Πλάνο στον δρόμο. Ο «πρωταγωνιστής», αξιοπρεπής, όμορφος, καλοντυμένος, μιλάει καλά ελληνικά. (Η κάμερα θα τον αγαπούσε). «Έκανα επίσχεση», λέει. «Η επιχείρησή μου χρωστά 100.000 ευρώ: δεδουλευμένα και αποζημίωση». Απομακρύνεται, κουβαλώντας μια αύρα αποφασιστικότητας και οργής. Για την ώρα...


Κυρίες και κύριοι, καλωσήλθατε στο «Survivor». Όχι αυτό που θα εξελιχθεί στον Άγιο Δομήνικο, με έπαθλο για τον νικητή εκατό χιλιάρικα. Αυτό που εξελίσσεται εδώ και τα γυρίσματά του δεν κοστίζουν φράγκο στα κανάλια. Αντιθέτως, είναι το μόνο reality, στο οποίο οι παίκτες δίνουν κάθε τόσο τον οβολό τους για να συμμετάσχουν. Κι επιπλέον, το μόνο reality στο οποίο είναι από αμφίβολο μέχρι απίθανο το αν ο νικητής θα λάβει το έπαθλο των 100.000 ευρώ. Διότι σ' αυτό το πιο προχωρημένο και άγριο «παιχνίδι» η επιβίωση είναι αυταξία και «αμείβεται» ανακυκλούμενη: ο στόχος είναι και το έπαθλο.


Το σκηνικό στη δική μας περίπτωση δεν χρειάζεται την εξωτική ψευδαίσθηση. Γυρίσματα γίνονται παντού. Οι όροι; Λίγο-πολύ, οι γνωστοί. Οι παίκτες θα πρέπει να βρουν τον τρόπο να συντηρήσουν το σπίτι τους, να εξασφαλίσουν την καθημερινή τους τροφή και να λάβουν μέρος σε κάποιες ειδικές δοκιμασίες κατά τις οποίες είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί να αναμετρηθούν με τα όρια της σωματικής και ψυχικής τους αντοχής. Ή, αλλιώς, «κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού οι διαγωνιζόμενοι θα συμμετάσχουν σε ειδικά διαμορφωμένα παιχνίδια, γεμάτα δράση, με δοκιμασίες οι οποίες θα έχουν ανταμοιβή την ασυλία, προκειμένου να δοκιμαστούν όχι μόνο οι σωματικές, αλλά και οι ψυχικές αντοχές τους, ώστε να διασφαλίσουν μια θέση στο παιχνίδι. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα μια δραματική κορύφωση, εξαιτίας των εβδομαδιαίων ελλείψεων». Όποιος καταρρέει, φεύγει απ' το παιχνίδι. Επίσης, αν κάποιος ξεφύγει από τον μέσο όρο της αναμενόμενης συμπεριφοράς και των επιθυμητών προδιαγραφών (είναι, ας πούμε, όπως η ηρωίδα του Τζόναθαν Κόου στον Αριθμό 11, κάπως μεγαλύτερης ηλικίας από τους συμπαίκτες της, και επιπλέον ολισθαίνει κάθε τόσο στο ατόπημα της παραβίασης της τηλεοπτικής ορθότητας), καθίσταται αντιπαθής και απομονώνεται μέχρι να φύγει από τη μέση... Το ίδιο ισχύει αν, έτσι, χωρίς λόγο, αποφασίσει η παραγωγή, μοιράζοντας ερήμην τους ρόλους, ότι εσύ θα είσαι ο «αντιπαθής».

 

Γιατί θέλετε να συμμετάσχετε στο «Survivor»; (Για τα χρήματα; Για την εμπειρία; Όχι. Απλώς, εκεί όπου έφτασες, δεν έχεις άλλη επιλογή.)


Προέχει η συμπλήρωση του ερωτηματολογίου. Π.χ. ποια προσόντα σας πιστεύετε ότι θα σας βοηθήσουν στο «Survivor»; (Οι σπουδές; «Χα» καγχάζει κάποιος τηλεθεατής. Η προϋπηρεσία; Δεν είναι καθόλου βέβαιο σ' ένα παιχνίδι όπου κάθε πίστα είναι καινούργια. Η ικανότητα προσαρμογής σε όλες τις συνθήκες, η προθυμία να κάνεις τη λάντζα, η εξυπνάδα να μη μιλάς, να μην παραπονιέσαι, να μη διαμαρτύρεσαι, να μην εκφράζεις άποψη και η μαεστρία να φαίνεσαι ακίνδυνος και να γίνεσαι συμπαθής πάση θυσία είναι όλα ασφαλώς πιο χρήσιμα χαρακτηριστικά.) Γιατί θέλετε να συμμετάσχετε στο «Survivor»; (Για τα χρήματα; Για την εμπειρία; Όχι. Απλώς, εκεί όπου έφτασες, δεν έχεις άλλη επιλογή.) Εάν έχετε την ευκαιρία να συμμετάσχετε στο «Survivor», σε τι θα δυσκολευτείτε περισσότερο ή λιγότερο; (Η δυσκολία θα ήταν η αίσθηση του εγκλεισμού σ' έναν χώρο χωρίς διαφυγή; Να προσπαθείς να κοιμηθείς το βράδυ στη μέση μιας «ζούγκλας», με ανυπέρβλητα άγχη να βουίζουν στ' αυτιά σου και να σέρνονται γύρω-γύρω στο σκοτάδι; Να ξαναρχίσεις από την αρχή, με μηδενισμένο το κοντέρ όλης της προϊστορίας σου; Να είσαι αναγκασμένος να κάνεις ταπεινωτικά πράγματα; Να πιάνεις τον εαυτό σου, τελικά, να αντιμετωπίζει όλους τους υπόλοιπους φτωχοδιάβολους συμπαίκτες του ανταγωνιστικά;)

 

 


Ωραία! Είσαι έτοιμος γι' αυτόν το γύρο. («Είναι λίγο πιο hardcore αυτό το "Survivor". Είναι λίγο πιο true, λίγο πιο άγριο και είναι σίγουρα πιο grande. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος με όλο αυτό το πρότζεκτ και περιμένω πώς και πώς να φύγω», δηλώνει ο παρουσιαστής.)


Ωστόσο, στάσου. Για να είσαι απολύτως προετοιμασμένος για ό,τι σε περιμένει, διάβασε τι δήλωσαν παλαιότεροι παίκτες του παιχνιδιού. «Nαι, τα χρήματα τελικά δεν ήρθαν, διότι δεν ήμουν με δυνατή ομάδα...»

– Yπήρχε θέμα στρατηγικής;

«Σίγουρα, δεν είχα ελπίδα να πάρω τα λεφτά με τις συμφωνίες που θα γίνονταν. Αφού δεν είχα ελπίδα να πάρω τα χρήματα, γιατί λοιπόν να ταλαιπωρούμαι άδικα;»

– Και κάτι τελευταίο: τέτοιες εκπομπές λένε αλήθειες ή ψέματα;

«Όλα όσα γίνονται είναι αληθινά».

Είναι ειλικρινά οργουελικό τηλεθεατές να κάθονται να βλέπουν στο ΣΚΑΪ το «Survivor», όταν η τηλεοπτική «Καραϊβική» δεν είναι παρά η εξιδανικευμένη προσομοίωση ενός καθιστικού στην πόλη. Και μάντεψε! Αυτό το καθιστικό είναι το δικό σου (ή το δικό μου).