«Ανάβω ένα κερί και γράφω στο φως του. Γονατίζω και προσεύχομαι»: Η ρουτίνα 10 μεγάλων συγγραφέων

«Ανάβω ένα κερί και γράφω στο φως του. Γονατίζω και προσεύχομαι»: Η ρουτίνα 10 μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter
0

Μη νομίζετε ότι γράφουν όταν «έχουν έμπνευση». Εχουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, καθημερινές συνήθειες και τα τηρούν ευλαβικά. Είναι όλοι οπαδοί της ρήσης που λέει ότι: «Αν περιμένεις να γράψεις όταν οι συνθήκες είναι ιδανικές, κινδυνεύεις να πεθάνεις και να μην έχεις τραβήξει μια γραμμή». Δέκα μεγάλοι συγγραφείς μαρτυρούν τις συνήθειές τους και τη ρουτίνα τους.

Τζόαν Ντίντιον

«Ανάβω ένα κερί και γράφω στο φως του. Γονατίζω και προσεύχομαι»: Η ρουτίνα 10 μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Χρειάζομαι μια ώρα να μείνω μόνη πριν από το δείπνο, με ένα ποτό, να ξεχάσω ό, τι έχω κάνει όλη την ημέρα. Κι έτσι με αυτό τον τρόπο τακτοποιώ τις σκέψεις μου. Αρχίζω την επόμενη μέρα τηρώντας το ίδιο σχεδόν πρόγραμμα. Οταν γράφω, δε μου αρέσει ούτε να βγαίνω για φαγητό, ούτε να έχω καλεσμένους γιατί χάνω πολύ χρόνο. Οταν κοντεύω να τελειώσω το βιβλίο, πηγαίνω στο σπίτι μου στο Σακραμέντο και κοιμάμαι με το βιβλίο αγκαλιά. Και σηκώνομαι μέσα στη νύχτα, όποια ώρα θέλω και πληκτρολογώ».

Τζακ Κέρουακ

«Ανάβω ένα κερί και γράφω στο φως του. Γονατίζω και προσεύχομαι»: Η ρουτίνα 10 μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Το γραφείο στο υπνοδωμάτιο, κοντά στο κρεβάτι, με ένα καλό φως, τα μεσάνυχτα μέχρι την αυγή, ένα ποτό. Αυτά χρειάζονται για να γράψει κανείς. Και αν δεν υπάρχει σπίτι, ας είναι το δωμάτιο ενός μοτέλ..Επίσης έχω ένα τελετουργικό. Μπορεί να θεωρηθεί και δεισιδαιμονία. Ανάβω ένα κερί και γράφω στο φως του. Γονατίζω και προσεύχομαι. Έχω σαν τυχερό αριθμό το 9 αν και όλοι μου λένε πως ανήκω στο ζώδιο των ιχθύων και πρέπει να έχω για τυχερό μου νούμερο το 7».

Σούζαν Σόνταγκ

Η ρουτίνα των μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Θα σηκωθώ κάθε πρωί το αργότερο οκτώ (μπορεί να σπάσω αυτόν τον κανόνα μία φορά την εβδομάδα). Θα γευματίσουμε μόνο με τον Roger [Straus]. "Όχι, δεν πάω έξω για φαγητό" (Μπορεί να σπάσω αυτόν τον κανόνα μία φορά κάθε δύο εβδομάδες). Θα γράψω στο σημειωματάριο κάθε μέρα. Θα πω στους φίλους να μη μου τηλεφωνήσουν το πρωί και δεν απαντώ στο τηλέφωνο μέχρι το απόγευμα. Θα προσπαθήσω να διαβάσω μόνο το βράδι, για να αποδράσω από το γράψιμο. Θα απαντήσω σε γράμματα μία φορά την εβδομάδα (την Παρασκευή που πρέπει να πηγαίνω στο νοσοκομείο ούτως ή άλλως)».

Χένρι Μίλερ

Η ρουτίνα των μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

Τα πρωινά: Αν είσαι μεθυσμένος, πληκτρολόγησε μόνος τις σημειώσεις. Αν είναι σε καλή κατάσταση, γράψε.

Τα απογεύματα: Γράψε το κομμάτι σου με το χέρι, σχολαστικά. Χωρίς διακοπές. γράφε κομμάτι, κομμάτι κάθε φορά και τελείωνέ το.
Τα απογεύματα (επίσης): Δείτε τους φίλους σας. Διαβάστε σε καφετέριες. Εξερευνήστε άγνωστα μέρη - με τα πόδια, ή με το ποδήλατο.

Σημείωση: Αφήστε αρκετό χρόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας για να κάνει μια περιστασιακή επίσκεψη σε μουσεία ή μια περιστασιακή βόλτα με το ποδήλατο. Κάντε σκίτσα στις καφετέριες και στα τρένα και στους δρόμους. Κόψτε τις ταινίες! Βιβλιοθήκη για τις αναφορές μια φορά την εβδομάδα.

Σιμόν Ντε Μποβουάρ

Η ρουτίνα των μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Πάντα βιάζομαι να προχωρήσω όταν γράφω, άρα μου αρέσει να ξεκινάω το πρωί. Πίνω ένα τσάι και δουλεύω από τις 10 μέχρι τη μία. Μετά βλέπω τους φίλους μου και στη συνέχεια στις 5 το απόγευμα επιστρέφω πίσω και δουλεύω μέχρι τις 9. Δεν έχω καμμία δυσκολία να συνεχίσω το απόγευμα από εκεί που σταμάτησα».

Έρνεστ Χεμινγουέι

Η ρουτίνα των μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Όταν δουλεύω πάνω σε ένα βιβλίο γράφω κάθε πρωί, με το πρώτο φως, αν είναι δυνατόν. Δεν σε ενοχλεί τίποτα. Συνήθως είναι δροσερά ή έχει κρύο και έρχεται το γράψιμο να σε ζεστάνει. Εχεις όλο το χρόνο μπροστά σου να διαβάσεις αυτά που έχεις γράψει και να ξέρεις τι θα συμβεί στη συνέχεια. Κρατάς όλους τους χυμούς από αυτά που σημείωσες κι έτσι την επόμενη μέρα ξαναρχίζεις να γράφεις με το ίδιο πρόγραμμα».

Ντον Ντε Λίλο

Η ρουτίνα των μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Δουλεύω το πρωί σε μια χειροκίνητη γραφομηχανή. Γράφω για περίπου τέσσερις ώρες και στη συνέχεια πάω για τρέξιμο. Αυτό με βοηθά να απαλλαγώ από τον ένα κόσμο που κουβαλάω και να μπω σε έναν άλλο. Τα δέντρα, τα πουλιά, το ψιλόβροχο, είναι ένα ωραίο διάλειμμα. Στη συνέχεια, δουλεύω, και πάλι το απόγευμα για δύο ή τρεις ώρες. Δεν πίνω καφέ και έχω κόψει το κάπνισμα. Ο χώρος μου είναι συγκεκριμένος. Το ήσυχο σπίτι μου. Ενας συγγραφέας παίρνει σοβαρά μέτρα για να εξασφαλίσει τη μοναξιά του. Διαβάζοντας τυχαία καταχωρήσεις στο λεξικό, κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο. Εγώ κοιτάζω και μια μεγάλη φωτογραφία του Μπόρχες. Για να σπάσω το ξόρκι, όταν κολλάω κάπου».

Χαρούκι Μουρακάμι

Η ρουτίνα των μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Όταν γράφω ένα μυθιστόρημα, σηκώνομαι στις 4:00 π.μ. για να δουλέψω για πέντε έως έξι ώρες. Το απόγευμα τρέχω γύρω στα 10 χιλιόμετρα ή κολυμπάω γύρω στα 1500 μέτρα, ή και τα δύο, στη συνέχεια διαβάζω λίγο και ακούω μουσική. Πηγαίνω για ύπνο στις 9 το βράδι. Κρατάω αυτό το πρόγραμμα αμετάβλητο, κάθε μέρα. Η επανάληψη από μόνη της γίνεται ένα σημαντικό στοιχείο της γραφής».

Αναίς Νιν

Η ρουτίνα των μεγάλων συγγραφέων Facebook Twitter

«Γράφω τις ιστορίες μου το πρωί, το ημερολόγιό μου τη νύχτα. Γράφω κάθε μέρα. ... Κάνω καλύτερα τη δουλειά μου το πρωί».

Βιβλίο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική, τραγική ζωή της όπως ξεδιπλώνεται στη νέα αυτοβιογραφία της

Βιβλίο / Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική, τραγική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Προτού πεθάνει μόνη της σε ένα μπάνιο ξενοδοχείου σε ηλικία 47 ετών, η Τζούντι Γκάρλαντ κληροδότησε στην κόρη μια διά βίου εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά και μια τάση να ερωτεύεται γκέι άνδρες.
THE LIFO TEAM
Ο μόνος τρόπος αντίστασης είναι με τη σάρκα

Βιβλίο / Ο μόνος τρόπος αντίστασης είναι με τη σάρκα

Στο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Σολόι, «Σάρκα» (Μπούκερ 2025), ένας άνδρας αγωνίζεται να βρει την ταυτότητά του σε έναν πολύπλοκο κόσμο. Όσα συμβαίνουν γύρω του μοιάζουν με αρχαία τραγωδία. Τα αντιμετωπίζει εκφράζοντας ελάχιστα. Πιο συγκεκριμένα, με 500 περίπου ΟΚ σε όλο το βιβλίο.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Σοφία Αυγερινού: «Όλα ξεκίνησαν από το Έγκλημα και Τιμωρία του Ντοστογιέφσκι»

Βιβλίο / Η Σοφία Αυγερινού έκανε κάτι σημαντικό. Μετέφρασε Μπροχ στα ελληνικά

Έχει αναμετρηθεί με τα μνημειώδη έργα του Χέρμαν Μπροχ –«Οι υπνοβάτες», «Τα μάγια», «Ο θάνατος του Βιργιλίου» και έχει κατορθώσει να τα παραδώσει σε ένα νέο κοινό. Η συγγραφέας και μεταφράστρια μιλάει για τη σχέση της με τη λογοτεχνία και τον τρόπο με τον οποίο έχει επηρεάσει τη δουλειά της.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
ΕΠΕΞ Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Βιβλίο / Δέκα βιβλία που δεν θα βρεις εύκολα σε άλλες λίστες

Μια επιλογή τίτλων που καλύπτει από την Κατοχή και τους δωσίλογους, μέχρι τη συναίνεση, το «1984», ένα «αρχέγονο queer», τα Τέμπη, τη hyperpop, έναν αυτοκράτορα-φιλόσοφο και τους συνειρμούς ενός Αθηναίου «ευπατρίδη».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
90’ με τη συντακτική ομάδα της «βλάβης»

Βιβλίο / Αυτή η παρέα φτιάχνει τη «βλάβη», το πιο φρέσκο έντυπο για το βιβλίο

Είναι millennials, πιστεύουν ακόμα στην αξία του τυπωμένου χαρτιού, δεν δέχονται διαφημίσεις, ξέρουν πολύ καλά το βιβλίο, δεν αναρτούν τίποτα στο internet γιατί θέλουν να σε δουν να ξεφυλλίζεις το περιοδικό τους. Και πολύ καλά κάνουν γιατί η «βλάβη» τους είναι ένας νέος τρόπος να μιλάς για το βιβλίο και για τον πολιτισμό.
M. HULOT
«Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Το πίσω ράφι / «Εκτελούσαμε αποφάσεις, ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε»

Η Μαρία Μπέικου αφηγείται με τρόπο λιτό τη ζωή της στο «Αφού με ρωτάτε, θα θυμηθώ», τη συμμετοχή της στην Αντίσταση, τον Εμφύλιο, τα χρόνια της στην ΕΣΣΔ και τη σχέση της με μεγάλους Ρώσους καλλιτέχνες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Ζιζέλ Πελικό: «Έχω ξαναβρεί τη χαρά της ζωής»

Βιβλίο / Ζιζέλ Πελικό: «Οι βιαστές μου να σκύψουν το κεφάλι• όχι εγώ»

Πέρα από κάθε προσδοκία και παρά τη φρίκη που κρύβουν οι σελίδες της, η αυτοβιογραφία της Πελικό, «Ύμνος στη ζωή», είναι ένα απαράμιλλο παράδειγμα γενναιότητας κι ένα μήνυμα αισιοδοξίας, δικαιώνοντας απόλυτα τον τίτλο του. Κυκλοφόρησε μόλις και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Βιβλίο / Γιατί διαβάζουμε (και αγαπάμε) ακόμα τα «Ανεμοδαρμένα Ύψη»

Η ταινία της Έμεραλντ Φένελ μας θύμισε την αξεπέραστη αξία του κλασικού έργου της Έμιλι Μπροντέ και τους άπειρους λόγους για τους οποίους παραμένει ανάμεσα στα αγαπημένα αναγνωστών και κριτικών.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Lifo Videos / Ευάρεστος Πιμπλής: «Το να σε λέει “τέρας” ένας Πρόεδρος είναι τρομακτικό»

Ο νεαρός συγγραφέας που έκανε αίσθηση με το πρώτο του μυθιστόρημα «Πέρα από τη συναίνεση» (εκδ. Πόλις) μιλά για την queer κουλτούρα στα χρόνια του Tραμπ και για το πώς συμφιλιώνεται κανείς με τον ομοερωτικό σεξουαλικό του προσανατολισμό σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
«Εξομολόγηση και μαθητεία»

Long Stories / «Εξομολόγηση και μαθητεία»

Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος υπήρξε στενός φίλος του Μένη Κουμανταρέα από το 1978 μέχρι το 2014, που ο σημαντικός Έλληνας συγγραφέας δολοφονήθηκε. Σε αυτό το διάστημα αντάλλαξαν επιστολές, «ένα δούναι και λαβείν ανάμεσα σε δυο ψυχές, ένα γραμμένο από την ίδια τη ζωή επιστολογραφικό μυθιστόρημα», που ετοιμάστηκαν για να κυκλοφορήσουν, η έκδοσή τους όμως έχει «παγώσει». Δημοσιεύουμε τον πρόλογο που ο Β. Ραπτόπουλος ετοίμασε για αυτόν τον τόμο, υπό μορφή μιας τελευταίας άτυπης επιστολής, όπως λέει ο ίδιος.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ