Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
Μικροπράγματα

Προτιμούσαμε δηλαδή να γίνει πρωθυπουργός ο Φούφουτος;

Έχουμε λοιπόν πρωθυπουργό και ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Πραγματικά, πού και να μη βιαζόμασταν! Πού και να μην είχαμε την Ευρώπη να χτυπάει νευρικά το πόδι της στο ρυθμό δείχνοντάς μας αγριωπά κάθε τόσο το ρολόι εκνευρισμένη. Πού και να μην υπήρχαν συμφωνίες να επικυρωθούν -πριν δώσουν τα "λεφτά μας" στην Ιταλία-, έκτες δόσεις να δοθούν κλπ. Απλά, φανταστείτε ΤΟΤΕ πόσες μέρες ή και μήνες θα κάναμε...

 

Πόστερ Παπαδήμος, by VAMADESIGN

 

Ενώ λοιπόν χτες τουλάχιστον δύο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δήλωσαν "ας είναι πρωθυπουργός και ο Φούφουτος" πιθανότατα κάποιοι σκεφτήκαμε ότι ήταν μια καλή ιδέα - προκειμένου να μη γίνει ο Πετσάλνικος. 

 

 

Να τι είπε ο συγκλονιστικός πολιτικός Γιάννης Μανώλης της ΝΔ:

 

"Δεν με ενδιαφέρει. Ο Φούφουτος να είναι, αρκεί να ξέρω, ότι η κυβέρνηση αυτή θα μείνει για λίγο χρόνο και θα κάνει συγκεκριμένα πράγματα".

Όπως διευκρίνισε πάντως, τον "Φούφουτο" τον είπε, με την έννοια και τη λογική, ότι το πρόσωπο δεν παίζει κανένα ρόλο. "Ρόλο παίζει τι θα κάνει. Θα διαπραγματεύεται μέσα σε ένα πλαίσιο της χώρας που το καθορίζει το πολιτικό σύστημα. Δεν το καθορίζει άλλος.

Αν θέλετε, να βάλουμε έναν τραπεζίτη, οποιονδήποτε και να του δώσουμε το ελεύθερο να κάνει ό,τι γουστάρει και το πολιτικό σύστημα να είναι στην άκρη, αν έφτασε σ' αυτό το σημείο το πολιτικό σύστημα, τότε με γεια μας και χαρά μας. Τον "Φούφουτο" δεν το λέω υποτιμητικά, για να μην παρεξηγηθώ", είπε.

 

Λατρεύω το γεγονός ότι ο κύριος Μανώλης δε θέλει να παρεξηγηθεί. Και χαίρομαι που εξηγεί πως δεν το λέει υποτιμητικά - να μην προσβληθεί λοιπόν ο Φούφουτος...

 

Ο Θεόφιλος Δουμάνης μου έβαλε την ιδέα να το ψάξω παραπάνω... 

 

Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια ο Φούφουτος είναι ανύπαρκτος χαρακτήρας σε Ελληνική υποκουλτούρα. Συνήθως αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου (α) ένας υπαρκτός άνθρωπος δεν επιθυμεί να λάβει μέρος, ή (β) ως παράδειγμα ενός κάποιου ανθρώπου (ο δείνα, ο τάδε) en:John Doe. Παρόλ' αυτά, βρίσκει κανείς ακόμη και βιογραφικά του στο internet, μάλλον γιατί κάποιοι από μας ίσως επιθυμούμε -ή υποθάλπτουμε- την ύπαρξη του.

 

 

 

Στο slang.gr διαβάζουμε για τη χρήση της λέξης:

 

1. (κύρια χρήση)
- Τοκ τοκ
- Ποιος είναι παρακαλώ;
- Ο Φούφουτος... Τι ποιος είναι (εγώ είμαι!), ρε μαλάκα; Έφερα τα σουβλάκια...

2.- Αλήθεια σου λέω, δεν της το είπα εγώ!
- Ποιος τότε; Ο Φούφουτος;
Εννοεί: «Ο κανένας της το είπε; Σίγουρα (κατ’ εμέ) εσύ το είπες!»

3. - Και ποιος λες να τα έχει τώρα με την Τιτίκα;
- Ο Φούφουτος... Πού θες να ξέρω;
(= τα έχει με κάποιον ή κανέναν, δεν με ενδιαφέρει / δεν ασχολούμαι).

4. Όταν κάποιος ακούει ήχο ή κουδούνισμα, αλλά και στις δύο περιπτώσεις δεν υπάρχει ανθρώπινη επαφή / επιβεβαίωση / επικοινωνία (ανεξαρτήτως αν ήταν ανθρωπογενής ή τυχαία η πηγή του ήχου), τότε:
- Άκουσα θόρυβο στην πόρτα / χτύπησε το τηλέφωνο, πήγαινε να δεις ποιος είναι!
Πάει ο άλλος και δεν βρίσκει άνθρωπο, ή στο τηλέφωνο δεν απαντήσανε. Τότε λέει:
- Ο Φούφουτος ήταν (=κανένας).

5. Όταν ένας άνθρωπος δεν επιθυμεί να λάβει μέρος σε κάτι, λέει:
- Θωμά, θα έρθεις το βράδυ στη συγκέντρωση;
- Θα έρθει ο Φούφουτος!
(=δεν θα πάει ο Θωμάς, κάτι δεν του αρέσει...).

6. Η ιστορία με τον Οδυσσέα και τον Πολύφημο, όπου ο Οδυσσέας ονοματίζει τον εαυτό του ως Κανένας, δείχνει πόσο μακριά πίσω στο χρόνο πάει ο Φούφουτος!

 

------


[+] Νίκος Σαραντάκος


Στο εξαιρετικό του μπλογκ για τη γλώσσα, ο Νίκος Σαραντάκος είχε ασχοληθεί με τον Φούφουτο, με αφορμή τη δήλωση του Πάγκαλου στο Υπουργικό Συμβούλιο για τους τροϊκανούς: "Δεν θα ανεχτώ να μας διατάζει ο κάθε φον Φούφουτος”! (Αυτά το καλοκαίρι του 2010. Ίσως τελικά θα ήταν καλύτερα να είχε ανεχτεί...)
 
 
Γράφει λοιπόν, μεταξύ των άλλων, ο Σαραντάκος:

Την ατάκα του Πάγκαλου, πρέπει να το ομολογήσω, την βρίσκω ευφυέστατη, για την παρήχηση του φι και τον συνδυασμό του αριστοκρατικού φον με το ευτελές Φούφουτος. Θα την έβρισκα βέβαια πιο ταιριαστή στο Δελφινάριο παρά στο υπουργικό συμβούλιο, αλλά στην εποχή μας πρέπει να είναι κανείς πολυτάλαντος αν θέλει να προκόψει. (...)

Όταν η Λιάνα Κανέλλη, με το γνωστό τακτ που τη διακρίνει, αποκάλεσε στις περασμένες δημοτικές εκλογές τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ «συνεργασία του Συνασπισμού με Φούφουτους» ασφαλώς δεν εννοούσε μόνο «με τυχαίους» αλλά και «με άγνωστους, που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους», ίσως και με “ανάξιους λόγου”. (...)

 

Πάμε παρακάτω, στην προέλευση της λέξης. Το γυμνασιακό ανέκδοτο επειδή είναι σόκιν το διαβάζετε με δική σας ευθύνη. Το μεταφέρω μέσες-άκρες, πάντως ο Γιαννάκης πήγε σπίτι του κλαμένος. Τον ρώτησε ο μπαμπάς του γιατί, και του είπε ότι ο συμμαθητής του ο Γιωργάκης τον ρούμπωσε στο προαύλιο.

– Τι σου είπε παιδί μου;
– Μου είπε ‘Ξέρεις τον Φούφουτο;’ ‘Ποιον Φούφουτο;’, ρωτάω εγώ. ‘Τον πούτσο μου τον ξεσκούφωτο’, απάντησε τότε ο Γιωργάκης.
– Αύριο θα τον ρωτήσεις: ‘Ξέρεις την Ελένη;’ κι όταν σε ρωτήσει ‘Ποιαν Ελένη;’ θα του πεις κι εσύ ‘την πούτσα μου την καυλωμένη’ και θα τον ταπώσεις!

Μόνο που την άλλη μέρα γύρισε πάλι κλαμένος ο Γιαννάκης στο σπίτι.
– Δεν του είπες για την Ελένη; λέει με αγωνία ο πατέρας.
– Του είπα, αλλά με ρώτησε: «Ποιαν Ελένη εννοείς; Την αδελφή του Φούφουτου;»

 

Κρύο το ανέκδοτο, έως πολικό, αλλά δεν μπορούσα να το παραλείψω. Και το ερώτημα είναι αν η κότα προηγήθηκε ή το αυγό, αν δηλαδή προϋπήρξε το ανέκδοτο και από εκεί γεννήθηκε η λέξη ή αν η λέξη γέννησε το ανέκδοτο. 

 

Πάντως, το γεγονός είναι ότι επώνυμο «Φούφουτος» δεν υπάρχει τουλάχιστον αυτή τη στιγμή στον τηλεφωνικό κατάλογο Αθηνών και Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τον ιστότοπο του ΟΤΕ. Η λέξη είναι κατά πάσα πιθανότητα φτιαχτή και δεν θα με παραξένευε αν έχει γεννηθεί σε θεατρικούς κύκλους. Αυτό όμως είναι σκέτη εικασία. Παρ’ όλ’ αυτά, έψαξα τα σώματα κειμένων και βρήκα κάποια ενδιαφέροντα πράγματα:

 

Η πρώτη της εμφάνιση, στο σώμα της εφημερίδας Νέα, είναι (...) σε κείμενο του Σεπτεμβρίου 1976, όπου ο Κ. Σταματίου (ως Ωτοβλεψίας) στηλιτεύει ένα σχέδιο του δημοτικού συμβουλίου Π. Φαλήρου για μετονομασία των οδών, οι οποίες στο κεντρικό Φάληρο φέρουν τα ονόματα αρχαίων θεοτήτων, ιδίως της θάλασσας, ώστε να τιμηθούν πρώην δήμαρχοι της πόλης. «Το φαντάζεστε», ρωτάει ρητορικά ο Στ., «να μένετε σήμερα στην οδό Ναϊάδων και αύριο να ξυπνήσετε στην οδό… Φούφουτου ή Τζιτζιμπρακατσουλόπουλου;»

 

Αν υπήρξε τέτοιο σχέδιο δεν εφαρμόστηκε ποτέ, αυτό είναι βέβαιο· παρεμπιπτόντως,  μένω στη μοναδική οδό του Π. Φαλήρου που όντως είχε όνομα από την ελληνική μυθολογία και μετονομάστηκε, αλλά πολύ πριν το 1976. 

 

Λίγο αργότερα, πάλι ο Σταματίου, με αφορμή κάποιο στραβοπάτημα των ταχυδρομείων, διερωτάται τι θα γινόταν αν το γράμμα απευθυνόταν στον ανώνυμο Έλληνα, τον κ. Φούφουτο. Σε ρεπορτάζ του 1980, πάλι ο Σταματίου, βρίσκεται μαζί με καλλιτέχνες στη Γιουγκοσλαβία και έχουν κάποιο πρόβλημα. «Δεν είμαστε ο Φούφουτος», σκέφτονται, και αποφασίζουν να αποταθούν στην πρεσβεία. Σε βιβλιοκριτική του 1981, ο Κ. Σταματίου ειρωνεύεται τα βιβλία που τυπώνονται έχοντας στο οπισθόφυλλο τις συνήθως ευγενικές αοριστίες του Ι.Μ.Φούφουτου και του Κ.Π.Ασχετόπουλου, ενώ σε άρθρο για τον Σικελιανό, τον ίδιο χρόνο, καταφέρνει να μπλέξει το άλλο του δημιούργημα, αφού γράφει ότι εκλέγονται το καλοκαίρι του 45 στην Ακαδημία διάφοροι Φούφουτοι και Γαργάλατα και όχι αυτός [ο Σικελιανός]. 

 

Μέχρι τώρα, όλα τα ευρήματα είναι βγαλμένα από την πένα του Κ. Σταματίου –εννοώ ότι δεν υπάρχουν άλλα που να τα παρέλειψα· στα πρώτα χρόνια ο Σταματίου είναι ο μοναδικός που χρησιμοποιεί σε κείμενά του τη λέξη Φούφουτος. Αργότερα, εμφανίζονται κι άλλοι, τόσο στα Νέα όσο και αλλού, π.χ. το 1983 στον Ριζοσπάστη ο Δ. Δανίκας κατηγορεί «κάποιους Φούφουτους», ενώ την ίδια χρονιά στον διαγωνισμό για το κρατικό βραβείο θεάτρου υποβάλλεται έργο (και κερδίζει βραβείο) από συγγραφέα με το ψευδώνυμο «Δημητράκης Φούφουτος». Και την ίδια επίσης χρονιά, στα Νέα, ο Σταματίου πάλι, αναρωτιέται ενοχλημένος πού τους ξετρυπώνουν τόσους Φούφουτους; εννοώντας ατάλαντους τραγουδιστές.

 

Θα αντισταθώ στον πειρασμό να αποδώσω στον Σταματίου την πατρότητα της λέξης, πάντως στην εκλαΐκευσή της ή στην απενοχοποίησή της ασφαλώς στάθηκε πρωτοπόρος. Ενδεικτικά, στο σώμα των Νέων έχουμε 43 ανευρέσεις της λ. Φούφουτος, τις περισσότερες διά χειρός Κ. Σταματίου. Στο Βήμα, που θεωρείται σοβαρότερο έντυπο και όπου ο Σταματίου δεν έγραφε, έχουμε μόλις 4 ανευρέσεις, όλες μετά τη δεκαετία του 1990. Αλλά και στην Αθλητική Ηχώ, όπου έχουμε 34 ανευρέσεις, όλες είναι μεταγενέστερες του 1997.

Να πω εδωπέρα ότι ο Σταματίου ήταν θεατράνθρωπος, οπότε ταιριάζει με την υπόθεση που έκανα πιο πάνω, πως η λέξη γεννήθηκε σε θεατρικούς κύκλους, αλλά εγώ πρώτος ομολογώ ότι πρόκειται, απλώς, για μια παράτολμη εικασία.

 

Κλείνω με μιαν αστεία λεπτομέρεια. Είπα πιο πάνω ότι επώνυμο «Φούφουτος» δεν βρήκα στους τηλεφωνικούς καταλόγους -όμως κάτι έχω βρει σε μια παλιά εφημερίδα. Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο του 1977 είχε γίνει στη Λεωφόρο ένας φιλικός αγώνας ανάμεσα στην εθνική Σαουδικής Αραβίας και σε μια ομάδα νέων και ερασιτεχνών του Παναθηναϊκού, η οποία και νίκησε με 3-2. Στη σύνθεσή της περιλάμβανε και κάποιον Φούφουτο. Να ήταν άραγε κανονικό επώνυμο ή εκείνος που έγραψε το χαρτάκι με τη σύνθεση και το έδωσε στην εφημερίδα να έβαλε το όνομα Φούφουτος για κάποιον ερασιτέχνη που δεν θυμόταν το όνομά του;


--

[Ελπίζουμε ο Λουκάς Παπαδήμος να μείνει γνωστός με το όνομά του...]



6 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar
Ανώνυμος/η 10.11.2011 | 17:16
Από τη σκληρή επαναδιαπραγμάτευση που θα έκανε ο Μανώλης και το κόμμα του, περάσαμε στον Φούφουτο. Ό,τι να' ναι αρκεί να γίνουμε Κυβέρνηση!
avatar
Ανώνυμος/η 10.11.2011 | 19:33
το μονο που θέλω ειναι ο παπαδήμος να μην μείνει στην ιστορία σαν ενας ακόμα που δεν εκανε τίποτα. γιατί πρέπει να αλλάξουν πολλά

επίσης θέλω να δώ ποιος στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσει Πασκο, Νδ, Κκε κλπ (ναι το ξέρω οτι υπάρχουν πολλοί ηλίθιοι)

αντε να δούμε
avatar
Ανώνυμος/η 10.11.2011 | 21:03
Εγώ πάντως θέλω πρωθυπουργό τον Λάκη Γαβαλά. Και πιο ευχαριστη προσωπικότητα είναι και θα έδινε μια ροζ απόχρωση στην γκρίζα πραγματικότητα που ζούμε..

Και δεν έχω κάτι με το κύριο Γαβαλά, ίσα-ίσα μού είναι συμπαθέστατος.

avatar
Ανώνυμος/η 11.11.2011 | 01:38
Πεθαίνω που γουστάρεις Σαραντάκο :)
avatar
Ανώνυμος/η 11.11.2011 | 09:57
Για όσους πέρασαν την εφηβεία τους γειτονιές της Αθήνας στα μέσα της δεκαετίας του '60 είναι γνωστό ότι η λέξη "φούφουτος" προέρχεται από το ανέκδοτο του άρθρου και ΜΟΝΟ. Αποτέλεσε δε εφεύρημα του συντάκτη του ανεκδότου προκειμένου να πετύχει ρίμα με περισσότερες συλλαβές (οι έφηβοι του '60 θα θυμούνται μια περίοδο που ήταν της μόδας τα ανεκδοτάκια με ρίμα), για δε την "Ελένη" δεν χρειάστηκε φαίνεται να εφεύρει άλλο γυναικείο όνομα. Στη συνέχεια παρέμεινε σαν προσωνύμιο (ελληνιστί "σλόγκαν") με απαξιωτική έννοια, όσοι δε σημερινοί εξηντάρηδες το χρησιμοποιούν να είστε σίγουροι ότι γνωρίζουν την έννοιά του πολύ καλά.
avatar
Ανώνυμος/η 11.11.2011 | 13:55
Η απαντηση στο ερωτημα του τιτλου ειναι ναι. οποιοσδηποτε εκλεγμενος, οσο ανικανος ή επικινδυνος κι αν ειναι, ειναι τουλαχιστον εκλεγμενος κι οχι προιον τρελλης διαπλοκης.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
 

ΕΙΔΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΘΕΜΑΤΑ/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

CITY GUIDE/ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ/ΠΡΟΣΦΑΤΑ