Το μέγιστο καλό που μπορούμε να κάνουμε στο λεκανοπέδιο αυτήν τη στιγμή είναι να φυτέψουμε δέντρα. Τώρα τα πράγματα ίσως ανατρέπονται. Σε λίγα χρόνια όχι.

Αθήνα, καλοκαίρι 2050. Η 100ή επέτειος του φιλμ Της μιας Δραχμής τα Γιασεμιά βρίσκει το 90% του πληθυσμού με δύο άγνωστες λέξεις: τη δραχμή και τα γιασεμιά, τα οποία έχουν εξαφανιστεί εδώ και 20 χρόνια. Oι φωτοχημικές διαδικασίες που αλλοίωσαν την ατμόσφαιρα και η αύξηση της θερμοκρασίας έχουν κάνει απαγορευτικές τις συνθήκες διαβίωσης σε υπαίθριους χώρους, το πράσινο έχει περιοριστεί σε ελάχιστα σημεία και προστατεύεται με γυάλινους θόλους. Ο πληθυσμός της Γης είναι 9,1 δισεκατομμύρια, η Αθήνα έχει ξεπεράσει τα 7 εκατομμύρια και έχει μετατραπεί σε μια τερατούπολη με εξομοίωση των εποχών (το καλοκαίρι είναι παρατεταμένο και ανυπόφορο), με τα κλιματιστικά να δουλεύουν ασταμάτητα, κάνοντας την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Οι άνεμοι έχουν εξασθενήσει εξαιτίας της αστικοποίησης του τοπίου και της καταστροφής των δασών.

Ο Άγιος Παντελεήμων Αχαρνών, ο Κολωνός και το Μενίδι έχουν μετατραπεί σε γκέτο μεταναστών τρίτης γενιάς, όπου η αστυνομία αδυνατεί να εισέλθει. Σε όλο το μήκος της Αττικής Οδού, από το Θριάσιο ως τα Μεσόγεια, οι μεζονέτες και οι τετραώροφες πολυκατοικίες κυριαρχούν, τα πολυάριθμα malls αποτελούν τη μοναδική έκφραση αστικής κουλτούρας και στην Εκάλη δημιουργούνται τα πρώτα gated communities, τα οποία περιβάλλονται από υψηλή περίφραξη και φυλάσσονται από ιδιωτική αστυνομία. Η διαχείριση, συντήρηση και εκμετάλλευση των δημόσιων χώρων της πόλης έχει ανατεθεί σε μεγάλες εταιρείες. Ο Εθνικός Κήπος μετονομάζεται σε «Starbucks Garden», το Πεδίον του Άρεως σε «McΠεδίον» και το Πάρκο στο Γουδί σε «Goody's Park». Δεν μιλάει κανείς για κανάλια τηλεόρασης, η επιλογή του προγράμματος γίνεται κατευθείαν από το menu του υπολογιστή και προβάλλεται στην ολογραφική οθόνη που διαθέτει μήκος, πλάτος και βάθος σε διαστάσεις που ορίζει η τιμή της. Οι πιο ακριβές σού επιτρέπουν να αγγίξεις και να μυρίσεις αυτά που προβάλλονται. Το νερό και τα προϊόντα του στοιχίζουν περισσότερο από ένα αεροπορικό εισιτήριο, τα ατυχήματα ωστόσο έχουν περιοριστεί σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, λόγω της αυτόματης ρύθμισης της κυκλοφορίας των οχημάτων από κεντρικό υπολογιστή. Η πτήση Αθήνα - Νέα Υόρκη διαρκεί μιάμιση ώρα, όσο και η απόσταση Κηφισιά - Πειραιάς με το αυτοκίνητο στην Αθήνα του 2008.

Όλα αυτά, που θυμίζουν σκηνή από ταινία επιστημονικής φαντασίας, είναι το απαισιόδοξο σενάριο, με γερές δόσεις καταστροφολογίας, το αισιόδοξο μιλάει για συσκευές που συνδέονται απευθείας στον ανθρώπινο εγκέφαλο και αποκαθιστούν τις χαμένες αισθήσεις, κομμένα μέλη που μπορούν να αντικατασταθούν και αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης των ασθενειών (θεωρητικά όλες είναι ιάσιμες).

Το καλό όνειρο του αρχιτέκτονα Πάνου Δραγώνα περιλαμβάνει μια πόλη περισσότερο ανθρώπινη: «Κατεδαφίζεται η υπερυψωμένη λεωφόρος Κηφισού και στη θέση της δημιουργείται το μεγαλύτερο μητροπολιτικό πάρκο της χώρας από την Πάρνηθα μέχρι τον Βοτανικό και το Φάληρο. Η άσφαλτος της οδού Μιχαλακοπούλου ξηλώνεται, η λεωφόρος Βασ. Κωνσταντίνου υπογειοποιείται και στη θέση τους κυλάει πάλι το νερό του χειμάρρου Ιλισού. Ένα υδάτινο πάρκο συνδέει το Γουδί με τα Ιλίσια, το Πάρκο της Ριζάρη, τον Εθνικό Κήπο και το μουσείο στο Φιξ. Επιτρέπεται η δημιουργία κτιρίων απεριόριστου ύψους σε επιλεγμένα σημεία της πόλης. Οι τρεις νέοι πύργοι στο Ελληνικό, το Μαρούσι και τους Αμπελοκήπους αποτελούν τα σύμβολα της Αθήνας του 21ου αιώνα. Δύο νέοι πολιτικοί, ο δήμαρχος της πόλης και ο υπουργός Περιβάλλοντος, προκηρύσσουν συστηματικά αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Επισκέπτες από όλο τον κόσμο έρχονται να δουν το έργο των νέων Ελλήνων αρχιτεκτόνων».

Ο Καθηγητής Δυναμικής Τεκτονικής Εφαρμοσμένης Γεωλογίας Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ευθύμης Λέκκας στο πιο αισιόδοξο σενάριό του μιλάει για στασιμότητα της σημερινής περιβαλλοντολογικής κατάστασης. «Είναι πολύ δύσκολο να βελτιωθεί, τουλάχιστον ας παραμείνει ως έχει», λέει και προτείνει τρόπους για την επίτευξή του: «Χρειάζεται να ληφθούν καινοτόμες πολιτικές αποφάσεις και να βοηθήσει ο κόσμος, να γίνουν πολλές υπερβατικές δράσεις. Να σταματήσει η αστικοποίηση, να φυτευτούν αμέσως όλες οι καμένες περιαστικές περιοχές και να προστατευτούν από καταπατήσεις και ρύπανση, να μην υπάρξει άλλη βιομηχανική ανάπτυξη στην ανατολική και δυτική Αττική. Να φυτευτούν δέντρα παντού, σε ταράτσες, σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, οπουδήποτε. Το μέγιστο καλό που μπορούμε να κάνουμε στο λεκανοπέδιο αυτήν τη στιγμή είναι δέντρα. Να ξεχάσουμε το αυτοκίνητο, να χρησιμοποιούμε τα μέσα μεταφοράς, να συνεχίσει αυτό που ήδη γίνεται, να μένουν οι άνθρωποι κοντά στη δουλειά τους για να μη χρειάζεται να διανύουν μεγάλες αποστάσεις. Αυτήν τη στιγμή τα πράγματα ίσως ανατρέπονται. Σε λίγα χρόνια δεν θα μπορούμε να κάνουμε τίποτα»...