Για τη χαμένη τιμή του Κηφισού

Αυθαίρετα, απόβλητα και μπάζα συνθέτουν το τοπίο του Κηφισού, του μόνου ίσως «φανερού» ποταμού της Αθήνας ή, πιο σωστά, του μόνου ποταμού που δεν έχει μπαζωθεί ολοσχερώς. Δυο χρόνια πριν ο Βασίλης Ζώτος, αρχιτέκτονας-πολεοδόμος κι ένας από τους πρωτεργάτες της ανάπλασης του Τάμεση στη δεκαετία του '70, ξεκίνησε να δουλεύει εθελοντικά μαζί με συναδέλφους του, αποφοίτους του Συνδέσμου Αποφοίτων Βρετανικών Πανεπιστημίων, πάνω σε μια ιδέα που ακουγόταν σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας - η ιδέα ήταν η ανάπλαση του Κηφισού, προκειμένου να μετατραπεί από ρυπογόνο εστία σε μητροπολιτικό και φυσικό πάρκο. Η πρότασή πρωτοπαρουσιάστηκε πρόπερσι στο πλαίσιο της εκστρατείας της «Καθημερινής» για τη διάσωση του Κηφισού και ξαναπαρουσιάστηκε φέτος στο πλαίσιο του συνεδρίου «Εco Week 2009».

H ιδέα πίσω από την ανάπλαση

Ο στόχος είναι η Αθήνα και οι κάτοικοί της να ξανακερδίσουν το ποτάμι τους. «Ο Κηφισός δεν είναι προσβάσιμος από το κοινό. Το ποτάμι μοιάζει να μην ανήκει πια στην πόλη» σημειώνει πολύ σωστά η μελέτη. Πιο συγκεκριμένα, η ομάδα του Βασίλη Ζώτου «σπάει» τον Κηφισό στα τρία: από την Πάρνηθα μέχρι τη Νέα Κηφισιά οι παρυφές του ποταμού θα μετατραπούν σε φυσικό πάρκο. Το δεύτερο κομμάτι θα πιάνει τα πιο «δύσκολα» κομμάτια, του Αιγάλεω και της Αττικής Οδού, που θα μετατραπούν σε μητροπολιτικό πάρκο και θα επανασυνδέσουν τον Κηφισό με τις κατοικημένες περιοχές, ενώ το τρίτο κομμάτι αφορά τα τελευταία 15 χλμ., όπου ο Κηφισός ρέει κάτω από τη λεωφόρο Κηφισού. Μεγάλη προσοχή έχει δοθεί στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας - εδώ η μελέτη προβλέπει να δημιουργηθούν ποδηλατόδρομος, πράσινοι χώροι, σημεία αναψυχής, φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις και το ποτάμι να ρέει κυριολεκτικά στην καρδιά της πόλης. Το κόστος της ανάπλασης, όπως δηλώνει ο Βασίλης Ζώτος, θα μπορούσε εύκολα να καλυφθεί από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για ένα έργο που έχει γίνει εθελοντικά, χωρίς καμία υποστήριξη, και θα μπορούσε πραγματικά να αλλάξει την Αθήνα, όχι μόνο με περιβαλλοντικά αλλά και με οικονομικά οφέλη (ως γνωστόν, η αξία της γης ανεβαίνει κατακόρυφα με τέτοια projects που γίνονται πόλος έλξης και για τους τουρίστες). Παρ' όλα αυτά, κανένας κρατικός φορέας δεν έχει μέχρι τώρα ενδιαφερθεί - να υποθέσουμε ότι το πολιτικό κόστος της απομάκρυνσης των ρυπογόνων βιομηχανιών, των μπάζων και των αυθαιρέτων είναι πολύ μεγάλο ή ότι απλώς οι ιθύνοντες αδιαφορούν. «Το ενδιαφέρον από την πολιτεία είναι μηδενικό. Οι μόνοι που έχουν ενδιαφερθεί μέχρι τώρα είναι οι δήμοι και η αξιωματική αντιπολίτευση, προς αναζήτηση ψήφων βέβαια» δήλωσε ο Βασίλης Ζώτος στο tvxs πριν από μερικές εβδομάδες. Κρίμα.

www.bgs.gr