ΔΕΥΤΕΡΑ

Ο νέος «Ε.Τ.» είναι χοντρός και βαρύς. Σχεδόν 65 σελίδες. Αριθμός φύλλου 1 (ας το δεχτούμε). Η έκπληξη είναι, φυσικά, η επιστροφή στο παλιότερο (αλλά φρεσκαρισμένο) κόκκινο, αναγνωρίσιμο και πολιτικά φορτισμένο λογότυπο. Στροφή-επιστροφή προς τα δεξιά.

Μέσα ο σχεδιασμός θυμίζει πιο πολύ Ισπανούς παρά την εποχή του Ρίζου, πράγμα προφανώς καλό.

Δώδεκα σελίδες για τη Νέα Δημοκρατία, 32 σελίδες για τα αθλητικά. Αρκετές σελίδες για τα πολιτιστικά, πράγμα που, όπως έχω διαπιστώσει τελευταία, δεν είναι καθόλου αυτονόητο στον ημερήσιο Τύπο.

 

ΤΡΙΤΗ

Τώρα συνειδητοποίησα πως η Ντέπυ Γκολεμά είναι αλλού - μεγάλο πλήγμα, και δεν το λέω ειρωνικά. Η τηλεοπτική της στήλη ήταν πάντα απολαυστική. Στη θέση της η Χριστίνα Λυκιαρδοπούλου...

Ο «Ε.Τ.» μοιάζει κάπως μαλακός στην κριτική του για την κυβέρνηση, προς το παρόν τουλάχιστον. Μήπως επειδή δεν θέλει να αποξενώσει δυνητικούς αναγνώστες ή μήπως επειδή η νέα κυβέρνηση τα κάνει όλα τόσο τέλεια; Να πούμε όμως ότι γράφει και η δημοσιογράφος Άννα Παναγιωταρέα, πράγμα που δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν...

 

ΤΕΤΑΡΤΗ

Το σημερινό εντιτόριαλ παίρνει ξεκάθαρα θέση υπέρ των νοικοκυραίων, «κι ας πέσουν πολλοί να μιλήσουν για ξενοφοβικές και ρατσιστικές αντιδράσεις». Ξεψάρωσε λοιπόν...

Άπειρες σελίδες για το συνέδριο και τη ΝΔ - καθόλου ενδιαφέρον κουτσομπολιό όμως... Στις τέχνες: από βαριά εικαστικά θέματα μέχρι άρθρα για την επιστροφή του Δήμου Μούτση και τον νέο δίσκο του Devendra Banhart.

Αναφορά στο μπλογκ Fimotro (για την είδηση ότι ο Σημίτης έπινε καφέ με τη σύζυγό του στη Βαλαωρίτου - συγκλονιστική είδηση!) αλλά και στο Κουρδιστό Πορτοκάλι.

«Ιδεολογική Αντεπίθεση»: άρθρο της Κατερίνας Παπακώστα με καθόλου κολακευτική φωτογραφία (μοιάζει τσαμπουκαλεμένη, έτοιμη να μας σπάσει στο ξύλο).

 

ΠΕΜΠΤΗ

Όλοι με ρωτάνε αν ο νέος «Ε.Τ.» είναι τόσο βαρετός όσο ακούγεται. Κανείς δεν με πιστεύει ότι δεν είναι!

Διαβάζω ότι το ΕΣΡ τελικά ΔΕΝ έριξε πρόστιμο στο σόου του Γιούρι Γκέλερ, που έδειχνε ένα ζωντανό κόλπο με απαγχονισμό. Αν είχαν φιληθεί δυο άντρες όμως...

Τα ωροσκόπια είναι τελείως ροζ: το φόντο, τα γράμματα, τα εικονίδια, όλα ροζ. Ροζ είναι ακόμα και η φωτογραφία της αστρολόγου Ιωάννας Αυγερινού, που μας κοιτάζει πονηρά (aka spooky) φορώντας ένα ροζ σακάκι. Στο ζώδιό μου έλεγε χτες: «Εφ' όσον τα πράγματα πάνε καλά, γιατί μου παραπονιέσαι;» (Καλά, γνωριζόμαστε;). Τους Διδύμους τους ρωτούσε επιτακτικά σε πρώτο ενικό: «Γιατί τρέχεις με τόση υψηλή ταχύτητα;». Στους δε Αιγόκερους έλεγε: «Μα είναι δυνατόν να ανησυχείς με το καθετί και να το ελέγχεις τόσο σχολαστικά;» (Τι μπελάς είναι αυτός που μας βρήκε; Γκρίνια κακιά!).

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Εσπευσμένη αντιπολιτευτική γραμμή: «Συντάξεις: Οκτώ αλλαγές σοκ!» είναι ο κύριος τίτλος πάνω σε μια καλλιτεχνικά σκοτεινή και σχεδόν τρομακτική φωτογραφία, στην οποία ξεχωρίζουμε τη γυρισμένη πλάτη συνταξιούχου - προφανώς σοκαρισμένου και απ' τις οκτώ αλλαγές.

«Άρχισε να ενοχλεί η μαχητικότητα του "Ελεύθερου Τύπου"», γράφει κάπου σήμερα. «Ξεκίνησαν οι απειλές!». Χωρίς να κρύβει τον ενθουσιασμό της, η εφημερίδα υποστηρίζει πως η υπουργός Λούκα Κατσέλη θα κάνει αγωγή για ρεπορτάζ που ενέπλεκε την ίδια και τον κουνιάδο της σε κάτι για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά...

 

ΣΑΒΒΑΤΟ

Κάθε εφημερίδα που βάζει στο πρωτοσέλιδό της φωτογραφίες και θέματα για τον Σαββόπουλο και τους Pet Shop Boys κερδίζει αυτόματα τον σεβασμό μου. Κι ας τον χάνει λίγο μετά, όταν μέσα φιλοξενεί άρθρο της ευρωβουλευτού του ΛΑΟΣ Ν. Τζαβέλλα για τους λόγους που δεν πρέπει να πειράξουμε τα σύμβολα της Ορθοδοξίας μας...

Σήμερα, η αστρολόγος Ιωάννα «Ροζ» Αυγερινού λέει στο ωροσκόπιο: «Θέλω να δω πού θα φτάσεις με αυτό τον Άρη στο ζώδιό σου!».

Δεν έτυχε, πέτυχε: Η Δέσποινα Σαββοπούλου γράφει για τον Διονύση Σαββόπουλο.

Στις τηλεοπτικές σελίδες η Χριστίνα Λυκιαρδοπούλου τα χώνει στο styling της Θεοφανίας Παπαθωμά, με λυρισμό και ποιητικά επιχειρήματα: «Χτες μου θύμισε τσολιά, με το μαύρο φουστάνι που απ' τη μέση και κάτω έμοιαζε με φουστανέλα, τις μπότες που δεν την κολάκευαν, την αλογοουρά, και σε στάση προσοχής, με τα χέρια πίσω...». Νομίζω ότι η κυρία Λυκιαρδοπούλου εξελίσσεται σε μέγα σημειολόγο της τηλεοπτικής πραγματικότητας.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ

Τολμώ να πω ότι ο «Τύπος της Κυριακής» μού άρεσε λιγότερο (και μου φάνηκε πιο φτωχός) από τον καθημερινό - ενώ συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Το δε περιοδικό «GLAM» μού φάνηκε αρκετά δεύτερο (εκτός απ' τις συνεντεύξεις).

Πέρασαν 20 χρόνια απ' το «Βρόμικο '89», από τα εξωφρενικά πρωτοσέλιδα για τα χρήματα στα πάμπερς, τις κασέτες με την ομολογία του Κοσκωτά αποκλειστικά για τους αναγνώστες του «Ε.Τ.» και τη μεγάλη κόντρα με την «Αυριανή». Αν και δεν θα ήταν απαραίτητα κακό να υπήρχε μια καλτ σπίθα-ανάμνηση του παρελθόντος, πρέπει να πω ότι ο τωρινός «Ε.Τ.» βρίσκεται έτη φωτός μπροστά απ' τον προχειρογραμμένο «Ελεύθερο Ρύπο» (όπως τον έλεγαν οι haters τότε) της δεκαετίας του '80...