Πώς είναι να δοκιμάζεις τα πάντα και να αποτυγχάνεις διαρκώς; Πώς είναι να προσπαθείς διαρκώς να πας ενάντια στο φόβο, την τρέλα και το θάνατο; Πώς είναι να είσαι διαρκώς υποχρεωμένος να υπάρχεις;

 

Τα πρόσωπα διαρκώς αναμένουν. Διαρκώς οι προσδοκίες τους διαψεύδονται. Η ανθρώπινη φύση δε μπορεί εύκολα να αποδεχτεί την απουσία νοήματος στη ζωή. Οι χαρακτήρες προσπαθούν να κάνουν το χρόνο να κυλήσει αλλά η στασιμότητα παραμένει πεισματικά υπαρκτή. Συνηθισμένοι να βιώνουμε την εξέλιξη και την αλλαγή στην πορεία ενός έργου μένουμε κατάπληκτοι μπροστά στην αναμονή και την αέναη στασιμότητα των προσώπων.