Διάβασα σ' ένα σχόλιο:

Λέτε «Είναι νέο παιδί και δεν έχει ιδέα από πολιτική». Είναι τόσο ηλίθιο παιδί που κατάφερε να φτάσει στα 20 χωρίς να γνωρίζει οτι με αυτό τον τρόπο χαιρετούσαν όσοι σφάζαν τους παππούδες μας;

 

Βλέπουμε ένα μοτίβο να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Ένα σωρό κόσμος κάνει ό,τι κάνει και μετά τα μαζεύει διακριτικά, ξεκινώντας τις δικαιολογίες. 

 

*Ο φοβερός μάγκας Ηλίας Κασιδιάρης πετάει νερό σε μία γυναίκα και χαστουκίζει επανειλημμένως μια άλλη και μετά αντί να αναλάβει τις ευθύνες του ("Ναι, το έκανα") κρύβεται για δυο μέρες, και υποστηρίζει ότι φταίει η Κανέλλη επειδή τον χτύπησε με την εφημερίδα (!).

 

**Η Παπαχρήστου γεμίζει το timeline της με Κασιδιάρη, Χρυσή Αυγή και ένα ανέκδοτο, και μετά, αντί να υποστηρίξει τον εαυτό της κάνει την ανήξερη ("δεν έχω σχέση μ' αυτά", "είμαι ένα παιδί ακόμα"). Και, κατόπιν τα φτιάχνει με τον Ηλία Κασιδιάρη. 

 

***Εκείνοι οι τύποι στο βίντεο του Channel 4, λένε ένα σωρό χυδαιότητες και φρικαλεότητες για τους μετανάστες, για πόσην ώρα, κι όταν παίζεται το ντοκιμαντέρ λένε "Μα όχι, δεν έχουμε πρόβλημα με τους μετανάστες, εμείς μια πλακίτσα κάναμε".

 

****Ο Κατίδης χαιρετάει ναζιστικά στους οπαδούς που τις προηγούμενες φορές τον γιουχάρανε, για να τους επιβληθεί και να τους 'τιμωρήσει' και αναφέρει το κόμμα της Χρυσής Αυγής, και μετά τα μαζεύει και λέει ότι δεν γνώριζε καν τι ήταν αυτός ο χαιρετισμός. 

 

 

 

Αμ δεν τολμάει και δηλώνει! Κι ας είναι αυτοί οι ευσεβείς πόθοι του Χρυσαυγίτη που ανέβασε το βίντεο. Αντίθετα, μόνο που δεν έβαλε τα κλάματα εκ των υστέρων για να αρνηθεί ότι είναι χρυσαυγίτης!

 

 

Και ένα σωρό άλλες περιπτώσεις ψευτομαγκιάς, που όταν έρχεται η ώρα ή η πιθανότητα της τιμωρίας, όλοι τα μαζεύουν, όλοι κάνουν τους ανήξερους, είναι κότες. (Στα σχόλιά τους συνήθως τους αναγνωρίζεις επειδή ξεκινούν με το "Εγώ δεν είμαι Χρυσαυγίτης αλλά...")

 

Με τους "αντιπάλους" τους, από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, η διαφορά -εκτός των άλλων- είναι εμφανής: οι αντιεξουσιαστές βροντοφωνάζουν τα πιστεύω τους ακόμα κι αν αυτά δυσχεραίνουν τη θέση τους. Δεν προδίδουν την ιδεολογία τους, δεν τα μαζεύουν για να τους λυπηθούν (επειδή "είμαστε νέα παιδιά και δεν πολυξέρουμε από πολιτική"). 

 

Για άλλη μια φορά είναι εμφανής στο χώρο της Χρυσής Αυγής η έλλειψη πραγματικής ιδεολογίας και η ύπαρξη χουλιγκανικής ανάγκης για εκτόνωση και διασκέδαση, χωρίς καμία ανάληψη προσωπικής ευθύνης. Κανένας δεν νοιάζεται να γίνει μάρτυρας, κανένας δεν σκοπεύει να υπερσπιστεί μέχρι τέλους τα πιστεύω του και τις πράξεις του.

 

Κάνουν ότι κάνουν και μετά σφυρίζουν αδιάφορα ελπίζοντας να τη γλιτώσουν. 

 

Ευτυχώς δεν τα καταφέρνουν πάντα.