Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Bοοk Room

Βγες ραντεβού μ’ ένα κορίτσι που διαβάζει

Το κορίτσι που ψάχνεις, μέσα από ένα χαριτωμένο κείμενο

 

Βγες ραντεβού μ’ ένα κορίτσι που διαβάζει. Βγες με ένα κορίτσι που ξοδεύει τα λεφτά της στα βιβλία αντί στα ρούχα. Έχει προβλήματα με τις ντουλάπες της επειδή έχει πολλά βιβλία. Βγες με ένα κορίτσι που έχει λίστα με βιβλία που θέλει να διαβάσει.

 

Βρες ένα κορίτσι που διαβάζει. Θα καταλάβεις αν διαβάζει επειδή θα έχει πάντα ένα αδιάβαστο βιβλίο στην τσάντα της. Θα κοιτάει με αγάπη τα ράφια σε ένα βιβλιοπωλείο, θα είναι αυτή που θα βγάλει μια σιγανή κραυγή όταν βρει το βιβλίο που έψαχνε. Βλέπεις αυτό το κορίτσι που μυρίζει τα βιβλία σε ένα βιβλιοπωλείο με μεταχειρισμένα; Πρόκειται για αναγνώστρια. Δε μπορούν να αντισταθούν να μυρίσουν τις σελίδες, ειδικά αν έχουν κιτρινίσει.

 

 

Θα είναι το κορίτσι που θα διαβάζει περιμένοντας στην ουρά για να πάρει καφέ. Κάτσε δίπλα της. Στην αρχή θα σε στραβοκοιτάξει, γιατί τα κορίτσια που διαβάζουν δε θέλουν να διακόπτονται. Ρώτα την αν είναι καλό το βιβλίο.

 

Κέρνα την άλλο ένα φλιτζάνι καφέ.

 

Πες της τη γνώμη σου για τον Μουρακάμι. Προσπάθησε να καταλάβεις αν κατάλαβε τον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόις ή αν το λέει για να φανεί έξυπνη. Ρώτα την αν αγαπάει την Αλίκη κι αν θα ήθελε να ήταν η Αλίκη.

 

 

Είναι εύκολο να είσαι με ένα κορίτσι που διαβάζει. Χάρισέ της βιβλία στα γενέθλια, τα Χριστούγεννα και στις επετείους. Δείξε της ότι καταλαβαίνεις ότι τα λόγια είναι αγάπη. Να ξέρεις ότι γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ βιβλίου και πραγματικότητας αλλά θα προσπαθήσει να κάνει τη ζωή της όπως το αγαπημένο της βιβλίο. (…)

 

 

Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει γιατί το αξίζεις. Αξίζεις ένα κορίτσι που μπορεί να σου δώσει τον πιο πολύχρωμο κόσμο. Αν θέλεις όλον τον κόσμο και τους κόσμους πίσω από αυτόν, βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει.

 

Ακόμα καλύτερα, βγες με ένα κορίτσι που γράφει.

 

της Rosemarie Urquico

 

79 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 123456 Επόμενα
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 09:42
...Παντρεύτηκα ενα κορίτσι που η βιβλιοθήκη του, ειχε το μέγεθος μικρού βιβλιοπωλείου...
astra astra 27.1.2017 | 09:22
Να υποθεσω οτι διαβασε και αυτη την οδυσσεια του τζοις;?;?ρε αρθρογραφε ουτε εσυ ο ιδιος δεν το διαβασες το βιβλιο!
Τέλειο!
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 10:22
Πεθαίνω κανονικά. Οι φωτό είναι από το "Γυναίκες που διαβάζουν;" (Εξαιρετικό λευκωματάκι, εκδ. Ποταμός αν δεν κάνω λάθος). Το κείμενο και μόνο που αναφέρει για τον Μουρακάμι με κάνει να χαμογελάω:-)
mariannaki
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 10:24
Προσωπικά θεωρώ τη συνήθεια να διαβάζεις παντού, για μια στάση στο Μετρό, στο 1,5 λεπτό που κάνεις να παραγγείλεις καφέ, τελείως δήθεν "μα κοιτάξτε που δεν αφήνω ακαλλιέργητο ούτε ένα λεπτό από τη ζωή μου". Μπορείς να διαβάζεις και να αγαπάς τα βιβλία και στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού σου.
avatar
Ανώνυμος/η 24.4.2012 | 18:40
πάντως, επειδή το κάνω αυτο μερικές φορές (οκ όχι και για το 2λεπτο που περιμένω τον καφέ είπαμε) θεωρώ ότι εάν δεν μπορώ να περιμένω και θέλω να διαβάσω ακόμα και μέσα στο μετρό το βιβλίο που επέλεξα ήταν επιτυχία! :P
avatar
Ανώνυμος/η 25.4.2012 | 16:31
Sure,alla ti kaneis otan pas gia ena rantebou gia kafe poio nwris k to rantebou exei argisei pera apo tsigaro???
avatar
Ανώνυμος/η 25.4.2012 | 18:12
Δεν καπνίζω. Ακούω μουσική, κοιτάζω τον κόσμο γύρω μου (όχι σαν κουτσομπολιό) και σκέφτομαι. Έχουμε ξεχάσει την τέχνη του να αφήνεις το μυαλό σου να περιπλανιέται για λίγα λεπτά.

Αν πας για ραντεβού στο ΙΚΑ, δικαιολογείσαι να πάρεις και τη Μπριτάνικα, αλλά Μέγαρο Μουσικής- Αμπελόκηποι νομίζω δεν έχει νόημα να στρογγυλοκαθίσεις μπροστά στην πόρτα για να δείξεις σε όλους ότι διαβάζεις το 100 χρόνια μοναξία (πραγματικό παράδειγμα, μπήκε, άνοιξε το βιβλίο επιβλητικά, διάβασε μια σελίδα και στην επόμενη στάση κατέβηκε).
Ενδιαφέρον:
ΝΑΙ (95) ΟΧΙ (30)
avatar
Ανώνυμος/η 28.12.2012 | 13:18
επειδη δουλευα και ειχα χρονο μηδεν, το διαβασμα για πτυχιο, εγινε σχεδον εξ ολοκληρου στο τρενο. στο μεταπτυχιακο, διαβαζω στα λεωφορεια. ευτυχως που δεν με εβλεπες, να σε κουραζα που θα μου εριχνες μια υποτιμητικη ματια.
avatar Ανώνυμμος 5.7.2013 | 14:47
Τότε δεν έχεις διαβάσει κάποιο βιβλίο που να σε συναρπάσει τόσο πολύ ωστε να μη μπορείς να το αποχωριστείς. :)
Aggelli Gr Aggelli Gr 29.12.2013 | 04:14
Ε ναι γιατί να μην βγάλεις το κινητό να μπεις λίγο fb,ενώ περιμένεις;!Αυτο έχει καταντήσει ως πλέον φυσικό ...
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 11:17
Εμένα μ'αρέσουνε τα λαϊικά κορίτσια,οι κουλτουριάρες είναι πολύ ξενέρωτες.Ή θα ακούει Στανίση και θα τα δίνει όλα,ή θα διαβάζει Vonnegut - και τα δυο δεν γίνεται,τελεία και παύλα.
avatar
Ανώνυμος/η 23.5.2012 | 23:33
Γιατί πρέπει να είναι ή το ένα η το άλλο?Θα είσαι ευτυχής όταν βρείς ένα που τα κάνει και τα δύο!¨)
avatar Cercum 24.1.2012 | 11:24
αυτο ειναι side sale, και βιβλιο, και συνοικεσιο :)
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 11:42
Πολύ καλό.
Περιμένω το άρθρο " όταν το κορίτσι που διαβάζει βγαίνει με κάποιον που δε διαβάζει "!!
avatar
Ανώνυμος/η 25.4.2012 | 17:18
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΛΥΤΟ ΑΓΑΠΟΥΛΑ...
avatar
Ανώνυμος/η 3.5.2012 | 01:20
μιά φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι που διάβαζε. ξεκινούσε τη μέρα της χαμογελώντας και χαιδεύοντας με τα ακροδάχτυλά της το βιβλίο που διάβαζε το προηγούμενο βράδυ πριν κοιμηθεί. στη συνέχεια τοποθετούσε προσεκτικά το βιβλίο δίπλα στο μαξιλάρι για να την περιμένει να γυρίσει από τη δουλειά. στο δρόμο δεν διάβαζε γιατί οδηγούσε. πολλές φορές όμως ξεχνιόταν αναπολώντας μία ρίμα από ένα παραμύθι του τριβιζά που διάβαζε στα ανίψια της, με αποτέλεσμα να της κορνάρουν όταν άναβε πράσινο το φανάρι.

μια μέρα το κορίτσι γνώρισε ένα όμορφο αγόρι που αγαπούσε το ποδόσφαιρο και τη θάλασσα. το αγόρι αγάπησε το κορίτσι για τα γλυκά της μάτια που ταξίδευαν συνέχεια και για τα όνειρά της. πίστεψε ότι θα μπορέσουνε να ονειρευτούνε μαζί. και έτσι έγινε. το κορίτσι μαγεύτηκε από την απλότητα του χαρακτήρα του και τον ενθουσιασμό του και χανόταν στην αγκαλιά του όπως συνήθιζε να χάνεται στις σελίδες των βιβλίων.

και ο καιρός περνούσε και όλα πήγαιναν καλά μέχρι που το κορίτσι άρχισε να νοσταλγεί τα βιβλία και το αγόρι άρχισε να κουράζεται να ονειρεύεται. είναι ωραία τα όνειρα. όταν τα μοιράζεσαι είναι σχεδόν μαγικά αλλά όταν δεν μπορούν να γίνουν σχέδια και στη συνέχεια πραγματικότητα αρχίζουν να μοιάζουν με μία μαύρη τρύπα που συσσωρεύει όλη τη θετική ενέργειά και καταλήγουν αιτία τσακωμών.

και κάπως έτσι το κορίτσι καταλήγει να κλαίει στο πάτωμα ενός βιβλιοπωλείου και το αγόρι να μαλώνει με τους φίλους του χωρίς να θυμάται γιατί...
avatar
Ανώνυμος/η 11.5.2012 | 21:51
3.5.2012 | 01:20

Νιώθω λες και περιέγραψες και τη δικιά μου ιστορία μόνο που το δικό μου αγόρι άρχισε να ζηλεύει τα βιβλία και τα όνειρα που δεν ήθελε να συμμετέχει και άρχισε να βασανίζει το κορίτσι.

Μετά από πολύ παίδεμα, το κορίτσι έκανε το βιβλίο της σανίδα του σερφ και οι δυο τους φύγαν για μέρη ονειρεμένα.
Ενδιαφέρον:
ΝΑΙ (67) ΟΧΙ (3)
prayonass prayonass 28.12.2012 | 20:02
Φοβερό σχόλιο!!
Ενδιαφέρον:
ΝΑΙ (11) ΟΧΙ (1)
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 12:44
@ανώνυμος 11:17
δυστυχώς για σένα γίνεται. "δυστυχώς" γιατί και να το έχεις μπροστά σου δεν θα του δώσεις την ευκαιρία και άρα δεν θα το αναγνωρίσεις.
avatar
Ανώνυμος/η 25.4.2012 | 16:35
Nomizw ean thimamai kala pws o antras einai o kynigos ara k autos pou tha kanei to prwto bima opote ean tolmiseis kapoia stigmi tha kerdiseis!!!
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 12:45
Κοιτάξτε,
Αν η ουρά για να πάρεις ένα καφέ είναι τόσο μεγάλη και κουραστική όσο της τράπεζας, τότε ναι και εγώ το έχω κάνει...
Από κει και πέρα είναι μια κάποια απόλαυση να πας για καφέ με το βιβλίο σου ήσυχα ήσυχα, μη μου πείτε όχι!
avatar
Ανώνυμος/η 24.1.2012 | 14:14
Δεν αναφέρομαι στο να καθίσεις σε ένα cafe να διαβάσεις ένα βιβλίο ή να το κάνεις σε μια μεγάλη διαδρομή με τα ΚΤΕΛ (χειρότερα και από την ουρά της τράπεζας!!), ή ενώ περιμένεις στην Εθνική Τράπεζα (μεγάλος πόνος) αλλά πολύ συγκεκριμένα σε αυτούς που κουβαλάνε ένα βιβλίο και το βγάζουν για να διαβάσουν ανάμεσα σε δύο στάσεις του Μετρό. Αυτό μου κάνει πολύ δήθεν.

Θυμάμαι μάλιστα σε κάτι συμβουλές που κυκλοφορούσαν πριν λίγα χρόνια για το πώς να φέρεσαι σε συνέντευξη για δουλειά, και έλεγε ότι ακόμα και αν σε αφήσουν ένα λεπτό να περιμένεις, να έχεις μαζί σου ένα βιβλίο για να δείχνεις ότι εκμεταλλεύεσαι ποιοτικά κάθε λεπτό του χρόνου σου.

Γενικά μου φαίνεται ότι έχει πέραση το να δείχνεις ότι διαβάζεις και όχι το να διαβάζεις, μερικές φορές. Επίσης, ταπεινά θα πω ότι η Στανίση μπορεί να ταιριάζει πολύ ωραία στον ίδιο άνθρωπο με τα 39 σκαλοπάτια, η Τατιάνα όμως όχι.
avatar
Ανώνυμος/η 26.4.2012 | 16:15
Όταν ζούσα και εργαζόμουν στην Αθήνα, ξεκινούσα από Κυψέλη για να πάω Νέα Σμύρνη με ένα βιβλίο στο χέρι όχι για να το παίξω δήθεν, απλά γιατί διαβάζω, όποτε και όπου μπορώ, όχι για την καλλιέργεια του πράγματος σώνει και καλά... αυτή επιτυγχάνεται και με άλλους τρόπους. Επειδή μου αρέσει. Και διάβαζα, στο Τρόλευ για 4 ή 5 στάσεις (δεν θυμάμαι πια ακριβώς!) στον Ηλεκτρικό για μία, στο Μετρό για 6 και στο Τραμ για τρεις με τέσσερις αν δεν κάνω λάθος και πάλι. Φαντάζομαι ότι οι άνθρωποι σε κάθε ένα από τα 4 ΜΜΜ που άλλαζα κάθε πρωί θα με πέρναγαν για πολύ ψευτοκουλτουριάρα...

Πάντως κατάφερνα να διαβάζω στο σύνολο σχεδόν μια ώρα κάθε πρωί για να αντέξω το ακόλουθο οκτάωρο, και τέλειωσα πολλά βιβλία έτσι στον 1,5 χρόνο που κράτησε συνολικά το συγκεκριμένο πήγαινε - έλα. Εύκολα παρεξηγίσιμες οι συνήθειες των ανθρώπων. :)
Προηγούμενα 123456 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ