τέχνης που χρησιμοποιεί ήχο. Στον τομέα της experimental μπορούμε να συμπεριλάβουμε επίσης τη sound art που χρησιμοποιεί τον ήχο ως κύριο μέσο, χωρίς να πρόκειται απαραίτητα για θόρυβο, καθώς και ενόργανη μουσική που συγκαταλέγεται σε αυτό τον τομέα.

Ο industrial ήχος ίσως είναι πιο κοντά στη noise καθώς χρησιμοποιεί πιο βιομηχανικούς ήχους (όπως δηλώνει και το όνομά του), αλλά νομίζω πως υπάρχουν διαφορές στην προσέγγιση, όπως για παράδειγμα η φόρμα του industrial σε σχέση με τη φόρμα της noise. Στη noise σκηνή θα βρει κάποιος καλλιτέχνες που την έχουν προσεγγίσει από διαφορετικές πλευρές. Κάποιοι την προσεγγίζουν μέσω της avant-garde σκηνής της Ευρώπης του '60, ενώ άλλοι την προσεγγίζουν μέσω του metal ή του punk. Στο industrial έχω την εντύπωση πως είναι λίγο πιο συγκεκριμένα τα πράγματα.

 

Πώς έγινε η επιλογή των καλλιτεχνών που θα συμμετάσχουν στη φετινή διοργάνωση; Υπήρξε κάποιο κριτήριο ώστε να βγει κάποιο "ενιαίο" αποτέλεσμα ή η πιθανή διαφοροποίηση της δουλειάς τους ήταν το ζητούμενο;

Δημοσιεύουμε ένα ανοιχτό κάλεσμα κάπου μέσα στον Δεκέμβρη συνήθως, το οποίο κλείνει γύρω στις αρχές Φλεβάρη. Έπειτα κοιτάμε προσεκτικά όλες τις αιτήσεις και επιλέγουμε με κριτήριο το πόσο ταιριάζει το έργο του κάθε καλλιτέχνη στο ύφος του φεστιβάλ. Ένας βασικός παράγοντας και περιορισμός είναι τα 27 acts, επομένως, ανάμεσα στα έργα που αρμόζουν καλύτερα στο ύφος, διαλέγουμε αυτά που μας αρέσουν περισσότερο. Είναι κάπως προσωπική επιλογή, αλλά αυτό είναι αναπόφευκτο.
Προσπαθούμε να καλύψουμε τις τάσεις πειραματισμού στην ηλεκτρονική μουσική, καθώς και στις ιδιοκατασκευές (DIY). Παράλληλα προσπαθούμε να δώσουμε και σε νέους καλλιτέχνες, χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία, την ευκαιρία να παρουσιάσουν το έργο τους στο αθηναϊκό κοινό.

 

Ποιες είναι οι δυσκολίες στο στήσιμο μιας πολύωρης διοργάνωσης όπως το Electric Nights και ποιες οι προϋποθέσεις ώστε το αποτέλεσμα να είναι ενδιαφέρον και επιτυχημένο;

Μία δυσκολία είναι ο αριθμός των καλλιτεχνών που συμμετέχουν. Είναι αρκετά μεγάλος για ένα ανεξάρτητο φεστιβάλ. Άλλη δυσκολία είναι η επιλογή αυτών, καθώς θα πρέπει να υπάρχει συνοχή, αλλά ταυτόχρονα και ποικιλία, στοιχεία που αποτελούν επίσης και απαραίτητη προϋπόθεση για ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Αφού επιλέξουμε τους συμμετέχοντες (σκεπτόμενοι περισσότερο την ποικιλία σ' αυτή τη φάση), προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα πρόγραμμα που να δίνει μία συνοχή σ' αυτό το σύνολο. Η επιλογή ώρας για το κάθε act έχει ιδιαίτερη σημασία και δίνουμε μεγάλη βάση σ' αυτό.

Εξαιρετικά δύσκολο είναι και το κομμάτι της εύρεσης χορηγίας, η οποία είναι σχεδόν ανύπαρκτη (τουλάχιστον όσον αφορά την κάλυψη εξόδων του φεστιβάλ). Προϋπόθεση για την επιτυχία είναι όλοι οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες αλλά και το κοινό, να απολαύσουν αυτή τη γιορτή ηλεκτρονικής μουσικής, και να την αναμένουν για την επόμενη χρονιά.

 

Τι προσφέρει το Booze ως χώρος για την ιδιαιτερότητα ενός event όπως το Electric Nights;

Το Booze είναι χορηγός φιλοξενίας, οπότε μας δίνει τον χώρο και τον χρόνο που χρειάζεται για να στηθεί το φεστιβάλ. Επίσης φροντίζει να μην έχουμε προβλήματα κατά τις νυχτερινές και πολύ πρωινές ώρες και αναλαμβάνει ένα μέρος της προβολής του φεστιβάλ, αλλά η μεγαλύτερη ευθύνη γύρω από όλο αυτό το εγχείρημα βαραίνει τους επιμελητές της Medea Electronique.

 

Ο Mini Kawouin αυτοπροσδιορίζεται ως "ένα παράξενο χρωματιστό θηρίο που τραγουδά θορυβώδη νανουρίσματα". Κινείται από τον αυτοσχεδιασμό και τα "popy" τραγούδια σε πιο πολύπλοκα θορυβώδη τοπία, με τη βοήθεια 'πειραγμένων" παιχνιδιών και DIY electronics, με φώτα και κοστούμια. Στα έργα του Γάλλου καλλιτέχνη ήχος και εικόνα μπλέκονται με τη χρήση lofi, DIY τροποποιημένων απλών συσκευών.
Ο Mini Kawouin αυτοπροσδιορίζεται ως "ένα παράξενο χρωματιστό θηρίο που τραγουδά θορυβώδη νανουρίσματα". Κινείται από τον αυτοσχεδιασμό και τα "popy" τραγούδια σε πιο πολύπλοκα θορυβώδη τοπία, με τη βοήθεια 'πειραγμένων" παιχνιδιών και DIY electronics, με φώτα και κοστούμια. Στα έργα του Γάλλου καλλιτέχνη ήχος και εικόνα μπλέκονται με τη χρήση lofi, DIY τροποποιημένων απλών συσκευών.

 

Η Ida Hirsenfelder είναι sound art performer με έδρα τη Λιουμπλιάνα. Εργάζεται ως θεωρητικός και κριτικός των μέσων επικοινωνίας και πειραματίζεται με μικρές ηλεκτρονικές συσκευές θορύβου και μικρές μηχανές. Φωτο: Tilen Sepic
Η Ida Hirsenfelder είναι sound art performer με έδρα τη Λιουμπλιάνα. Εργάζεται ως θεωρητικός και κριτικός των μέσων επικοινωνίας και πειραματίζεται με μικρές ηλεκτρονικές συσκευές θορύβου και μικρές μηχανές. Φωτο: Tilen Sepic

 

Γερμανικό ανδρικό ντουέτο που συνηθίζει να κινείται μέσα και έξω από το κοινό χρησιμοποιώντας αντικείμενα και να παράγει ήχους με μικρόφωνα. Μαζεύοντας μπουκάλια, βάζα, δοχεία, σωλήνες, οι Feedback Aerophonium δημιουργούν μια ηχητική "χορογραφία". Οι ίδιοι κατασκεύασαν και το ομώνυμο χειροποίητο ηλεκτρονικό όργανο, στο οποίο η παραγωγή του ήχου βασίζεται σε ηλεκτροακουστικές ανατροφοδοτήσεις. Φωτο: Christian Ahlborn
Γερμανικό ανδρικό ντουέτο που συνηθίζει να κινείται μέσα και έξω από το κοινό χρησιμοποιώντας αντικείμενα και να παράγει ήχους με μικρόφωνα. Μαζεύοντας μπουκάλια, βάζα, δοχεία, σωλήνες, οι Feedback Aerophonium δημιουργούν μια ηχητική "χορογραφία". Οι ίδιοι κατασκεύασαν και το ομώνυμο χειροποίητο ηλεκτρονικό όργανο, στο οποίο η παραγωγή του ήχου βασίζεται σε ηλεκτροακουστικές ανατροφοδοτήσεις. Φωτο: Christian Ahlborn

 

Info

Electric Nights

3/4, 21:00 (για 27 ώρες)

Booze (Terminal Stage & Upstairs), Κολοκοτρώνη 57, Αθήνα, 211 4053733

Τιμή εισιτηρίου: 8 € (για όλο το 27ωρο)

www.boozecooperativa.com

www.medeaelectronique.com

 

Line Up

21.00 | Mats Lindström (SE)

22.00 | Psychiceyeclix (UK)

23.00 | Feedback Aerophonium (DE)

24.00 | Trio Hermetico (GR)

01.00 | Night Shift (GR)

02.00 | Νίκος Κυριαζόπουλος (GR)

03.00 | Beatless Society (NI/DE)

04.00 | Παναγιώτης Σιμσίρογλου (GR)

05.00 | Γιάννης Ζάννος (ήχος) - Βίκυ Μπισμπίκη (γραφικά) (GR)

06.00 | Μανώλης Μανουσάκης (GR)

07.00 | Ιωάννης Καλαντζής (GR)

08.00 | Αλέξανδρος Δρυμωνίτης (GR)

09.00 | Αγγελική Καράμπελα (GR)

10.00 | Δημήτρης Καμαρωτός (GR) & Ilan Manouach (BE)

11.00 | Αναστάσης Γρίβας (GR)

12.00 | Αντρέας Μονόπωλης (GR)

13.00 | Γιώργος Γεωργίου (GR)

14.00 | Instant Synthesis Ensemble (I.S.E.) / Medea Electronique (GR)

15.00 | Θοδωρής Λαζόπουλος (GR)

16.00 | Manoli Moriaty/Frances Kay (UK)

17.00 | Μαρίνος Κουτσομιχάλης (GR)

18.00 | Dushume (UK)

19.00 | Πάνος Αμελίδης (UK)

20.00 | Self-Absorption (IT/GR)

21.00 | Ida Hirsenfelder aka beepblip (SLV)

22.00 | Mini Kawouin (FR)

23.00 | Studio 19 (GR)

 

Γεννήθηκε το 1987 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σύντομη θητεία στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Πολυτεχνικής Σχολής Πάτρας και συνέχιση σπουδών στη Βιολογία του ίδιου Πανεπιστημίου τον οδήγησαν τελικά στο να θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία. Η LiFO μπήκε στη ζωή του το 2012 κι έκτοτε αποτελεί τη μοναδική σταθερά.
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ