Μετά το πρώτο μου άρθρο -περί της αντισυνταγματικότητας των λακκουβών- ένας φίλος με πλήγωσε αποκαλώντας με "πληρωμένο πληκτρολόγιο", επειδή συκοφαντώ, λέει, τον νυν δήμαρχο και την παράταξή του "Δικαίωμα στην πόλη" για να προετοιμάσω το έδαφος για την "Ανοιχτή πόλη" του ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ δεν ξέρω καν πότε θα ΄χουμε δημοτικές εκλογές, ούτε αν ο νυν θα βάλει πάλι υποψηφιότητα, ούτε τον αυτοσαρκαστικό τίτλο της παράταξής του θυμόμουν. Εξ άλλου ή "Ανοιχτή πόλη" μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να την πάρει, δεν θα εμπιστευόταν ποτέ την δυσφήμιση της αντίπαλης παράταξης σ΄ έναν μη κομματικό ερασιτέχνη. Στο μεταξύ είδαμε και πως την πάτησε η Χίλαρι, με την μετριοπάθειά της. Ο δημότης δεν βλέπει τις λακκούβες, κοιτάζει ψηλά, τις φωτιστικές γιρλάντες που κρέμασε ο δήμος 2 μήνες πριν τις γιορτές για να τις θαυμάσει κι ο πρόεδρος Ομπάμα. Κάπου ήλπιζα ότι θα ζητήσει από τον πρωθυπουργό να κατηφορίσουν πεζή στην Κουμουνδούρου, για να επισκεφτεί το αρχηγείο του κυβερνώντος κόμματος και μετά ν΄ ανέβει στην Ακρόπολη από την Αποστόλου Παύλου, αλλά που τέτοια τύχη. Οι παλιοί θυμούνται ίσως τις πικροδάφνες που φύτεψε ο πληθυσμός των Ρομά σε μια νύχτα στις νησίδες και τα παρτέρια της Συγγρού, για να την ανέβει ο πρόεδρος Ντε Γκολ το 1963. Για τις λακκούβες μας θα έφταναν δύο ώρες.

 

 

Παρ΄όλα αυτά είμαι υποχρεωμένος να κάνω και μερικές διευκρινίσεις:

α) Το LiFO.gr, όπως έγραψα στις λακκούβες, με φιλοξενεί για δικούς μου καθαρά ψυχοσωματικούς λόγους, αλλά και να 'θελε να με πληρώσει, θα παρανομούσε, γιατί σαν συνταξιούχος του ΤΕΒΕ χωρίς μπλοκάκι, θα έπρεπε να πάρω μαύρα, σαν τους πληρωμένους κονδυλοφόρους.

β) Το ίδιο θα ίσχυε δυστυχώς και για κόμματα, παρατάξεις, ΔΕΚΟ, ΜΚΟ και άλλους κρατικούς ή αποκρατικοποιημένους οργανισμούς, οι οποίοι όμως θα μπορούσαν να μου τα καταβάλλουν σαν πνευματικά δικαιώματα, με απόδειξη πληρωμής και κρατήσεις.

γ) Εκτός βέβαια εάν υπάρχει καμία δωρεά ή αγορά ποσοστού της ταινίας που ετοιμάζω, κάτι που μ΄ ενδιέφερε περισσότερο από τις λακκούβες του δήμου, όταν μάλιστα λόγω της συνεχούς ενασχόλησης μαζί τους κινδυνεύω να στερηθώ κι ετούτο το βήμα.

 

Να μην ξεχάσω να ευχηθώ στο δήμαρχό μας που είναι υποψήφιος "Δήμαρχος του Κόσμου 2016" να κερδίσει τον τίτλο, μήπως νιώσω κι εγώ Δημότης του Κόσμου. Άραγε ποιανού από τους τρεις;

 

Για τους παραπάνω λόγους θα ήθελα να σας απασχολήσω σήμερα μ' ένα άλλο επίκαιρο θέμα που άπτεται κι αυτό της συνταγματικότητας, όχι λακκουβών, αλλά φρέσκων ανενεργών και παλιών ξεχασμένων νόμων, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν το πολιτιστικό μας επίπεδο, κι όχι μόνο όσων βιοπορίζονται από τον κινηματογράφο, αλλά κι αυτών, που βαρέθηκαν να βλέπουν ωριαία δελτία ειδήσεων με σκυλιά να φιλούν μωρά σε κλιπάκια, που ανεβάζουν οι μανάδες τους στο ΥouTube μαζί με άλλες αηδίες που ελπίζω να απαγορέψει το νεοδιορισμένο ΕΣΡ. Τώρα που καλώς ή κακώς γλιτώσαμε το Grexit και πριν αρχίσουμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε και μερικούς νόμους που ξεχάσαμε να τροποποιήσουμε και ισχύουν. Ένας άλλος φίλος -έχω πολλούς στην γειτονιά- λέει ότι αν καθόμασταν να δούμε τους τίτλους τέλους μιας Ευρωπαϊκής ταινίας - αντί να τρέχουμε μη μας γράψουν για παρκάρισμα στον λεωφορειόδρομο ή να προλάβουμε το τελευταίο μετρό- θα βλέπαμε στους τίτλους, εκτός από τις κρατικές και τοπικές επιδοτήσεις, δύο έως και πέντε κρατικά ή ιδιωτικά και συνδρομητικά κανάλια ανάμεσα στους παραγωγούς της ταινίας.

 

Tίτλος τέλους της γαλλογερμανικής συμπαραγωγής ELLE του Paul Verhoeven.
Tίτλος τέλους της γαλλογερμανικής συμπαραγωγής ELLE του Paul Verhoeven.

 

Ο φίλος μου βέβαια που κάθεται ως το τέλος των τίτλων, δεν έχει θέρμανση στο σπίτι του, γιατί σταμάτησε να παίρνει πετρέλαιο ο διαχειριστής. Ίσως για τον ίδιο λόγο τα κανάλια μας "κόβουν" πάντα τους τίτλους τέλους, ίσως και για να μην τους δει το ΕΣΡ και θυμηθεί τον δικούς μας ξεχασμένους νόμους 1597/1986 και 3905/2010, επονομαζόμενους αντίστοιχα "της Μελίνας" και "του Γερουλάνου". Αν μάλιστα τους είχε πάρει χαμπάρι ο αρμόδιος υπουργός επικρατείας, θα μπορούσε να κλείσει όσα ιδιωτικά κανάλια ήθελε και μάλιστα με νόμους συνταγματικότατους, γιατί -εκτός της ΝΟVA και της ΟΤΕ TV, όλα τ΄ άλλα οφείλουν στην ελληνική κινηματογραφική παραγωγή "1,5% των ετησίων διαφημιστικών εσόδων τους" -που λέει ο νόμος- και μάλιστα αναδρομικά, δηλαδή από τότε που άρχισαν να εκπέμπουν. Μπορεί βέβαια οι ελληνικές ταινίες, όταν προβάλλονται στα ιδιωτικά να μην έχουν την θεαματικότητα που έχουν τα τούρκικα σήριαλ, ως τότε όμως αυτά θα έχουν εκτοπισθεί από τα αμιγώς κυπριακά, αφού οι Έλληνες ηθοποιοί θα έχουν επιστρέψει στην αναπτυσσόμενη ντόπια κινηματογραφία.


Παράλληλα, τα ιδιωτικά κανάλια, βάσει του ιδίου νόμου, θα διαφημίζουν τις συμπαραγωγές τους με το 0,75% του τζίρου τους, ώστε να επιστρέψει στις αίθουσες και ο μέσος θεατής, ο οποίος έχει αποκτήσει απόλυτη εμπιστοσύνη στο ποιοτικό telemarketing. Το παράπλευρο κέρδος αυτής της ανάπτυξης θα είναι η επιστροφή των ξένων παραγωγών, από τις Κυκλάδες και τα Ιόνια νησιά στην μητροπολιτική Αθήνα, ή οποία μπορεί να εξελιχθεί σε παράδεισο για μικρομεσαίες παραγωγές, στις οποίες μπορεί να προσφέρει ένα ευρύ φάσμα χώρων, όπως αρχαιολογικούς, σύγχρονα αρχιτεκτονικά τοπία έως και συνοικίες κατάλληλες για σκηνές βομβαρδισμένης πόλης, σε συνδυασμό με πλήθη πραγματικών προσφύγων και μεταναστών. Με τις υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ και την συμμετοχή των έμπειρων πια κατοίκων, μια μεσαίου κόστους παραγωγή θα μπορεί να γυρίσει σκηνές κοινωνικής αναταραχής που θα ζήλευαν και οι χολιγουντιανές υπερπαραγωγές, που συνήθως αναγκάζονται να μεταφερθούν σε αφρικανικές χώρες.


Θα σταματήσω εδώ, γιατί το όραμά μου θα καταλήξει πάλι στις λακκούβες.


Τέλος, να μην ξεχάσω να ευχηθώ στο δήμαρχό μας που είναι υποψήφιος "Δήμαρχος του Κόσμου 2016" να κερδίσει τον τίτλο, μήπως νιώσω κι εγώ Δημότης του Κόσμου. Άραγε ποιανού από τους τρεις;


Μπήκα εδώ για να δω ποιοι είναι οι άλλοι υποψήφιοι και να μου φύγει μια φρικτή υποψία.


Ευτυχώς ο δήμαρχος της Αθήνας συγκαταλέγεται στις 11 Ευρωπαϊκές υποψηφιότητες.


Δεν μπορείτε να φαντασθείτε την ανακούφισή μου.

 

Νίκος Περάκης

πεζογράφος, πεζοδρόμος και άμισθος πληκτρολόγος

www.nikosperakis.gr